Todos os capítulos de ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+: Capítulo 181 - Capítulo 190

“ก็คุณซันไง”“ตกลงจีน่าจะบอกนักข่าวว่าท้องกับคุณซันจริงเหรอ” โมจิหน้าเครียดขึ้นมาทันที “คุณซันรอฟ้องจีน่าอยู่นะ”“ก็แค่ฟ้อง จีน่าไม่กลัว”“แต่จีน่าไม่ได้ท้องกับคุณซัน จีน่าท้องกับท่านดนัย อีกไม่กี่เดือนพอลูกคลอดออกมา คุณซันก็ตรวจดีเอ็นเอได้ ถึงตอนนั้นจีน่าจะทำยังไง”“ก็ไม่ทำยังไง” นางเอกสาวยักไหล่ไม่แคร์ “ลูกจีน่า จีน่าไม่ให้ตรวจ ใครจะทำไม”“จีน่าจะดันทุรังไปทำไม แค่พูดความจริงมันก็จบ จะทำเรื่องง่ายให้มันวุ่นวายไปทำไม อีกอย่าง ท่านดนัยก็รวยกว่าคุณซันตั้งเยอะ ยอมเป็นเมียน้อยท่านดนัยไม่ดีกว่าเหรอ เพราะถึงจับคุณซันได้ ก็ขึ้นเชื่อว่าเป็นเมียน้อยเค้าเหมือนกัน”“จีน่าพูดว่าท้องกับท่านดนัยไม่ได้”“ทำไม”“พี่โมจิก็รู้ว่านังคุณหญิงเมียท่านดนัยมันขู่จะให้คนมาอุ้มจีน่าอยู่ ขืนจีน่าแถลงข่าวออกไปว่าท้องกับท่านดนัย มันได้จับจีน่าไปนั่งยางแน่ จีน่ากลัวตายนะพี่โมจิ”“แล้วท่านดนัยว่ายังไง”“ท่านเอาเงินฟาดหัวจีน่ามาสิบล้าน แล้วสั่งจีน่าไม่ให้บอกใครว่าเป็นลูกท่าน ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมด ตอนอยากได้เราก็เอาอกเอาใจสารพัด พอมีปัญหาขึ้นมาก็ชิ่งเอาตัวรอด” จีน่าบอกอย่างเจ็บใจ“เอ้าๆ จะเอายังไงก็เอา รีบออกไปเ

“ไม่เห็นต้องตกใจเลย” พันแสงเข้ามาสวมกอดภรรยา แล้วไซ้ปลายจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวที่ผสมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของครีมอาบน้ำที่เธอเพิ่งอาบเสร็จใหม่ๆ “ชื่นใจจัง”“กลับมาถึงก็เริ่มเลยนะคะ” เรนเดียร์ดันตัวเองออกจากอ้อมกอดอบอุ่น แล้วรีบสวมเสื้อชั้นในให้เรียบร้อยแล้วหยิบชุดนอนลายเจ้าหญิงตัวโปรดออกมาสวมอย่างรวดเร็ว“รีบแต่งตัวขนาดนี้ กลัวพี่จะทำอะไรเหรอ” เขาถามยิ้มๆ อย่างรู้เท่าทันความคิดเธอ“กลัวโดนกินตับน่ะสิคะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้มน่าเอ็นดู“ยังไม่กินตอนนี้หรอก อยากคุยกันก่อน” เขาโอบเอวเธอพาเดินไปนั่งที่เตียง “วันนี้เดียร์ออกไปไหนมา”“ไปจัดการจีน่ามาค่ะ” เธอตอบหน้านิ่งๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่คนฟังตกใจแทบช็อก“ห๊ะ! ไปถึงที่แถลงข่าวเลยเหรอ”“ค่ะ”“ไปถูกได้ยังไง ถนนหนทางก็ไม่รู้จัก เกิดหลงทางขึ้นมาจะทำยังไง”“ก็แค่บอกชื่อร้านให้แท็กซี่พาไป”“อย่าออกไปไหนคนเดียวแบบนี้อีกนะ มันอันตราย พี่เป็นห่วง”“เดียร์โตแล้วนะคะ ดูแลตัวเองได้ แล้วก็จัดการกับจีน่าได้ด้วย”“อย่าบอกนะว่าเดียร์เป็นคนปล่อยคลิปแฉจีน่า” พันแสงอึ้ง ไม่คิดว่าภรรยาที่เขามองว่าเรียบร้อยและไร้เดียงสามาตลอดจะกล้าทำอะไรแบบนี้“ใช่แล้วค่ะ” เธอบอกอย่า

“พอเถอะจีน่า เลิกก่อเรื่องได้แล้ว คดีเก่ายังไม่ทันจบ ยังคิดจะก่อคดีใหม่อีกเหรอ” โมจิดุอย่างเหลืออด“มันทำลายชีวิตจีน่าก่อนนะพี่โมจิ”“แต่จีน่าเป็นคนไปหาเรื่องเค้าก่อนนะ ท้องก็ท้องกับคนอื่น แล้วยังจะหน้าด้านไปบอกว่าท้องกับผัวเค้า ถ้าพี่เป็นเมียคุณซันพี่ไม่ทำแค่นี้หรอกนะ พี่จะตบให้ซิลิโคนร่วงทั้งตัวเลย”“กรี๊ด!!! พี่โมจิ!!! กล้าว่าจีน่าขนาดนี้ได้ยังไง”“ฉันเหลืออดกับเธอแล้วนะจีน่า ต่อไปนี้ทางใครทางมัน แล้วอย่ามายุ่งเกี่ยวกันอีก แล้วฉันก็ขออวยพรให้เธอรอดมือรอดตีนท่านดนัยกับเมียด้วยก็แล้วกัน ถือเป็นความปรารถนาดีครั้งสุดท้ายจากฉัน” โมจิสะบัดหน้าเดินหนีไปทันทีที่ด่าจบ เพราะทนฟังเสียงกรีดร้องโหยหวนของนางเอกสาวไม่ได้ทันทีที่โมจิเดินออกมาถึงเคาน์เตอร์ด้านหน้าร้าน พนักงานก็รีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามารายงานข่าวด่วน“พี่โมจิคะ เมื่อกี้นี้หนูเห็นผู้ชายสองคนท่าทางอย่างกับมือปืนในละคร ขับมอเตอร์ไซค์วนอยู่หน้าร้านเรา หนูว่ามันแปลกๆ นะคะ”“ว้ายตายแล้ว จะเป็นคนของท่านดนัยที่ตามมาจัดการกับ จีน่าหรือเปล่า” โมจิยกมือทาบอก ตกใจแทบสิ้นสติ ในสมองคิดไปต่างๆ นานาว่าอาจจะโดนยิงถล่มร้าน หรือไม่ก็อาจจะโดนปาระเบิดอย่าง

พันแสงเข้ามาในห้องนอนหลังจากที่เรนเดียร์คุยกับแพตตี้เสร็จแล้วด้วยสีหน้าเศร้าซึมผิดจากทุกวันที่พอกลับมาเจอหน้าภรรยา เขาจะต้องรีบพุ่งตัวเข้ามากอดและหอมแก้มเธอด้วยความคิดถึงทันที แม้จะอยู่ห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่ออกไปทำงานก็ตาม“พี่ซันกลับมาแล้วเหรอคะ” หญิงสาวทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พร้อมกับเดินเข้าไปกอดแขนเขา แต่พอสังเกตเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนักของคนเป็นสามีก็แปลกใจ “งานมีปัญหาเหรอคะ หน้าเครียดเชียว”“งานยุ่งเหมือนทุกวัน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความผิดปกติมากขึ้น“แต่ทุกวันพี่ซันก็ไม่ได้ทำหน้าแบบนี้ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าคะ” เรนเดียร์เป็นห่วงจนหน้าเครียดตามไปด้วย“ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ” ชายหนุ่มฝืนยิ้ม เพราะไม่อยากทำให้คนที่รักไม่สบายใจไปด้วย “ลงไปทานข้าวกันดีกว่า พี่ให้นิดหน่อยตั้งโต๊ะไว้ให้แล้ว”“ไปค่ะ วันนี้เดียร์ทำกุ้งแม่น้ำซอสมะขามของโปรดพี่ซันไว้ให้ด้วยนะคะ” เรนเดียร์บอกอย่างเอาอกเอาใจ“เดียร์ลงมือทำเองเลยเหรอ”“ค่ะ เดียร์อยากทำให้พี่ซันทาน”“น่ารักที่สุดเลย” พันแสงหอมแก้มคนน่ารักดังฟอด แล้วโอบเอวเธอพาเดินลงไปที่ห้องรับประทาน

“ถ้างั้นให้ถือว่าการกลับไปเรียนต่อครั้งนี้เป็นของขวัญจากความรักของพี่ได้มั้ย พี่ขอคืนอนาคตและความฝันให้เดียร์”“ถ้าไปก็ต้องไปสี่ปีเลยนะคะ พี่ซันจะทนนอนคนเดียวไหวเหรอ” เธออดเป็นห่วงเขาไม่ได้“นิวยอร์กแค่นี้เอง พี่บินไปหาเดียร์ทุกอาทิตย์ยังได้เลย ปิดเทอมเดียร์ก็บินกลับมาอยู่กับพี่” พันแสงพูดให้เธอสบายใจไปอย่างนั้นเอง เพราะเมื่อถึงเวลานั้นจริง ทุกอย่างคงไม่ง่ายดังใจคิด เนื่องจากต่างคนก็ต่างมีภาระหน้าที่ ทั้งการงานอันยุ่งเหยิงของเขา และการเรียนของเธอที่น่าจะหนักพอสมควร อีกทั้งระยะทางที่ห่างไกล เวลาที่สลับขั้วระหว่างกลางวันและกลางคืนของสองประเทศ ซึ่งอยู่กันคนละซีกโลกอีก ทุกอย่างส่อแววที่จะเป็นปัญหาในความสัมพันธ์ของเขาและเธอได้ทั้งสิ้น“เปลืองแย่” เธอพูดอย่างสบายใจขึ้นเมื่อได้ฟังเหตุผลจากเขา“พี่จ่ายได้”“สายเปย์เหรอคะ”“ไม่ได้เปย์หนักอย่างเดียวนะ อย่างอื่นพี่ก็จัดหนักด้วย” พันแสงฝืนยิ้มเพื่อสร้างบรรยากาศไม่ให้หม่นหมองเกินไปนัก แล้วจับคนตัวเล็กให้ล้มตัวลงนอนบนที่นอนหนานุ่มด้วยกัน“เดียร์มีประจำเดือนอยู่ วันนี้ทำไม่ได้นะคะ” เรนเดียร์รีบบอก“พี่รู้แล้ว พี่แค่จะนอนกอดเฉยๆ เพราะคงเหลือเวลาให้นอ