جميع فصول : الفصل -الفصل 40

บทที่ 24พี่ชายแว่นกันแดด“จะเดินทางอีกเหรอ? ลูกน้องตั้งเยอะแยะมีอะไรสั่งให้คนไปทำไม่ได้ไง๊? อย่าฝืนตัวเองเลย นายควรจะไปนอนพักมากกว่า” เชร์พยุงร่างสูงขึ้นไปนั่งในรถสปอร์ตสุดหรูสีน้ำเงิน เห็นทีจะเป็นสีโปรดของเจ้าอัลฟ่าจอมฝืนตัวเอง“ฉันไม่เป็นอะไรหรอก บาดเจ็บเท่านี้เป็นประจำ”เห็นโอเมก้าจอมดื้อโดนเขาหลอกจนบ่นเป็นหมีกินผึ้ง เวอร์โกก็ต้องกลั้นขำจนตัวเกร็งเพื่อความแนบเนียน เชร์เห็นกลับคิดว่าเขากำลังฝืนอดทนต่อความเจ็บปวดอยู่ ทำให้ยิ่งสมบทบาทเข้าไปใหญ่เวอร์โกกระแอมไอปรับน้ำเสียงไม่ให้หลุดขำ “อีกอย่าง ฉันก็มีนายขับรถให้อยู่แล้วนี่”เชร์จึงได้แต่เดินอ้อมไปนั่งประจำที่นั่งคนขับพลางบ่นอุบอิบ “เป็นลมขึ้นมาฉันไม่ลากไปโรงพยาบาลด้วย”เวอร์โกลอบหัวเราะในลำคอ “ไว้ฉันตั้งจีพีเอสให้นายเสร็จแล้วจะงีบสักหน่อย โอเคไหม?”“เอางั้นก็ได้ จะรีบไปไหนนักหนา” แม้จะยอมตามใจคนเจ็บ แต่เชร์ก็ยังอดที่จะบ่นพึมพำไม่ได้“ต้องรีบไปขอโทษคุณแม่น่ะสิ”รถสปอร์ตคันหรูขับขึ้นภูเขาส่วนตัวลูกเล็กหลังไร่กาแฟ เมื่อทะลุผ่านป่ารกชัฏก็ปรากฏบ้านพักตากอากาศหลังงาม ที่มีสวนสนไซเปรสอยู่ด้านหน้า และยังมีเรือนกระจกที่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีน้

บทที่ 26อัลฟ่า…ฉันต้องการนายพยาบาลโอเมก้ายอบกายปลดกระดุมเสื้อให้ผู้ป่วยที่นั่งอยู่บนพื้นที่ยกระดับสำหรับนั่งพักน้ำริมขอบอ่าง มือเรียวแกะผ้าพันแผลที่รัดรอบร่างกายอันสรรค์สร้างมาจากกล้ามเนื้อแน่นหนาทว่าปราดเปรียวราวกับรูปสลักอย่างเบามือ เหลือไว้เพียงผ้าก๊อซปิดรอยเย็บเปื้อนสีแดงจากเลือดที่ผุดซึมประปราย จากนั้นจึงบิดผ้าชุ่มน้ำในถังน้ำอุ่นขนาดเล็กที่เตรียมไว้ ถูไปตามมัดกล้ามเพรียวสวย เช็ดคราบเหงื่อไคลออกจากผิวขาวซึ่งมีร่องรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ปรากฏให้เห็นบ้างตามรายทาง ปลายนิ้วไปจนถึงมือหนา ข้อมือสูงขึ้นจนถึงไหล่ล่ำสัน วนรอบรอยสักแพะควบทะยาน จากเรียวคอไล้ลงมายังแผ่นอกแข็งแกร่ง อ้อมไปยังสะบักหลังแน่นตึงเลื้อยลงมายังเอวหนาหยุดลงที่มัดกล้ามหน้าท้องเชร์จ้องมองความโป่งนูนที่พยายามจะแทงทะลุกางเกงออกมา ดวงตากลมโตช้อนขึ้นไปมองดวงหน้าหล่อเหลาที่แดงเรื่อไปด้วยแรงอารมณ์ ดวงตาคมปลาบปรือต่ำ ภายในท้องทะเลอัดแน่นไปด้วยวังวนแห่งความต้องการเวอร์โกกลืนน้ำลายหนืดข้นลงลำคอแห้งผาก เพียงแค่มองเขาก็อารมณ์พุ่งพล่านจนร้อนรุ่มไปทั้งร่าง เชร์อยู่ในชุดพยาบาลรัดรูปแยกชิ้นบนล่างเปิดเอวคอดระหว่างกลาง ขอบกระโปรงหมิ่น

บทที่ 27คลื่นกระเพื่อมในใจ“สุดท้ายก็เลอะเทอะหนักกว่าเก่าอีก! แผลนายก็เลือดซึมไปหมดแล้วด้วย” เชร์ล้างผมให้คนที่นอนเอนหลังบนตักให้เขาสระผมให้ไปก็บ่นระงมไปแม้พูดอย่างกรรโชกโฮกฮาก แต่มือเรียวกลับสางไปตามเส้นผมสีดำสนิทอย่างนุ่มนวลยิ่ง ก่อนหน้านี้เจ้ากระต่ายน้อยที่ตัวเลอะเทอะยิ่งกว่ายังเช็ดตัวให้คนป่วยปลอมจนสะอาดหมดจดอีก ส่วนตัวเองแค่คลุมผ้าไว้อย่างหลวม ๆ“ลำบากนายต้องพาฉันไปทำแผลใหม่แล้ว”“ฝันไปเถอะ! ทีก่อนหน้าไม่เห็นบ่นเจ็บเลยสักนิด ทั้งที่…” เมื่อนึกถึงการร่วมรักแสนเร่าร้อนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ดวงหน้าน่ารักพลันขึ้นสีแดงแปร๊ด “เอาเป็นว่าฉันรู้แล้วว่านายแกล้งเจ็บ ไอ้คนตอแหลเอ๊ย!”“ใครว่าเมื่อกี้ฉันไม่เจ็บ แต่นายเซ็กซี่เกินไปจนฉันยั้งตัวเองไม่ได้ต่างหาก”เลือดลมไหลย้อนขึ้นไปรวมตัวกันบนหัวจนเชร์แดงเถือกไปถึงลำคอ “จะบอกว่าเป็นความผิดฉันไง๊ ไอ้กร๊วกนี่ ไปทำแผลเองเลยนะเฟ้ย ฉันจะไปอาบน้ำ”มือเรียวห่อผ้ารอบศีรษะเปียกปอนเสร็จก็ลุกขึ้นเพื่อไปล้างคราบกามเหนียวเหนอะออกจากร่างในห้องน้ำ แต่เมื่อลุกขึ้นยืนเขากลับต้องทรุดลงไปใหม่ด้วยช่วงล่างที่ยังล้าจนทรงตัวไม่ได้“เชร์ เป็นอะไรไหม?”คนที่อ้างว่าเจ็บแผ

บทที่ 28บนโลกนี้ยังมีอัลฟ่าที่ดีเชร์คาบอมยิ้มเดินออกจากห้อง เขาต้องการจะไปเดินเล่นให้สมองปลอดโปร่งเสียหน่อย เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาก็พบเข้ากับตุ๊กตาตัวน้อย“ว้าว! บังเอิญจัง ฉันกำลังมาหานายพอดีเลย”“มาหาฉัน?” เชร์ชี้ตัวเอง“อื้ม วันนี้วันหยุดน่ะ ฉันว่างพอดี เลยจะเป็นไกด์พานายเที่ยวชมบ้านไงล่ะ”เจ้าตัวน้อยดึงมือลากโอเมก้าที่โตกว่าเข้ามาในลิฟต์“ยังไม่ได้แนะนำตัวเลยนี่นา ฉันชื่อเวียนนา อย่างที่รู้ เป็นน้องชายสุดน่ารักของพี่เวอร์โก”เห็นเจ้าตัวเล็กมั่นใจในความน่ารักของตัวเองขนาดนี้ เชร์กลับหมั่นไส้ไม่ลง ด้วยอีกฝ่ายพกความน่ารักสดใสมาจนบรรยากาศรอบข้างกลายเป็นสีชมพูหวานแหววตามที่เจ้าตัวมั่นใจจริงเชร์ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตหยิบลูกอมออกมา “ฉันเชร์ เอ้านี่ ลูกอมหน่อยมะ”“ลูกอมรสน้ำผึ้งนี่ เหมือนกลิ่นตัวของฉันเลย ขอบใจนะ!”เจ้าตุ๊กตาคว้าลูกอมเข้าปากพลางทำหน้าเคลิบเคลิ้มได้ดูเอร็ดอร่อยนักจนเชร์คันไม้คันมืออยากหยิกแก้มยุ้ย ๆ นั้นสักทีว่าแต่ทำไมเจ้าตัวเล็กนี่เรียกเวอร์โกว่าพี่ แต่พูดกับเขาอย่างกับเป็นเพื่อนเล่นเล่า?เชร์เพียงแค่สงสัย แต่ขี้เกียจจะใส่ใจ อย่างไรเขาก็เป็นพวกไร้สัมมาคา

บทที่ 29จุดแตกหักเฮนรีกวาดสายตามองของในมือด้วยความเคร่งเครียด เขาหลีกเลี่ยงไม่ไปสบสายตากับเวียนนาที่จ้องเขาไม่วางตา อัลฟ่าหนุ่มสูดหายใจลึก วางของในมือลง“คิงสองใบ”“โกหก” เวียนนากล่าวโดยไม่หยุดคิดแม้สักวินาทีเดียว“เอ๋ รู้ได้ไงกันครับ?!” เฮนรีร้องด้วยความประหลาดใจ ในมือหงายไพ่เอซโพธิ์ดำกับควีนดอกจิกขึ้นมาให้คนอื่นดู“หน้านายมันฟ้องความคิดออกมาหมดแล้ว จะไปหลอกใครได้” เวกัสแสยะยิ้มขบขันดูฝาแฝดของตัวเองแกล้งอัลฟ่าแสนซื่อสำเร็จอีกครา“เอ้า รับบทลงโทษไปซะ ดื่ม!” หมอเถื่อนผู้ชนะในตานี้กอดคอเฮนรี ยกบทลงโทษที่เขาเป็นผู้ชงเองกับมือขึ้นจ่อปากผู้พ่ายแพ้“พวกคุณใจร้ายชะมัด รู้ว่าผมโกหกไม่เนียนยังให้เล่นเกมแบบนี้อีก!” เฮนรีผู้น่าสงสารแพ้อย่างต่อเนื่อง โดนบังคับให้ดื่มไปหลายแก้วจนหน้าเริ่มแดงกล่าวอย่างน้อยใจ แต่ก็ยอมรับบทลงโทษแต่โดยดี เรียกเสียงเฮสนั่นจากกองเชียร์ที่นั่งรายล้อมเชร์คลี่ยิ้มมองความครื้นเครง หลังจากที่เฮนรีสะสางงานจนเสร็จ พวกเขาก็โดนเวียนนาลากไปเล่นที่ห้องของเวกัสตามที่เจ้าตัวลั่นวาจาไว้ ระหว่างทางก็เจอเข้ากับเคลวินที่เปลี่ยนกะพอดีจึงพากันมาร่วมสนุกด้วยห้องของเวกัสนั้นอยู่ที่ชั้นส