บทที่ 55จากคนขับรถสู่ ‘คนรัก’“เชร์ นายเจอพี่ชายแล้ว ไม่อยากไปอยู่กับเขาเหรอ?”เชร์บุ้ยปากมุ่นหัวคิ้ว “หา? ถามอะไร จะลองใจกันเรอะ? ฉันยังเป็นคนขับรถของนายอยู่นะ”“แค่เหตุผลนั้นงั้นเหรอ?”กลิ่นโกโก้ที่ล้อมรอบตัวเขาพลันชวนเศร้าชอบกล มันพาให้เขารู้สึกวูบโหวงอยู่ในใจไปด้วย เชร์ไม่ชอบเลย“หรือว่านาย…ไม่ต้องการฉันแล้ว?”เวอร์โกถอนหายใจอย่างหมดแรง เจ้ากระต่ายสมองช้านี่ต้องให้เขาพูดไปเสียทุกอย่างเลยหรืออย่างไร “อย่าพูดอะไรโง่ ๆ การกระทำทุกอย่างของฉันมันยังไม่ชัดเจนพอที่จะให้สมองปลาทองของนายเข้าใจรึไง”“จู่ ๆ มาด่ากันทำไมฟะ?”เชร์บุ้ยปากหนักกว่าเก่า หน้าของเขากลับถูกช้อนให้เงยขึ้น ท้องทะเลลึกจ้องสบเข้ามาในฟ้ากระจ่างใสอย่างลึกซึ้ง“เชร์ ไม่ว่าจะต้องขับรถ เดิน วิ่ง หรือแม้กระทั่งบิน ฉันก็อยากมีนายอยู่เคียงข้างตลอดไป ฉันรักนาย”ดวงหน้าน่ารักพลันแดงซ่าน ในใจของเชร์หนักอึ้งแล้วก็กลายเป็นเบาหวิวเหมือนมีพันธนาการบางอย่างที่คอยฉุดรั้งเขาไว้ถูกปลดเปลื้อง“แล้วนายล่ะ ว่ายังไง เจ้ากระต่ายสมองตื้อ”“ฉัน…”เมื่อต้องตอบคำถามเชร์กลับรู้สึกสับสน ความรักสำหรับเขานั้นเคยได้รับจากแม่แท้ ๆ เมื่อครั้งยังเด็ก ต่อม
آخر تحديث : 2026-01-24 اقرأ المزيد