Semua Bab นางหงส์เหนือบัลลังก์: Bab 51 - Bab 60

111 Bab

บทที่ 49 การตัดสินใจครั้งสุดท้าย

ความจริงที่สั่นคลอนราชบัลลังก์เนื้อความในจดหมายระบุถึงเหตุการณ์เมื่อยี่สิบปีก่อน ในช่วงการผลัดเปลี่ยนรัชกาล พ่อของนางได้ล่วงรู้ความลับว่า ตงฟางเย่ แท้จริงแล้วไม่ใช่พระโอรสที่เกิดจากอดีตฮองเฮาองค์ก่อน แต่เป็นพระโอรสที่เกิดจากสนมชั้นต่ำนางหนึ่งที่ถูกใส่ร้ายว่าคบชู้และถูกสั่งประหารไปอดีตฮ่องเต้ เสด็จพ่อของตงฟางเย่ ทรงรักสนมนางนั้นมาก จึงได้แอบสลับตัวเด็กกับพระโอรสของฮองเฮาที่สิ้นพระชนม์ขณะคลอด เพื่อให้ตงฟางเย่ได้มีสิทธิ์ในบัลลังก์อย่างชอบธรรม“พ่อต้องแสร้งรับผิดเรื่องการตายของพระสนมนางนั้น เพื่อปกป้องความลับเรื่องชาติกำเนิดของฝ่าบาท พ่อยอมถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏและคนโฉด เพื่อให้ชายที่เจ้ารักได้ครองบัลลังก์อย่างมั่นคง...”มู่หรงเสวี่ยทรุดตัวลงกับพื้นห้อง บันทึกในมือนางสั่นไหวไปตามแรงสะอื้น ที่แท้ความเจ็บปวดของตระกูลมู่หรงทั้งหมด ความระแวงที่ตงฟางเย่มีต่อผู้อื่น และความเข้มงวดเรื่องสายเลือดมังกร... มันเกิดขึ้นเพราะเขากำลังปกป้องสิ่งที่ตนเองก็อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือ 'ความลวง' 
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-09
Baca selengkapnya

บทที่ 50 กับดักที่ซ้ำเติมรอยร้าว

บทพิสูจน์ที่หน้าประตูเมืองเมื่อรถม้าหยุดลงตรงหน้าตงฟางเย่ หลิวซิงลงจากม้าแล้วก้มกราบตามธรรมเนียม ทว่าตงฟางเย่กลับก้าวผ่านแม่ทัพใหญ่ไปอย่างไม่สนใจสายตาใคร เขาไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูรถม้า มือที่เคยถือดาบสังหารศัตรูบัดนี้สั่นเทาขณะเอื้อมไปเลิกม่านออก"เสวี่ยเอ๋อ... ข้า... ข้ามารับเจ้ากลับบ้าน"มู่หรงเสวี่ย ก้าวลงจากรถม้าอย่างช้าๆ นางสวมชุดสีน้ำเงินเรียบง่ายแบบชาวชายแดน ใบหน้าที่เคยซีดขาวในคุกบัดนี้ดูผุดผ่องและแข็งแกร่งขึ้น นางมองสบตาชายตรงหน้า แววตาที่เคยมืดบอดด้วยความเสียใจ บัดนี้กลับนิ่งสงบดุจผิวน้ำที่ผ่านมรสุมตงฟางเย่ไม่ได้เอ่ยคำหวานเลิศเลอ แต่เขากลับทำสิ่งที่ทำให้คนทั้งเมืองหลวงต้องหลั่งน้ำตา... เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้านาง ต่อหน้าเหล่าขุนนางที่เคยยุยงให้เขาทำลายนาง"ในวันที่ข้าสั่งขังเจ้า ข้าได้ทำลายศักดิ์ศรีของเจ้าและตระกูลมู่หรงจนหมดสิ้น..." ตงฟางเย่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "วันนี้ข้าขอทิ้งศักดิ์ศรีของข้าไว้ที่แทบเท้าเจ้า เพื่อขอโอกาสให้ข้าได้เป็นเพียง 'สามี' ที่จะปกป้องเจ้าไปจนวันตาย"
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya

บทที่ 51 แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

แผนร้ายในเงามืดและศาสตราแห่งความตายในห้องทรงงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสุราแรงกล้า ตงฟางเย่ ประทับนั่งนิ่งประดุจรูปสลัก ทว่าดวงตากลับแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและเสียใจ ทันใดนั้น ขันทีหลี่ คนสนิทที่บัดนี้กลายเป็นเบี้ยล่างของกลุ่มขุนนางกบฏที่เหลืออยู่ของตระกูลเฉิน ก็รีบก้าวเข้ามาคุกเข่าด้วยท่าทางลุกลน"ทูลฝ่าบาท... หม่อมฉันเห็น... เห็นฮองเฮาทรงคลุมฉลองพระองค์สีเข้ม ลอบเสด็จออกทางประตูทิศตะวันตก มุ่งหน้าไปยังกระท่อมร้างท้ายวังพะย่ะค่ะ และที่นั่น... แม่ทัพหลิวซิงรออยู่ก่อนแล้ว"คำรายงานนั้นเหมือนน้ำมันเดือดที่ราดลงบนกองเพลิง ตงฟางเย่ลุกพรวดขึ้นจนโต๊ะทรงงานแทบคว่ำ พระองค์คว้ากระบี่มังกรทองคู่กายด้วยมือที่สั่นเทา ความมีเหตุผลที่เคยมีมาทั้งชีวิตมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณของชายหนุ่มที่ถูกทรยศรัก การเผชิญหน้าท่ามกลางคมดาบที่กระท่อมร้างหลังเก่า ตงฟางเย่ที่เสด็จมาเพียงลำพังด้วยม้าเร็ว ซุ่มมองอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ๆ หัวใจของพระองค์แตกสลายเมื่อเห็นร่างระหงของ มู่หรงเสวี่ย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Baca selengkapnya

บทที่ 52 พญาหงส์คืนสู่สมรภูมิ

การพิสูจน์ความจริงกลางสมรภูมิท่ามกลางความหนาวเหน็บและความมืดมิดของพงหญ้ารกชัฏรอบกระท่อมร้าง เสียงหวีดหวิวของอากาศที่ถูกฉีกขาดด้วยวัตถุแหลมคมดังกึกก้องขึ้นอย่างกะทันหันฉึก! ฉึก! ฉึก! ลูกศรอาบยาพิษนับสิบดอกพุ่งแหวกอากาศมาจากเงามืดรอบทิศทาง เป้าหมายเดียวของพวกมันคือทรวงอกของ ตงฟางเย่ ที่กำลังยืนตกตะลึงกับความจริงตรงหน้า ในวินาทีที่ความตายคืบคลานเข้าหาฮ่องเต้หนุ่มโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างของ หลิวซิง ก็พุ่งทะยานออกไปดุจสายฟ้า องครักษ์หนุ่มไม่ได้ชักดาบขึ้นปัดป้อง แต่เขากลับใช้แผ่นหลังของตนเองเป็นโล่เนื้อกำบังร่างให้เหนือหัวของตน"อึก!" หลิวซิงครางออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ลูกศรสามดอกปักลึกเข้าที่หัวไหล่และกลางหลัง ร่างของเขาทรุดฮวบลงแทบเท้าของตงฟางเย่"หลิวซิง!" ตงฟางเย่ร้องลั่น ความโกรธแค้นก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความตระหนกขวัญหลิวซิงพยายามยันกายขึ้น ลมหายใจเริ่มติดขัดจากพิษที่ซึมเข้าสู่กระแสเลือด เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายคว้าชายฉลองพระองค์ของตงฟางเย่ไว้ "ฝ่าบาท..
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-11
Baca selengkapnya

บทที่ 53 คลื่นใต้น้ำลูกใหม่ ดอกไม้ป่าผู้ทะเยอทะยาน

บทเรียนแห่งความเชื่อใจพายุหิมะเริ่มซบเซาลงทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ท่ามกลางซากศพของเหล่ากบฏและหยาดเลือดที่เริ่มแข็งตัวบนพื้นพรมหญ้า ตงฟางเย่ ประทับนั่งคุกเข่าลงต่อหน้าสตรีที่เขาเกือบจะทำลายด้วยน้ำมือของตัวเอง ฉลองพระองค์มังกรเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าและโลหะธาตุ ทว่าสิ่งที่หม่นแสงที่สุดกลับเป็นดวงตาของเขาที่เต็มไปด้วยความละอายพันธสัญญาใต้เงาจันทร์"เสวี่ยเอ๋อ... ข้า..." ตงฟางเย่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า มือที่เคยดุดันยามกุมดาบบัดนี้กลับสั่นเทาขณะเอื้อมไปหมายจะสัมผัสชายอาภรณ์ของนางมู่หรงเสวี่ย ยืนนิ่งสงบ แววตาของนางไม่ได้ฉายแววโกรธแค้นหรือดุดันอย่างที่เขาหวังจะได้รับเพื่อชดใช้ความผิด แต่นางกลับมองเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้าอย่างลึกซึ้ง สายตาที่ทำให้ตงฟางเย่รู้สึกเหมือนใจจะขาดรอน"ฝ่าบาท... ความรักของเราผ่านขวากหนามและวิบากกรรมมามากมายเหลือเกินเพคะ" นางเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กังวานในความเงียบ "แต่ถ้าหากแม้แ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-11
Baca selengkapnya

บทที่ 54 เล่ห์ร้ายซ่อนเงื่อน

ดอกไม้ป่าซ่อนเข็มในท้องพระโรงส่วนพระองค์ หลิวซิง คุกเข่าลงต่อหน้า ตงฟางเย่ ด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ หลังจากที่เขาหายดีจากบาดแผลที่ได้รับจากการปกป้องฮ่องเต้ เขาก็ได้นำความปรารถนาเดียวในใจมากราบทูล"ฝ่าบาท... หม่อมฉันมีเรื่องหนักใจอยากจะกราบทูลขอความเมตตาพะย่ะค่ะ"หลิวซิงเอ่ยเสียงทุ้ม "น้องสาวของหม่อมฉัน หลิวเจีย นางสูญเสียบิดามารดาไปหมดแล้วที่บ้านเกิด บัดนี้ที่นั่นไม่มีใครคอยดูแลนางอีก หม่อมฉันทำงานรับใช้ใต้เบื้องพระยุคลบาท ยามศึกต้องห่างบ้าน ยามสงบต้องอยู่ในวัง มิอาจทิ้งให้นางอยู่อย่างอ้างว้างเพียงลำพังได้ จึงอยากขอประทานอนุญาตให้นางเข้ามาทำงานในวังหลวง เพื่อที่หม่อมฉันจะได้ดูแลนางได้ใกล้ชิดพะย่ะค่ะ"ตงฟางเย่ทอดพระเนตรมองแม่ทัพผู้จงรักภักดีด้วยความเห็นใจ ความรู้สึกผิดที่เคยระแวงหลิวซิงยังคงหลงเหลืออยู่ลึกๆ เมื่อเห็นโอกาสที่จะชดเชยความดีความชอบและแสดงความเมตตาต่อพี่น้องของผู้ช่วยชีวิต พระองค์จึงมิทรงลังเลใจ"หลิวซิง... เจ้าทำเพื่อข้ามามากนัก เรื่องเพียงเท่านี้เหตุใดข้าจะไม่อนุญาต" ตงฟางเย่แย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya

บทที่ 55 อ้อมกอดที่สวมรอย

กับดักน้ำผึ้งและเมรัยราตรีแห่งเทศกาลชมจันทร์ปีนี้ช่างงดงามทว่าเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งเล่ห์กล ท้องฟ้าเบื้องบนสว่างไสวด้วยดวงจันทร์กลมโตที่ทอแสงสีเงินยวงลงมายังอุทยานหลวง ทว่าภายใต้ความรุ่งโรจน์นั้น หลิวเจีย น้องสาวของแม่ทัพหลิวซิงกลับเริ่มเดินหมากที่นางเตรียมการมานานแสนนาน นางรู้ดีว่าความแข็งกร้าวไม่อาจชนะใจมังกรได้เท่ากับความน่าเวทนาและการสวมรอยเป็น "เงา" ของสตรีที่พระองค์โหยหาคิมหันต์ลวงตาในเงาจันทร์ภายในศาลาพักผ่อนกลางสระบัว บรรยากาศการดื่มฉลองระหว่าง ตงฟางเย่ และ แม่ทัพหลิวซิง ดำเนินไปอย่างหนักหน่วงด้วยความคิดถึงตามประสาพี่น้องร่วมรบ สุราฤทธิ์แรงจอกแล้วจอกเล่าถูกเทลงคอจนฮ่องเต้หนุ่มเริ่มมีพระพักตร์แดงซ่านและสติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน หลิวเจียที่เฝ้ารอจังหวะอยู่นานรีบก้าวเข้ามาด้วยท่าทีอ่อนน้อม"พี่ใหญ่... ท่านเมามายถึงเพียงนี้จะดูแลฝ่าบาทได้อย่างไร ให้ข้าน้อยเป็นผู้ประคองพระองค์ไปพักที่ตำหนักรับรองด้านข้างเถิดเพคะ"นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงกตัญญูจนหลิวซิงที่กำลังเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-12
Baca selengkapnya

บทที่ 56 บัลลังก์ที่สั่นคลอน

บัลลังก์ที่สั่นคลอนข่าวคราวเรื่องความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนระหว่างพระเจ้าแผ่นดินและน้องสาวของแม่ทัพคู่ใจ แพร่สะพัดออกไปทั่วทุกตรอกซอกซอยในวังหลวงดุจไฟลามทุ่งที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้ เหล่านางกำนัลและขันทีต่างพากันซุบซิบถึงดวงชะตาของ ‘พญาหงส์’ ที่อาจถึงคราวสั่นคลอนอีกครั้งภายใน ตำหนักคุณหนิง บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าประหลาด มู่หรงเสวี่ย ยืนนิ่งสงบอยู่ท่ามกลางหมู่มวลบุปผาที่ประดับตกแต่งห้อง นางไม่ได้ขว้างปาข้าวของหรือส่งเสียงร้องไห้ประจานความร้าวราน ทว่านัยน์ตาคู่สวยที่เคยเด็ดเดี่ยวดุจขุนเขา กลับสั่นไหววูบด้วยความเจ็บปวดที่ลึกเกินบรรยาย มือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อยาวกุมเข้าหากันแน่นจนปลายนิ้วซีดขาวรอยร้าวที่มิอาจประสานตงฟางเย่ เสด็จมาหานางด้วยสภาพที่ดูซูบซีดและไร้ซึ่งความสง่าดุจกาลก่อน แววตาของมังกรผู้ยิ่งใหญ่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดบาปที่ท่วมท้น พระองค์ทรงหยุดยืนเบื้องหน้านาง ทว่ากลับมิกล้าแม้แต่จะยื่นหัตถ์ไปแตะต้องตัวนางเหมือนอย่างเคย"เสวี่ยเอ๋อ... ข้า... ข้าไม่ได้ตั้งใจ ในคืนนั้นข้าพร่าเลือนจนเห็นนางเป็นเจ้า ข้าผิดต่อเจ้านัก ข้าช่างโง่เขลา...
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-13
Baca selengkapnya

บทที่ 57 คมดาบในรอยยิ้ม

พญาหงส์ใต้เงาพิษมู่หรงเสวี่ยยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือของนางที่ประสานกันอยู่ภายใต้แขนเสื้อยาวสั่นเทาด้วยความโกรธที่ต้องสะกดกลั้น นางตระหนักได้อย่างชัดแจ้งในวินาทีนั้นเองว่า ศัตรูผู้นี้ร้ายกาจกว่าสนมทุกคนที่นางเคยปราบมา เพราะหลิวเจียไม่ได้สู้ด้วยกำลังหรือการใส่ร้ายป้ายสีทื่อๆ แต่นางใช้ "ความเชื่อใจ" ของแม่ทัพใหญ่ และ "มโนธรรม" ของตงฟางเย่ เป็นเกราะป้องกันตัวที่หนาแน่นที่สุดหากนางลงมือจัดการหลิวเจียอย่างรุนแรง นางจะกลายเป็นฮองเฮาที่ใจคออำมหิตต่อสตรีที่สามีตนเองพรากพรหมจรรย์ไป หากนางนิ่งเฉย หลิวเจียก็จะค่อยๆ กัดกินอำนาจของนางไปทีละน้อยมู่หรงเสวี่ยเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม แววตาของนางที่เคยสั่นไหวกลับมานิ่งลึกและคมปลาบอีกครั้ง "เจ้าอยากจบมันด้วยเล่ห์กลงั้นหรือหลิวเจีย... ข้าก็จะสอนให้เจ้ารู้ว่า เล่ห์กลที่ไร้ซึ่งความสัตย์จริง สุดท้ายมันจะกลายเป็นเชือกที่รัดคอเจ้าเอง!"ความร้าวรานของพี่ชายบรรยากาศภายในห้องโถงส่วนตัวของแม่ทัพใหญ่หลิวซิงดูอึดอัดและหนักอึ้งราวกับพายุกำลังจะถล่ม กลิ่นเหล้าที่ยังตกค้างจากคืนก่อนในวังหลวงไม่ได้ทำให้เขารู้ส
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-13
Baca selengkapnya

บทที่ 58 แผนกำจัดหงส์

แผนกำจัดหงส์พายุอารมณ์ในวังหลวงเริ่มโหมกระหน่ำอีกครั้ง เมื่อ หลิวเจีย หรือ หลิวผิน เริ่มเดินหมากที่อำมหิตยิ่งกว่าเดิม นางรู้ดีว่าความโปรดปรานเพียงชั่วคราวอาจเลือนหายไปได้ง่ายดาย นางจึงต้องสร้าง "ศัตรูร่วม" เพื่อผลักให้ตงฟางเย่ออกห่างจากมู่หรงเสวี่ย และอาวุธที่นางเลือกใช้คือความเชื่อลี้ลับที่หยั่งรากลึกในใจคน—มนต์ดำคุณไสยหงส์ดำกลางม่านมนต์ในยามดึกสงัด หลิวเจียแอบสั่งให้นางกำนัลคนสนิทลอบเข้าไปในตำหนักมังกร ใช้จังหวะที่ทหารยามสับเปลี่ยนเวร ฝังตุ๊กตาผ้าที่เขียนวันเดือนปีเกิดของตงฟางเย่และมีเข็มพันเล่มปักอยู่ที่หัวใจไว้ใต้แท่นบรรทม จากนั้นนางก็เริ่ม "การแสดง" ครั้งใหญ่เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวเจียแสร้งทำเป็นล้มป่วยกะทันหัน ร่างกายซูบซีด นางไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ และเอาแต่เพ้อพึมพำด้วยความหวาดกลัว จนตงฟางเย่ต้องรีบเสด็จมาดูอาการด้วยความร้อนใจ"ฝ่าบาท... หม่อมฉันกลัวเหลือเกินเพคะ" หลิวเจียคว้าพระหัตถ์ของตงฟางเย่ไว้แน่น ร่างกายสั่นเทิ้มประดุจใบไม้ต้องลม "ทุกคืนที่หลับตา หม่อมฉันฝันเห็นหงส์สีดำทมิฬพุ่งลงมาจากฟ้าจิกกินหัวใจหม่อมฉัน... มันพยายามจะทำร้ายลูกใ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-14
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
45678
...
12
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status