นางหงส์เหนือบัลลังก์의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

110 챕터

บทที่ 1 ย้อนรอยนางหงส์

ย้อนรอยนางหงส์ พระคู่หมั้นของฮ่องเต้ตงฟางเย่ ก่อนนางถูกส่งไปเป็นข้ารับใช้ในโรงซักล้างท่ามกลางความหลังที่ยังคงอบอวลด้วยกลิ่นอายของวสันตฤดูเมื่อสิบปีก่อน เรื่องราวความรักระหว่าง มู่หรงเสวี่ย และ ตงฟางเย่ มิได้เริ่มต้นด้วยเล่ห์กลหรืออำนาจ แต่มันคือตำนานของ ‘ยอดขุนพลหญิง’ และ ‘มังกรพลัดถิ่น’ ที่ถักทอหัวใจเข้าด้วยกันอย่างลึกซึ้งยามสิปปีก่อน วสันตฤดูในเมืองหลวงช่างอบอุ่นและงดงามราวกับภาพวาด ท้องฟ้าเป็นสีครามกระจ่างใส กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่านานาพรรณขจรขจายไปตามลม ในช่วงเวลานั้น ตงฟางเย่ ยังมิใช่จักรพรรดิผู้ครองบัลลังก์ด้วยความเด็ดขาดและเย็นชา หากแต่เป็นเพียงองค์ชายรองผู้มีบุคลิกสุภาพอ่อนโยน พระองค์มักถูกละเลยจากราชสำนักที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่ง ทรงเลือกที่จะเร้นกายอยู่ท่ามกลางตำราและสนามฝึกเงียบๆผิดกับ มู่หรงเสวี่ย บุตรีเพียงคนเดียวของแม่ทัพใหญ่ผู้กุมชะตาชัยชนะของแผ่นดิน นางคือ ‘หงส์สวรรค์’ ที่เย่อหยิ่งและสูงส่งเหนือสตรีใดในใต้หล้า ชายหนุ่มทั่วทั้งนครหลวงต่างเฝ้าฝันถึงเสี้ยวหน้าของนาง ทว่าไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ภายใต้ใบหน้าที่งามล่มเมืองและท่าทีอันสง่างามตามแบบฉบับคุณหนูตระกูลสูง หัวใจขอ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 2 แสงเทียนแห่งรัก

คำดุดันแต่แฝงความห่วงใยนั้นทำให้ตงฟางเย่ฮึดสู้ พระองค์ทรงรักในความเด็ดเดี่ยวของนาง ความดุดันในสนามฝึกมิได้ทำให้ความรักจืดจาง แต่กลับทำให้ทั้งคู่เชื่อมั่นว่าหากต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่น แผ่นหลังของกันและกันจะเป็นกำแพงที่ไม่มีวันพังทลาย ความสงบเยือกเย็นในห้องอักษรทว่ายามราตรีมาเยือน เมื่อเสียงดาบเงียบลงและแสงตะเกียงน้ำมันในห้องอักษรถูกจุดขึ้น ความดุดันในสนามฝึกก็มลายหายไป เหลือเพียงความอ่อนโยนที่อบอวลไปพร้อมกับกลิ่นหอมของไม้จันทน์และน้ำหมึกมู่หรงเสวี่ยจะเปลี่ยนมาสวมอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดี นั่งฝนแท่งหมึกอย่างใจเย็นอยู่ข้างกายตงฟางเย่ที่กำลังตรากตรำอ่านตำราพิชัยสงครามและฎีกาบ้านเมือง นางมิได้เป็นเพียงแจกันประดับห้อง แต่นางคือ 'ที่ปรึกษา' ผู้ชาญฉลาด นิ้วเรียวบางของนางจะคอยชี้ไปที่อักษรแต่ละตัว พลางวิเคราะห์เล่ห์เหลี่ยมของเหล่าขุนนางจอมปลอมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเฉียบคม"แผนการนี้ดูเหมือนหวังดี แต่แท้จริงแล้วคือการขุดหลุมล่อให้พระองค์ก้าวพลาด หม่อมฉันว่าเราควรซ้อนกลเช่นนี้..."ตงฟางเย่มักจะละสายตาจากตำราเพื่อจ้องมองใบหน้าอันนวลเนียนยามที่นางใช้ความคิด พระองค์ทรงรู้สึกว่ามู่หรงเสวี่ยมิมิ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 3 สัญญาใต้เงาเลือด

"เสวี่ยเอ๋อ... หากเจ้าเกิดเป็นชาย เจ้าคงเป็นแม่ทัพใหญ่ที่สยบหัวเมืองทั่วทิศจนแผ่นดินสั่นสะเทือนได้เป็นแน่" พระองค์ทอดพระเนตรนางด้วยความรักที่ลึกซึ้ง "แต่ในฐานะสตรี... เจ้าคือมันสมองที่ข้าขาดมิได้ ข้ามิอาจจินตนาการได้เลยว่า หากบัลลังก์นี้ไร้ซึ่งเจ้า ข้าจะก้าวเดินไปในวังวนแห่งอำนาจนี้ได้อย่างไร"มู่หรงเสวี่ยยิ้มรับด้วยความอ่อนหวานที่ฉาบไว้บนความเด็ดเดี่ยว ในใจนางสาบานว่าจะใช้สติปัญญาทั้งหมดเพื่อส่งบุรุษผู้นี้ขึ้นสู่ที่สูง โดยที่ทั้งคู่หาได้เฉลียวใจเลยว่า... ความเก่งกาจที่เกินสตรีของนางนี่เอง ที่วันหนึ่งจะกลายเป็น "หอก" ที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจของตงฟางเย่ด้วยความระแวงที่ถูกยุยงท่ามกลางความเงียบงัดของรัตติกาลที่ดูจะยาวนานกว่าปกติ ลมเหมันต์ที่พัดกรรโชกอยู่นอกหน้าต่างห้องอักษรส่งเสียงหวีดหวิว ราวกับพยายามจะเตือนถึงพายุใหญ่ทางการเมืองที่กำลังจะโหมกระหน่ำในอีกไม่ช้า แสงเทียนบนเชิงเทียนทองเหลืองวูบไหวไปตามแรงลมที่เล็ดลอดผ่านช่องประตู ก่อเกิดเงาตะคุ่มที่เต้นระบำอยู่บนผนังห้องที่เต็มไปด้วยม้วนตำราตงฟางเย่ ประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักลวดลายมังกรคาบแก้วที่ดูเคร่งขรึม แสงสลัวฉาบลงบนใบหน้าคมเข้
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 4 คำสัตย์แลกด้วยวิญญาณ

คำสัตย์สาบานที่แลกด้วยวิญญาณ"หม่อมฉันขอสาบานด้วยเกียรติของตระกูลมู่หรง และด้วยดวงวิญญาณของบรรพชนขุนศึกทุกท่าน..." นางกระซิบตอบน้ำเสียงที่สั่นเครือทว่าแฝงด้วยความเด็ดเดี่ยวอย่างที่สุด มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นสบตากับมังกรหนุ่ม แววตาของหงส์สาวในยามนี้ไม่มีความลังเลแม้เพียงเศษเสี้ยว "หม่อมฉันจะปกป้องพระองค์ด้วยชีวิตที่เหลืออยู่ จะใช้ทหารนับหมื่นในมือนายท่านพ่อ และสติปัญญาที่มีทั้งหมดเพื่อเป็นโล่และดาบให้พระองค์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งแผ่นดิน ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะต้องข้ามผ่านกองเลือดของศัตรู หรือต้องเดินผ่านเปลวเพลิงที่ร้อนแรงเพียงใด... หม่อมฉันจะไม่มีวันหันหลังกลับ และจะไม่มีวันทิ้งพระองค์ไปเป็นอันขาด"ตงฟางเย่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ราวกับคำสัตย์นั้นได้ประทับลงในส่วนลึกของหัวใจ พระองค์ทรงจุมพิตลงบนหน้าผากนวลเนียนของนางแทนคำสัญญาที่ว่าชีวิตนี้จะไม่มีสตรีนางใดมาแทนที่ได้ม่านหมอกแห่งความหวานก่อนพายุร้ายในคืนนั้น แสงเทียนภายในห้องอักษรวูบไหวเป็นจังหวะช้าๆ ล้อไปกับสายลมเหมันต์ที่พัดกรรโชกอยู่ภายนอก ลมหนาวที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้แกะสลักทำให้อากาศภายในห้องเย็นเยียบ ทว่าบรรยากาศรอบ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 5 วิมานกลางพายุ

นั่นคือ ‘ความระแวง’ ความระแวงนี้เองคือยาพิษร้ายแรงที่ไร้รูป ไร้รส และไร้กลิ่น แต่มันมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงยิ่งกว่ากรดชนิดใดในโลก มันมิได้ทำลายร่างกายในทันที แต่มันจะค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่กมลอาสพและจิตวิญญาณของมังกรผู้เป็นใหญ่ผ่านคำกระซิบของเหล่าขุนนางจอมปลอม และผ่านเงาของอำนาจที่ทอดยาวอยู่ข้างหลังเมื่อรักกลายเป็นหนามยอกอกยาพิษที่ชื่อว่าความระแวงเริ่มแผ่ซ่าน เปลี่ยนหัวใจที่เคยอบอุ่นให้กลายเป็นน้ำแข็งที่หนาวเหน็บ พญาหงส์ผู้น่าสงสารยังคงปักผ้าด้วยรอยยิ้ม โดยหารู้ไม่ว่าด้ายสีทองเส้นสุดท้ายที่นางดึงผ่านเนื้อผ้านั้น คือเส้นเดียวกับที่จะมัดตราสังข์ความรักของนางให้ตายไปพร้อมกับความบริสุทธิ์ใจที่พระองค์ไม่เหลือให้อีกต่อไปจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมในค่ำคืนที่ลมวสันต์พัดโชยแผ่วเบา มู่หรงเสวี่ย ยังคงหลับตาพริ้มพลางซบใบหน้าลงกับอกกว้างที่นางเชื่อมั่นว่าเป็นท่าเรืออันปลอดภัยที่สุดในชีวิต นางสดับฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของ ตงฟางเย่ โดยหารู้ไม่ว่าพายุร้ายกำลังก่อตัวขึ้นในเงามืดของอำนาจที่กำลังจะผลัดเปลี่ยนนางไม่รู้เลยว่า ความเฉลียวฉลาด อันเป็นเลิศที่นางเคยใช้เพื่อช่วยเขาชิงบัลลังก์ บัดนี
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 6 พิพากษาไร้ปราณี

ตงฟางเย่ก้าวออกมายังขอบบันได สายตาที่เคยมองนางด้วยความรักละมุนบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเย็นชาดุจศิลาในฤดูเหมันต์ พระองค์ชูม้วนราชโองการสีดำในหัตถ์ขึ้น"มู่หรงเสวี่ย... เจ้ายังกล้าถามข้าอีกหรือ?" เสียงของพระองค์ทุ้มต่ำทว่าทรงพลัง บาดลึกเข้าไปในใจคนฟังยิ่งกว่าคมดาบ "หลักฐานการติดต่อกับแคว้นเป่ยหรง จดหมายลับที่มีตราประทับของพ่อเจ้า แผนการล้อมวังเพื่อสังหารข้าในคืนนี้... ทุกอย่างวางอยู่บนโต๊ะทรงงานของข้า!""ไม่จริง! นั่นต้องเป็นแผนใส่ร้าย!" มู่หรงเสวี่ยทรุดเข่าลงกับพื้นหินที่หนาวเหน็บ "ท่านพ่อภักดีต่อราชวงศ์มาสามชั่วอายุคน พระองค์ทรงทราบดีที่สุด!""ข้าเคยคิดว่าข้าทราบ!" ตงฟางเย่ตะคอกกลับ พลางโยนหยกพยัคฆ์ขาวที่นางเคยสวมติดกายลงมา หยกชิ้นนั้นกระทบพื้นหินแตกกระจายต่อหน้านาง "ข้าเคยมอบหัวใจให้สตรีที่เป็นลูกสาวกบฏ! เจ้าใช้ความรักของข้าเป็นเครื่องมือปิดบังความชั่วช้าของตระกูลเจ้ามานานเท่าใดแล้ว!"คำพิพากษาที่ไร้ความปรานีมู่หรงเสวี่ยสะอื้นจนตัวโยน นางพยายามจะคลานเข้าไปหา แต่ปลายดาบของทหารองครักษ์กลับจ่อที่ลำคอของนางไว้"เย่เกอเกอ..." นางเรียกชื่อที่เคยใช้เรียกเขาในยามเป็นเพียงองค์ชายรองด้วยเสียงแหบ
last update최신 업데이트 : 2026-01-23
더 보기

บทที่ 7 มังกรไร้หัวใจ

"หลักฐานมัดตัวชัดแจ้ง! จดหมายลับติดต่อกับแคว้นศัตรู ลายเซ็นของแม่ทัพมู่หรงหรง และตราประทับพยัคฆ์คาบดาบที่ส่งสัญญาณให้กองกำลังชายแดนเคลื่อนทัพเข้าประชิดเมืองหลวง!" เสียงประกาศจากขันทีหลวงดังกังวาน "ตระกูลมู่หรงคิดคดทรยศ บัดนี้พวกเจ้าไม่ใช่ขุนนางผู้ภักดีอีกต่อไป แต่เป็นเพียง... เดนแผ่นดิน!"วินาทีแห่งความแตกสลาย"ไม่จริง! ท่านพ่อไม่มีวันทำเช่นนั้น!" มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าตะโกนแข่งกับเสียงฟ้าร้อง "นี่คือแผนสกปรก! ลายเซ็นนี้ถูกปลอมแปลง ตราประทับนั่นถูกขโมยไป! ฝ่าบาทอยู่ที่ใด... ตงฟางเย่! ท่านอยู่ที่ใด! ออกมาพบข้า!""ฝ่าบาทไม่ประสงค์จะพบหน้ากบฏเช่นเจ้า!" ทหารนายหนึ่งตวาดพลางใช้ด้ามหอกกระแทกไหล่นางจนล้มคว่ำมู่หรงเสวี่ยหมอบราบอยู่กับพื้นหินที่เย็นเฉียบ น้ำตาไหลพรากปนไปกับหยาดฝน นางมองดูชุดมงคลสีแดงที่บัดนี้หมองหม่นด้วยคราบไคล ความรักที่บ่มเพาะมาสิบปี ความเชื่อใจที่เคยมีให้กัน บัดนี้ถูกทำลายลงด้วยกระดาษเพียงไม่กี่แผ่นที่ถูกจัดฉากขึ้นอย่างแยบยลนางเริ่มตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า โซ่ตรวนที่กำลังจะล่ามคอนางและคนทั้งตระกูล มิได้ทำมาจากเหล็กกล้า... แต่ทำมาจากความระแวงและการหักหลังที่เลือดเย็นที่สุด
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기

บทที่ 8 พันธนาการที่แตกสลาย

พันธนาการที่แตกสลายมู่หรงเสวี่ยก้มลงมอง ‘หยกพยัคฆ์ขาว’ ที่ห้อยอยู่ที่เอวอย่างเลื่อนลอย หยกที่ครั้งหนึ่งเคยอุ่นซ่านด้วยไอรักยามเขาบรรจงสวมให้ บัดนี้กลับเย็นเยียบจนบาดผิวหนัง นางเอื้อมมือที่สั่นเทาไปลูบไล้มันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับมังกรบนแท่นสูง"ชีวิตของพระองค์งั้นหรือเพคะ..." นางเอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่กลับดังกังวานท่ามกลางเสียงฝน "พระองค์เคยบอกว่าหยกชิ้นนี้คือชีวิตของพระองค์ และมอบมันไว้ในมือหม่อมฉันเพื่อเป็นพยานว่าเราจะเชื่อใจกันจนวันตาย"ตงฟางเย่เหยียดยิ้มเย็นชา แววตาไหววูบด้วยความขมขื่น "เชื่อใจงั้นหรือ? หยกชิ้นนั้นมันตายไปพร้อมกับความภักดีของพ่อเจ้าแล้ว มู่หรงเสวี่ย! เจ้าเก็บมันไว้ก็เพียงเพื่อใช้เป็นเครื่องเตือนใจถึงความโง่เขลาของข้าที่ปล่อยให้อสรพิษเช่นเจ้ามานอนเคียงข้าง!""หากพระองค์ทรงเชื่อเช่นนั้น..." มู่หรงเสวี่ยสูดหายใจเข้าลึก นัยน์ตาที่เคยอ่อนหวานพลันเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวปานเหล็กกล้า นางกระชากหยกพยัคฆ์ขาวออกจากสายรัดเอวด้วยแรงทั้งหมดที่มี "เช่นนั้นหม่อมฉันจะคืน 'ชีวิต' นี้ให้พระองค์!"เพล้ง!หยกเลอค่าที่ประเมินมิได้กระทบเข้ากับขอบบันไดหิน แตกกระจายเป็นเศษเล็กเ
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기

บทที่ 9 กุหลาบในกองผ้าเน่า

กุหลาบกลางกองผ้าเน่าไอเย็นจากหิมะที่เริ่มโปรยปรายลงมาผสมกับกลิ่นอับชื้นของน้ำด่างและผ้าเปียกโชก ก่อเกิดเป็นบรรยากาศที่ชวนให้สิ้นหวังภายในโรงซักล้างหลวง เสียงไม้ตีผ้ากระทบกับแท่นหินดัง ปึก! ปึก! สะท้อนกึกก้องไปตามกำแพงวังที่หนาวเหน็บ แข่งกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยและคำดุด่าที่หยาบคาย"ช้าไปแล้ว! นางกบฏ! มัวแต่นึกถึงวาสนาเก่าๆ อยู่หรือไง!" นางกำนัลอาวุโสหน้าเสี้ยมตะคอก พลางสาดน้ำเย็นจัดใส่ร่างของมู่หรงเสวี่ย "ผ้ากองนี้ต้องเสร็จก่อนตะวันตกดิน ไม่อย่างนั้นคืนนี้เจ้าไม่ต้องกินข้าว!"มู่หรงเสวี่ยกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความหนาวเย็นกัดกินกระดูกทว่านางกลับไม่ปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ร่างกายที่เคยสวมไหมพรมเนื้อดีบัดนี้สวมเพียงผ้าป่านเนื้อหยาบที่ชุ่มน้ำ มือเรียวบางที่เคยจับพู่กันและคันศรบัดนี้แตกยับและซีดเผือดจากการแช่น้ำด่าง ทว่าดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสเป็นประกายกลับนิ่งสงบประดุจน้ำในสระมรณะที่ไร้ซึ่งระลอกคลื่น นางเรียนรู้ความจริงที่เจ็บปวดที่สุดว่า... ในวังหลังแห่งนี้ ความอ่อนแอคือใบสั่งตาย และหยาดน้ำตาคือเครื่องเสวยของเหล่าปีศาจการเสด็จประพาสขณะที่มู่หรงเสวี่ยกำลังฝืนแรงยกตะกร้าผ้าไม้ไผ่ที่หนักอึ้งด
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기

บทที่ 10 กรงขังแห่งความแค้น

คมดาบส่งประกายในแววตาตงฟางเย่จ้องมองอดีตคู่หมั้นผู้ที่เขาเคยสัญญาว่าจะรักและคุ้มครองตลอดไป แต่บัดนี้เขากลับเป็นผู้ลงนามในราชโองการส่งนางลงสู่ขุมนรกนี้ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง ความเงียบระหว่างคนทั้งคู่กินเวลานานจนน่าอึดอัด"เจ้าดูจะปรับตัวได้ดีกับที่นี่นะ... มู่หรงเสวี่ย" ตงฟางเย่เอ่ยน้ำเสียงเย็นเยียบ "มือที่เคยปักผ้าเช็ดหน้าให้ข้า บัดนี้มีไว้เพื่อขยี้ผ้าสกปรกของทหารเลว ดูท่าว่าตำแหน่ง 'นางกำนัลซักล้าง' จะเหมาะกับบุตรสาวกบฏอย่างเจ้ามากกว่าที่ข้าคิด"มู่หรงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของนางไม่มีความโกรธแค้น แต่กลับมีความเฉยชาที่ทำให้น่าขนลุกยิ่งกว่า"ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงประทานงานที่ 'บริสุทธิ์' ให้หม่อมฉันเพคะ" นางเอ่ยเสียงเรียบ "เพราะผ้าเหล่านี้... ถึงจะสกปรกเพียงใด แต่เมื่อซักแล้วก็ยังสะอาดได้ ผิดกับหัวใจของคนบางคนในวังนี้ที่ต่อให้ซักด้วยน้ำในมหาสมุทร ก็ไม่มีวันล้างคราบสกปรกออกได้เพคะ"คำพูดนั้นเปรียบเสมือนตบหน้าฮ่องเต้หนุ่มกลางที่สาธารณะ ตงฟางเย่บีบหมัดแน่น รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจนทหารองครักษ์ต้องก้มหน้าด้วยความหวาดกลัว เขาโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูของนาง ลมหายใจอุ่นๆ กลับเย็นเหยี
last update최신 업데이트 : 2026-01-27
더 보기
이전
123456
...
11
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status