All Chapters of นางหงส์เหนือบัลลังก์: Chapter 61 - Chapter 70

111 Chapters

บทที่ 59 กับดักที่วางไว้กลางใจมังกร

กับดักที่วางไว้กลางใจมังกรมู่หรงเสวี่ยทอดพระเนตรมองแผ่นหลังของขุนศึกผู้ภักดีด้วยความเวทนา นางก้าวเข้าไปใกล้แล้ววางมือลงบนบ่าของเขาเบาๆ"ข้าไม่ต้องการเลือดของนาง... ข้าต้องการเพียง 'ความจริง' ที่ออกจากปากของนางเอง"มู่หรงเสวี่ยกระซิบ "ในอีกสามวันจะมีการจัดงานเลี้ยงล่าสัตว์ที่หุบเขาเมฆา หลิวเจียต้องใช้โอกาสนี้กำจัดข้าเพื่อขึ้นเป็นใหญ่ ข้าอยากให้ท่านเตรียม 'กองกำลังเงา' ไว้ที่จุดอับสายตา และเมื่อนางเริ่มลงมือ... ข้าจะทำให้ตงฟางเย่เห็นด้วยตาของพระองค์เองว่า 'ดอกไม้ไร้หนาม' ที่พระองค์ทรงทะนุถนอม แท้จริงแล้วคืออสรพิษที่ซ่อนเขี้ยวพิษไว้สังหารทั้งมังกรและหงส์!"หลิวซิงเงยหน้าขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนจากความขมขื่นเป็นความเด็ดเดี่ยว "กระหม่อมรับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ! คืนที่หุบเขาเมฆา... จะเป็นคืนที่หน้ากากของนางถูกกระชากออก!"แผนดัดหลังปีศาจไร้เดียงสามู่หรงเสวี่ยคลี่ยิ้มที่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ในเมื่อนางอยากเล่นเรื่องคุณไสยและทายาททิพย์ ข้าก็จะจัด 'พิธีปัดเป่า' ครั้งใหญ่ให้ตามที่นางต้องการ"นางสั่งให้หลิวซิงไปสืบหาตัวหมอตำแยที่หลิวเจียแอบติดต่อ
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 60 หมากรุกกระดานสุดท้าย

หมากรุกกระดานสุดท้ายมู่หรงเสวี่ยฟังความจริงที่น่ารังเกียจนั้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ทว่าดวงตาของนางกลับวาวโรจน์ด้วยเพลิงพิโรธที่ถูกสะกดไว้ นางหันไปมองเงามืดที่มุมห้อง ซึ่งมีบุรุษผู้หนึ่งยืนนิ่งอยู่นานแล้วหลิวซิง ก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าของแม่ทัพใหญ่ซูบซีดและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เขาได้ยินทุกคำสารภาพจากปากคนสนิทของน้องสาวตนเอง มือที่กำดาบสั่นสะทือนด้วยความละอายใจที่ท่วมท้น"ท่านพี่หลิวซิง... ท่านได้ยินชัดเจนแล้วใช่หรือไม่?" มู่หรงเสวี่ยเอ่ยถามหลิวซิงคุกเข่าลงต่อหน้ามู่หรงเสวี่ย เสียงของเขาแหบพร่า "กระหม่อม... กระหม่อมละอายใจยิ่งนักที่สายเลือดเดียวกันกลับทำเรื่องอัปยศถึงเพียงนี้ ฮองเฮา... โปรดทรงจัดการตามกฎมณเฑียรบาลเถิดพะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไม่ขอไว้ชีวิตให้นางอีกต่อไป"มู่หรงเสวี่ยลุกขึ้นยืนช้าๆ พลางรวบชายฉลองพระองค์อย่างสง่างาม "ในวันพรุ่งนี้... เมื่อหลิวเจียแสร้งทำเป็น 'ตกเลือด' เพื่อโยนความผิดให้ข้ากลางงานเลี้ยง วันนั้นแหละคือวันที่เจ้าต้องเป็นพยาน และข้าจะเป็นคนพิพากษาปีศาจในคราบกวางน้อยตัวนี้ด้วยตัวเอง!"บรรยากาศในงานเลี้ยงฉ
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 61 คำสารภาพใต้แสงจันทร์

คำพิพากษาของมังกร"เจ้าไม่ได้ทำเพื่อข้า... เจ้าทำเพื่อกิเลสของตัวเอง" ตงฟางเย่เอ่ยเสียงเย็นเยียบ "หลิวซิง! ในฐานะพี่ชายและแม่ทัพใหญ่ เจ้าจะจัดการกับนางอย่างไร?"หลิวซิงหลับตาลงด้วยความปวดร้าว เขาก้าวเข้ามาข้างหน้าน้องสาวตนเอง "หลิวเจีย... ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่าความโลภจะนำพินาศมาสู่เจ้า ในฐานะพี่ชาย ข้าขออภัยโทษประหารให้นาง... แต่ในฐานะแม่ทัพ ข้าขอมอบบทลงโทษที่ทรมานยิ่งกว่าตาย""ถอดถอนหลิวเจียออกจากตำแหน่งสนมเอก โบยห้าสิบไม้ และส่งนางไปเป็นทาสในโรงซักล้างที่ชายแดนที่ทุรกันดารที่สุด ให้นางได้รู้ซึ้งถึงความลำบากที่มู่หรงเสวี่ยเคยผ่านมา และห้ามมิให้ใครให้ความช่วยเหลือหากนางยังมีชีวิตอยู่!"หลิวเจียกรีดร้องขณะถูกทหารลากตัวออกไป หน้ากากที่นางอุตส่าห์ปั้นแต่งมานานพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ตงฟางเย่หันกลับมามองมู่หรงเสวี่ย พระองค์ก้มพระพักตร์ลงด้วยความละอายใจอย่างลึกซึ้ง"เสวี่ยเอ๋อ... ข้าโง่เขลาอีกแล้ว"มู่หรงเสวี่ยลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปกุมพระหัตถ์ของเขา "พายุสงบแล้วเพคะฝ่าบาท... ต่อจากนี้ไป ขอให้ความสัตย์จริงเป็นสิ่งเดียวที่นำทางเรา"อาจเป็นคว
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 62 ผู้มาเยือนจากแคว้นคนเถื่อน

ปาฏิหาริย์ที่แท้จริงหลายสัปดาห์ต่อมา หลังจากที่หลิวเจียถูกส่งตัวไปตรากตรำยังโรงซักล้างชายแดน และราชสำนักได้รับการกวาดล้างครั้งใหญ่อีกครั้ง ความสงบสุขที่แท้จริงก็กลับคืนสู่แผ่นดินต้าตงเช้าวันหนึ่งที่สดใส มู่หรงเสวี่ยรู้สึกวิงเวียนศีรษะและอ่อนเพลียอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หมอหลวงจางถูกเรียกตัวมาตรวจชีพจรเป็นการเร่งด่วน ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสข้อมือของฮองเฮา ใบหน้าของหมอหลวงเฒ่าก็ปรากฏความตื่นเต้นจนปิดไม่มิดเขารีบคุกเข่าลงกราบ "ยินดีด้วยพะย่ะค่ะฝ่าบาท! ยินดีด้วยพะย่ะค่ะฮองเฮา! บัดนี้... ปาฏิหาริย์ที่แท้จริงได้เกิดขึ้นแล้ว ฮองเฮาทรงพระครรภ์ได้เกือบสองเดือนแล้วพะย่ะค่ะ!"ตงฟางเย่เบิกตากว้าง พระองค์โผเข้ากอดมู่หรงเสวี่ยด้วยความดีใจจนตัวสั่น "เสวี่ยเอ๋อร์! เจ้าได้ยินไหม? ลูกของเรา... ทายาทที่แท้จริงของเรามาแล้ว!"มู่หรงเสวี่ยน้ำตาคลอด้วยความปิติ นางลูบหน้าท้องของตนเองเบาๆ คราวนี้นางไม่ต้องใช้แผนการ ไม่ต้องใช้เลือดปลอม หรือคำลวงใดๆ แต่นี่คือโซ่ทองที่เกิดจากความรักและความสัตย์จริงที่ฝ่าฟันอุปสรรคมานับไม่ถ้วนวสันตฤดูที่บรรจ
last updateLast Updated : 2026-02-16
Read more

บทที่ 63 เงาแค้นจากแดนเหนือ

การตัดสินใจของหงส์และมังกรบรรยากาศในท้องพระโรงพลันเย็นเยียบลงทันที ตงฟางเย่กำพนักบัลลังก์มังกรจนแน่น เส้นเลือดที่พระนลาฏปูดโปนด้วยความกริ้ว การส่งลูกสาวตัวน้อยไปท่ามกลางคนเถื่อนก็ไม่ต่างจากการส่งเนื้อเข้าปากเสือมู่หรงเสวี่ยขยับกายเล็กน้อย แววตาที่เคยนิ่งสงบกลับวาวโรจน์ขึ้นมาอีกครั้ง นางรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เพียงการทูต แต่มันคือคำขู่สงครามที่ซ่อนอยู่ในรูปของไมตรี"องค์ชายอามู่ซา..." มู่หรงเสวี่ยเอ่ยน้ำเสียงเย็นเยียบแต่ทรงอำนาจ "ต้าตงของเรารักสงบ แต่เรามิเคยกลัวสงคราม ดอกท้อของเรางดงามเพราะมันเติบโตมาจากเลือดของศัตรูที่เคยคิดร้าย และหากท่านต้องการต่อดาบที่หักครึ่งนั้นด้วยเลือด... ข้าและฝ่าบาทก็ยินดีจะเปิดตำราพิชัยสงครามบทใหม่ เพื่อต้อนรับแขกที่ 'ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง' เช่นพวกท่าน!"สงครามระหว่าง 'ปัญญา' และ 'กำลัง' กำลังจะอุบัติขึ้นอีกครั้ง!เงาแค้นจากแดนเหนือหลังจากถูกปฏิเสธข้อเสนอ เจ้าชายอามู่ซาก็ยกขบวนติดตามกลับไปยังดินแดนของตน หากแต่หลังจากนั้นกลับมีผู้มาเยือนคณะใหม่จากดินแ
last updateLast Updated : 2026-02-16
Read more

บทที่ 64 การปะทะสติปัญญาเหนือบัลลังก์

พายุที่สั่นคลอนหัวใจแม่บรรยากาศภายในท้องพระโรงแปรเปลี่ยนจากความเงียบสงัดเป็นความกดดันที่หนักอึ้งราวกับมวลอากาศทั้งหมดถูกบีบอัดด้วยแรงกดดันจากคนสองฝ่าย มู่หรงเสวี่ย ประทับนั่งนิ่งอยู่เคียงข้างตงฟางเย่ ดวงตาคมปลาบของนางจดจ้องไปยังองค์หญิงอาจี๋นาอย่างไม่ลดละ นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่ระเหยออกมาจากท่าทางอันโอหังนั้น มันไม่ใช่กลิ่นของความรักหรือไมตรี แต่มันคือกลิ่นของดินปืนและคาวเลือดที่ซ่อนอยู่ภายใต้แพรพรรณชั้นดีในฐานะที่นางเคยเป็นบุตรสาวแม่ทัพและฮองเฮาผู้กอบกู้บัลลังก์ มู่หรงเสวี่ยอ่านแผนการนี้ออกทะลุปรุโปร่ง หากต้าตงยอมรับข้อเสนอนี้ องค์ชายหมิงที่เปรียบเสมือนดวงใจของแผ่นดินจะกลายเป็นตัวประกันในคราบราชบุตรเขย และเป่ยหรงจะใช้ข้ออ้างเรื่อง "กองกำลังร่วม" เข้ามาฝังตัวในจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของกองทัพต้าตงจนกู่ไม่กลับปากหอกและปลายลิ้น"องค์หญิงอาจี๋นา..." มู่หรงเสวี่ยเอ่ยทำลายความเงียบ สุ้มเสียงของนางนิ่งขรึมทว่าทรงพลังกังวานไปทั่วโถงวิหาร "ข้อเสนอของท่านดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความปรารถนาดี ทว่า... อ
last updateLast Updated : 2026-02-17
Read more

บทที่ 65 กลิ่นอายแห่งบุปผาพิษ

เมฆครึ้มที่ตั้งเค้าหลังจากคณะทูตเป่ยหรงเดินออกจากท้องพระโรง ตงฟางเย่รีบหันมาหามู่หรงเสวี่ย "เสวี่ยเอ๋อร์... ทำไมเจ้าถึงรับคำท้าที่เสี่ยงเช่นนี้? หากนางชนะ แผ่นดินเราจะลำบาก"มู่หรงเสวี่ยจับมือสามีไว้แน่น "ฝ่าบาทเพคะ... อาจี๋นาไม่ได้ต้องการแค่ที่ดิน แต่นางต้องการ 'ความสงสัย' ในใจพระองค์ นางจงใจพูดเรื่องตระกูลมู่หรงเพื่อให้เราแตกแยกกันอีกครั้ง หม่อมฉันจึงต้องใช้การประลองนี้เพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นว่า ความเป็นหนึ่งเดียวของเรานั้นแข็งแกร่งเพียงใด และหม่อมฉันจะใช้โอกาสนี้... กระชากหน้ากากที่แท้จริงของนางออกมา!"ขณะเดียวกัน ในตำหนักรับรอง หลิวจิน ลูกน้องคนสนิทของอาจี๋นา กระซิบถามองค์หญิง "องค์หญิงจะชนะแน่หรือเพคะ? มู่หรงเสวี่ยมีชื่อเสียงเรื่องกลยุทธ์นัก"อาจี๋นายิ้มเหี้ยม "นางฉลาด... แต่ข้ามี 'หมากลับ' ที่นางไม่มีวันคาดถึง พรุ่งนี้... เจ้าจงเริ่มแผนการ 'เข้าหา' องค์ชายหมิงเสีย เราจะทำให้นางต้องสูญเสียทั้งกระดานและหัวใจไปพร้อมๆ กัน!"ยามราตรีกลางเหมันตฤดูอันเงียบสงัด แสงจันทร์เสี้ยวสาดส่องลงมายังสระหยกภายในอุทยานหลวง ก่อเกิดเป็นประกายระยิบร
last updateLast Updated : 2026-02-17
Read more

บทที่ 66 เล่ห์กลกลางสมรภูมิ

คำเตือนของพญาหงส์อาจี๋นาหน้าเสียไปเล็กน้อย นางรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วย่อกายคำนับอย่างเสียไม่ได้ "ฮองเฮาทรงล้อเล่นแล้วเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่นำไมตรีมามอบให้องค์ชายเท่านั้น""ไมตรีที่มาพร้อมกับสมุนไพรมอมเมา... ในแผ่นดินต้าตงเราเรียกว่า 'เล่ห์กล' เพคะองค์หญิง" มู่หรงเสวี่ยคว้าจอกสุราในมือนางมาเททิ้งลงสู่สระน้ำอย่างเลือดเย็น "ในอีกเจ็ดวันข้างหน้า ข้าอยากให้องค์หญิงเก็บ 'เสน่ห์' เหล่านี้ไว้ใช้บนสมรภูมิจำลองเถิด เพราะที่นั่น... ดาบและสติปัญญาเท่านั้นที่จะเป็นตัวตัดสิน มิใช่กลิ่นน้ำหอม"อาจี๋นากำหมัดแน่นใต้แขนเสื้อ นางมองมู่หรงเสวี่ยด้วยความแค้นเคืองก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไปมู่หรงเสวี่ยหันมามองลูกชายที่ก้มหน้านิ่ง นางไม่ได้ดุดัน แต่กลับวางมือบนบ่าของเขาอย่างอ่อนโยน "หมิงเอ๋อร์... ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดมิใช่ผู้ที่ถือดาบอยู่เบื้องหน้า แต่คือผู้ที่หยิบยื่นน้ำผึ้งอาบยาพิษให้เจ้าในยามที่เจ้าเผลอใจ จำไว้ว่าบัลลังก์นี้แลกมาด้วยความจริงใจของพ่อและแม่ อย่าให้เพียงกลิ่นหอมชั่วข้ามคืนมาทำลายทุกอย่าง""ลูกขอประทานอภัยพะย่ะค่ะเสด็จแม่... ลูกจะไม่มี
last updateLast Updated : 2026-02-18
Read more

บทที่ 67 กับดักที่เริ่มรัดตัว

กับดักที่เริ่มรัดตัวท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกในวังหลวง มู่หรงเสวี่ย เลือกที่จะเดินหมากเสี่ยงดวงโดยการกักขังตนเองอยู่ในตำหนักคุณหนิง นางสั่งให้นางกำนัลดับโคมไฟเหลือเพียงริบหรี่ แสร้งทำเป็นสตรีผู้สิ้นหวังที่โศกเศร้าจนประชวรหนักไม่ยอมเสวยพระกระยาหาร ข่าวการ "หมดสิ้นสิ้นท่า" ของฮองเฮาแพร่สะพัดไปถึงหูของ อาจี๋นา กุหลาบเหล็กแห่งเป่ยหรงอย่างรวดเร็วความลำพองใจทำให้อาจี๋นาเริ่มย่ามใจ นางคิดว่าพญาหงส์แห่งต้าตงถูกเด็ดปีกไปแล้ว นางเริ่มเปิดเผยตัวตนมากขึ้นด้วยการส่งสายลับติดต่อกับขุนนางกบฏถถี่ขึ้น และในคืนที่หกอันแสนเงียบสงัด ซึ่งเป็นคืนสุดท้ายก่อนวันตัดสินชะตา หมากที่มู่หรงเสวี่ยวางไว้ในเงามืดก็เริ่มสัมฤทธิ์ผลความลับในหีบหอมและทองคำเปื้อนเลือดจางซาน องครักษ์เงาผู้ซื่อสัตย์ลอบเร้นผ่านหลังคาตำหนักรับรองราวกับภูตพราย เขาส่งข้อความลับที่แนบมากับขนนกพิราบมาถึงมือมู่หรงเสวี่ย เนื้อความในจดหมายระบุรายละเอียดที่ทำให้นางต้องนัยน์ตาวาวโรจน์เขาพบ ขวดดินเผา
last updateLast Updated : 2026-02-18
Read more

บทที่ 68 หน้ากากที่หลุดร่วง สู่สมรภูมิกลางวัง

อสุนีบาตใต้แท่นบูชามู่หรงเสวี่ยให้สัญญาณหลิวซิงจัดการยามสองนายอย่างเงียบกริบ ก่อนที่นางจะลอบเข้าไปถึงตัวเกวียนคันแรก มือเรียวบางชักมีดสั้นเล่มเล็กที่ทำจากเหล็กกล้าเย็นเยียบ กรีดผ้าใบคลุมเกวียนออกเพียงเล็กน้อยพอให้สายตาลอดผ่านเข้าไปได้ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้นางถึงกับใจสั่นสะท้าน สิ่งที่อยู่ในเกวียนมิใช่กระสอบข้าวสารหรือไหเหล้าตามที่แจ้งไว้ในบัญชีเครื่องบรรณาการ แต่มันคือถังไม้โอ๊คขนาดใหญ่ที่ประทับตราลับของกองทัพเป่ยหรง ภายในบรรจุ 'ดินระเบิดทมิฬ' ที่ผสมด้วยกำมะถันและฟอสฟอรัสเข้มข้นจนส่งกลิ่นแสบจมูก รัศมีทำลายล้างของดินระเบิดจำนวนมหาศาลขนาดนี้ เพียงคันเดียวก็พอที่จะถล่มตำหนักหลวงให้กลายเป็นจลจุณ แต่ที่นี่มีเกวียนนับสิบคัน!นางยังคงรักษาความใจเย็น ค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบม้วนกระดาษหนังแกะที่เสียบอยู่ข้างลังไม้ เมื่อคลี่ออกดูนางก็ต้องขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน มันคือ 'แผนผังการวางตำแหน่งระเบิด' ซึ่งเป้าหมายหลักถูกขีดเส้นใต้ด้วยหมึกสีแดงฉาน... 'ใต้แท่นบูชาฟ้าดิน' นั่นคือจุดที่ตงฟางเย่ มู่หรงเสวี่
last updateLast Updated : 2026-02-19
Read more
PREV
1
...
56789
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status