All Chapters of HIS SECRET OBSESSION [A.G.S #1] : Chapter 111 - Chapter 120

ELOWEN GARCIA'S POV (Continuation...)Bago pa man siya makatayo at maabot ako ay mabilis akong umatras papalayo sa kanya... nagtungo ako sa may fountain at tawa pa rin ng tawa, habang siya ay walang mapaglagyan ang pagkabusangot ng mukha... pikon na pikon sa akin.Mula sa fountain at naglakad-lakad ako hanggang sa marating ko ang bahay, kung saan ay doon naninirahan ang mga tauhan rito sa bahay..kasama na doon ang nga kasambahay, driver at iba pa. "Good morning, Anna..." usal ko ng makita ko ito. Isa siya sa mga kasambahay na ka-edad ko, kaya kahit papaano ay may nakakausap pa ako rito tungkol sa mga kalokohan ko sa tuwing napipikon sa akin si Alexander."Hello, Ma'am Elowen..." bati niya, ngumiti ako at napakiling ng ulo nang mapansin kong may pinapanood siya sa cellphone niya.Break time naman nila ngayon, at bukod doon ay hindi rin naman sila pinagbawalang gumamit ng cellphone... Basta't hindi sila sobrang busy ay pwede silang gumamit ng cellphone. "News ba 'yan?" pag-uusisa ko

JACOB ALDEGUIRE’S POV (Continuation…) I pushed through the crowd, my heart hammering in my chest. Every step I took brought me closer to her... or at least, I thought it did. “Elowen!” I called again, my voice hoarse, almost drowned by the chatter and footsteps around us. Hanggang sa tuluyan ko siyang naabutan. Hinawakan ko nang marahan ang kanyang siko upang pigilan siya sa paghakbang. I grabbed it firmly. Finally. Relief surged through me like a tidal wave. “Finally…” I whispered, ready to pull her into my arms. But the moment I yanked her gently toward me to face her… My entire body froze. I froze because the face that looked up at me… It wasn’t hers. Not Elowen. It was a stranger. A young woman, startled, her eyes wide as she looked at me. “Oh! I-I’m so sorry…” agad ko at mabilis na binitawan ang kanyang siko. I felt my cheeks burning hot with embarrassment. “I… I thought you were someone else,” I said, my voice rough with a mix of relief and awkwardne

ELOWEN GARCIA'S POV (Continuation....)Kasunod niyon ay bigla kong naamoy ang usok ng sig∆rilyo sa tabi ko. At hindi na ako nagtaka pa dahil bukod sa akin ay si Alexander lang naman ang nandito. Siya lang din naman ang naninig∆rilyo sa aming dalawa."Alam mo..." panimula ko at unti-unting humarap sa kanya, "...kung hindi mo ititigil iyang bisyo mo ay iyon ang dahilan ng pagkam∆tay mo, Alexander... Masyado kang excited na makita iyong kapat!d mong si Luci, kaya todo sigar!lyo ka!" bulyaw ko sa kanya.Ngunit gaya ng lagi niyang reaksyon sa tuwing sasabihin ko ang mga salitang iyon ay tatawanan niya lang ako. Uubusin ang stick ng sig∆rilyo, papat∆yin ang apoy ay itatapon. "You could use your prayers on me, Elo..." banat niya kaya inirapan ko siya ulit. Nang alisin ko ang tingin ko sa kanya at biglang umalingawngaw ang kan'yang halakhak. Tuwang-tuwa talaga siya sa tuwing nakukuha niya ang inis ko, para bang hindi siya mabubuhay kung hindi na ako napipikon. Hinayaan ko lang siyang tuma

ELOWEN GARCIA'S POV "What?!" taas kilay kong tanong kay Alexander, nang mapansin ko na panay ang tingin niya sa akin mula pa kanina nang dumating ako rito sa venue.Maya-maya pa ay bahagya siyang dumukwang, hindi ako gumalaw hanggang sa naramdaman ko ang kanyang hininga sa aking tainga."He's been staring at you since we left that table earlier," bulong niya at pagkatapos niyon ay tumuwid na ito ng tayo. Pinagmasdan ko lang siyang sumimsim ng alak sa kanyang baso, pero naroon pa rin ang mapang-asar na tingin sa kanyang mukha. Paminsan-minsan ay tumitingin din siya sa direksyon kung saan kasalukuyang naka-pwesto si Jacob. Hinayaan ko na lang din siyang gawin iyon. Kahit ano naman kasi ang sabihin ko ay hindi naman siya titigil, at kapag umangal ako ay mas lalo niya lang akong aasarin."He should've brought his girlfriend with him," biglang bulalas ulit ni Alexander, kununutan ko siya ng noo at saktong muli itong nagbaba ng tingin sa akin. "Stop giving me that look!" asik ko at agad

ELOWEN GARCIA'S POV "What do you want me to do, Dad? Just stood there and stayed silent like I didn't hear anything?!" asik ni Alexander habang kausap ang Daddy niya sa kabilang linya.Nang nalaman nito ang nangyari kagabi ay halos wala na itong balak na tigilan siya sa kaka-sermon. At habang nakaupo ako sa couch na nasa tapat niya at nagpipigil aking tumawa dahil kitang-kita ko kung gaano na kainis si Alexander."That motherf*cker just insulted, Elowen.. and you want me to keep my f*cking composure when everyone was already looking at us like we are some sort of series or movies?" muling tanong niya sa Daddy niya, nanginginig ang kamay at mahigpit ang pagkakahawak sa cellphone."Watch your language.. you id!it!" balik ng daddy niya sa kanya mula sa kabilang linya.Hindi naka loudspeaker ang cellphone ni Alexander, pero dahil sa lakas ng sigaw ng Daddy niya ay rinig na rinig ko iyon. "Kung hindi lang ako pinigilan ni Elowen, sana ay nam∆tay na ang g*gong 'yon sa kamay ko, Dad. You k