All Chapters of พลิกชะตาแค้นสามี : Chapter 81 - Chapter 90

“เหลวไหล เจ้าไม่รู้หรือว่าการถอนหมั้นมีผลเลวร้ายเพียงใด เจ้ากับนางหมั้นกันแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเป็นฝ่ายถอนหมั้นหรือนางจะเป็นฝ่ายนั้น ก็ยากจะหาบุรุษมาสู่ขอนางอีก” มู่จ้านชะงัก เขาลืมไปเลยว่าใต้เท้าตงหรือผู้ตรวจการหงผู้นี้ก็คือว่าที่พ่อตาของเขา สัญญาหมั้นที่เขาเคยว่าไม่น่าจะมีปัญหาเพราะตอนนั้นเขายังไม่มีคนในใจ ตอนนี้กลับกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมาแล้ว ซุนหลันยังอยู่ในจวนสกุลกู้ในฐานะอนุภรรยาของกู้เฉิน เขาคอยวนเวียนไปดูนางอยู่เรื่อยๆเขาขอให้นางเลิกล้มภารกิจโดยสัญญาว่าจะรับนางมาเป็นภรรยาแต่นางก็ดื้อด้านไม่ยอมรับ “ตอนนี้เจ้ามีสตรีในใจอย่างนั้นหรือ” “ขอรับ ท่านพ่อ” “ถ้ามีก็รีบตัดใจเสียเถิด อย่าทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่” มู่จ้านไม่ยอมรับคำ เขาก้มหน้าน้อยๆ ในใจนึกถึงซุนหลัน จะให้เขาตัดใจจากนางได้อย่างไร สตรีผู้นั้นยึดครองหัวใจของเขาไปหมดแล้ว ดีที่กู้เฉินผู้นั้นไม่ได้ชอบซุนหลัน สิ่งที่เขาทำก็เพียงจับนางไปข่มขู่เพื่อให้นางช่วยส่งข่าวกลับจวนอ๋อง ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รู้ทั้งข่าวที่สกุลกู้จงใจปล่อยและความเคลื่อนไหวของจวนอ๋อง มู่โจวมองพ

องครักษ์หนุ่มแห่งสกุลกู้จึงออกมานอกโรงเตี๊ยมและแอบกระโจนขึ้นหลังคาเพื่อหวังจะแอบฟังการพูดคุย พลันถูกมือใหญ่ของบุรุษผู้หนึ่งตบบ่าเอาไว้เสียก่อน“อย่าขึ้นไป! ข้างบนมีพลเกาทัณฑ์ซุ่มอยู่หลายคน”เขาหันขวับไปก็ตกใจ “คุณชายรอง ท่านตามข้ามาหรือขอรับ”“อืม ภารกิจสืบอนุของข้าก็ควรเป็นของข้าสิ จะปล่อยเจ้ามาผู้เดียวได้อย่างไร เจ้าไม่รู้หรือว่าผู้ติดตามผู้ตรวจการคนนี้ล้วนฝีมือร้ายกาจ พวกเขาคงไม่ปล่อยให้เจ้าแอบฟังความลับได้ง่ายๆ หรอก” ไป๋ชางพยักหน้ารับ ตอนที่ผู้ตรวจการหงเข้าไปในจวนสกุลกู้เขาเห็นองครักษ์ทั้งสี่ที่เดินคอยอารักขาแล้วก็รู้สึกได้ว่าคนกลุ่มนี้ฝีมือไม่ธรรมดา “หากไปแอบฟังไม่ได้ เราจะรู้ความลับของพวกเขาได้หรือขอรับ” “ไปกับข้า ข้ามีวิธี” พูดจบ กู้เฉินก็เดินนำหน้าไป๋ชางกลับเข้าไปด้านหน้าโรงเตี๊ยมใหญ่อีกครั้งหนึ่ง “ด้านหน้าห้องของผู้ตรวจการหงมีคนเฝ้าอยู่เต็มไปหมด เราจะแอบได้อย่างไรขอรับ” “อย่าเพิ่งถาม ตามข้ามาเงียบๆ ก่อน” ปีกอาคารฝั่งตะวันออกเป็นห้องพักที่ถูกเหมาเอาไว้เพื่อให้ผู้ติดตามของ หงจิ่งอวี้ทั้งหมดได้เข้าพัก หน้าห้องของผู้ตรวจก

หลิงอ๋องจัดงานต้อนรับผู้ตรวจการหงหรือหงจิ่งอวี้ที่จวนของตนอย่างยิ่งใหญ่ ขุนนางน้อยใหญ่ต่างไปร่วมงานกันทั่วหน้า เนื่องจากเป็นงานเลี้ยงที่มุ่งจะพูดคุยเรื่องเหตุบ้านการเมืองจึงไม่อนุญาตภรรยาและบุตรสาวเข้าร่วมตุลาการตงเปาหน้าบานเป็นจานเชิงเพราะทุกคนเข้ามาแสดงความยินดีที่บุตรสาวของเขาตงฮุ่ยหมิง หมั้นหมายกับซื่อจื่อเรียบร้อยแล้ว กำหนดการแต่งงานจะจัดขึ้นในเดือนหน้า นับว่ารวดเร็วยิ่ง สิ่งที่คนในงานคาดไม่ถึงก็คือแม่ทัพใหญ่มู่เต๋อแห่งค่ายหรงเฉินมาร่วมงานพร้อมด้วยบุตรชายทั้งสาม มู่จ้านกับมู่ช่างยังพอมีคนเคยพบเห็น ทว่าบุตรชายคนเล็กที่ร่ำลือกันว่าเป็นขุนพลผู้เก่งทั้งรบในน้ำและบนบก มาปรากฎตัวในงานนี้ด้วย ...หัวหน้าหน่วยเคลื่อนที่เร็วหรือหน่วยสายฟ้าผู้นั้น ลือกันว่ามีหูผีจมูกมด รบบนบกก็คล้ายพยัคฆ์ รบในน้ำก็คล้ายฉลาม... “แม่ทัพมู่ ครั้งนี้เห็นทีเมืองหรงเฉินจะมีดาวมงคลเพิ่มขึ้นเป็นแน่ ท่านยอมนำตัวคุณชายสามออกมาให้ผู้คนได้ยลโฉมแล้ว” ตุลาการตงกวาดตามองบุตรชายทั้งสามของมู่เต๋อรู้สึกเกรงขาม หากว่าเขามิได้ยกบุตรสาวให้กับซื่อจื่อก็คงจะเลือกหนึ่งในบุตรชายของแม่ทัพมู่เป็นบ

หลิงอ๋องปรายตาไปมองหญิงสาวทั้งหลายที่ยืนเรียงแถวอยู่ตรงหน้าแม้แต่สตรีที่งดงามมากหน้าก็ไม่อาจทำให้หงจิ่งอวี้หวั่นไหว ในสายตาของบุรุษผู้เป็นตัวแทนของฮ่องเต้มิได้เจือความกระหายในสตรีอย่างที่เขาเคยเห็นจาก ขุนนางใหญ่ผู้อื่น ข้ออ้างที่ว่ากลัวภรรยาคงเป็นเพียงเกราะที่ใช้ป้องกันตัวมิให้ตกเป็นเครื่องมือของผู้อื่น....ขุนนางที่ยึดมั่นในคุณธรรมเช่นนี้ รับมือยากยิ่ง สตรีนอกเรือน เงินทองที่ตนมิควรได้ ลาภยศที่นอกเหนือความสามารถ การสรรเสริญเยินยอ ล้วนมิใช่สิ่งที่หงจิ่งอวี้ให้ค่า...บุรุษในงานเลี้ยงต่างหันไปจับคู่สนทนากันอย่างออกรส หลิงอ๋องถกเรื่องราวในราชสำนักกับหงจิ่งอวี้ต่ออีกหนึ่งชั่วยาม หลิงอ๋องพยายามพูดคุยหยั่งเชิงหงจิ่งอวี้ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมิได้มีท่าทีเอาอกเอาใจตนก็รู้แล้วว่าคนผู้นี้ยากจะเกลี้ยกล่อม พลันหลิงจางเหว่ยก็ลุกขึ้น “ท่านพ่อขอรับ ข้าได้ยินมาว่าองครักษ์ของท่านผู้ตรวจการมีสมญานามว่ากระบี่ปราบสี่ทิศ ไม่ทราบว่าจะขอชมฝีมือได้หรือไม่” หลิงอ๋องยิ้มกว้าง “จะดีหรือซื่อจื่อ คืนนี้เป็นงานเลี้ยงต้อนรับ เจ้าไม่ควรจะรบกวนท่านผู้ตรวจการนะ” หงจิ่งอวี้มองเห็นถึงเจตน

กู้เยว่ฉีสั่งให้ไป๋ชางกับองครักษ์อีกคนเข้าไปคอยสังเกตคนที่เข้าออกห้องพักของผู้ตรวจการหง ส่วนตนและน้องชายก็เดินไปดูรอบๆ มู่โจวหันไปสั่งให้เซียวเกิงล่อหลอกกู้เฉินให้ออกห่างจากกู้เยว่ฉี เซียวเกิงใช้หินก้อนหนึ่ง ขว้างไปยังแผ่นไม้ที่อยู่ไม่ไกลสองพี่น้องนัก “มีคน พี่หญิง ท่านกลับไปรอที่รถม้าก่อน เดี๋ยวข้าจะไปดูเอง” “ได้ ระวังตัวด้วยเล่า” กู้เฉินเห็นเงาวูบไหวก็รีบวิ่งตามไป ส่วนกู้เยว่ฉีกำลังจะถอยหลัง พลันก็ฝ่ามือใหญ่ก็ยื่นมาตบที่ต้นแขนเบาๆ “คุณหนูใหญ่กู้ไม่ต้องรีบ ข้าเอง โจวเซียว” กู้เยว่ฉีแหงนหน้าขึ้นมา เมื่อนางมายืนใกล้มู่โจวถึงเพียงนี้จึงรู้สึกว่าเขาสูงมากทีเดียว หญิงสาวถอยหลังสองเก้า “ท่านก็มาดักดูนางด้วยหรือ” “นั่นเป็นหน้าที่ข้าอยู่แล้ว ในเมื่อนางเป็นคนของจวนอ๋อง ยิ่งต้องจับตาดูเป็นพิเศษ ว่าแต่ท่านเถิด คุณหนูใหญ่ เหตุใดจึงต้องตามซุนหลันมาด้วยตนเอง” หญิงสาวสะดุ้ง มู่โจวผู้นี้ช่างสายตาแหลมคมเหลือเกิน...ออกจะเกินไปด้วยซ้ำ เขาคงยังไม่รู้ว่าแบบเรือรบกับแบบปืนใหญ่ที่ได้ไปเป็นของปลอม ถ้าอย่างนั้นนางก็ยังพ