Lahat ng Kabanata ng พลิกชะตาแค้นสามี : Kabanata 91 - Kabanata 100

กู้เฉินวิ่งตามเงาดำนั้นไป เขาปะทะกับบุรุษที่สวมชุดดำปิดบังใบหน้าอยู่สองสามกระบวนท่า คนผู้นั้นก็วิ่งหนีไปอีก เขาจึงวิ่งตาม พลันระลึกขึ้นมาได้ว่า ท่าทีของคนผู้นั้นคล้ายยั่วยุให้เขาคอยไล่จับ นี่อาจจะเป็นหลอกล่อให้เขาทิ้งพี่สาวเอาไว้ นางไม่มีวรยุทธ์ หากมีคนคิดจับตัวก็คงเพลี้ยงพล้ำ กู้เฉินมองตามแผ่นหลังบุรุษชุดดำแล้วหันหลังกลับวิ่งไปดูกู้เยว่ฉี กระทั่งมาถึงรถม้าเห็นว่านางนั่งอยู่ข้างในจึงถอนหายใจ “พี่หญิง ท่านกลับมาแล้ว ข้าค่อยโล่งใจหน่อย เมื่อครู่คนผู้นั้นทำตัวเหมือนล่อให้ข้าทิ้งท่านเอาไว้ ข้าเอะใจก็เลยรีบกลับมา” กู้เยว่ฉียิ้มน้อยๆ เรื่องของมู่โจวยังไม่ควรเล่าในตอนนี้ “พอเจ้าตามคนผู้นั้นไป ข้าก็รีบกลับมาที่รถม้า ไม่มีอันใดหรอก บางทีนั่นอาจเป็นคนของผู้ตรวจการหงที่คิดจะทดสอบฝีมือเจ้า” ขณะเดียวกันไป๋ชางกับองครักษ์อีกสองคนก็กลับมาและรายงานเรื่องในโรงเตี๊ยมเทียมฟ้าให้สองพี่น้องฟัง “ขอแค่ผู้ตรวจหงมิได้เข้าข้างจวนอ๋อง ข้าก็เบาใจแล้ว” “คุณหนู ข้าได้ยินคนที่อยู่ในโรงเตี๊ยมพูดกันว่าหลิงอ๋องพยายามจะมอบสาวงามให้ แต่ท่านผู้ตรวจการไม่รับขอรับ” “หาก

ห้าวันต่อมา หลิงคุนกำกับคนลำเลียงหีบใส่อาวุธมาตั้งไว้ในโกดังที่อยู่ไม่ไกลจากร้านหงส์หยก เดิมทีเป้าหมายที่ตนกับพี่ชายคิดเอาไว้ก็คือร้านหงส์ขาวที่อยู่ใกล้โกดังลับมากกว่าหากว่าซุกอาวุธแล้วเรียกให้มือปราบมาตรวจค้นก็สามารถยัดคดีลอบค้าอาวุธเถื่อนให้กับใต้เท้ากู้ได้อย่างง่ายดาย ทว่าราวกับกู้เยว่ฉีจะล่วงรู้แผนนี้นางจึงขายร้านนั้นให้กับเถ้าแก่ลี่ไป “เรียบร้อยแล้วขอรับ” “ดี พรุ่งนี้รอให้ดึกสงัดสักหน่อย เจ้าค่อยขนเข้าไปไว้ในเรือนเล็กด้านหลัง ข้าซื้อตัวคนเฝ้าร้านหงส์หยกเอาไว้แล้ว เขาจะมาเปิดประตูให้เจ้าในยามจื่อ พรุ่งนี้ข้าจะแสร้งไปพูดคุยกับใต้เท้ากู้เสียหน่อย” “ท่านพี่ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดการทางนี้เองขอรับ” “ฝากด้วยนะ เสี่ยวคุน” หลิงจางเหว่ยยกมือขึ้นตบบ่าน้องชายต่างมารดาหนักๆ สองที “หากงานครั้งนี้สำเร็จ ท่านพ่อต้องวางใจในตัวเจ้ามากขึ้นแน่” “ขอบคุณท่านพี่ที่ส่งเสริม” บัดนี้หลิงคุนได้กลายมาเป็นผู้ติดต่อซื้อขายและลำเลียงอาวุธอยู่เบื้องหลังการเคลื่อนไหวเพื่อก่อการกบฏ บิดาให้สัญญาว่าหากงานนี้สำเร็จ วันหน้าเขาจะได้ตำแหน่งอ๋องอย่างแน่นอน หล

เมื่อครู่มู่โจวได้ยินว่าที่อู่ต่อเรือจับคนน่าสงสัยได้จึงคิดจะไปดูสักหน่อย เขาสั่งให้เซียวเกิงคอยเฝ้าจับตามองอยู่ร้านค้าตรงข้ามโกดัง แต่ยังไปได้ไม่ไกลคนในหน่วยสายฟ้าก็ตามมาทัน เขาฟังเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วก็พลันตกใจ“นี่มันแผนล่อเสือออกจากถ้ำชัดๆ รีบกลับไปเร็ว”เมื่อมู่โจวควบม้ามาถึงหลังร้านที่เซียวเกิงซ่อนตัวอยู่ เขาก็รีบเข้าไปข้างใน “เป็นอย่างไรแล้ว เหล่าเซียว”“หีบพวกนั้นถูกขนเข้าไปข้างในร้านหงส์หยกแล้ว เกรงว่าหลิงอ๋องเตรียมคดีกบฏเอาไว้ให้ใต้เท้ากู้แล้วขอรับ” น้ำเสียงของเซียวเกิงร้อนใจ“มิน่า ข้านึกสงสัยอยู่แล้วเชียวว่าเหตุใดจึงได้ขนอาวุธมาไว้ย่านนี้ หากเราบุกเข้าไปในยามนี้เพื่อขนหีบพวกนั้นออกมาจะทันหรือไม่”“เกรงว่าจะลำบากขอรับ คนเฝ้าประตูของร้านสองคนเหมือนจะเป็นคนที่จวนอ๋องซื้อตัวเอาไว้ หากเราจะลงมือก็คงต้องเริ่มจากเข้าไปจับคนทั้งสองมัดมือมัดเท้าเอาไว้เสียก่อน”ในขณะที่มู่โจวกับเซียวเกิงกำลังคิดจะกระโจนเข้าไปในกำแพงด้านหลังร้านหงส์หยก เสียงฝีเท้าของคนจำนวนมากก็ดังขึ้นด้านหลัง แสงสว่างจากคบเพลิงในมือของบรรดามือปราบ ทำให้ท้องถนนสว่างไสว“จับกุมผู้คิดก่อกบฏ!” เสียงตะโกนของมือปราบนับร้อ

หวงฟู่ทำตาโต “มิน่า เมื่อคืนคุณหนูถึงให้พวกเราเก็บข้าวของสำคัญออกหลายส่วน” “ของเท่าที่จัดเรียงไว้ในห้องลับก็น่าจะพอให้คนพวกนั้นพอใจ แต่ของที่ท่านพ่อกับท่านแม่หวงแหน ข้าจำต้องเก็บให้มิดชิด” “คุณหนูเจ้าคะ ข้าเคยได้ยินว่าหากโดนโทษกบฏจวนจะต้องถูกยึดมิใช่หรือ ถ้าหากทางยึดจวนของเราไว้จะทำเช่นใดเจ้าคะ” “เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าไม่ปล่อยให้เขายึดจวนสกุลกู้ได้แน่” สาวใช้ทั้งสองมีสีหน้าตื่นเต้น ร้องออกมาพร้อมกัน “จริงนะเจ้าคะ” กู้เยว่ฉียกยิ้มมุมปาก “ในสายตาของเจ้าสองคน ข้าเป็นคนเชื่อถือไม่ได้เลยหรือ” “มิได้เจ้าค่ะ ข้าเชื่อในสิ่งที่คุณหนูพูด แต่....ก็แค่กังวลมากไปเท่านั้น”​ ซีหนิงเอ่ยด้วยเสียงอ่อยๆ “สิ่งใดจะเกิดก็ย่อมเกิด ข้าจะรับมือกับทุกเรื่องอย่างดีที่สุด มาช่วยข้าผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ” กู้เยว่ฉีลุกขึ้นยืนกางแขนออก “เจ้าค่ะ” แม่นมเฉียนประคองกู้ฮูหยินที่แต่งกายงดงามออกมานั่งรอที่ห้องโถง กู้เยว่ฉีออกจากเรือนมาสมทบ ไม่นานนักขบวนมือปราบก็แห่กันมาถึงหน้าซุ้มประตูของสกุลกู้ หัวหน้ามือปราบประกาศเสียงดังฟังชัดค

หวงฟู่หันมามองกู้เยว่ฉีด้วยสายตาประหลาด “คุณหนูเจ้าคะ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น ถึงได้เตรียมทุกสิ่งเอาไว้”“ไม่เห็นจะยาก ในเมื่อรู้แล้วว่าหลิงอ๋องกับซื่อจื่อเป็นคนที่พร้อมจะใส่ความผู้อื่นเพื่อกำจัดให้พ้นทาง ข้าที่แสดงตนว่าไม่ยินดีจะเป็นคนของซื่อจื่อก็ต้องกลายเป็นเหยื่อคนต่อไป ดีที่เรือนนี้เขาไม่สามารถมายึดได้ อย่างน้อยพวกเราก็ยังมีที่ซุกหัวนอน”“ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ นายหน้าขายเรือนเป็นพยานให้กับพวกเราได้ โฉนดก็อยู่กับท่านลุงของข้า ในครัวเตรียมเสบียงอาหารเอาไว้พร้อม ระหว่างที่อยู่ที่นี่พวกเราก็ไม่อดอยากหรอกเจ้าค่ะ” หวงฟู่ทั้งพูดทั้งยิ้ม“ดี! ในเมื่อเจ้าของเรือนไม่ได้อยู่ในหรงเฉิน เช่นนั้นจวนอ๋องก็ยื่นจมูกเข้ามาวุ่นวายไม่ได้ เจ้าทำงานได้ครบถ้วนดีจริง”“เป็นเพราะเงินที่คุณหนูให้มาต่างหากเจ้าค่ะ ราคาที่เราให้ก็เยอะจนเขาไม่กล้าปฏิเสธ”กู้เยว่ฉียิ้มเศร้าหลังจากนางฝันเห็นอดีตชาติก็ตรึกตรองอยู่หลายคราว เคยพยายามถอย เคยคิดหนี แต่ก็รู้ว่าหลิงอ๋องกับซื่อจื่อไม่มีทางจะปล่อยสกุลกู้ไป นางเตรียมทางหนีทีไล่เอาไว้หลายส่วน คราแรกที่เริ่มตอบโต้นางโจมตีอันเหยาจนย่อยยับ ครานี้นางจะกำจัดมือซ้าย