บททั้งหมดของ เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): บทที่ 121 - บทที่ 130

ทางด้านอิงดาว วันนี้เธอได้ไปตรวจครรภ์ตามนัดที่โรงพยาบาลชิเร็นกะ ประเทศญี่ปุ่น ขณะนั่งรถกลับบ้านเช่าก็ได้เห็นชายแปลกหน้าอายุประมาณยี่สิบปลาย ๆ ถึงสี่สิบปีสามสี่คน ได้แยกย้ายกันไปสอบถามอะไรบางอย่างกับชาวบ้านในระแวกนั้นขณะที่รถแท็กซีขับเข้าซอยบ้านเช่า ดวงตาของอิงดาวที่ทอดมองออกไปนอกกระจกด้านหน้าก็เห็นมีคนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ตรงหน้าบ้านของเธอ พลันทำให้รู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูก เธอพยายามมองสิ่งที่อยู่ในมือของชายคนนั้น พอมองดี ๆ ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง เพราะนั่นคือรูปแต่งงานของเธอกับคิณ“รบกวนช่วยไปส่งอีกซอยหนึ่งค่ะ”อิงดาวตัดสินใจบอกกับคนขับรถแท็กซีให้เปลี่ยนเส้นทาง ไม่นานรถก็จอดส่งลูกค้าตรงหน้าประตูรั้วของบ้านหลังใหญ่ เธอรีบจ่ายเงินแล้วเปิดประตูลงจากรถ ตะโกนเรียกป้าเจ้าของบ้านเช่าชาวญี่ปุ่น“คุณป้าริโอะ อยู่บ้านไหมคะ”“อิงดาวเหรอ”“ค่ะ”“เข้ามาได้เลย”คนในบ้านได้ยินเสียงของเธอก็ตะโกนตอบออกมา อิงดาวเร่งฝีเท้าเข้าไปในบ้านของแม่หม้ายวัยกลางคน ทั้งสองพากันนั่งลงตรงโซฟา หญิงสาวก็ได้วางถุงข้าวของที่หิ้วเข้ามาด้วยลงบนพื้น แล้วหยิบถุงสาลี่ญี่ปุ่นขึ้นมาวางบนโต๊ะ“ดาวไปตรวจครรภ์มาค่ะ ก็เลยแวะซื้อผ

ทางด้านคฤหาสน์ของคิณ“เจอหนูอิงดาวรึยังคะ”เกสราเอ่ยถามขณะอยู่ในห้องกับสามีสองต่อสอง ทว่าไอศูรย์กลับส่ายหน้าเบา ๆ“ทางนักสืบได้ข่าวว่าอิงดาวอาศัยอยู่ที่บ้านเช่าแถวหมู่บ้านชานเมือง แต่พอส่งคนลงพื้นที่ เจ้าของบ้านเช่าหลังนั้นกลับบอกว่าไม่รู้จักอิงดาว ส่วนคนเช่าก็ไม่ยอมออกมาพบ เลยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วคนในบ้านนั้นคือลูกสะใภ้ของเราไหม”“มันจะเป็นไปได้ไหมคะว่า หนูอิงดาวเป็นคนบอกให้เจ้าของบ้านช่วยปกปิด”“ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้น เลยสั่งให้นักสืบกลับไปที่หมู่บ้านนั้นอีกครั้ง แต่พอไปถึงคนที่อยู่บ้านเช่าหลังนั้นก็ย้ายออกไปแล้ว”ไอศูรย์ได้ทราบข่าวจากนักสืบ ก็กำชับให้ติดตามหาตัวอิงดาวที่หมู่บ้านนั้นอยู่หลายวัน ภายในบ้านเช่าหลังนั้นนอกจากเจ้าของบ้านกับแม่บ้านวัยกลางคน ก็ไม่มีใครเข้าออกอีกเลย เขาจึงสั่งให้เปลี่ยนสถานที่ค้นหาต่อไป ต่อให้พลิกแผ่นดินทั้งประเทศญี่ปุ่นก็ต้องตามหาภรรยาตัวจริงของลูกชายกลับมาให้ได้ขณะที่พ่อแม่ของคิณกำลังเตรียมตัวจะเข้านอน โทรศัพท์ของเกสราก็ส่งเสียงแจ้งเตือนมาจากกล้องสอดแนม ซึ่งเธอได้สั่งให้คนนำไปซ่อนไว้ตรงกระถางต้นไม้ฟอกอากาศที่วางอยู่มุมผนังทางฝั่งขวามือของคฤหาสน์ กล้องตัวนี้

อิงฟ้าไม่รีรอให้อีกฝ่ายให้คำตอบ เธอเงยใบหน้าสวยขึ้นจูบที่ลูกกระเดือกของคิณ จากนั้นก็จูบใบหูของคนนั่งนิ่ง ก่อนจะขยับขึ้นไปนั่งควบอยู่บนตักในท่าหันหน้าเข้าหากัน เลื่อนริมฝีปากสีแดงอวบอิ่มเข้าไปพรมจูบที่ริมฝีปากของเขาแผ่วเบาเธอผละใบหน้าออก ช้อนดวงตาเปล่งประกายวาววับอย่างมีความต้องการมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของคิณ พร้อมกับมุมปากที่ยกยิ้มอย่างเย้ายวน แต่ไม่รู้ว่าเขาตายด้านหรืออย่างไร ทำไมถึงไม่ตอบสนองเลยสักนิด แทนที่จะเป็นฝ่ายจู่โจมเข้าหาเธอก่อน แล้วจับเธอกดลงบนเตียง เปลื้องเสื้อผ้าให้เธอจนเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าอิงฟ้าจึงตัดสินใจถอดเสื้อยืดของอีกฝ่ายออกอย่างไม่ลังเล เผยให้เห็นผิวกายขาวสะอาด และซิกซ์แพ็กที่ยังหลงเหลือบาง ๆ เนื่องจากเขาต้องนอนเติมน้ำเกลืออยู่โรงพยาบาลหลายอาทิตย์ ทำให้ร่างกายเกิดอาการบวมน้ำ แล้วก็ไม่ได้ออกกำลังกายเพื่อให้หุ่นฟิตดังเดิม เพราะยังไม่หายดีมือเล็กผลักตรงแผงอกของคิณเบา ๆ เพื่อให้เขาเอนตัวลงนอนหนุนหมอน คิณนอนราบปล่อยให้อิงฟ้ากระทำได้ตามใจชอบ จากนั้นเธอก็ตามลงมานอนทาบทับอยู่บนร่างสูง บดคลึงริมฝีปากของเขาคิณเผยอปากเล็กน้อยตอนที่เธอพยายามแทรกลิ้นเล็กเข้ามาใน

อิงดาวถูกพาตัวเข้าไปนอนราบอยู่บนเตียงในห้องตรวจ หมอก็ได้ใช้เครื่องอัลตราซาวด์หน้าท้อง และตรวจอัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ พร้อมทั้งประเมินว่าปากมดลูกเริ่มเปิดแล้วหรือไม่สูตินรีแพทย์เอ่ยกับเธอเป็นภาษาญี่ปุ่น“ปากมดลูกเปิดสองเซ็นแล้วนะคะ เดี๋ยวให้พยาบาลพาไปที่ห้องเตรียมคลอดได้เลยค่ะ”อิงดาวนั่งอยู่บนรถเข็น ถูกเคลื่อนย้ายเข้าไปที่ห้องเตรียมคลอด พอเปลี่ยนเป็นชุดของโรงพยาบาลเสร็จ เธอก็ขึ้นไปนอนอยู่บนเตียงเพื่อเตรียมตัวสำหรับการคลอด และรอให้ปากมดลูกเปิดกว้างพอที่จะคลอดแบบธรรมชาติได้อิงดาวนอนรอด้วยความเจ็บปวดเนื่องจากมดลูกบีบตัวเป็นระยะ นอกห้องเตรียมคลอดมีหมอยูตะที่นั่งไม่ติด เขาเดินไปเดินมา สลับกับมานั่งรอเป็นครั้งคราวเมื่อเริ่มเมื่อยขา ดีที่วันนี้ไม่ได้มีเคสผ่าตัดใหญ่ พอตรวจคนไข้ช่วงบ่ายเสร็จ ก็รีบมาที่นี่ทันทีศัลยแพทย์หนุ่มเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ แม้แต่ความง่วงก็ไม่อาจทำให้เขากล้าหลับตาลงได้ เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงปากมดลูกของอิงดาวก็เปิดค้างที่ห้าเซ็นติเมตร ไม่มีวี่แววว่าจะเปิดได้มากกว่านี้ แม้ว่าจะให้ยาเร่งคลอดและเจาะถุงน้ำคร่ำแล้วก็ตามอิงดาวถูกย้ายขึ้นเตียงผ่าตัดคลอด มีการติดเครื่องวั

หลายวันต่อมาช่วงกลางวันอิงดาวมักจะอุ้มลูกน้อยลงไปอยู่ที่ห้องนั่งเล่น สองแม่ลูกพากันอยู่ในคอกกั้นแบบมีเบาะนอนขนาดใหญ่ที่อาคิระเป็นคนซื้อให้ โชคดีที่หนูเอมเป็นคนเลี้ยงง่าย ถึงเวลาหิวก็ดื่มนมจากอกแม่ กินอิ่มเธอก็จับเรอแล้ววางลงนอน สลับกันอยู่อย่างนั้นทั้งวัน ทำให้อิงดาวมีเวลางีบหลับพร้อมกับลูก และลุกมาทำงานแปลเอกสาร ซึ่งเป็นรายได้ทางเดียวที่เธอมีทุกคนต่างรู้สึกว่าภายในบ้านหลังใหญ่ดูอบอุ่นขึ้นทันตาตั้งแต่รับอิงดาวกับลูกเข้ามาอยู่ด้วย อาคิระ รุ่งนภา และยูตะ พอมีเวลาว่างก็มาส่งเสียงเล็กเสียงน้อยคุยเล่นกับหลานสาว บางจังหวะหนูเอมก็ส่งยิ้มน่ารักราวกับฟังรู้เรื่อง ส่งผลให้ทุกคนพากันยิ้มหน้าระรื่น“พี่อิงดาวขา…”อิงดาวหันไปมองต้นตอของเสียงที่ดังมาแต่ไกล ก็เห็นลูกสาวคนเล็กของอาคิระเดินเข้ามาหา“ไม่เจอกันนานเลยนะยูกิ”ยูกิเข้ามานั่งในบนเบาะในคอกกั้นเด็ก ดวงตาเปล่งประกายสดใสหลุบมองหนูเอมที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม ก่อนจะเบี่ยงมองอิงดาว“คิดถึงกันไหมคะ”“คิดถึงมาก มาคนเดียวเหรอ เห็นพี่หมอบอกว่ายูกิย้ายไปอยู่กับแฟน ทำไมไม่มาด้วยกันล่ะ”“แหม รายนี้นี่มีอะไรก็เล่าให้พี่อิงดาวฟังตลอดเลยนะคะ”ยูกิโตพอที่จะร