All Chapters of เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): Chapter 201 - Chapter 210

คำกล่าวเล่น ๆ ของเพื่อนสนิทก็ดูเข้าท่าดี แต่ทว่าคิณไม่ได้คิดจะไปกราบขอขมาอิงดาวอย่างที่วิคเตอร์เอ่ยแซว เพียงแต่เขาไตร่ตรองมาหลายวันแล้วฉุกคิดขึ้นได้ว่า อิงดาวให้ความสำคัญกับแม่มากที่สุด แล้วเขาก็เคยทำให้ลูกสาวของท่านต้องลำบากทั้งกายและใจช่วงสายของวัน คิณจึงมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ของศัลยแพทย์หนุ่ม ซึ่งแม่ของอิงดาวได้แต่งงานกับพ่อของยูตะแล้วพักอาศัยอยู่ที่นั่นเขาได้ถือพานธูปเทียนแพ และพวงมาลัยดอกมะลิก้าวลงจากรถหรู เข้าไปยืนกดกริ่งเรียกให้คนในบ้านมาเปิดประตูให้ ไม่กี่นาทีก็มีแม่บ้านวัยกลางคนคนเดิมที่เคยออกมาพบเขาเมื่อคราวก่อน ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงประตูเล็ก โดยไม่ได้เปิดประตูออกมาซักถามเหมือนครั้งก่อน“ช่วยเปิดประตูให้หน่อย ผมมาหาคุณแม่”“คุณรุ่งสั่งเอาไว้ว่า ถ้าคุณมาอีกไม่ให้เข้าพบค่ะ เชิญคุณกลับไปเถอะ”“รบกวนเข้าไปแจ้งให้หน่อยว่าคิณมากราบขอขมา นะครับป้า ช่วยผมหน่อย”แม่บ้านวัยกลางคนหลุบตามองไปที่พานสีทองที่อยู่ในมือของอดีตลูกเขยของรุ่งนภา น้ำเสียงขอร้องของคิณพลันทำให้เธอรู้สึกเห็นใจ“งั้นคุณรอสักครู่ ป้าจะเข้าไปบอกให้ค่ะ”“ขอบคุณครับ”แม่บ้านวัยกลางคนเข้าไปแจ้งเรื่องนี้แก่รุ่งนภา แม่ของอ

อิงดาวรีบพาหนูเอมไปยังโรงพยาบาลเอกชน ตรงดิ่งไปยังห้องไอซียู ซึ่งได้ถูกแยกเป็นห้องเดี่ยวเพื่อป้องกันการติดเชื้อ ภายในห้องนั้นมีพ่อแม่ของคิณยืนอยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าเศร้าเกสราเห็นสองแม่ลูกเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า เธอจึงก้าวเข้าไปหาทันที พร้อมกับโผเข้าสวมกอดอิงดาวดวงตาวูบไหวของอิงดาวมองไปยังคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงคล้ายกับคนนอนหลับลึก ศีรษะของเขามีผ้าสีขาวพันรอบคงเป็นแผลจากการกระแทก ริมฝีปากมีท่อพลาสติกใสส่งตรงมาจากเครื่องช่วยหายใจทำให้หน้าอกยังกระเพื่อมขึ้นลงตามปกติ ภายในห้องที่เงียบงันได้ยินเพียงเสียงจากมอนิเตอร์ดังติ๊ด ติ๊ด เส้นกราฟสีเขียวยังคงวิ่งเป็นคลื่นตามจังหวะของชีพจรที่ถูกยื้อเอาไว้“ไม่จริงใช่ไหมคะคุณแม่”อิงดาวเอ่ยถามเสียงสั่นเครืออย่างไม่เชื่อกับภาพที่เห็นตรงหน้า เสียงของหนูเอมก็ดังขึ้น“คูมพ่อป่วยหลอคะ”“หนูเอม มาหาปู่”เด็กหญิงเดินเข้าไปหาคนที่เอ่ยเรียก แล้วคุณปู่ของเธอก็เอ่ยต่อ“คุณพ่อไม่สบายหนัก หนูเอมไหว้คุณพ่อก่อนสิคะ เดี๋ยวปู่จะพาหนูออกไปหาอะไรกินข้างนอก”หนูเอมยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเชื่อฟัง ก่อนจะถูกไอศูรย์อุ้มพาออกไป ภายในห้องจึงเหลือแค่ผู้หญ

รถหรูขับเข้าไปจอดในคฤหาสน์ แดนก็รีบลงจากรถมาเปิดประตูให้ผู้เป็นนายอย่างรู้งาน มาเฟียหนุ่มขยับออกจากรถด้วยความทุลักทุเล เพราะเขาไม่ยินยอมที่จะปล่อยให้อิงดาวลงจากตัก พอเท้าแตะพื้นก็ช้อนร่างเล็กขึ้นในท่าเจ้าหญิง พาตรงเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ทันที“ห้ามใครขึ้นมาข้างบนเด็ดขาด”คิณเอ่ยออกคำสั่งกับแม่บ้านวัยกลางคนที่เดินออกมาเห็นเขาและอิงดาวพอดี“นี่คุณคิดจะทำอะไร”ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเธอสั่นไหวอย่างรุนแรง เพราะจู่ ๆ เขาก็พาขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง“พี่แค่อยากหาที่สงบ ๆ คุยกันสองต่อสอง”“ปล่อยฉันลงนะ แล้วเราค่อยลงไปคุยกันในห้องนั่งเล่น”“ไม่ พี่ต้องการที่ที่เป็นส่วนตัวมากกว่านั้น”เขาพาเธอไปหยุดหน้าห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งหมุนลูกบิด แล้วยกเท้าถีบประตูให้เปิดกว้าง หลังจากอุ้มเมียรักเข้าไปในห้อง ก็หันมาถีบประตูให้ปิดสนิทอีกครั้งมาเฟียหนุ่มวางร่างเล็กลงบนเตียงนอนขนาดคิงส์ไซซ์ พอก้นของเธอสัมผัสกับผ้าปูที่นอนก็รีบดีดตัวลุกขึ้นยืนบนพื้น กะจะจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ทว่าดันถูกอีกฝ่ายล้มลงมานอนทาบทับ ส่งผลให้เธอหงายหลังลงบนเตียง ข้อมือทั้งสองข้างถูกมือหนากดไว้กับที่นอน เพื่อกักขังเธอเอา

“ขอเวลาให้ฉันได้ถามความเห็นของลูกก่อน”อิงดาวถ่วงเวลาออกไปอีกนิด เพราะตอนนี้เธอรู้สึกสับสน จนไม่สามารถตอบคำถามของเขาได้ เธออยากใช้สติ ไตร่ตรองเรื่องนี้ดูให้รอบคอบ เพราะไม่อยากมานั่งเสียใจในภายหลัง“งั้นก็ลงไปถามตอนนี้เลย พ่อกับแม่คงจะพาหนูเอมกลับมาแล้ว”“ดูเหมือนว่าพี่จะคิดเผื่อเอาไว้แล้วนะคะว่า ฉันจะต้องมาที่นี่”ริมฝีปากหยักยกยิ้ม ดวงตาบวมแดงฉายแววตาเจ้าเล่ห์ เนื่องจากเขาได้วางแผนกับพ่อแม่ และขอความร่วมมือจากยูตะในการใช้สถานที่ แผนการง้อเมียที่วางไว้มันเลยดำเนินไปอย่างต่อเนื่องคิณคิดเอาไว้แล้วว่าแผนแรกคงไม่ได้ผล เพราะอิงดาวคงโกรธและไม่ยอมฟังคำอธิบายแน่ ถ้ารู้ว่าเขาแกล้งเป็นผู้ป่วยสมองตาย จึงขอให้ผู้เป็นพ่อและแม่พาหนูเอมออกไปหาอะไรกิน ส่วนเขาก็จะดำเนินการตามแผนที่สอง ก็คือฉุดเธอขึ้นรถ แล้วพากลับมาที่คฤหาสน์“พี่ขอโทษที่คิดแผนการบ้า ๆ พวกนี้ แต่ว่าพี่ไม่มีวิธีไหนแล้วที่จะทำให้ดาวยอมให้อภัย อย่าโกรธพี่เลยนะ พี่ผิดไปแล้วจริง ๆ สาบานว่าต่อไปจะไม่ทำเรื่องไร้สาระพวกนี้อีก”“ฉันให้อภัยพี่ก็ได้”ปกติเธอมักจะเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว ถ้าเรื่องนั้นมันไม่กระทบจิตใจจริง ๆ ทว่าพอเห็นอีกฝ่ายเผยรอยยิ้

“ดาวโกรธพี่ไหมครับ” ยูตะตัดสินใจเอ่ยแทรกบทสนทนาของคิณกับอิงดาว“เรื่องปิดข่าวมันเป็นความต้องการของคุณพ่อพี่คิณ ถ้าพี่หมอเลือกจะไม่บอกดาวก็ทำถูกต้องแล้วค่ะ ดาวจะโกรธพี่หมอได้ยังไง พี่หมออย่าโทษตัวเองเลยนะคะ อย่าลืมว่าตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว พี่หมอยังคงเป็นพี่ชายที่แสนดีสำหรับดาวเสมอ ทุกสิ่งที่พี่ทำลงไปก็เพราะเป็นห่วงดาวทั้งนั้น”“ขอบคุณนะครับ” ยูตะเอ่ยกับอิงดาว ก่อนจะหันไปถามมาเฟียหนุ่ม“แล้วคุณคิณล่ะ โกรธผมไหมที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ดาวรู้”“ขนาดดาวยังไม่โกรธ แล้วฉันจะไปโกรธนายได้ยังไง เรื่องในอดีตมันคงย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่อย่างน้อยตอนนี้ดาวก็รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว”ศัลยแพทย์หนุ่มได้ฟังคำตอบของคิณก็เผยรอยยิ้มบางเบาออกมาอย่างโล่งใจ ราวกับได้ยกภูเขาออกจากอก ในอดีตเขาเคยอยากเป็นตัวแทนของคิณ แต่ก็ได้แค่ให้ความหวังกับตัวเอง เพราะไม่ว่าอย่างไรคนที่อยู่ในใจของอิงดาวก็มีแค่มาเฟียหนุ่มผู้นี้เพียงคนเดียวเท่านั้น พลันตอกย้ำความคิดว่า เขาตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกช่วยเหลือคิณให้ตามง้ออิงดาว และคิดไม่ผิดที่มาสารภาพเรื่องที่ค้างคาใจในวันนี้“พี่หมดเรื่องที่จะพูดแล้ว พี่กลับก่อนนะครับ”“ดา