All Chapters of เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): Chapter 181 - Chapter 190

หลังจากทั้งสามคนกินมื้อเย็นอิ่ม และพากันกลับมาถึงพูลวิลล่า คิณก็เอ่ยกับลูกสาว“เอมิขึ้นห้องไปก่อนนะ พ่อมีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณแม่ของหนู”“ค่ะ”เอมิขานรับอย่างเชื่อฟัง ก่อนจะปล่อยมือออกจากผู้เป็นแม่ แล้วถูกปิ่นพาขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและแปรงฟันบนห้อง ที่ชั้นล่างจึงเหลือกันอยู่แค่สองคน เพราะแดนนั่งรออยู่ด้านนอก“คุณมีเรื่องอะไรจะพูดกับฉันเหรอคะ”“ฉันตัดสินใจแล้วว่า จะไม่แย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงลูกไปจากเธออีก”อิงดาวเบิกตากว้าง จ้องใบหน้าของอดีตคนรักอย่างไม่เชื่อหู ก่อนจะเอ่ยถามซ้ำให้แน่ใจอีกครั้ง“คุณ… ว่าอะไรนะคะ”“ฉันบอกว่า ฉันจะไม่แย่งลูกไปจากเธออีก อยู่ดี ๆ ก็หูตึงหรือไง”“คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ฉันจะเชื่อคำพูดของคุณได้มากน้อยแค่ไหน”แม้อิงดาวจะรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าก็ไม่อาจวางใจอีกฝ่ายได้เต็มร้อย เพราะถ้าหากเธอทำให้เขาไม่พอใจ คิณก็อาจจะกลับคำได้ทุกเมื่อ“ฉันพูดคำไหนคำนั้น สาบานด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย ที่ผ่านมาเธอทำให้ฉันเห็นแล้วว่า เธอเลี้ยงลูกได้ดีแค่ไหน และเอมิก็มีความสุขทุกครั้งที่พวกเราอยู่กันพร้อมหน้า ฉันไม่อยากพรากความสุขนี้ไปจากลูก เรื่องบาดหมางระหว่างเราในอดีตก็ลืมมันไปซะเ

“ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณแม่ไม่พอใจ ฟ้าก็แค่อยากมาทำความรู้จักกับเอมิ ยังไงเด็กคนนี้ก็เป็นลูกของพี่คิณ ซึ่งก็เหมือนเป็นลูกของฟ้าเหมือนกัน”อิงฟ้าเอ่ยอย่างไม่รู้สึกรู้สาว่า ตัวเองกำลังเป็นตัวปัญหาที่เข้ามาสร้างรอยร้าวของครอบครัวนี้อยู่“คิณก็ดูเอาสิ เอมิทำหน้างงไปหมดแล้ว แล้วนี่จะอธิบายกับลูกยังไง” เกสราเอ่ยคาดโทษลูกชาย ก่อนจะเอ่ยกับหลานสาว“เอมิ มาหาคุณย่าค่ะ”หนูเอมผละอ้อมแขนออกจากขาของคนที่ชื่ออิงฟ้า เดินคอตกเข้าไปหาผู้เป็นย่า ก่อนจะถูกหญิงวัยกลางคนช้อนตัวขึ้นนั่งบนตักแล้วกอดเอาไว้หลวม ๆมาเฟียหนุ่มรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดเลยว่า หากหนูเอมรู้ว่าผู้เป็นแม่มีน้องสาวฝาแฝด และผู้หญิงคนนั้นก็ยังเป็นภรรยาของพ่อที่อยู่ร่วมชายคาเดียวกัน หนูเอมจะรู้สึกสับสนหรือรับไม่ได้หรือไม่พอเขามาเจอกับสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง ภายในใจก็เกิดความกลัวว่า ลูกสาวในวัยห้าขวบจะไม่เข้าใจความสัมพันธ์ที่มันซับซ้อนของผู้ใหญ่คิณเดินเข้าไปย่อตัวลงนั่งตรงหน้าลูกสาว ก่อนจะจับมือเล็กของหนูเอม“ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็คือน้องสาวของคุณแม่ของหนู ชื่อว่าอิงฟ้า เอมิเรียกว่าคุณน้าก็ได้นะ”“คูมน้าอิงฟ

“ฉันมีวุฒิภาวะมากพอที่จะเข้าใจเหตุผลต่าง ๆ ของพวกคุณ แต่ฉันอยากให้คุณนึกถึงจิตใจของลูกบ้าง ลูกยังเด็ก กว่าเอมิจะยอมรับคุณได้ก็ใช้เวลาหลายเดือน แต่จู่ ๆ จะมาบอกให้ลูกไปเรียกผู้หญิงอีกคนที่แค่หน้าเหมือนฉันว่าแม่ แต่ไม่ได้อุ้มท้องและลำบากเลี้ยงดูเธอมาเลย คุณคิดว่าเด็กมันจะเข้าใจและยอมรับได้ไหมล่ะคะ”“ฉันได้เตือนฟ้าไปแล้ว เธอคงไม่คิดจะเอาเรื่องเล็กแค่นี้มาทะเลาะกับฉันหรอกนะ”อิงดาวลอบถอนหายใจอย่างอดทนอดกลั้น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเมื่อครู่“คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ ไว้ฉันจะคุยกับลูกเอง”“งั้นพรุ่งนี้พ่อมาหาใหม่นะ”คิณบอกกับลูกสาว มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะแสดงสีหน้าเรียบมองแม่ของลูกแวบหนึ่งก็เดินออกไปอิงดาวพาลูกสาวไปนั่งที่โซฟา เลื่อนแขนข้างหนึ่งโอบไหล่ของหนูเอม รั้งร่างเล็กเข้ามานั่งแนบชิด“หนูไม่เป็นไรใช่ไหมคะ รู้สึกยังไงระบายกับคุณแม่ได้นะ คุณแม่สัญญาว่าจะไม่บอกใคร”“เอมิไม่เป็นไลค่ะ แต่คูมน้าอิงฟ้าบอกว่าเป็นคนลักของคูมพ่อ คูมพ่อจะไม่ลักเลาสองคนแล้วใช่ไหมคะ”“รักสิคะ คุณพ่อรักหนูมากนะ เอาอย่างนี้ดีไหม ถ้าหนูยังไม่อยากไปนอนที่นั่น คุณแม่จะช่วยพูดกับคุณพ่อให้พาหนูไปเที่ยวห

ช่วงบ่ายแก่ ๆ คิณก็พาลูกสาวเข้าไปส่งให้ถึงมือของอิงดาว แล้วกลับคฤหาสน์ทันทีโดยไม่ได้อยู่กินมื้อเย็นด้วยกัน เพราะว่าอิงฟ้านั่งรออยู่ในรถอิงดาวเห็นลูกสาวกลับมาก็ยังสดใสร่าเริงดี จึงคิดว่าการไปนอนค้างคืนที่นั่นน่าจะราบรื่น ไม่มีอะไรให้กังวลใจ จนกระทั่งช่วงค่ำตอนพาหนูเอมไปอาบน้ำ ก็สังเกตเห็นว่าลูกสาวนิ่วหน้าตอนฟอกสบู่“เป็นอะไรคะ”“เอมิแสบแขนค่ะ”“แขนเป็นอะไร คุณแม่ขอดูหน่อยค่ะ”อิงดาวล้างคราบสบู่ออกจากร่างเล็กของลูกสาว ก่อนจะจับแขนทั้งสองข้างของหนูเอมมาสำรวจจนทั่ว พอเห็นรอยแผลเล็ก ๆ หลายรอยบนแขนข้างขวา คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันเป็นปมใบหน้าของคนเป็นแม่ร้อนผ่าว เพราะความโกรธกำลังปะทุขึ้นจนหน้าแดงก่ำ คิดว่ามีคำตอบของร่องรอยที่เห็นอยู่แล้วในใจ เพียงแค่อยากฟังความจริงจากปากของลูกสาว ก่อนจะพยายามใจเย็น คว้าผ้าเช็ดตัวมาซับน้ำบนเรือนร่างเล็ก แล้วพาหนูเอมออกไปใส่เสื้อผ้า“นี่รอยเล็บใช่ไหมคะ ใครทำ”“ไม่มีใครทำค่ะ เอมิทำเอง” เด็กน้อยตอบอย่างไม่กล้าสบตาผู้เป็นแม่“ลูกไม่เคยทำร้ายตัวเอง บอกความจริงกับคุณแม่มาค่ะ”อิงดาวจ้องหน้าลูกสาวด้วยสายตาเรียบนิ่ง หนูเอมที่ไม่เคยโกหกใครมาก่อน พอถูกคาดคั้นก็เก็บ

ขณะที่ทุกคนเอาแต่ไปมุงดูอาการแม่ของมาเฟียหนุ่ม อิงฟ้าที่เพิ่งกินข้าวอิ่มในไม่กี่นาทีต่อมาก็ลุกออกไปดูอีกคน เพื่อไม่ให้มีใครมาว่าลับหลังว่า ไม่สนใจไยดีแม่ของคิณในฐานะที่เธอก็เป็นลูกสะใภ้คนหนึ่งอิงฟ้าเข้าไปยืนอยู่ด้านหลังโซฟาตัวที่คิณนั่งอยู่ ดวงตาของเธอหลุบมองใบหน้าของหนูเอม ริมฝีปากคลี่ยิ้มให้เด็กหญิง โดยไม่ได้ถามไถ่อาการของเกสรา เพราะเธอเองไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงเป็นใยอีกฝ่ายเลยสักนิด มีแต่สาปแช่งให้สิ้นใจในเร็ววัน จะได้หมดเสี้ยนหนามที่คอยขัดขวางชีวิตคู่ของเธอกับคิณเสียที“ย่าขอนั่งพักแป๊บนึงนะจ๊ะ เดี๋ยวย่าขึ้นไปส่งอาบน้ำ”เกสราหันไปเอ่ยกับหลานสาว ลูกชายของเธอก็แสดงความเห็นออกมา“ให้หยกพาเอมิไปอาบน้ำแทนก็ได้นะครับ”“อืม เอางั้นก็ได้จ้ะ”อิงฟ้าได้ยินคำตอบของแม่มาเฟียหนุ่ม เธอก็นึกอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์เพื่อเอาใจคิณขึ้นมา จึงเอ่ย“พี่คิณคะ เดี๋ยวฟ้าจัดการให้เองค่ะ”คิณหันมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยแววตาประหลาดใจ ก่อนจะส่งเสียง “อืม” ในลำคอเขาลุกออกจากโซฟา พร้อมกับยื่นมือไปหาลูกสาว หนูเอมก็ยื่นมือน้อยมาจับมือของผู้เป็นพ่อ พากันเดินออกจากห้องนั่งเล่น โดยมีอิงฟ้าเดินตามหลังกันขึ้นไปบนชั้