เธอเพียงส่งข้อความไปหาเขา ทั้งยังไม่ได้รับโทรศัพท์แต่อย่างใด เพราะเธอเองก็ยังไม่กล้าสู้หน้าเขา กับเรื่องที่เกิดขึ้นเธอก็นอนคิดทั้งคืน ว่าจะเริ่มบอกเขาว่ายังไงดีวันนี้ก็มาถึงที่ทำงานตั้งแต่เช้า ด้วยความที่ยังคิดมากอยู่ ก็ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับใคร โดยเฉพาะคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่ตอนนี้ก็นั่งเหม่ออยู่เช่นกันRrr Rrr Rrr"สวัสดีค่ะคุณวัลลภา , ได้ค่ะ , ค่ะ" เมื่อวางสายจากท่านประธาน ก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาที่เย็นชา"คุณวัลลภาบอกให้เธอเข้าไปพบ""..." เธอก็ชงักไปพร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้น ก็ไม่รู้ว่าวันนี้จะเรื่องอะไร เพราะคุณวัลลภาก็ไม่ได้เรียกเธอนานแล้ว"นาบี เธอได้ยินที่ฉันพูดไหม""ดะ...ได้ยิน ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ" พูดจบเธอก็ถอนหายใจและลุกขึ้น ก่อนจะเดินไปเคาะประตูห้องท่านประธาน"สวัสดีค่ะ" เธอก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อมเช่นเดิม"หนูนาบี ไม่สบายเป็นยังไงบ้าง" คุณวัลลภาก็ถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง"ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วง""ดูหน้ายังซีดอยู่เลย""ค่ะ ก็ยังมีอาการอยู่นิดหน่อย""ความจริงหนูลาอีกก็ได้นะ ให้หายดีก่อนค่อยมาทำงาน""ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้อาการหนักเท่าเมื่อวาน""
Last Updated : 2026-02-03
LOGIN
