All Chapters of Addicted to Professor Yugi (Book 1): Chapter 191 - Chapter 200

Nabulabog ang pananahimik ni Bella nang maramdaman niya ang pagbukas at pagsara ng front door. Mula roon ay pumasok ang kanyang kapatid na si Arnulfo, hawak nito ang mug na wala nang laman.Matapos ang naganap na dinner ay napagpasyahan ng mga ito na magtambay sa labas. Tulad ng kadalasan nilang ginagawa, kuwentuhan at tawanan.Kung tutuusin, matagal-tagal na rin nang huli silang mag-bonding. Simula kasi nang lumayas si Yugi, halos lahat ng miyembro ng pamilya Zafara ay hindi na nagkikita-kita. Ang mga bata ay abala sa kanilang pag-aaral habang ang kanilang mga magulang naman ay abala sa kani-kanilang trabaho.Kaya naman nang malaman nila ang pagbabalik ni Yugi, tila ba bumalik ang kanilang sigla. Ang dating tahimik at boring na family gathering ay naging mas maingay at katuwa-tuwa.Yugi was not the head of the Zafara family, but he was indeed the glue of it."Why don't you come outside?" tanong ni Arnulfo at umupo sa couch, sa tapat ng puwesto ni Bella. "Halos lahat sila ay nandoon.

Agad na nagkasalubong ang dalawang kilay ni Aki nang bumungad sa kanya sa living room ang kanyang pinsan. Ikinuyom niya ang kanyang mga kamao habang hindi maalis-alis ang pagkakatitig sa dalaga.She's basically not doing anything, but sitting on the couch while reading a magazine.Pero sa puntong iyon ay kulang na lang na ibato ni Aki ang hawak niyang suitcase sa pinsan. Ilang saglit pa ay isang malalim na buntong-hininga ang pinawalan niya at bahagyang umiling."Sa dinami-rami ng taong nandito sa bahay, bakit ikaw pa ang naabutan ko sa pagdating ko?" Hawak ang kamay ni Jessica, hinila niya ang dalaga patungo sa living room. "Actually, why are you always around sa tuwing dumarating ako? Do you want anything from me? O nananadya ka lang talaga?"Umangat ang dalawang kilay ng dalaga kasabay ng pagsara nito ng binabasa nitong magazine. Padabog nitong inilapag iyon sa coffee table at kalaunan ay nakabusangot na nilapitan ang pinsan."What's your problem?" Nakapameywang na anas nito. "Kada

Tulad ng nakagawian, alas-singko pa lang ay mulat na ang mga mata ni Yugi. Sa puntong iyon, habang tulog pa si Elyan at ang ilan sa kanyang pamilya, nasa loob na siya ng stable at nagpapaligo ng kanyang mga alagang kabayo.Isa lamang iyon sa mga bagay na nakasanayan niyang gawin. Bukod pa roon, nagdidilig din siya ng mga tanim niyang halaman sa greenhouse, ganoon din ang mga tanim na bulaklak ng kanyang ina sa kanilang garden sa likod-bahay.Nagpapakain din siya ng kanilang mga alagang pato, manok, at iba pang mga alagang hayop. Bagama't mayroon silang mga trabahador na nakatakdang gawin ang mga trabahong iyon, hindi naging hadlang iyon para sa kanya.It's not just about helping them. It was his way of making sure that the whole hacienda was on track."Kumusta naman ho kayo ni Ms. Elyan, señorito?" nakangiting anas ni Marcelo. Matapos nitong ilapag ang hawak nitong balde na may lamang tubig, nilapitan nito ang isang kabayo at sinimulang suklayin ang buhok. "Mukhang seryoso ho kayo sa

Magkahawak-kamay na bumaba ng hagdan sina Yugi at Elyan. Sa puntong iyon ay ramdam ni Elyan na tila ba ayaw bitawan ni Yugi ang kanyang kamay.It wasn't cold.Nakasisiguro rin siya na hindi ginagawa iyon ni Yugi dahil natatakot ito o di kaya naman ay nababahala sa mga maaaring mangyari mamaya. Kung tutuusin nga, para bang gusto pa nitong makita ang mangyayari sa pagitan nina Elyan at Honey.Sa kabilang banda naman, hindi ipinapahalata ni Elyan ang kaba niya sa mga sandaling iyon. May tiwala siya sa sarili niya na magagawa niyang harapin si Honey. Bukod pa roon, magagawa din niyang makipagsagutan sa dalaga.That's for sure.Pero ang inaalala niya ay baka hindi niya mapigilan ang kanyang sarili at kung ano ang magagawa niya kay Honey. She tried her best to calm herself down nang makaharap at makausap niya si Jessica sa kalagitnaan ng iskandalong nangyari.Right now, hindi niya maipapangako kung kaya ba niyang panindigan ang pangako niya kay Yugi na magiging kalmado lamang siya."You oka

Alas-kuwatro ng umaga nang umalis ang magkakaibigan patungong probinsya. Balak sana nilang magrenta na lang ng van ngunit agad na inalok ni Arthur sa grupo ang kanyang sasakyan.Arthur was the one driving the car. Nasa passenger seat naman si Lorea habang sina Ara, Diego at Malea ay nasa backseat.Kung tutuusin, balak sana nila na isang araw lang ang itatagal ng kanilang pagbisita sa probinsya. Bukod kasi sa wala silang matutuluyan, kahit paano ay may hiya sila at ayaw nilang istorbohin si Yugi.Ngunit sa kabilang banda naman, naalala ni Ara na nasa Maynila ang kanyang mga kapatid. Bakante ang kuwarto ng mga ito at maaaring doon manatili ang magkakaibigan. Kaya naman imbes na iilang damit lang ang kanilang bibitbitin ay napadami ang mga iyon."Magkasama kaya sina Prof. Yugi at Elyan ngayon?" basag ng katahimikan ni Lorea. "Sa tingin ninyo, ano kayang ginagawa nila?"Walang umimik sa kanila sa narinig nilang iyon mula kay Lorea. Nagkatinginan sila hanggang sa hindi kalaunan ay pare-par