All Chapters of นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ: Chapter 1 - Chapter 10

“นี่คงไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ง่ายที่สุดเท่าที่เคยมีมาหรอกนะ?”มีเพียงฉันที่มองท้องฟ้าอย่างเงียบงันในช่องแชทกำลังรุมเยาะเย้ยกันยกใหญ่[ขอให้แก่ตายอีกแล้ว น่าเบื่อชะมัด][นี่มันรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ? ผู้เล่นแทบทุกกลุ่มที่เข้าดันเจี้ยนมา ความปรารถนาแรกที่ขอก็คือแก่ตายกันทั้งนั้น โง่เหมือนหมูเลย][อีกไม่นานพวกเขาก็จะรู้แล้วว่า ทำไม ‘ปรารถนา’ ถึงได้ชื่อว่าเป็นดันเจี้ยนระดับ SSS]ในตอนนี้เอง บอสได้มายืนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างเงียบเชียบ“เหลือแค่เธอแล้ว”เขาเอ่ย“เธอต้องการตายแบบไหน?”ฮ่าๆหนูน้อยอย่างฉันน่ะ ครั้งนี้ท่าจะสู่ขิตของจริงแล้วล่ะ!ก่อนจะถูกดึงเข้ามาในเกมสยองขวัญ ฉันคือนางเอกนิยายแนวอีโรติกทุกวันลืมตาตื่นมาก็ต้องทำเรื่องอย่างว่ากับหนุ่มหล่อไม่ซ้ำหน้าขยะเปียกขนานแท้จะหวังให้ฉันใช้สมองอันน้อยนิดคิดวิธีหนีตายน่ะเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอกฉันรีบปล่อยจอย นอนรอความตายด้วยความไวแสงในเมื่อถูกกำหนดให้ต้องตายในดันเจี้ยนนี้อยู่แล้วสู้ขอให้ความปรารถนาสูงสุดของฉันเป็นจริงก่อนตายไม่ดีกว่าเหรอ…ฉันจะเปลี่ยนโลกใบนี้ ให้กลายเป็นซ่อง! ที่! ยิ่ง! ใหญ่!ไม่สนหรอกว่ามันจะขาวหรือดำ

เด็กสาวคนหนึ่งเริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา“แล้วจะทำยังไงดี?“พวกเรากับเหล่าหลี่ขอพรเหมือนกันหมดเลย“ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราทุกคนก็ต้องตายกันหมดน่ะสิ!”เห็นได้ชัดว่าคนอื่นๆ ก็นึกถึงจุดนี้ได้เช่นกันสีหน้าของทุกคนดูไม่สู้ดีนักผู้หญิงผมแดงจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ เธออัดควันเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ พ่นออกมา“ก็ไม่แน่เสมอไปหรอก“ยังจำที่ระบบบอกได้ไหม?“ภายใน 3 วันนี้ มันจะสุ่มมอบหมายภารกิจย่อย“ทุกครั้งที่ทำภารกิจสำเร็จ จะสามารถขอพรกับบอสใหม่ได้“ขอแค่ขอพรให้ถูกต้อง เราก็จะรอดไปจนจบเกมได้“พวกเรายังมีโอกาส”ท่าทีที่สงบนิ่งของเธอเปรียบเสมือนยาชูกำลังชั้นดีให้กับทุกคนผู้หญิงคนนั้นพูดต่อว่า“ฉันแซ่เฉิน พวกคุณเรียกฉันว่าเจ๊เฉินก็ได้“ก่อนจะหลุดเข้ามาในเกมสยองขวัญ ฉันเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทต่างชาติ“ฉันมั่นใจว่าตัวเองมีวิจารณญาณและประสบการณ์ชีวิตมากพอ“ถ้าทุกคนเชื่อใจฉัน“เกมรอบนี้ ฉันจะพาพวกคุณไปสู่ชัยชนะเอง”ยามที่คนเราตกอยู่ในความหวาดกลัวจิตใต้สำนึกมักจะมองหาคนที่พึ่งพิงได้เสมอเจ๊เฉินที่ดูมีหลักการและท่าทางแข็งกร้าวจึงกลายเป็นเสาหลักทางใจของทุกคนไปโดยปริยายหลังจากย

“เคร้ง--”มีดและส้อมในมือของบอสหล่นลงพื้นทันทีแม้จะถูกปกคลุมด้วยหมอกสีดำจนมองไม่เห็นสีหน้าแต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตื่นตระหนกที่แผ่ออกมาจากตัวเขาชิน่ารำคาญชะมัดฉันกระชากคอเสื้อของลู่ซิงฉือเข้ามาเล็งตำแหน่งปาก แล้วประทับจูบลงไปทันทีส่งต่อเชอร์รี่สีแดงสดในปากเข้าไปในปากของเขาเรียวลิ้นเกี่ยวพันเขาพยายามหลบหลีกอย่างสุดชีวิตแต่ฉันไม่สนหรอก ฉันกัดเชอร์รี่ลูกนั้นให้แตกอย่างไม่ไยดีน้ำหวานฉ่ำที่หวานจนเลี่ยนค่อยๆ ไหลซึมออกมาจนกระทั่งเขาจำใจกลืนเชอร์รี่ทั้งลูกลงไป ฉันถึงได้ยอมถอนจูบพอมองดูลู่ซิงฉือที่หมอกดำรอบตัวระเบิดฟุ้งกระจายฉันก็กระดิกนิ้วเรียกเขาด้วยรอยยิ้มตาหยี“ยังมีครีมอีกนะ“กินไหม?”“เธอ… เธอ…“เธอนี่มัน ไม่มียางอายเลยสักนิด!”น้ำเสียงของลู่ซิงฉือเรียกได้ว่ากำลังสติแตกสุดขีดฉันขำพรืด“นี่คงไม่ใช่จูบแรกของนายหรอกนะ?”“…”บอสเริ่มลนลาน สะบัดหน้าหนีไม่สนใจฉันแล้วแต่พวกหมอกสีดำรอบตัวเขาน่ะสิมันลอยเข้ามาหาฉันราวกับนึกสงสัย แล้วแตะตัวฉันเบาๆแล้วโอบล้อมฉันไว้อย่างอ่อนโยน“พวกแก ห้ามไปตีซี้กับเธอนะ!”ลู่ซิงฉือพูดเสียงอู้อี้ ฟังดูน้อยใจหน่อยๆ

[ขอให้ผู้เล่นทุกคน ระมัดระวังในการตั้งคำถาม]หมอกสีดำปกคลุมไปทั่วบริเวณลู่ซิงฉือลอยตัวปรากฏขึ้นอย่างช้าๆไม่รอให้คนอื่นทันได้ตั้งตัวฉันรีบชิงพูดขึ้นก่อนทันที“ฉันจะถาม!”ฉันจ้องมองลู่ซิงฉือเขม็ง ด้วยสายตาลุกวาว“เมื่อคืนตอนที่ฉันจูบนาย“ปากนายรสชาติเป็นยังไง?”ลู่ซิงฉือถึงกับอึ้งไปทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความต่อต้านและจนใจทว่า กฎก็คือกฎต่อให้เป็นถึงบอสใหญ่ก็ต้องปฏิบัติตามในภารกิจย่อย ‘ความในใจของบอส’ นี้เขาไม่สามารถโกหกได้“…หวาน“รสเชอร์รี่”ทันทีที่สิ้นเสียงสองคนที่เหลือหันขวับมามองฉันทันทีสายตาเหมือนเห็นผีก็ไม่ปานอ้าปากค้างจนหุบไม่ลงส่วนในคอมเมนต์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหน้าจอไปหมดเมื่อได้คำตอบที่น่าพอใจ ฉันก็ยิ้มมุมปากแล้วถามต่อทันที“คำถามที่สอง นายเท่าไหร่?”ลู่ซิงฉือขมวดคิ้วแม้น้ำเสียงจะราบเรียบ แต่ฉันกลับสัมผัสได้ถึงความสับสนเจืออยู่ด้วย“โอกาสถามมีแค่สามครั้ง“เธอแน่ใจเหรอว่าจะใช้ไปกับคำถามไร้สาระแบบนี้?”ไร้สาระ?จะเป็นไปได้ยังไงไม่มีคำถามไหนสำคัญไปกว่านี้อีกแล้ว“ฉันแน่ใจ”แม้ลู่ซิงฉือจะไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมตอบ“

คงไม่ใช่ว่าจู่ๆ ก็มีมโนธรรมสำนึกผิด เลยทำใจฆ่าไม่ลงหรอกมั้ง?จนกระทั่งลู่ซิงฉือพูดออกมาว่า “จุดประสงค์ของพวกเขา เป็นอย่างอื่น”จู่ๆ สมองฉันก็แล่นปรู๊ด นึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งขึ้นมาถ้าหากว่าความสามารถในการทำให้ความปรารถนาเป็นจริงของลู่ซิงฉือ ไม่ได้เพิ่งมีตอนกลายเป็นสิ่งลี้ลับแต่เขาเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดล่ะเรื่องราวมันจะเป็นยังไง?ข้อสันนิษฐานที่น่ากลัวค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในหัวของฉันลู่ซิงฉือมีพลังวิเศษในการทำให้ความปรารถนาของคนอื่นเป็นจริงมาตั้งแต่เด็กทว่า ความปรารถนานั้นมักจะสัมฤทธิผลในรูปแบบที่เลวร้ายและบิดเบี้ยวที่สุดพ่อแม่กังวลว่าความสามารถนี้จะนำภัยพิบัติมาสู่ลูก จึงพยายามปกปิดไว้อย่างสุดความสามารถแต่สุดท้ายก็ถูกพวกคนรับใช้ที่อยู่ด้วยกันทุกวันล่วงรู้เข้าจนได้ดังนั้น พวกมันจึงรวมหัวกัน ใช้ความสามารถของลู่ซิงฉือ ทำให้พ่อแม่ของเขาต้องตายในกระบวนการนี้ย่อมต้องมีการใช้ลูกเล่นสกปรกบางอย่างยกตัวอย่างเช่นพาตัวลู่ซิงฉือลงมาที่ชั้นล่าง แล้วขอพรกับเขาว่า“ฉันอยากเจอพ่อแม่เธอเดี๋ยวนี้ เธอช่วยพาพวกเขามาหาด้วยวิธีที่เร็วที่สุดหน่อยได้ไหม?