Share

บทที่ 2

Penulis: เย่จิ่วโจว
“นี่คงไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ง่ายที่สุดเท่าที่เคยมีมาหรอกนะ?”

มีเพียงฉันที่มองท้องฟ้าอย่างเงียบงัน

ในช่องแชทกำลังรุมเยาะเย้ยกันยกใหญ่

[ขอให้แก่ตายอีกแล้ว น่าเบื่อชะมัด]

[นี่มันรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ? ผู้เล่นแทบทุกกลุ่มที่เข้าดันเจี้ยนมา ความปรารถนาแรกที่ขอก็คือแก่ตายกันทั้งนั้น โง่เหมือนหมูเลย]

[อีกไม่นานพวกเขาก็จะรู้แล้วว่า ทำไม ‘ปรารถนา’ ถึงได้ชื่อว่าเป็นดันเจี้ยนระดับ SSS]

ในตอนนี้เอง บอสได้มายืนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างเงียบเชียบ

“เหลือแค่เธอแล้ว”

เขาเอ่ย

“เธอต้องการตายแบบไหน?”

ฮ่าๆ

หนูน้อยอย่างฉันน่ะ ครั้งนี้ท่าจะสู่ขิตของจริงแล้วล่ะ!

ก่อนจะถูกดึงเข้ามาในเกมสยองขวัญ ฉันคือนางเอกนิยายแนวอีโรติก

ทุกวันลืมตาตื่นมาก็ต้องทำเรื่องอย่างว่ากับหนุ่มหล่อไม่ซ้ำหน้า

ขยะเปียกขนานแท้

จะหวังให้ฉันใช้สมองอันน้อยนิดคิดวิธีหนีตายน่ะเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก

ฉันรีบปล่อยจอย นอนรอความตายด้วยความไวแสง

ในเมื่อถูกกำหนดให้ต้องตายในดันเจี้ยนนี้อยู่แล้ว

สู้ขอให้ความปรารถนาสูงสุดของฉันเป็นจริงก่อนตายไม่ดีกว่าเหรอ…

ฉันจะเปลี่ยนโลกใบนี้ ให้กลายเป็นซ่อง! ที่! ยิ่ง! ใหญ่!

ไม่สนหรอกว่ามันจะขาวหรือดำ ฉันจะเปลี่ยนให้เป็นเรื่องอย่างว่าให้หมด!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ใบหน้าของบอสตรงหน้าจะมีหมอกดำพันรอบจนมองไม่ชัด

แต่ดูจากไหล่ที่กว้าง สะโพกสอบ ขายาวเอวบาง และน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์นั่น

ฉันมองปราดเดียวก็รู้เลยว่านี่มันงานเกรดพรีเมียมแน่นอน

ความหื่นปลุกความกล้าในตัวคนขี้ขลาด

ฉันพูดโพล่งออกไปทันที

“ฉันขอเลือกหายใจหอบถี่ ขาอ่อนระทวย ตาลอยเคลิ้ม แล้วก็ ป้าบๆๆ… จนตายค่ะ”

บอส “?”

ฉันเสริมขึ้นมาอีกว่า

“อ้อ ใช่แล้ว ต้องให้นายเป็นคนลงมือเองด้วยนะ”

บอสชะงักไป ราวกับไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

ฉันเห็นหมอกสีดำรอบตัวเขาหยุดเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ

อากาศรอบตัวพลันหยุดนิ่ง

ผ่านไปครู่ใหญ่

เขาค่อยๆ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

ฉันนั่งงงรออยู่ตั้งนาน

ก็ยังไม่ได้ยินบอสพูดประโยคสูตรสำเร็จว่า “สมดั่งปรารถนา”

กลับกัน ระบบแจ้งเตือนขึ้นมาว่า

[ภารกิจเริ่มต้น: ‘ขอพร’ สำเร็จแล้ว

[ตอนนี้ กรุณาตามบอสเข้าไปในคฤหาสน์

[ภารกิจหลัก: มีชีวิตรอดในคฤหาสน์ให้ครบ 3 วัน

[ภายใน 3 วันนี้ จะมีการสุ่มมอบหมายภารกิจย่อย

[ทุกครั้งที่ทำภารกิจสำเร็จ จะสามารถขอพรกับบอสใหม่ได้

[มีเพียงผู้ที่ขอพรได้ถูกต้องเท่านั้น ที่จะอยู่รอดจนถึงคนสุดท้าย!]

กว่าจะมาถึงคฤหาสน์ก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องรับแขก

ฉันก็เห็นรูปงานศพแขวนเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบบนผนัง

รูปในกรอบนั้น คือรูปของผู้เล่นทุกคนที่อยู่ที่นี่

ใต้รูปถ่ายของแต่ละคน มีข้อความเขียนความปรารถนาของพวกเขาเอาไว้

[แก่ตายอย่างสงบ ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ]

มีเพียงตัวหนังสือใต้รูปของฉัน ที่ถูกปากกาเมจิกสีดำขีดฆ่าจนมองไม่เห็น

สายตาของทุกคนพลันจับจ้องมาที่ฉันทันที

เหล่าหลี่ ชายวัยกลางคนเป็นฝ่ายเปิดฉากถามก่อน

“จะว่าไป เมื่อกี้ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ขอพรพร้อมกับพวกเรานะ

“แต่กลับแอบไปหลบอยู่ตรงมุมคนเดียว

“แม่หนู วิธีตายที่เธอเลือกคืออะไร?”

ฉันยังไม่ทันได้ตอบ

บอสก็เอ่ยขัดขึ้นมาทันควัน

“ห้ามสอบถามความปรารถนาของผู้เล่นคนอื่น”

ไม่รู้ทำไม ฉันถึงสัมผัสได้ถึงความประหม่าในน้ำเสียงของเขา

ผู้เล่นคนอื่นเห็นดังนั้น จึงไม่ซักไซ้ต่อ

ทำได้เพียงพูดจาถากถางด้วยความสะใจว่า

“ความปรารถนาถูกขีดฆ่าสีดำ ชัดเจนว่าเป็นสัญญาณเตือนว่าโดนบอสหมายหัวแล้ว ดูท่านังเด็กนี่คงอยู่ไม่พ้นคืนนี้แน่”

“ยัยนี่โง่หรือเปล่า มีการบ้านวางอยู่ตรงหน้าให้ลอกแท้ๆ ดันรนหาที่ตายเอง”

“เพื่อนร่วมทีมสมองหมูรีบๆ ตกรอบไปซะก็ดี จะได้ไม่ต้องเป็นตัวถ่วงพวกเราทีหลัง”

โดยไม่รู้ตัว ฉันก็ถูกกีดกันออกจากกลุ่มเรียบร้อยแล้ว

แม้แต่ตอนแบ่งห้องพัก พวกเขาก็รวมกลุ่มกันยึดห้องดีๆ ไปจนหมด

เหลือไว้แค่ห้องแม่บ้านที่เล็กและสกปรกที่สุดไว้ให้ฉัน

“ยังไงเธอก็อยู่ไม่พ้นคืนนี้หรอก

“นอนตรงไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ”

เหล่าหลี่หันมายิ้มเยาะใส่ฉันก่อนปิดประตู

ในห้องรับแขกที่ว่างเปล่า เหลือเพียงฉันกับบอส

เมื่อเห็นว่าบอสกำลังจะลอยจากไป
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 10

    คงไม่ใช่ว่าจู่ๆ ก็มีมโนธรรมสำนึกผิด เลยทำใจฆ่าไม่ลงหรอกมั้ง?จนกระทั่งลู่ซิงฉือพูดออกมาว่า “จุดประสงค์ของพวกเขา เป็นอย่างอื่น”จู่ๆ สมองฉันก็แล่นปรู๊ด นึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งขึ้นมาถ้าหากว่าความสามารถในการทำให้ความปรารถนาเป็นจริงของลู่ซิงฉือ ไม่ได้เพิ่งมีตอนกลายเป็นสิ่งลี้ลับแต่เขาเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดล่ะเรื่องราวมันจะเป็นยังไง?ข้อสันนิษฐานที่น่ากลัวค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในหัวของฉันลู่ซิงฉือมีพลังวิเศษในการทำให้ความปรารถนาของคนอื่นเป็นจริงมาตั้งแต่เด็กทว่า ความปรารถนานั้นมักจะสัมฤทธิผลในรูปแบบที่เลวร้ายและบิดเบี้ยวที่สุดพ่อแม่กังวลว่าความสามารถนี้จะนำภัยพิบัติมาสู่ลูก จึงพยายามปกปิดไว้อย่างสุดความสามารถแต่สุดท้ายก็ถูกพวกคนรับใช้ที่อยู่ด้วยกันทุกวันล่วงรู้เข้าจนได้ดังนั้น พวกมันจึงรวมหัวกัน ใช้ความสามารถของลู่ซิงฉือ ทำให้พ่อแม่ของเขาต้องตายในกระบวนการนี้ย่อมต้องมีการใช้ลูกเล่นสกปรกบางอย่างยกตัวอย่างเช่นพาตัวลู่ซิงฉือลงมาที่ชั้นล่าง แล้วขอพรกับเขาว่า“ฉันอยากเจอพ่อแม่เธอเดี๋ยวนี้ เธอช่วยพาพวกเขามาหาด้วยวิธีที่เร็วที่สุดหน่อยได้ไหม?

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 9

    เขาถึงได้ยอมถามคำถามข้อสุดท้ายออกมา“นายเกลียดพวกนั้นไหม?”ลู่ซิงฉือพยักหน้า“เกลียด”ทั้งสองคนเดินจากไปพร้อมกับความครุ่นคิดรอจนกระทั่งทั้งสองคนเดินไปไกลแล้วฉันเดินเข้าไปหา มองลู่ซิงฉือที่เวลานี้หมอกดำรอบตัวดูหนาแน่นกว่าที่เคยแล้วถามคำถามสุดท้ายของฉันออกไป“ความสามารถในการทำให้ความปรารถนาเป็นจริงของนาย“มีมาตั้งแต่ตอนยังมีชีวิตอยู่ หรือเพิ่งได้รับหลังจากกลายเป็นสิ่งลี้ลับแล้ว?”แทบจะในวินาทีเดียวกับที่ฉันพูดจบประโยคหมอกดำรอบตัวลู่ซิงฉือก็ระเบิดออกทันทีห่อหุ้มตัวฉันเข้าไปไว้ข้างในภายในหมอกสีดำ คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นไอความแค้นที่แทบจะจับตัวเป็นก้อน เกือบจะทำให้ฉันจมน้ำตายผ่านไปเนิ่นนานฉันถึงได้ยินคำตอบจากเขา“…มีมาตั้งแต่ตอนยังมีชีวิตอยู่”วันสุดท้ายเสียงระบบแจ้งเตือนว่า[ภารกิจสุดท้าย: ‘ปรารถนา’ ได้รับการเผยแพร่แล้ว[ผู้เล่นทุกคนสามารถขอพรข้อสุดท้ายกับบอสได้[มีเพียงผู้ที่ขอพรได้ถูกต้องเท่านั้นที่จะรอดชีวิต[ผู้เล่นที่เหลือ จะถูกสังหารทิ้งทั้งหมด!][คำใบ้: ความปรารถนาสุดท้าย ไม่จำกัดอยู่แค่การเลือกวิธีการตายอีกต่อไป ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะทำ

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 8

    [ขอให้ผู้เล่นทุกคน ระมัดระวังในการตั้งคำถาม]หมอกสีดำปกคลุมไปทั่วบริเวณลู่ซิงฉือลอยตัวปรากฏขึ้นอย่างช้าๆไม่รอให้คนอื่นทันได้ตั้งตัวฉันรีบชิงพูดขึ้นก่อนทันที“ฉันจะถาม!”ฉันจ้องมองลู่ซิงฉือเขม็ง ด้วยสายตาลุกวาว“เมื่อคืนตอนที่ฉันจูบนาย“ปากนายรสชาติเป็นยังไง?”ลู่ซิงฉือถึงกับอึ้งไปทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความต่อต้านและจนใจทว่า กฎก็คือกฎต่อให้เป็นถึงบอสใหญ่ก็ต้องปฏิบัติตามในภารกิจย่อย ‘ความในใจของบอส’ นี้เขาไม่สามารถโกหกได้“…หวาน“รสเชอร์รี่”ทันทีที่สิ้นเสียงสองคนที่เหลือหันขวับมามองฉันทันทีสายตาเหมือนเห็นผีก็ไม่ปานอ้าปากค้างจนหุบไม่ลงส่วนในคอมเมนต์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหน้าจอไปหมดเมื่อได้คำตอบที่น่าพอใจ ฉันก็ยิ้มมุมปากแล้วถามต่อทันที“คำถามที่สอง นายเท่าไหร่?”ลู่ซิงฉือขมวดคิ้วแม้น้ำเสียงจะราบเรียบ แต่ฉันกลับสัมผัสได้ถึงความสับสนเจืออยู่ด้วย“โอกาสถามมีแค่สามครั้ง“เธอแน่ใจเหรอว่าจะใช้ไปกับคำถามไร้สาระแบบนี้?”ไร้สาระ?จะเป็นไปได้ยังไงไม่มีคำถามไหนสำคัญไปกว่านี้อีกแล้ว“ฉันแน่ใจ”แม้ลู่ซิงฉือจะไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมตอบ“

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 7

    “แถมตอนที่เธอเดินเข้าไปใกล้บอส“หมอกสีดำก็บดบังสายตาพวกเราไปหมด“ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเธอคุยอะไรกัน“รู้แค่ว่าพอคุยจบ ไอ้หัวเกรียนที่ผลักเธอก็ตายทันที”เด็กหนุ่มตัวสูงรุกคืบเข้ามาทีละก้าว“ฉันได้ยินมาว่า ในบางดันเจี้ยน“NPC จะปลอมตัวเป็นคนธรรมดา ปะปนเข้ามาในกลุ่มผู้เล่น“ชักจูงให้ผู้เล่นตายยกทีม“ตอนนี้ ฉันมีเหตุผลที่จะสงสัยว่าเธอคือ NPC คนนั้น”เด็กสาวอีกคนไม่ได้พูดอะไรแต่ใช้สายตาหวาดระแวงและเคียดแค้นมองมาที่ฉันเหมือนกันมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้อย่างเงียบเชียบดูเหมือนจะหยิบอาวุธออกมางานหยาบแล้วสิพูดตามตรง พอฟังเด็กหนุ่มตัวสูงวิเคราะห์แบบนี้ฉันก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีความเป็นไปได้ที่จะเป็น NPC อยู่เหมือนกันขำตายละ หาจุดโต้แย้งไม่ได้เลยสักนิดเด็กสาวหยิบปืนกระบอกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเล็งมาที่หัวของฉันด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ในตอนนี้ บรรยากาศรอบตัวเธอช่างแข็งกร้าว แตกต่างจากภาพลักษณ์บอบบางว่าง่ายในตอนแรกอย่างสิ้นเชิง“นับจากนี้ไป ฉันถามอะไรเธอต้องตอบ”เด็กสาวพูดเสียงเย็น“คำถามแรก“ในดันเจี้ยนนี้เธอรับบทเป็นอะไรกันแน่?“แล้วมีความสัมพันธ์ยังไงกับบอส?”“นี่มันสอ

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 6

    “เคร้ง--”มีดและส้อมในมือของบอสหล่นลงพื้นทันทีแม้จะถูกปกคลุมด้วยหมอกสีดำจนมองไม่เห็นสีหน้าแต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตื่นตระหนกที่แผ่ออกมาจากตัวเขาชิน่ารำคาญชะมัดฉันกระชากคอเสื้อของลู่ซิงฉือเข้ามาเล็งตำแหน่งปาก แล้วประทับจูบลงไปทันทีส่งต่อเชอร์รี่สีแดงสดในปากเข้าไปในปากของเขาเรียวลิ้นเกี่ยวพันเขาพยายามหลบหลีกอย่างสุดชีวิตแต่ฉันไม่สนหรอก ฉันกัดเชอร์รี่ลูกนั้นให้แตกอย่างไม่ไยดีน้ำหวานฉ่ำที่หวานจนเลี่ยนค่อยๆ ไหลซึมออกมาจนกระทั่งเขาจำใจกลืนเชอร์รี่ทั้งลูกลงไป ฉันถึงได้ยอมถอนจูบพอมองดูลู่ซิงฉือที่หมอกดำรอบตัวระเบิดฟุ้งกระจายฉันก็กระดิกนิ้วเรียกเขาด้วยรอยยิ้มตาหยี“ยังมีครีมอีกนะ“กินไหม?”“เธอ… เธอ…“เธอนี่มัน ไม่มียางอายเลยสักนิด!”น้ำเสียงของลู่ซิงฉือเรียกได้ว่ากำลังสติแตกสุดขีดฉันขำพรืด“นี่คงไม่ใช่จูบแรกของนายหรอกนะ?”“…”บอสเริ่มลนลาน สะบัดหน้าหนีไม่สนใจฉันแล้วแต่พวกหมอกสีดำรอบตัวเขาน่ะสิมันลอยเข้ามาหาฉันราวกับนึกสงสัย แล้วแตะตัวฉันเบาๆแล้วโอบล้อมฉันไว้อย่างอ่อนโยน“พวกแก ห้ามไปตีซี้กับเธอนะ!”ลู่ซิงฉือพูดเสียงอู้อี้ ฟังดูน้อยใจหน่อยๆ

  • นางเอกสายหื่น ตะลุยเกมสยองขวัญ   บทที่ 5

    “เดาอาหารที่บอสชอบได้แล้ว“งั้นอาหารที่เกลียดล่ะ?“ถ้าเกิดมอบผิดขึ้นมา มีหวังได้ตายกันพอดี”ฉันยกมือขึ้นเงียบๆ“ฉันเจออัลบั้มรูปเล่มหนึ่งในห้องสมุด“ข้างในมีแต่รูปงานวันเกิดของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง“ตั้งแต่อายุหนึ่งขวบไปจนถึงยี่สิบกว่าปี…“ฉันสังเกตเห็นว่า ทุกรูปไม่มีร่องรอยว่าเค้กถูกแตะต้องเลย“อาหารที่บอสเกลียด น่าจะเป็นเค้กผลไม้”หลังจากตัดตัวเลือกที่เสี่ยงตายออกไปได้แล้วปัญหาที่โหดร้ายยิ่งกว่าก็ตามมาในเมื่อทุกคนต้องมอบอาหารคนละหนึ่งอย่างงั้นเค้กที่ถูกลิขิตว่าจะนำความตายมาให้นี้ ใครจะเป็นคนมอบ?ท้ายที่สุด พวกเราก็ใช้วิธีจับฉลากหนุ่มผมเกรียนคนหนึ่งจับได้ใบที่ซวยที่สุดแววตาของเขาไหววูบ แล้วเผลอหันมามองฉันแวบหนึ่งโดยสัญชาตญาณงานเลี้ยงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการเจ๊เฉินรีบนำสตูว์ผักครีมซอสเข้าไปมอบเป็นคนแรกทันทีเสียงที่ไพเราะของระบบดังขึ้น[ยินดีด้วย คุณได้มอบอาหารจานโปรดของบอส[ได้รับความโปรดปรานจากบอส สิทธิ์การขอพร +1[ตอนนี้ กรุณาเลือกวิธีการตายของคุณ!]เจ๊เฉินหายใจหอบถี่ ดวงตาเป็นประกายรีบเอ่ยปากอย่างอดรนทนไม่ไหว“ฉันขอเลือกที่จะตายด้วยสาเหตุที่อยู่นอกเหนือป

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status