Todos os capítulos de MY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!: Capítulo 121 - Capítulo 130

ร่างบางในชุดเดรสคล้องคอสีขาวยาวคลุมเข่าลงมาเล็กน้อย เดินตรงไปยังสระว่ายน้ำที่อยู่ภายในคฤหาสน์หลังโตของลูเทอรัน ก่อนจะได้ยินเสียงน้ำสาดกระเซ็นที่ดังแว่วมาจากประตูกระจกทางลงไปยังสระว่ายน้ำ หลังจากนายแห้วเข้ามาตามเธอจากเรือนการ์ดิเนียหลังเล็กไปพบเจ้านายของเขาที่สระว่ายน้ำภายในตึกใหญ่ตู้มมม!!!!เรือนกายกำยำสูงใหญ่ที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่ง กระโจนลงไปในสระสีฟ้าเข้มขนาดกว้างขวาง สองแขนแหวกว่ายไปทั่วสระราวกับฉลามหนุ่มผู้คุ้นเคยกับผืนน้ำ ดูดีมีสไตล์ไม่ต่างไปจากเหล่านักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติ ฟองสีขาวสว่างแตกกระจายยามเขาจ้วงแขนโถมเข้าใส่ผืนน้ำ เกิดเป็นระลอกคลื่นไหวสั่นแผ่กระจายไปทั่วทั้งผิวน้ำ"ฟู่ววว! "เรือนร่างบางเดินตรงไปยังเก้าอี้ริมสระน้ำ เหลือบเห็นวิสกี้ที่เหลืออยู่เพียงค่อนขวด ก่อนจะมองทอดลงไปในสระที่สายน้ำนิ่งสนิทลงเมื่อชายหนุ่มหยุดการเคลื่อนไหว หลังจากที่ร่างกายกำยำดำดิ่งลึกลงไปใต้น้ำ ก่อนจะโผล่พ้นขึ้นมาจากสระเผยให้เห็นเรือนกายกำยำผิวเนียนไร้รอยกระดำกระด่างดูมีเสน่ห์ดึงดูดแม้ว่าจะเป็นรูปร่างของผู้ชาย ทว่ากลับดูดีเกินกว่าที่สายตาของคนริมสระจะไม่จับจ้องมองไปที่เนื้อแน่นๆ บนแผงอกแ

"อื้อ...อย่าค่ะ ปล่อย...เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า ถ้าเมามากก็รีบขึ้นไปอาบน้ำนอนค่ะ ฉันจะกลับแล้ว" เสียงหวานครางผะแผ่วในลำคอ ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่เชื่อฟัง"ไม่ปล่อย ใครจะทำไม นี่ผมกำลังกอดจูบกับเมียตัวเองอยู่นะ ไม่ได้ไปทำผู้หญิงคนอื่นสักหน่อย อย่ามาห้ามเลย...ทุกคนรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน เมื่อกี้บอกผมให้ไปนอนใช่มั้ย ดี...งั้นขึ้นไปนอนด้วยกันตอนนี้เลย" คำพูดที่สุดแสนจะดื้อรั้นทำเธอหายใจออกมาเฮือกใหญ่"ไม่เอา...ออกไป ฉันเหม็นกลิ่นแอลกอฮอล์ ทั้งเบียร์ทั้งวิสกี้ ถ้าเมาก็ไปพัก อย่ามาหาเรื่องชวนทะเลาะดีกว่าค่ะ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรจะพูด ฉันจะกลับแล้วนะคะ" เธอว่า พร้อมกับดันเข้าที่แผงอกกว้างขวาง แล้วขยับเรือนกายปีนหนีขึ้นมาจากสระ แต่เขากลับฉุดร่างเธอลงมาที่สระดังเดิมตู้มมม!!!"อ๊ายยย!! คุณเค...ปล่อยฉันนะคะ" เธอร้องห้าม เมื่อสายเดรสที่พันผูกติดอยู่ที่ลำคอระหง ถูกกระแสน้ำเบียดเสียดจนมันหลุดออก"ทีกับผมล่ะไม่มีเรื่องจะพูด แต่กับไอ้หมอลีอะไรนั่น มีเรื่องคุยเยอะแยะเลยสิท่า ถึงได้ต้องนัดกันไปเจอข้างนอก" เขาว่า ขณะที่มือแกร่งของเขาจับสายเดรสเอาไว้ราวกับเป็นตัวประกัน"ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าที่หมอลีโทรมาเพราะ

"ดิฉัน...ไม่เข้าใจค่ะ" หยาดพิรุณเงยหน้าสบตากับสุภาพสตรีตรงหน้าเพียงครู่เดียว ก่อนจะก้มหน้าลงหลังจากที่พูดออกไปด้วยความงุนงงในคำพูดของเธอ"ตาไอจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่เหมาะสมที่สุด และ เร่งมีทายาท เพื่อทำตามพินัยกรรมของคุณปู่ที่ให้ไว้ก่อนที่ท่านจะเสีย ตาไอต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควรและเหมาะสมตรงตามพินัยกรรมเท่านั้น" คำพูดของคุณหญิงคริมา สร้างความสะเทือนใจให้กับเรือนร่างบอบบางที่ได้ฟัง เธอไม่เข้าใจในคำพูดเหล่านั้นที่ออกจากปากของคุณหญิง รู้แค่เพียงว่าสามีของตัวเองจะต้องแต่งงาน แล้วใครกันล่ะ คือผู้หญิงที่คู่ควรคนนั้นหยาดพิรุณกลับมาที่ห้องนอนของเควิ่น แล้วนั่งลงข้าง ๆ เรือนกายกำยำที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ มือบางเอื้อมไปสัมผัสที่หน้าผากนูนกว้างด้วยรอยยิ้ม ทว่าแววตากลับเศร้าหมอง เพราะในหัวเต็มไปด้วยคำพูดของคุณผู้หญิง แห่งคฤหาสน์ลูเทอรัน"คุณเค...ฉันไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไรของที่นี่กันแน่ คุณช่วยตื่นมายืนยันสถานะของฉันหน่อยจะได้มั้ยคะ" หยาดพิรุณพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ โน้มลงจุมพิตบนหน้าผากกว้างอย่างแผ่วเบา"ฉันรักคุณนะ คุณเค...แต่ถ้าเรื่องระหว่างเรามันจะไปต่อไม่

"ถอยไป...อย่ามายุ่งวุ่นวายกับพวกฉัน" มิกกี้ผลักร่างน้อย ๆ ให้ออกห่าง ก่อนจะพาตัวเองออกไปจากรถ"ไอ้เชี้ยคริส มึงลุกไหวป่าววะ ออกมาก่อนแม่ง เสียวรถระเบิดว่ะ รีบออกมาเลยมึง" มิกกี้หันมาพูด ก่อนจะอ้อมไปอีกด้าน เพื่อช่วยเปิดประตูรถให้คริส โดยมีร่างน้อย ๆ เดินตามติดจนแทบจะเป็นเงาตามตัว เพราะกลัวว่าทั้งสองคนจะได้รับอันตราย"ไม่มีรอยรั่ว รถไม่ระเบิดหรอกฮะ ผมเห็นคนร้ายสองคนมันยิงที่ล้อรถของคุณอา พวกมันเป็นคนไม่ดี คุณอาต้องแจ้งตำรวจจับพวกมันนะฮะ" เสียงใส ๆ เงยหน้าขึ้นพูดกับร่างกำยำสูงใหญ่ของเจ้าของใบหน้าลูกครึ่งเอเชียของมิกกี้ ก่อนที่เขาจะจับแขนน้อย ๆ แล้วลากออกมาห่าง ๆ จากตัวรถ"ถอยออกไปเลยไอ้หนู อย่ามาทำเป็นรู้ดี ตัวเท่าลูกหมา ถอยออกไปให้พ้น ๆ " เขาว่า แต่ไอคิโด้กลับไม่เชื่อฟัง"คุณอาพูดไม่เพราะเลยนะฮะ พูดว่าลูกหมาได้ยังไง นี่ลูกคนแท้ๆ หล่อ ๆ แบบนี้ ต้องลูกคนสิฮะ คุณอาเองก็หล่อ ไม่ใช่ลูกหมาแน่ ๆ ผมรู้" ไอคิโด้ยอกย้อนกลับไป ทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนเริ่มจะหัวเสีย"บ๊ะ! ไอ้เด็กนี่ เดี๋ยวกูก็ตบเปรี้ยงเข้าให้...ไปให้ห่าง ๆ เลย" มิกกี้ผลักร่างเล็ก ก่อนที่ไอคิโด้จะหงายหลังก้นกระแทกไปกับถนนลูกรังแต่จู

"นี่แม่ของเด็กคนนี้เหรอครับ" มิกกี้หันมาถามปองพลและพิมพ์ใจ ในขณะที่คริสยังไม่เห็นรู้สึกสงสัยจึงเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วมองดูรูปถ่ายที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะจำได้ว่าเป็นรูปถ่ายของหยาดพิรุณ และไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเด็กคนนี้ถึงได้มีหน้าค่าตาที่คล้ายคลึงกับ เควิ่น ไอ ลูเทอรัน นัก "ใช่จ้ะ เจ้าหยาดลูกสาวฉันเอง เป็นแม่ของเจ้าหลานชายตัวน้อยของเราสองคน" พิมพ์ใจบอก ก่อนจะหันไปกอดเจ้าหลานชายตัวเล็กแล้วมองหน้าปองพลที่มีแต่รอยยิ้ม เมื่อกล่าวถึงลูกสาวสุดที่รักของตัวเอง "แล้วตอนนี้เธอไปไหนแล้วล่ะครับ ผมไม่เห็นเธอเลยนะ" คริสแสร้งถาม ก่อนที่มิกกี้จะรอฟังคำตอบ ทั้งที่เขาเองก็อยากจะถามคำถามนั้นออกไปจนใจจะขาด "หม่ามี๊ไปทำงานฮะ หม่ามี๊ต้องทำงาน เพื่อเลี้ยงดูผม...ตอนนี้ผมปิดเทอม หม่ามี๊ก็ต้องหาเงินมาเพื่อเป็นค่าเทอมฮะ หม่ามี๊ทำงานหนัก ผมก็เลยต้องมาอยู่ที่นี่กับคุณตาคุณยาย ถึงได้มาเจอคุณอาสองคนไงฮะ" ไอคิโด้เป็นคนตอบคำถามนั้นออกไปแทนพิมพ์ใจและปองพล เมื่อทั้งสองหนุ่มได้ฟัง ก็พอจะรู้แล้วว่าเหตุใดหยาดพิรุณถึงได้ยอมเอาตัวเองเข้ามาที่สปิริตบอมบ์คลับ แต่ทว่าพวกเขาทั้งคู่กลับทำเรื่องแย่ ๆ กับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ท