All Chapters of MY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!: Chapter 141 - Chapter 150

"เออ...ทำไมมันถึงได้ขับส่ายไปส่ายมาอย่างกับคนเมาเลยวะ" คริสตอบ ในตอนนั้นสายตาของทั้งคู่แลเห็นสิ่งผิดปกติมากกว่าการที่รถตู้คันดังกล่าว ขับฉวัดเฉวียนและส่ายไปสายมา"ไอ้เชี้ย...กูว่าแม่งมีเรื่องแน่เลยว่ะ" คริสพูดเมื่อเขาเห็นว่าปองพลและพิมพ์ใจวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากบริเวณสวนทั้งเขาและมิกกี้หันมาจ้องหน้ากัน ก่อนที่มิกกี้จะเป็นคนออกปากบอกกับคริส"มึงขับขวางหน้ารถคันนั้นให้กูที""เอาจริงเหรอวะ! ไอ้เหี้ยขากูยังไม่หายดีเลยนะมึง""ขับไปเถอะน่า! " มิกกี้สั่งคริสเหยียบคันเร่งก่อนที่เขาจะหักพวงมาลัยรถให้หันออกไปขวางทางรถตู้คันดังกล่าวที่กำลังสวนเลนมาอีกฝั่ง ก่อนคริสจะเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน เช่นเดียวกับรถตู้ที่ถูกขวางกั้นถึงกับเบรกเอี๊ยด! ก่อนมิกกี้จะกระโดดลงจากรถ"นี่แน่ะ! นี่แน่ะ! ปล่อยนะไอ้คนไม่ดี นี่แน่ะ! นี่แน่ะ! " ระหว่างที่ไอคิโด้พยายามต่อกรกับคนร้ายเพื่อให้ยอมปล่อยตัว สายตาดวงน้อยได้แลเห็นรถกระบะสีคุ้นตาและจำได้ว่าเป็นรถที่คริสกับมิกกี้ขับออกไป ก็กระโจนกลับเข้าไปปั่นป่วนพวกของคนร้าย จนนายอาทิตย์ที่เป็นคนขับรถตู้คันนั้นไม่มีสมาธิขับส่ายไปส่ายมาอย่างที่เห็น"คุณมิกกี้! ช่วยผมด้วยฮะ...ช่วยผมด้

"นั่นมัน! ไอ้คริสกับมิก มาอยู่แถวนี้ได้ยังไง แย่แล้ว...เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย" เควิ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อได้เห็นสถานการณ์ที่ปรากฎอยู่ต่อหน้า"คุณเค..." หยาดพิรุณหันมาสบตาด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่เช่นกัน"เดี๋ยวผมจะลงไป" เควิ่นบอกกับเธอ หลังจากที่จอดรถห่างจากจุดเกิดเหตุมาพอสมควร"รอผมอยู่ในนี้ อย่าลงไปเด็ดขาด" มือแกร่งเอื้อมไปเกาะกุมมือนุ่มให้คลายความกังวล ก่อนจะยกขึ้นมาสัมผัสที่ศีรษะทุยเล็กของเธออย่างอ่อนโยน"อยู่บนนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เชื่อผมนะ...เดี๋ยวผมมา" พูดพร้อมกับคว้าปืนพกซ่อนขนาด.40 กึ่งอัตโนมัติสีดำขลับติดมือลงไปด้วยหยาดพิรุณพยักหน้าแล้วมองตามแผ่นหลังของเขาไปด้วยสีหน้าที่วิตกกังวล ไม่อยากจะคิดว่าเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้"คุณอาเควิ่นช่วยผมด้วย... ช่วยผมด้วยฮะ" ไอคิโด้ที่หลบอยู่ด้านหลังของรถอีกคนก็ถึงกับตกตะลึงเมื่อเหลียวมองมาเห็นร่างกำยำสูงใหญ่ของผู้เป็นพ่อ แม้จะยังไม่รู้ถึงสถานะที่แท้จริง ทว่าเจ้าหนูน้อยก็ดีใจราวกับรู้สึกปลอดภัยเมื่อได้แค่เห็นหน้าของผู้ชายคนนี้"คุณอาเค...ช่วยผมด้วยฮะ ช่วยผมด้วย! " ไอคิโด้วิ่งเข้ามาหาเควิ่นตามประสาเจ

เปรี้ยง!"จะทำบ้าอะไร! รีบขึ้นรถ...ตำรวจแม่งแห่กันมาแล้ว ถ้าอยากติดคุกก็ไปเลย" นายอาทิตย์ขู่ เมื่ออังศุมาลินได้ยินที่นายอาทิตย์ว่ามาเช่นนั้น ก็ไม่รอช้ารีบกลับขึ้นไปนั่งในรถ ก่อนที่นายอาทิตย์จะขับรถหนีไปก่อนที่ตำรวจจะมาถึงไม่เพียงแต่เอาตัวรอดเท่านั้น แต่มันยังได้ฝากฝังกระสุนปืนไว้กับร่างของสมุนที่จัดการเรื่องนี้ไว้อย่างไม่เรียบร้อยอีกด้วยปัง ปัง ปัง! ปัง ปัง ปัง ปัง!กระสุนทั้งเจ็ดนัดถูกรัวเข้าใส่ร่างชายฉกรรจ์ทั้งสาม โดยมีจุดประสงค์เดียว นั่นคือต้องการที่จะฆ่าปิดปากพวกมันและแล้วเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาถึงร่างกำยำของเควิ่นล้มลงกับพื้น... เมื่อกระสุนจากปากประบอกปืนของนายอาทิตย์พุ่งเข้ากลางหลัง ก่อนที่เขาจะล้มลง"คุณอา! ""เชี้ยเค!""คุณเค!"ทั้งหมดประสานเสียงร้องเรียกชื่อของเควิ่น ก่อนที่ร่างระหงจะวิ่งพรวดพราดลงจากรถเห็นร่างกำยำสูงใหญ่ของคนรักที่ล้มลงก็ปรี่เข้าไปประคองร่างที่เต็มไปด้วยหยดเลือดสีแดงสด จากนั้นปองพลและพิมพ์ใจจะกรูกันเข้ามารวมถึงไอคิโด้ คริสและมิกกี้"ไม่นะ! คุณเค...เกิดอะไรขึ้น คุณถูกยิงเหรอ...ไม่นะ ไม่...อย่าเป็นอะไรนะ...อย่าเป็นอะไรไปนะคุณเค" น้ำนัยน์ตาพรั่งพรูไหลออกมาคล

"ห่วงสิครับ...แต่ไม่ใช่แค่หม่ามี๊หรอกนะครับ หม่ามี๊รู้ว่า คิโด้เองก็เป็นห่วงคุณอาเหมือนกัน" เธอตอบ เจ้าหนูน้อยพยักหน้าแทนการตอบรับ ก่อนจะเอ่ยถามคำถามที่คาใจกับผู้เป็นแม่ "หม่ามี๊ฮะ ผมได้ยินคุณอาพูดว่าลูก ลูกของคุณอาเป็นใครกันเหรอฮะ" เจ้าของเสียงใสเอ่ยถาม ก่อนที่มือคู่อุ่นจะดึงร่างน้อย ๆ เข้ามาสวมกอดไว้อย่างแนบแน่น "หม่ามี๊ขอโทษ ขอโทษที่เห็นแก่ตัว ขอโทษที่ปิดบังมาตลอด หม่ามี๊ขอโทษนะครับคิโด้" หยาดพิรุณร่ำไห้ ก่อนจะผละออกจากร่างน้อย ๆ เพื่อสบตาใสของลูกชายอย่างเปิดเผย คิ้วน้อย ๆ ขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่เธอจะเฉลยออกไปว่า "ตั้งใจฟังที่หม่ามี๊พูดดี ๆ นะครับคิโด้" เธอบอก ไอคิโดพยักหน้ารับคำ "ความจริงแล้ว พ่อของคิโด้ยังอยู่ และเค้าก็ยังไม่ได้จากเราไปไหน พ่อแท้ ๆ ที่ทำให้คิโด้เกิดขึ้นมาจนถึงทุกวันนี้ได้ ก็คือคุนอาเควิ่น เค้าเป็นพ่อของไอคิโด้นะครับ" หยาดพิรุณมองหน้าลูกชาย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ "จริงเหรอฮะ ที่ว่าพ่อของผมยังไม่ตาย...คุณอาเค คือพ่อของผมจริง ๆ ใช่มั้ยฮะหม่ามี๊" ไอคิโด้ยิ้มจนแก้มแทบปริ "ใช่จ้ะ ต่อไป คิโด้ควรจะเรียกคุณอาเคว่า...คุณพ่อได้แล้วนะค

"อังศุมาลินกับนายอาทิตย์ คนร้ายที่ยิงคุณ ทางเจ้าหน้าที่กำลังเร่งตามล่าตัวอยู่ แต่ว่าตอนนี้ยังจับไม่ได้" หยาดพิรุณพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูราบเรียบ แต่กระนั้นใบหน้าของเธอก็ฉายแววความกังวลอยู่ไม่น้อย "ถ้างั้น...คุณก็ต้องระวังตัวให้มากนะ ผู้หญิงคนนั้นเกลียดคุณ เค้าต้องกำลังวางแผนทำเรื่องแย่ ๆ อยู่แน่นอน" เควิ่นพูดพลางเอื้อมมือไปกุมมือนุ่มของผู้เป็นภรรยา หญิงสาวยิ้มรับออกมาเล็กน้อย แม้ว่าสีหน้าจะเป็นกังวลอยู่ก็ตาม "ค่ะ คุณเค...ฉันจะระวังตัวให้มาก" เธอตอบ ก่อนไอคิโด้ที่นั่งอยู่บนเตียงจะก้มลงไปกอดร่างกำยำของผู้เป็นพ่อ "หม่ามี๊บอกผมหมดแล้วว่าคุณอาเป็นพ่อของผม...ผมดีใจที่สุดเลยฮะ" "ฉันเองก็ดีใจ...ไม่สิ...พ่อเองก็ดีใจ พ่อรักคิโด้นะครับ" "รักหม่ามี๊ด้วยสิฮะ" ไอคิโด้บอก เควิ่นระบายยิ้มออกมาหวาน ๆ "แน่นอนครับ พ่อรักหม่ามี๊และคิโด้ที่สุดเลยครับ" "จริงสิ... มีใครบางคนอยากพบคุณด้วยนะคะ" ใบหน้าหล่อเหลาที่แม้จะยังคงแลดูซีดเซียวหลังจากที่พึ่งฟื้นขึ้นมา ทว่ากลับยังดูดีไม่ต่างจากตอนอื่น ๆ "คิโด้ครับ...เดี๋ยวเราออกไปรอ คุณพ่อคุยกับคุณอาทั้งสามคนข้างนอกกันดีกว่านะครับ" หยาดพิรุณพูดกับลูกชายทัน