All Chapters of พิศวาสตำหนักลืมเลือน: Chapter 21 - Chapter 30

พระตำหนักลืมเลือน พระวรกายสูงสง่าของอุปราชปีศาจ กำลังประทับนั่งอยู่ภายในห้องหนังสือ นิ้วพระหัตถ์เรียวยาวกำลังจับพู่กันวาดภาพขององค์หญิงน้อยตัวอ้วนกลม ช่างน่ารัก น่าชัง กำลังวิ่งไล่จับเหล่าผีเสื้อมากมายอยู่ภายในอุทยายภายในพระตำหนักลืมเลือน ตั้งพระทัยเอาไว้ว่าจะมอบให้นางในวันรุ่งขึ้นที่มาเรียนหนังสือกับพระองค์ในช่วงบ่าย ในยามนี้อุปราชปีศาจไม่สามารถหยั่งรู้ความเป็นไปขององค์หญิงน้อยได้อีกต่อไป ด้วยเพราะสละโลหิตอมตะเพื่อช่วยชีวิตองค์หญิงน้อยไม่ต้องพบกับจุดจบตั้งแต่ยังเยาว์ชันษาเช่นนี้ โดยไม่ล่วงรู้เลยว่านางมีความบ้าบิ่นมากกว่าที่พระองค์คิดเอาไว้เสียอีก ญาณหยั่งรู้ของพระองค์ไม่สามารถใช้ได้กับองค์หญิงน้อยเพียงผู้เดียวเท่านั้น แต่กับผู้อื่นญาณหยั่งรู้ของพระองค์ยังคงมีเช่นเดิมไม่แปรเปลี่ยน ทว่าอุปราชปีศาจไม่ทรงล่วงรู้เลยว่าผลที่จะตามมาของการสละโลหิตอมตะ เพื่อรักษาชีวิตขององค์หญิงเย่วเพ่ยเพ่ยไปนั้น จะเกิดผลกระทบกับพระองค์ด้วยเช่นกันเปรียบประดุจดั่งฝาแฝดที่สามารถรับรู้ความรู้สึกและความเจ็บปวดฉันใดก็ฉันนั้น และในขณะที่องค์หญิงน้อยถูกพิษร้ายของจีฟูเหรินเข้าไปนั้น ซึ่ง

“และวันใดที่สามารถยึดครองเป่ยถังได้สำเร็จ ฝ่าบาทก็จะได้เข้าครอบครองตำหนักลืมเลือน สถานที่ประทับซึ่งเชื่อว่ามีขุมทรัพย์มหาศาลมากมายเท่าภูเขาของอุปราชปีศาจในตำนาน รวมไปถึงยาอมตะและสุดยอดคัมภีร์อมตะที่เชื่อกันว่าซุกซ่อนอยู่ภายในตำหนักดังกล่าว” คำกล่าวของจีหนิงฮวาทำให้สายลับคนดังกล่าวรีบเก็บจดหมายเลือดทั้งสองผืนเอาไว้ในอกเสื้อของตัวเองอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงของนางเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “รีบไปช่วยอี๋เอ๋อร์ของข้าออกจากสำนักศึกษาอู๋จี๋นำกลับไปพำนักที่ต้าซางให้เร็วที่สุด ก่อนที่กองทหารของฮ่องเต้เป่ยถังจะถึงตัวลูกของข้าเสียก่อน ข้าฝากอี๋เอ๋อร์ ลูกชายเพียงคนเดียวไว้กับพี่สาวของข้าผู้เป็นถึงฮองเฮาของต้าซางให้เลี้ยงดูแทนข้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เจ้ารีบนำจดหมายเลือดกลับไปถวายพร้อมสิ่งสำคัญที่ฝังไว้ใต้ต้นสนกลับไปให้ได้นะ” คำกล่าวของจีหนิงฮวาทำให้สายลับคนดังกล่าวนิ่งงันไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยขึ้น “นี่ท่านกำลังจะบอกว่าไม่หลบหนีออกไปจากคุกหลวงอย่างนั้นเหรอ ข้ากำลังหาหนทางช่วยท่านออกไปจากที่นี่อยู่นะอย่าเพิ่งท้อแท้”คำกล่าวของสายลับจากต้าซางทำให้อดีตฟูเหรินส่ายหน้าไปมาติดต่อกันพร้อมหยาดน้ำตาเริ่มคลอเบ้า “ไม่

องค์หญิงน้อยถูกส่งมาประทับให้อยู่ในตำหนักสวรรค์หลังจากเสวยพิษสลายกระดูกเข้าไป จนสามารถเปิดโปงแผนชั่วร้ายของจีฟูเหรินได้เป็นผลสำเร็จ ทว่าแม้ว่าองค์หญิงน้อยจะไม่สิ้นพระชนม์ก็ตามที แต่กลับหมดสตินับตั้งแต่เสวยยาพิษเข้าไปจวบจนถึงวันนี้กาลเวลาผ่านไปเป็นเวลาสิบปีแล้ว องค์หญิงน้อยเย่วเพ่ยเพ่ย ในวันนี้จะทรงมีพระชนมายุครบรอบปีที่ 20 จากองค์หญิงที่อ้วนกลม เจ้าเนื้อและสมบูรณ์ บัดนี้เจริญวัยเป็นองค์หญิงโฉมสคราญในวัยสาวเปล่งปลั่ง พระพักตร์ที่เคยกลมและแก้มป่องเป็นสีชมพูตลอดเวลา บัดนี้เป็นรูปทรงเรียวไข่ ขนตางอนยาวเป็นแพสวย จมูกและริมฝีปากอวบอิ่มรับกันอย่างลงตัว เครื่องพระพักตร์งดงามอย่างไม่มีที่ติเหนือคำบรรยาย งามดุจดั่งเทพธิดาจากสวรรค์เบื้องบน ความงามขององค์หญิงเย่วเพ่ยเพ่ยโดดเด่นและแตกต่างไปจากพระราชธิดาพระองค์อื่นๆ ของฮ่องเต้เย่วหยาง หากนำมาเปรียบเทียบกับองค์หญิงน้อยดุจดวงดาวราชินี พระราชธิดาองค์อื่นๆ คือสะเก็ดดาวเช่นนี้จึงจะเห็นภาพความงามที่โดดเด่น และแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดยิ่ง ซึ่งแม้แต่เย่วฮองเฮาที่ว่างามมากยิ่งแล้วกลับยังงดงามได้ไม่เท่าถึงครึ่งขององค์หญิงเย่วเพ่ยเพ่ยในเวลานี้แต่อย่างใด

หุบเขาเซียนตำหนักสวรรค์        พระวรกายใหญ่ของฮ่องเต้เย่วหยางแห่งต้าเย่ว เสด็จออกจากห้องที่ประทับมุ่งหน้าไปยังถ้ำแสงจันทร์ อันเป็นที่ประทับขององค์หญิงเย่วเพ่ยเพ่ยมานานนับสิบปี   ฮ่องเต้ต้าเย่วในวัย 56 พระชันษา ซึ่งมีพระชนมายุเท่ากับฮ่องเต้เฟิงอวิ๋นของเป่ยถัง พระองค์เพิ่งจะเสด็จมาถึงตำหนักสวรรค์ เพื่อแปรพระราชฐานมาประทับหุบเขาเซียนในฤดูใบไม้ผลิเป็นประจำทุกปี  อีกทั้งเพื่อต้องการเสด็จมาเยี่ยมพระราชธิดาซึ่งประสูติจากอดีตฮองเฮาซึ่งสิ้นพระชนม์ไปนานมากแล้ว จวบจนกระทั่งบัดนี้พระองค์ก็ไม่สถาปนาสตรีนางใดขึ้นครองตำแหน่งฮองเฮาต้าเย่วอีกเลย   มีเพียงฟูเหรินและพระสนมนางในเท่านั้นที่เฝ้าคอยดูแลปรนนิบัติพระองค์เป็นเช่นนี้เลยมา และทรงทอดพระเนตรความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับพระราชธิดาพระองค์สุดท้องเรื่อยมา  จวบจนกระทั่งพระธิดาองค์น้อยเติบโตอย่างเต็มที่แม้ว่าจะอยู่ในสภาพหลับใหลมาโดยตลอด แม้ว่าจะนิทราก็ยังงดงามสะท้านแผ่นดินเหนือสตรีใดทั่วหล้า งามดั่งเทพธิดาจากสวรรค์เบื้องบนลงมาจุติและควา

รับสั่งของฮ่องเต้เย่วหยางเล่นเอาองค์หญิงน้อยถึงกับหูผึ่งขึ้นมาทันทีครั้นได้ยินเช่นนั้น ด้วยเพราะพระองค์ล่วงรู้จุดอ่อนของพระราชธิดาองค์สุดท้องเป็นอย่างดี หากแต่องค์หญิงน้อยมีความฉลาดรอบรู้เกินกว่าที่พระบิดาคาดการณ์เอาไว้ยิ่งนัก นางจะต้องหาหนทางออกไปจากหุบเขาเซียนแห่งนี้ให้ได้ ภายหลังจากฟื้นขึ้นมาองค์หญิงโฉมงามล่วงรู้ความเป็นมาทุกอย่างตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมาจากสองพระพี่เลี้ยงที่เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังอย่างละเอียด รวมไปถึงเรื่องที่พระบิดาต้องการรัชทายาทจากต้าซางมาเป็นราชบุตรเขยเพราะชื่นชมในความเก่งกล้าและเป็นยอดนักรบผู้เลื่องลืออยู่ในเวลานี้ และนั่นองค์หญิงน้อยจะต้องออกจากหุบเขาเซียนเสด็จกลับเป่ยถังให้ได้ ด้วยเพราะนางคิดถึงท่านปู่ผู้หล่อเหลาเป็นยิ่งนักมิรู้ว่าป่านนี้จะต้องคิดว่าองค์หญิงน้อยเสด็จหนีกลับแคว้นไปแล้วแน่ๆ เลย อีกทั้งทรงคิดถึงเย่วฮองเฮาและหลานชายและหลานสาวอีกสามพระองค์ซึ่งเย่วฮองเฮาประสูติออกมา และนางก็ฉลาดมากพอที่จะหลีกเลี่ยงการกล่าวถึงตำหนักลืมเลือนให้น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้ ในขณะเดียวกันจะต้องทำให้พระบิดาพากลับไปด้วยความเต็มใจ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่จะเสด็จไปเป่ยถัง