All Chapters of You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon: Chapter 101 - Chapter 110

Ngunit nag-atubili si Adelaide. Nakakaakit ang gintong offer, pero kaya ba niya itong dalhin?"I-ikaw…” natigilan saglit si Adelaide at napalunok. “Dapat sa iyo na lang iyan, o kaya ibigay mo sa anak mo. Hindi ako mangangahas na tanggapin iyan."Napailing ang matanda. "Iyan lang ba ang tapang na mayroon ka?""Hindi nga po ako gaanong matapang, lalo na pagdating sa pagkuha ng mga bagay na hindi naman sa akin. Kailangan ko ring isipin kung kaya ng buhay ko ang kapalit niyan."Tumango ang matanda, "Sige, pag-usapan natin iyan mamaya. Kainin muna natin ang manok habang mainit pa."Marami nang nakain si Adelaide, pero nang makita niyang madilim pa rin ang ekspresyon ni Yohan at hindi man lang ginalaw ang kanyang chopsticks, mabilis siyang naglagay ng dalawa pang piraso sa plato nito."Niluto na ni Tito ang paborito mong si Calyx para sa iyo. Kahit hindi ka ngumiti, bigyan mo man lang siya ng kaunting appreciation. Kahit isang kagat lang," inosenting wika ni Adelaide.Matalim siyang

Sadyang tinukso lamang ni Adelaide si Yohan—isang biro na inakala niyang hanggang doon lang. Ngunit habang tumatagal, napansin niyang nag-iiba ang titig ng lalaki. May kung anong nag-aalab doon na hindi niya inaasahan.“Ikaw…” mahina niyang nasambit, ngunit hindi na niya naituloy.Biglang dumagan si Yohan sa kanya, tila pinipigilan ang sarili. Ilang beses itong huminga nang malalim, pilit kinokontrol ang init na unti-unting kumakawala. Sa huli, para bang napagtanto ang sariling ginagawa, bigla itong tumayo. Mabilis niyang inayos ang kanyang damit, halos hindi tumitingin, bago nagmamadaling lumabas ng silid.Nang magsara ang pinto, agad na nagtalukbong ng kumot si Adelaide, saka nagtakip ng bibig at napasigaw. Ano ba ang nangyari kagabi?Bigla siyang hinalikan nito. Tinanggihan niya ito. Muling hinalikan siya ni Yohan, at pagkatapos ay naramdaman niyang nag-init na rin ang kanyang katawan. Binuhat siya nito sa kama, at tila ba nawala siya sa sarili, hanggang sa puntong naghanap na rin a

“Pangatlong palapag lang ’yan,” malamig na sabi ni Adelaide habang nakaturo sa bintana sa itaas. “Hindi ka mamamatay kapag tumalon ka riyan. Mababalian ka lang ng buto.”Natigilan si Felix.Ngunit hindi pa roon nagtapos si Adelaide. “Kung gusto mo talaga ng siguradong kamatayan,” dugtong niya habang diretso itong tinitigan, “mas mabuti pang sa bubong ka tumalon.”Pagkasabi niyon ay agad siyang tumalikod at naglakad palabas ng bahay.Nanigas si Felix sa kinatatayuan. Para bang hindi nito inasahan na ganoon katigas ang magiging sagot ni Adelaide. Mabilis itong natauhan nang makita siyang papalayo.“Laide!” Agad niya itong hinabol. “Laide, kaya kong mamatay…” paos nitong sabi habang hinahabol ang kanyang braso. “Pero hindi ko kayang mawala ka sa akin!”Hindi huminto si Adelaide.“Tumingin ka sa akin…” nanginginig ang boses ni Felix. “Kaya mo ba talaga akong saktan nang ganito?”Mariing hinila ni Adelaide ang sariling kamay mula rito.“Mahal kita!” halos sigaw na ni Felix. “Hindi ako makik

Tahimik na nagmuni-muni si Adelaide sandali. Napagtanto niyang masyado siyang naging mabait. Noon, balak na niyang ibunyag ang lahat, tapusin na ang gulong ito, at lunukin na lamang mag-isa ang lahat ng kahihiyan at sama ng loob habang unti-unti niyang inaayos ang sarili.Ngunit kahit handa na niya silang palayain, ayaw naman nila siyang bitawan. Kung ganoon… ituloy na lang ang larong ito. Sisiguraduhin niyang mararanasan nila ang naranasan niya sa puder ng mga ito.“Sige,” malalim ang ngiting sagot ni Adelaide.Pagkarinig ni Cynthia sa kanyang pagsang-ayon, hindi nito napigilang mapanguso. “Sabi ko na nga ba, kaya mo lang ginagawa ang lahat ng eksenang ito ay para sa kasal Sa hina-haba ng mga nangayaring pagpapakipot ay ito lang pala ang sulosyon..”Nagtaas ng kilay si Adelaide. “Hindi na kayo uurong ngayon, hindi ba?”“Laide, ipinapangako ko, ibibigay ko sa’yo ang pinakamagarbong kasal!”Halos hindi maitago ni Felix ang pananabik. Agad itong bumaba ng kama, nagmamadaling lumapit kay

Nakatayo si Adelaide sa harap ng malaking salamin, marahang hinihimas ang makinang na tela ng wedding dress na suot niya. Habang pinagmamasdan ang sarili, hindi niya napigilang mapangiti.“Wow… napakaganda,” mahina niyang bulong, halatang tuwang-tuwa sa repleksiyon niya.Ngunit hindi lamang ang sarili niyang anyo ang nasasalamin sa salamin.Nandoon din si Cynthia, na halos manginig sa galit habang pilit pinipigilan ang sarili. Nandoon si Angela, na bagaman tahimik ay halatang hindi maitago ang inggit at pait sa mga mata. At nandoon din si Felix, na naiipit sa gitna at abalang hinaharangan ang kanyang ina upang hindi na lumala pa ang eksena.Ang tensyon sa pagitan nila, ang pagpipigil ng galit, ang mga matang puno ng sama ng loob—lahat ng iyon ay malinaw na malinaw sa likod niya. Iyon mismo ang lalong nagpasaya kay Adelaide. Tuwang-tuwa siyang makitang nagngingit-ngit sa galit si Cynthia at Angela. Kulang na lamang maglupasay ang dalawa sa galit.Matapos niyang pagmasdan nang husto an