บททั้งหมดของ You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon: บทที่ 21 - บทที่ 30

Nang lumitaw ang pangalan ni Adelaide sa screen, kitang-kita ang pagkataranta ni Felix.Ilang beses niyang sinubukang ibaba ang tawag, ngunit marahil dahil sa takot na lalo lang magduda ang babae sa kabilang linya, napilitan siyang pindutin ang answer. Kasabay noon, minadali niyang senyasan si Angela na bumaba mula sa kama.Pagkakonekta ng video call, ang unang bumungad kay Adelaide ay si Angela na halos gumagapang sa sahig, pilit nagtatago sa gilid ng kama, para bang ayaw masilip ng camera.“Asawa… ah, kakagising ko lang,” sabi ni Felix, pilit kalmado ang boses.Tahimik na tinitigan ni Adelaide ang screen. Mukhang bagong gising nga ito, kaya may dahilan kung bakit hindi pa bihis. Pero hindi nakaligtas sa kanya ang bahid ng lipstick sa mga labi ni Felix.“May tao ba diyan sa kuwarto mo?” tanong niya, nakapikit pa habang nagsasalita, kunwari’y inaantok.Saglit na nanlaki ang mga mata ni Felix bago niya agad itinago ang gulat. “Ano ba ang iniisip mo? Siyempre walang iba kung hindi ako la

Pinagtatawanan siya ng buong pamilya, hindi ba? Sinasadya nilang pag-alipustahin siya. Sige, hahayaan niya silang tumawa, tumawa at umiyak!"Asawa, anong problema mo? Nababaliw ka na ba?" tanong ni Felix, may halong pagkabigla at pag-aalala."Ako, baliw?" wika ni Adelaide habang itinaas ang manggas at muling sinampal si Felix."Nababaliw na ako!" sigaw niya, galit at pagkadismaya ang halong damdamin."Ikaw..." nagulat si Felix, ngunit hindi nakaiwas sa sunod-sunod na sampal. Sampal, sampal, sampal!Tatlong sunod-sunod na sampal ang nagpagulat hindi lang kay Felix, kundi pati na rin sa kanyang mga magulang at kay Angela."Ikaw, ang lakas ng loob mong saktan ang anak ko! Ako, hindi kita hahayaang makalusot dito!" sigaw ni Cynthia, tumatayo at handang labanan si Adelaide.Likas na gustong magpasikat ni Angela sa sandaling iyon, kaya humakbang siya sa harap ni Cynthia. "Laide, sumobra ka na! Paano mo nagawang saktan… ah!"Muling sampal, at sa pagkakataong ito, tumama sa mukha ni Angela."

Ang maingay na binata ay si Andreau, ang batang amo ng Guillermo Electronics at matalik na kaibigan ni Yohan noong kabataan nila. Siya ang nag-organisa ng pagtitipon ngayong gabi, ngunit sa totoo lang, naroon siya dahil hinila siya ng mga tao para makipag-usap kay Yohan.Matapos magbahagi ng ilang nakakatawang kuwento na ikinatawa ng buong mesa, dahan-dahan siyang naupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Yohan, parang matagal nang planado ang sandaling iyon.“Mr. Yohan, mukhang nasa good mood ka pa rin ngayon,” sabi ni Andreau, may halong biro at tuwa. “Natutuwa talaga ako. Salamat sa pagpunta mo. Halika, mag-toast ako para sa’yo.”Hindi na siya nag-atubili. Pinuno niya ang baso at ininom iyon sa isang lagukan, parang walang balak huminto. Pagkatapos, ngumiti siya kay Yohan na parang may lihim na intensyon.Malamig ang tingin ni Yohan. “Tatlong tasa.”Nanlaki ang mga mata ni Andreau. “Tatlo? Sa basong ‘yan? Isang libra na ‘yan ah. Gusto mo ba akong uminom hanggang mamatay?”Bahagyang ngumus

Isang matinding hangover ang sumalubong sa kanya. Parang may martilyong paulit-ulit na tumatama sa ulo niya.Umiling si Adelaide nang ilang beses hanggang sa bahagyang luminaw ang paningin. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata, at doon niya napagtanto kung nasaan siya.Isang malaki at malinis na kama sa loob ng isang hotel room.Bago pa siya tuluyang makahinga, may mali na siyang naramdaman.Hindi siya makagalaw.Nang subukan niyang igalaw ang mga kamay at paa, saka niya nakita na nakatali ang mga iyon. Mahigpit. Parehong kamay, parehong paa.Agad siyang kinabahan. Pilit siyang bumangon, pero walang silbi. Hindi gumagalaw ang katawan niya.Ano ang nangyari kagabi?Putol-putol ang alaala. May lalaking humila sa kanya papasok sa silid. May kamay na tumulak sa kanya sa kama. May bigat na pumigil sa kanya sa paggalaw.Nanlaki ang mga mata niya.“Diyos ko…” bulong niya. “Ako ba ay…?”Hindi na niya tinapos ang isip. Biglang pumasok ang takot. Buong lakas niyang pinilit pakawalan ang sari

Kumain si Adelaide ng mansanas habang nanonood ng TV. Sa kabilang bahagi ng silid, inaayos ni Angela ang guest room para sa kanya, maingat at tahimik.Pagkatapos, umupo si Angela sa tabi ni Adelaide, at tila taimtim na nagbigay ng payo.“Huwag mong isipin na mali ang pagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan sa pagitan ng magkasintahan. Dapat kayong umupo at pag-usapan ito… sa halip na tumakas sa bahay at palalain ang alitan.”Sumulyap si Adelaide kay Angela, may bahid ng pang-aasar sa boses.“Pinalayas nila ako, hindi ko naman pinili na tumakas!”“Nagalit lang si Tita sandali, at ang ginawa mo kagabi ay medyo…”“Ikaw ang matalik kong kaibigan, hindi ba? Kakampi mo ako?” tanong ni Adelaide, halatang hindi kumbinsido.“Siyempre, kakampi kita.”Suminghal si Adelaide, pinipigil ang halakhak, habang nagpatuloy: “Kung hindi maipaliwanag ni Felix ang nangyari sa mga damit na panloob na iyon, hindi ko siya mapapatawad.”“Siguro… baka isang simpleng hindi pagkakaintindihan lang ito,” mahinang sagot