You Tricked Me with a Fake Marriage, So I Married a Tycoon のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Kaya gusto ni Condrad na bigyan niya si President Yuchengco ng apo. Sa ganoong paraan, kahit ibigay niya kay Mr. Condrad, maipapasa pa rin niya ito sa sarili niyang mga anak. At higit sa lahat, mananatiling nakaupo sa ilalim ni President Yuchengco si Mr. Condrad. Hindi lang iyon—magkakaroon pa siya ng isang mahusay at maaasahang katulong sa loob ng pamilyang iyon.Isang napakatalino na plano.Para kay Adelaide, malinaw rin ang mga benepisyo. Natural, makakakita siya ng oportunidad na magamit ang sarili niyang talino at kakayahan sa pinakamalaking proyekto ng kumpanya. Ang larangan ay malawak, puno ng posibilidad, at higit sa lahat, kanya ang pagkakataon na ipakita ang sarili niya.Pagkaalis niya sa opisina ng matandang lalaki, naghihintay na sa labas si Dion, ang manager na dati nang namamahala sa proyekto ng shopping mall.Si Dion ay nasa tatlumpung taong gulang, may suot na salamin na may gintong gilid, at may anyong intelektwal—parang laging nakahanda sa bawat diskusyon. Halos tatl

Habang palabas na ng opisina si Angela, inabutan niya si Adelaide at biglang kumapit sa braso nito mula sa likuran, parang sanay na sanay.“Laide,” sabi niya, halos masigla ang tono, “tumawag si Tita kanina. Inaaya niya akong mag-dinner.”Ang “Tita” na tinutukoy niya ay si Cynthia. Matagal nang sanay si Adelaide sa ganitong eksena. Sa harap niya, palagi nilang ipinapakita ang kunwaring lambing ng mag-ina.“Naalala mo ba ang sinasabi niya?” dagdag ni Angela na parang nagkukuwento lang. “Na nagustuhan daw niya si Ann sa unang kita pa lang.”Bahagya siyang tumawa. “Sabi pa niya, kung may anak siyang babae na kasing bait at kasing ayos ni Ann, sobrang swerte na raw niya.”Humigpit nang bahagya ang kapit ni Angela sa braso ni Adelaide. “Madalas din niyang sabihin na si Ann ang paborito niya. Na kung si Felix daw ang unang nakilala ni Ann, baka siya na raw ang manugang niya.” Napailing siya, kunwaring nahihiya. “Ay naku, lagi niyang dinadagdagan ng, huwag na raw niyang sabihin kasi baka may

“Mahal, gusto ko ng sopas.” Humarap si Adelaide kay Felix, may kunot sa noo pero halatang nagbibiro, sabay abot ng kutsara.Alam ni Felix na muling may tensyon sa pagitan ni Adelaide at ng kanyang ina, pero hindi niya maiwasang matuwa. Kitang-kita niyang kailangan siya ni Adelaide sa sandaling iyon, at sadyang may halong lambing at pag-iimbot ang kilos nito.“Sige,” sagot niya. Kinuha niya ang kutsara at ang mangkok, saka bahagyang umiwas ng tingin para hindi makita ang pamumula ng mukha ng kanyang ina. Maingat siyang nagsandok at inabot ang mangkok kay Adelaide.“Dahan-dahan lang sa pag-inom,” paalala niya.Humigop si Adelaide, saka napasigaw nang bahagya, “Wow, ang sarap! Pero mas masarap kasi ikaw ang nagsandok nito para sa akin, mahal. Puno ng pagmamahal mo, kaya ganito kasarap.”Napangiti si Felix. “Magsasandok pa ako kapag naubos mo na.”“Gusto ko rin ng abalone,” dagdag ni Adelaide, tila inosente ang tono.Ang nilagang abalone ay sadyang inilagay ng ina ni Felix sa tapat ni Ange

Sa wakas, napilit ni Adelaide na alisin ang tingin sa guwapong lalaki. Muli siyang luminga sa paligid at doon niya napansin na wala palang ibang tao sa loob ng klinika.Malabo ring siya ang doktor. Kung ganoon, iisa lang ang posibilidad.Pasyente.Napatingin siya sa likod ng lalaki at doon bumungad ang malalaking pulang letra sa dingding: Specializing in Infertility Treatment. Agad siyang naliwanagan.“Ay, nandito ka rin ba para magpa-checkup?” tanong niya, kaswal ang tono.Tahimik pa rin ang lalaki.“Alam mo ba kung nasaan ang doktor?” dugtong niya, bahagyang yumuko para masilip ang paligid.Wala pa ring sagot.“Matagal ka na bang naghihintay dito?”Tatlong tanong, ni isang reaksyon wala. Ni hindi man lang siya tinignan. Abala pa rin ang lalaki sa binabasang mga papeles, parang walang narinig.Napapikit si Adelaide at bahagyang kinuskos ang labi. “Ah… bingi ka pala,” bulong niya, may halong irita. Sa isip-isip niya, Ano bang silbi ng pagiging gwapo kung kulang naman sa pakikitungo sa

Pagpasok sa kotse, kaswal na inilapag ni Adelaide ang supot ng mga halamang gamot sa upuan ng pasahero. Paalis na sana siya nang biglang tumunog ang kanyang telepono.“Laide, naaalala mo ba kung anong araw bukas?” boses ni Angela ang nasa kabilang linya. Magaan at masigla ang tono nito, na para bang walang ginawa itong mali sa kanya.Anong araw bukas? Saglit na nag-isip si Adelaide. Unti-unting dumilim ang kanyang mga mata.“Ikatlong anibersaryo ng kasal mo kay Felix!”“Naku, nakalimutan ko talaga.” Bahagya siyang ngumiti, pero walang saya ang ngiting iyon. Dati ay tuwang-tuwa siya sa pagsapit ng anibersayro nila ni Felix, ngayong alam na niya ang lahat…“Alam kong makakalimutan mo, kaya inasikaso ko na.”“Ann-ann, ang sweet mo talaga.”“Ano pa ba, magkaibigan tayo.” Humagikgik pa ito.“Pero sa dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw, wala talaga ako sa mood na magcelebrate. Kung hindi mo pa pinaalala ay hindi ko talaga maaalala.”“Kung ganoon, ako na ang bahala. Para sa iyo naman