All Chapters of น้องครับพี่อยากได้: Chapter 11 - Chapter 15

“…พี่จาเมล” แม้ตาเธอจะเริ่มหยาดเยิ้มจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่กำลังซึมเข้าร่างกายการมองเห็นเลยค่อนข้างพร่ามัว แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของยี่หวายังทำงานได้ดี ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าผู้ชายที่มายืนขวางทางอยู่คือจาเมล พรึบ! “กลับบ้าน” จาเมลแย่งกุญแจรถออกมาจากมือไทก้า เขาไม่คิดเอ่ยทักทายเพราะมันก็คงไม่คิดจะทักเขาเช่นกัน ร่างสูงมองมือไทก้าที่ยังวางแหมะอยู่ตรงเอวยี่หวา จาเมลสาวเท้าเข้าไปใกล้แล้วดึงยี่หวาให้มายืนข้างตัวเองแทน ชายหนุ่มทั้งสองคนจ้องหน้ากันตาไม่กระพริบ ไทก้าไม่แม้แต่จะเอ่ยปากห้ามหรือรั้งเพราะคงรู้ดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ เขาทำได้เพียงมองจาเมลพายี่หวาเดินหายเข้าไปในอาคารจอดรถ “…พี่เดินช้า ๆ หน่อยซี่ ~” คนตัวเล็กพยายามแกะมือจาเมลที่ประคองตัวเธออยู่ออก แม้จะรู้ว่าตัวเองเดินไม่ตรงเท่าไหร่นัก แต่ยิ่งพี่ชายคนสนิทก้าวขายาว ๆ แบบไม่คิดรอ มันมีแต่จะทำให้เธอเดินลำบากกว่าเดิม “นี่พี่ฟังยี่หวาบ้างไหมเนี่ย เหนื่อยแล้วนะ!” ฟึบ! ทันทีที่เธอพูดจบประโยคร่างบางก็ถูกเหวี่ยงเข้าไปนั่งในรถเต็มแรง ศีรษะเล็กกระแ

ยี่หวาตื่นมาแต่งตัวตั้งแต่ตีห้า เธอทำทุกอย่างในความเงียบเพราะกลัวว่าจาเมลที่ยังนอนโชว์กล้ามล่ำ ๆ จะตื่นขึ้นมาเสียก่อน หญิงสาวย่องเบาประหนึ่งโจรเพื่อเดินไปที่ประตู มือบางหมุนลูกบิดช้า ๆ แล้วถึงได้แทรกตัวเองออกไปข้างนอกก่อนจะปิดประตูลงให้เบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้ “เฮ้อ นี่ฉันสวมบทเป็นโจรแล้วเหรอเนี่ย” เสียงหวานพึมพำออกมาเบา ๆ เธอถอนหายใจอย่างคนโล่งอกแล้วเดินลงบันไดด้วยความระมัดระวังเช่นเดิม เหตุผลที่คนตัวเล็กต้องตื่นแต่เช้าตรู่ก็เป็นเพราะว่าเธอมีนัดกับเพื่อนสนิทอย่างไทก้าน่ะสิ แต่ไม่ได้จะนัดกันไปทำบุญหรอก ที่นัดเช้าแบบนี้เพราะที่ผ่านมาพี่ชายไม่แท้ของเธอจะคอยขัดตลอดถ้าหากเขารู้ว่าจะออกไปไหนกับไทก้า เธอเลยต้องนัดเพื่อนตัวเองให้มารับตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นแล้วแอบย่องออกไปตอนที่จาเมลยังไม่รู้ตัวแทน ก๊อก ก๊อก พอเดินพ้นออกมาจากรั้วบ้านยี่หวาก็เดินตรงไปหารถยุโรปของเพื่อนสนิททันที ไทก้าส่งข้อความมาบอกว่าเขามาจอดรอตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว และกำชับว่าเธอไม่ต้องรีบเพราะเขาจะนอนรอ แต่เธอก็ไม่คิดว่าเขาจะหลับสนิทถึงขนาดที่เคาะกระจกเรียกก็ยังไม่ตื่นข