All Chapters of คุณชายหมอขอปราบรัก ภาค 1(3ภาคจบ) : Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากนั้นเขาก็เห็นนางอีกหลายครั้งด้วยความตั้งใจ เพราะรู้เวลาที่นางจะออกมาตรวจท้องที่ เขาก็จะนั่งอยู่บนรถม้า ผ่านไปดูนางทำงาน สตรีที่หน้าตาไม่ถึงกับงดงามอย่างนาง ซ้ำยังไม่สนใจจะแต่งแต้ม แต่กลับมีความน่ารักสดใส “คุณชายใหญ่ขอรับ ดูเหมือนมือปราบผู้นั้นจะชอบมือปราบอู๋” ฮัวหยางขมวดคิ้ว ยอมลงจากรถม้าที่ซุ่มดูอู๋จือ ตามไปในตรอก เห็นมือปราบบุรุษผู้หนึ่งกำลังยืนบิดไปมาเอ่ยปากอย่างยากเย็นต่อหน้าอู๋จือ “อู๋จือ ข้าว่าเจ้าเองก็น่ารักดี รับของแทนใจจากข้าได้หรือไม่ ” คุณชายใหญ่กำลังคิดจะดีดลูกหินใส่มือของคนที่ถือของแทนใจ พลันเหล่าพาน หัวหน้าองครักษ์ก็รีบยุดมือเขาไว้พลางส่ายหน้า “คุณชายใหญ่ ฟังก่อนเถิดขอรับ” ฮัวหยางเม้มปาก เขาตามมาดูนางอยู่ตั้งหลายครั้ง จะยอมให้คนอื่นมาชุบมือเปิบไปได้อย่างไร แต่เหล่าพานส่ายหน้าซ้ำ เขาจำต้องรับฟัง อู๋จือขยับตัวอย่างอึดอัด “มือปราบหลิว ข้าพูดตามตรงก็แล้วกันนะ ข้ายังไม่อยากจะคบหากับผู้ใดทั้งนั้นเพราะข้าต้องเก็บเงินเพื่อซ่อมแซมบ้าน และน้องชายก็ต้องร่ำเรียนอีกหลายปี เราสองคนเป็นแค่สหายร่วมงานกันจะดี

หญิงสาวนอนมองหน้าของฮัวหยางจนเผลอหลับไปอีกครา ผ่านไปครู่ใหญ่ ฮัวหยางจึงตื่นขึ้น เขามองสีหน้าของอู๋จือก็เห็นว่านางดีขึ้นมากจึงลุกไปล้างหน้าล้างตา เขาออกไปว่าจ้างรถม้าเพื่อนำอู๋จือที่นอนสลบไสลไปรักษาต่อ จางเจิ้งจีกับหวังหวั่นตามไปหาฮัวหยางที่เรือนปรุงยาชานเมือง ฮัวหยางจึงขอให้หวังหวั่นไปตามอู๋เสี่ยวถงจากบ้านของนาง ระหว่างนั้นสหายทั้งสองก็หารือเรื่องคนร้าย “คนที่ลอบทำร้ายพวกเจ้า ข้าสอบสวนแล้ว เป็นนักฆ่ามือใหม่ทั้งสิ้น พวกมันถูกพ่อค้าที่ปลอมยาของเจ้าว่าจ้างมา” “ข้าระแวงอยู่แล้วเชียว กลุ่มคนที่ขายยาปลอม ทำมาแล้วหลายขนาน ผลประโยชน์มากมายถึงเพียงนี้ ยากนักที่พวกเขาจะวางลงได้ ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้เอาเรื่องเอาราวเพราะเห็นว่าพวกเขาทำยาสูตรใกล้เคียงแม้ไม่ได้ผลมาก แต่ก็ไม่เป็นอันตราย ทว่าตอนนี้กลับกลายเป็นยาเอาชีวิตคน นี่คงจะหวังทำลายชื่อเสียงของร้านยาเฉี่ยนซือ” “ถึงขนาดคิดจะฆ่าคน คงจะปล่อยเอาไว้ไม่ได้ ข้าแจ้งเรื่องนี้ให้ท่านโหยวทราบแล้ว อีกไม่นานก็คงจะสาวถึงตัวผู้บงการ” ท่านโหยวหรือโหยวอีที่จางเจิ้งจีเอ่ยถึงก็คือรองผู้บัญชาการสำนักมือปราบ คนผู้นี้ขึ้น

ในถังแช่น้ำยาล้างพิษ สองหนุ่มสาวปลดปล่อยความรู้สึกที่ซุกซ่อนเอาไว้อย่างไม่ปิดบัง ต่างคนก็ต่างเคลิบเคลิ้มไปกับการสัมผัสร่างกายของอีกฝ่าย“ท่าน....ท่าน...”“เจ้าชอบหรือไม่ ” ฮัวหยางใช้ริมฝีปากเม้มบนหัวไหล่ของอู๋จือใบหน้าของอู๋จือแหงนขึ้น ดวงตาหรี่ปรือเพราะแรงกระตุ้นใต้น้ำ“อืม...”ผิวน้ำกระเพื่อม เมื่อร่างของหญิงสาวกระตุกสองสามครั้ง นางซุกหน้าที่คอของเขา ครางเรียกชื่อฮัวหยางซ้ำๆ เขากระถดร่างเข้าแนบชิด เสียดสีร่างกายที่กำลังพองขึ้นกับเนินเนื้อในซอกลับของมือปราบหญิงหน้าผากของทั้งสองแนบกันสนิท อู๋จือจ้องตากับฮัวหยางทั้งส่งเสียงในลำคอเบาๆ“จูบข้าสิ จือจือ” ฮัวหยางยิ้มยั่วมือปราบหญิงผวาเข้าหา แนบริมฝีปากเข้ากับคุณชายใหญ่สกุลฮัวด้วยแรงปรารถนา ฮัวหยางใช้มือหนึ่งประคองท้ายทอยของอู๋จือแล้วจูบตอบอย่างเร่าร้อน ในไอควันลอยพวยพุ่ง สองหนุ่มสาวค่อยๆ ประสานทั้งสองร่างเข้าเป็นหนึ่งการขยับของร่างกายคนทั้งสองทำให้น้ำกระฉอกในบางจังหวะ เสียงหายใจและเสียงร้องครวญของสองหนุ่มสาวดังขึ้นกินเวลานานพอสมควร ฮัวหยางเกร็งตัวเขาเม้มริมฝีปากแรงที่บ่าบอบบางและเนินอกเนียนสล้าง“ข้าจะเสร็จแล้ว...” ท่านหมอหนุ่มส่งเสียง

ฮัวหยางแนบริมฝีปากที่ต้นคอของอู๋จือ มือปราบหญิงแหงนหน้าขึ้นร้องอืมเบาๆ ลูบไล้สองมือบนต้นขาของหมอหนุ่มไปมา ฮัวหยางเบียดสะโพกเข้า การบดเบียดเสียดสีทำให้ต่างฝ่ายต่างอารมณ์คุโชน อู๋จือแอ่นตัวไปข้างหน้า ปล่อยให้ฮัวหยางจูบบ่าไหล่ไปถึงแผ่นหลัง มือใหญ่สองข้างลูบไล้หน้าอกของคนร่างบาง แล้วค่อยๆ ผลักให้อู๋จือโน้มตัวไปข้างหน้า มือปราบหญิงหันกลับมาประคองใบหน้าคมคายของท่านหมออู๋ขึ้นแล้วแนบริมฝีปากลงไป ฮัวหยางสอดลิ้นเข้าแทรกในปากของอีกฝ่ายอย่างชำนาญ อู๋จือครางน้อยๆ ก่อนจะเบียดกายกอดรัดร่างกำยำ ความร้อนในน้ำยามนี้น่าจะร้อนน้อยกว่าความรู้สึกของคนทั้งสอง แผ่นอกที่แนบชิด ท่อนล่างที่เสียดสีกันจนเหยียดตึง ฮัวหยางรู้สึกว่าตนอยากจะกลืนกินคนที่อยู่ในอ้อมแขน เขาดันให้ร่างอู๋จือเหยียดขึ้นแล้วจูบไล่ลงไปตามแผ่นอก “จือจือ...ข้ารักเจ้า” อู๋จือเกร็งทุกคราวที่ริมฝีปากของหมอรูปงามสัมผัสไปบนผิวที่ถูกผู้อื่นแตะต้อง เขาครางเบาๆ เป็นการตอบรับ ในหัวของมือปราบหญิงมีภาพในตำราสอนรักของหวังหวั่นวนเวียนเข้ามา ...ไม่ว่าฮัวหยางแตะต้องไปที่ใดของร่างกาย สำหรับนางล้ว

จางเจิ้งจีกับหวังหวั่นสองสามีภรรยามือปราบเห็นฮัวหยางกับอู๋จือรุดมาถึงบ้านตนเองในยามค่ำก็รีบพาทั้งสองเข้าไปในห้องรับแขก จางเจิ้งจีเห็นท่าทางแทบจะประคองอู๋จือไว้ด้วยสองมือของสหายรักแล้วก็หัวเราะเบาๆ“ท่านพี่ มีอันใดหรือเจ้าคะ ”“เสี่ยวหวั่น เจ้าไม่เห็นจริงๆ หรือว่าสหายของข้าแทบจะอุ้มอู๋จือเข้าบ้านเราอยู่แล้ว”หวังหวั่นมองตามหลังคุณชายใหญ่ฮัวไปก็เห็นสายตาแสดงความรักใคร่ห่วงใยของชายหนุ่มที่แสดงต่ออู๋จืออย่างเปิดเผย“จริงด้วย การรักษาครั้งนี้น่าจะได้ผลเกินคาดนะเจ้าคะ”“อืม...ข้าได้ยินมาว่าฮัวหยางเฝ้านางแทบจะตลอดเวลาไม่ว่าจะในอ่างแช่น้ำยาหรือบนเตียง”หวังหวั่นหน้าแดงระเรื่อ ยกมือขึ้นปิดปาก “ถ้าอย่างนั้น...”“ข้าวสารก็คงจะกลายเป็นข้าวสุกไปแล้วล่ะ แต่ว่าเรื่องนี้เจ้ากับข้าก็ทำทีเหมือนไม่รู้ไปก่อนก็แล้วกัน”ฮัวหยางไม่ได้ใส่ใจจะสังเกตอาการของเจ้าของบ้านทั้งสอง เขาเดินเคียงข้างกับอู๋จือเดินเข้าไปในห้องโถงเรือนสกุลจางอย่างคุ้นเคย พอนั่งลง สาวใช้ก็มาติดเตาเล็กต้มชาให้ ท่านหมอรูปงามเห็นสองสามีภรรยามองตนกับอู๋จือด้วยสายตาล้อๆ ก็หัวเราะเบาๆ กลบเกลื่อน“พวกเจ้า หยุดนินทาข้าได้แล้ว ข้ามีธุระสำคัญจะมาหา