All Chapters of ฟากฟ้าแสนไกล: Chapter 11 - Chapter 16

หนึ่งวันที่แสนพิเศษ[ฟากฟ้า]ผมและพี่แสนเราตกลงกันว่าจะค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์เราไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน และผมเองก็เห็นด้วยที่พวกเราจะค่อยๆเรียนรู้กันไป แต่แม่ผมก็ยินดีและพร้อมให้พี่แสนดูแลผมแล้วแม่ผมก็ไปเที่ยวอย่างสบายใจครับ"พี่แสนครับ แม่มีเฟสพี่ได้ไงครับ" ฟากฟ้าถาม"วันที่แม่ฟ้าไปนอนบ้านพี่ครับ" แสนตอบ"ก็ว่าทำไมแม่บอกพี่ก่อนผม" ฟากฟ้าว่า"ทำไมครับ" แสนตอบ"แม่ส่งมาบอกว่า ลืมทักบอกลูกชายว่าแม่ไม่อยู่บอกแต่พี่แสน" ฟากฟ้าบ่น"แม่ถามว่าพี่จะพาผมไปไหนไหมแม่จะได้โอนเงินให้" ฟากฟ้าถามต่อ"ไม่ต้องโอนก็ได้ครับ พี่เลี้ยงได้สบาย" แสนตอบ"โอเคค ฟ้าไม่เกรงใจนะ" ฟากฟ้าติบอย่างตาโตเหมือนเด็กถูกตามใจ"ได้สิ่ครับ" แสนตอบเมื่อรถคันสีดำเงาคันสวยจอดเทียบเข้าหน้าบริษัทพร้อมกับพี่แสนขับรถวนไปจอดที่ช่องจอดรถของผู้บริหารพร้อมกับพาผมเดินเข้าบริษัท สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือคนทั้งบริษัทมองผมเป็นสายตาเดียวกัน หน้าผมแดงมากกว่าเดิมตอนที่พี่แสนพูดว่า "ฟากฟ้าคือคนสำคัญ..." หลังจากนั้นผมก็จำไม่ได้แล้วครับเพราะผมหูดับไปแล้วครับ รู้ตัวอีกทีพี่แสนจับมือผมพาขึ้นมาที่ห้องส่วนตัวพี่เขา"อึดอัดไหมครับที่มีคนมอง" พี่แสนถ

เริ่มต้นการทำงาน[แสนไกล]ผมนอนกอดฟ้าไว้ทั้งคืนเพราะน้องชอบให้กอดไว้แน่นๆ เมื่อเอื้อมหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาก็เป็นเวลาราวๆๆ 6โมงนิดๆผมปล่อยน้องให้นอนต่อไปก่อน ส่วนผมก็ลุกมาเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำ "ตื่นแล้วหรอครับ" ผมหันมาถามน้อง"ครับ วันนี้ฟ้ามีเข้าแล็บครับ" ฟ้าตอบพร้อมเอามือจัดทรงผม"งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง" ผมตอบกลับ"ได้ครับ เดี๋ยววันนี้ผมไปหาพี่ที่บริษัทใหม่นะครับ" ฟ้าตอบกลับใช่ครับช่วงเวลาที่ผ่านมาบริษัทมีการขยายบริษัทเพราะตึกเดิมมันเล็กเกินกว่าจะจุพนักงาน ตอนนี้ผผมรวมสองบริษัทเข้าด้วยกันและบริหารด้วยตัวเอง ถึงตอนแรกจะยากมากที่เข้าปรับระบบใหม่บริษัทพ่อผมแต่มันก็เป็นแค่ช่วงเริ่มต้น ตอนนี้ทุกอย่างลงตัวมากกว่าเดิมได้7ถึง8ส่วนแล้ว ถอว่าดีมากสำหรับพวกผม น่านนทีบริหารแผนกการบริการทั้งหมดและคอยตามสินค้า ส่วนหมื่นสมุทรผู้บริหารแผนกจัดส่งสินค้าและตรวจสอบสินค้า ส่วนผมเองคอยดูภาพรวมทั้งหมดคนที่เคยทำงานกับผมปรับตัวได้ไม่ยากหรอกครับ แต่คนเก่าๆที่ไม่เคยเจอผมก็อาจจะมีบ้างที่ไม่พร้อมเปลี่ยนแปลงและยังยึดถือความเป็น "อัศวเหม" รุ่นเก่าพวกเขาก็ไม่ได้ผิดแต่ถ้าดรายังไม่ก้าว

เป็นของกันและกัน NC18+[แสนไกล]ทุกคนรอบข้างผมเข้าใจไม่ผิดน้องเป็นคนเดียวที่แสนไกลคนนี้ยอมรอให้เขาพร้อมที่จะเป็นของผมทั้งตัวและหัวใจ วันนี้ผมไม่ได้คิดว่าน้องจะยอมผมไหมแต่แค่อยากพาน้องมาเที่ยวบ้าง ผมจองเรือนี้เพื่อพาน้องไปเที่ยวพักสมองและร่างกาย ถึงจะเป็นของพวกผมเองก็จริงแต่ธุรกิจมันต้องขับเคลื่อนเช่นกัน พวกผมจะไม่เอาเปรียบตัวเองและธุรกิจที่สร้างมา ไม่ว่าจะผมหรือเพื่อนๆของผมทุกคนต้องจ่ายเงินเหมือนกัน ผมเดินเข้าห้องตามหลังฟากฟ้าเข้ามาเมื่อเห็นว่าฟากฟ้าตื่นเต้นและชอบมาก ผมก็หายเหนื่อยแล้วความจริงแล้วก่อนหน้านั้นงานมันหนักก็จริงนะแต่ไม่มากที่เพิ่มเข้ามาคือการที่ผมเคลีย์งานล่วงหน้ากัน คู่หมื่นสมุทรมันก็จะไปพักสมองกันเหมือนกันพวกเราเลยคุยกันว่า จะเร่งเคลียร์งานทั้งหมดให้เสร็จก่อนช่วงนี้ เพื่อที่จะได้ทันเวลาที่พวกผมจองทริปเอาไว้ แต่กลับต้องเลื่อนออกมาเพราะน้องป่วยกระทันหัน พวกมันเลยนำไปก่อนเมื่อผมมองหน้าน้องเพลินผมก็ยับยั้งอารมณ์ตัวเองไม่ไหวอีกแล้ว ได้แต่คิดในใจขอให้ห้ามผมทีก่อนที่ผมจะห้มตัวเองไม่ได้อีกต่อไป แต่น้องกลับปล่อยตัวปล่อยใจไปกับผม น้องพร้อมแล้วจริงๆใช่ไหม มันเป็นคำถามที่อยู่ในหัว