ฟากฟ้าแสนไกล

ฟากฟ้าแสนไกล

last updateHuling Na-update : 2026-02-10
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
17Mga Kabanata
269views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

"ฟากฟ้า" ชายหนุ่มผู้มีความสดใสเหมือนอรุณรุ่งในยามเช้า ฟากฟ้าเป็นคนที่มองโลกในทางบวกเสมอ ส่วน "แสนไกล" หนุ่มนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่มาพร้อมดีกรีเดือนมหาลัย หล่อ สุขุม และอบอุ่นเหมือนดั่งท้องฟ้ายามพลบค่ำ

view more

Kabanata 1

บทนำ

부드럽게 스며드는 햇살과 달리, 아티니스 세레스니타의 표정은 흐린 하늘처럼 잔뜩 가라앉아 있었다.

말없이 긴 숨을 내쉬며 그녀는 마치 잘못을 저지르고 혼나러 가는 아이처럼 무거운 발걸음으로 마차 앞으로 천천히 걸어갔다.

“아티… 정말 혼자 가야겠니? 엄마가 같이 가 준다니까….”

아티니스 뒤를 따라 나온 릴리스 백작부인의 애타는 목소리에 이어, 그녀의 어깨를 다독이던 글라디 백작도 걱정 어린 눈으로 딸을 바라보았다. 

나란히 선 두 사람은 도무지 딸을 혼자밖에 내보낼 마음의 준비가 안 된 모양이었다.

‘3년전부터 외출은 허락해 주셨지만... 역시 매번 이러신다니까.’

아티니스는 걱정이 가득한 부모님을 안심시키듯, 최대한 밝게 웃어 보였다. 

“걱정 마세요. 금방 다녀올게요.”

입으로는 그렇게 말했지만, 그녀의 심장은 이미 큰 잘못을 들킨 사람처럼 미친 듯이 뛰고 있었다. 

‘부모님이랑 같이 갔다간, 다른 사람 앞에서 마법을 썼다는 걸 들키고 말 거야… 사고 친 건 나니까, 내가 직접 수습해야 해.’

어째서인지 그녀의 부모님은 단 한 번도 마법을 왜 반드시 숨겨야 하는지를 말해 준 적이 없었다.

하지만 이것 하나만큼은 분명히 알고 있었다.

만에 하나, 다른 사람 앞에서 마법을 썼다는 사실이 알려지는 순간, 겨우 얻어낸 외출은 다시는 허락되지 않을 거라는 것을.

아니, 저택 밖은커녕 방 문조차 마음대로 열 수 없게 될지도 모른다는 것을. 

불안은 목 끝까지 차올랐지만, 아티니스는 그것을 꾹 눌러 삼켰다.

그리고 그녀의 하녀, 리리와 함께 마차에 올랐다. 

며칠 동안 이어진 긴 여정 내내, 마차의 흔들림보다 더 거칠게 그녀의 생각이 요동쳤다. 

창 밖의 풍경은 쉼 없이 바뀌었지만, 아티니스의 머릿속은 한 자리에 머무른 채 같은 질문만 되풀이했다. 

‘대체 어떻게 내가 세레스니타 백작가 영애인 건 알았지? 설마... 내가 마법을 쓸 줄 안다는 걸 이미 누군가에게 말한 건 아니겠지? 아니, 그런데 왜 하필...청혼서야?’

맞은편에 앉아 있던 리리가 한참 동안 창밖을 바라보며 고민하는 아티니스에게 조심스럽게 물었다. 

“아가씨, 괜찮으세요?”

아티니스는 천천히 고개를 돌려 리리를 바라보았다.

잠시 망설이다가, 진지한 얼굴로 입을 열었다.

“리리, 만약에… 정말 만약에, 부모님이 날 방에 가둬두려고 하면, 꼭 날 탈출시켜줘.”

“아가씨, 무슨 말씀이세요? 그리고 아가씨가 그런다고 순순히 방에만 계실 분도 아니잖아요.”

아티니스의 속내를 알 리 없는 리리는 그 말을 농담처럼 받아들이며 웃었다. 

태연한 리리의 반응에 아티니스도 어색하게 웃어 보였지만, 끝내 진실을 말하지 못한 불안은 가슴속 깊이 가라앉아 있었다.

그녀는 눈을 질끈 감았다.

'아아아.... 어떡해에에에.....!'

아티니스는 아직 몰랐다. 

평하롭고 고요하기만 했던 그녀의 일상에 균열이 생긴 것이, 삼년 전—한 소년을 만난 그날부터였다는 것을.

그리고 지금 그녀는 바로 그 소년을 만나러 가는 길이었다.

그녀의 손에는 구겨질 대로 구겨진 편지 한 장.

청혼서였다.

편지 뒷면, 작게 적힌 단 한 줄. 

「거절 시, 비밀 유지 취소」

그녀의 손이 더 세게 쥐어졌다. 

‘이런... 나쁜 꼬맹이가!!!’

***

삼년 전.

시골 영지 백작가의 영애 아티니스는 생애 처음으로 부모님을 따라 수도를 방문했다.

보통 같으면 수도의 무도회는 피했을 부모님이었지만, 이번에 피할 수 없었다. 

엘레우스 제국 황자의 병세가 악화되면서, 16세의 황자가 황태자로 책봉되는 행사였다.

딱딱한 무도회는 시골에서 자유롭게 자란 아티니스에게는 그저 지루하기만 했다.

그래서 지나치게 보호하는 그녀의 부모님이 다른 귀족들에게 끌려가는 사이, 몰래 무도회장을 빠져나왔다. 

황실의 화려한 대리석 복도를 지나 정원 입구에 도착하자, 차가운 밤공기가 그녀의 얼굴을 스쳤다.

"후–하아–. 이제야 기분 좋네!"

차가운 공기가 몸속 깊이 스며들며, 아티니스는 답답함이 단번에 사라지는 기분을 느꼈다.

미로처럼 넓은 정원을 걷다가 커다란 분수대 앞에 다다랐다.

황실 분수대라고 자랑하듯 그 분수대는 금빛으로 반짝였지만, 그녀의 시선에 더 반짝이던 건 바로 그 분수대에 앉아 있는 한 소년이었다.

달빛처럼 은빛 머리카락이 밤바람에 살랑였고, 희귀한 사파이어 같은 짙은 자줏빛 눈동자가 보석처럼 반짝였다. 

어린 나이임에도 이미 완성된 이목구비는 마치 요정이나 천사 같았다.

‘저렇게 잘생긴 사람은 처음 봐… 요정인가? 천사인가?’

분수대의 후광 때문이었을까, 아티니스는 처음 본 그 소년에게서 눈을 뗄 수 없었다.

“... 잘생겼다.”

그녀는 자신도 모르게 감탄사가 입 밖으로 새어 나왔다. 

그 소리에 소년은 고개를 돌려 그녀와 시선을 마주쳤다. 

하지만 그 순간, 그는 중심을 잃고 분수대에 풍덩 빠지고 말았다.

“위험ㅎ—!”

놀란 아티니스는 그를 붙잡으려 달려갔지만 결국 함께 물에 빠지고 말았다. 

풍덩—!

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
17 Kabanata
บทนำ
การเริ่มต้นของฟากฟ้า[ฟากฟ้า]"ฟากฟ้า เตรียมตัวยังพรุ่งนี้เดินป่านะลูก" เสียงมารดาเอ่ยเตือนอีกคน"เตรียมตัวเสร็จหมดแล้วครับแม่" ผมตอบแม่ไป"แล้วแน่ใจนะคะ ว่าฟากฟ้าจะไปคนเดียว" มารดาเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง"ครับแม่ ผม26แล้วนะครับ" ผมตอบแม่พร้อมเดินไปกอดท่าน ฟากฟ้าเป็นเด็กที่เติบโตมาแค่กับมารดาของเขาเพียงสองคน ส่วนบิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังไม่ลืมตาดูโลก มารดาเลี้ยงเขามาอย่างดี ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฟากฟ้าเดินทางไปคนเดียวเพราะส่วนใหญ่ฟากฟ้าจะไปกับกลุ่มเพื่อนแต่ทริปนี้ไม่มีใครว่างไปกับฟากฟ้า"ไอ้ฟ้ามึงไม่รอไปพร้อมพวกกูหล่ะวะ" ไม้เมตรทักเข้ามาหาในห้องแชท"นั่นสิ่ พวกกูเป็นห่วง" ก้านไม้ตามมาติดๆ"ก็จ่ายตังค์จองไปแล้ว ฟากฟ้าเสียดายเงินนะ" ฟากฟ้าตอบ"โอ้ยยย บ้านรวยยังเสียดายเงินพวกกูนี่ใช้เป็นว่าเล่น" ก้านไม้ตอบ"ก้านไม้ก็เก็บบ้างสิ่" ฟากฟ้าตอบกลับ"ไอ้ก้านเป็นไงมึง เจ็บไหมหล่ะ" ไม้เมตรซ้ำเติม ฟากฟ้าได้แต่นั่งขำทั้งสองคนกัดกันไปมา พวกมันเป็นแฟนกันมาตั้งแต่มหาลัยแล้ว เป็นคู่ มาราธอนสุดๆ พวกมันทะเลาะกันบ่อยนะครับ แต่ผมไม่เคยเห็นพวกมันโกรธกันได้นานสักครั้ง อาจจะเพราะนิสัยมันทั้
Magbasa pa
บทที่1
[แสนไกล] ย้อนกลับไปเมื่อ7ปีก่อน ผมเจอกับจันทร์เจ้าตอนปี1 ตอนนั้นจันทร์เจ้าเป็นตัวแทนดาวคณะส่วนผมเป็นเดือนคณะที่ถูกรุ่นพี่บังคับมา ผมกับจันทร์เจ้าเราสนิทกันมากขึ้นหลังจากพวกเราได้ตำแหน่งดาวเดือนมหาลัยมานั้น ผมก็ขอเขาเป็นแฟน เรื่องราวของผมเรียบง่ายมาเสมอจนเรื่องราวของเราเข้าสู่ทางตัน จันทร์เจ้าเริ่มตีตัวออกห่าง กลับห้องเราช้าขึ้น ทักไปทีกว่าจะตอบแต่ผมก็ได้แค่หลอกตัวเองว่าเขายุ่งอยู่ ผมเลือกไม่สานกิจการต่อจากพ่อแต่เลือกจะมาสร้างกันเอง มันเลยทำให้จันทร์เจ้านั้นไม่พอใจ และใช่ครับจันทร์เจ้าชอบผมที่นามสกุล ไม่ได้รักผมจริงๆเหมือนที่ผมรักเขา(ตอนปีที่4)"ไงพ่อนักรัก" หมื่นสมุทรทัก"รักพ่อง" ผมตอบมัน"เออ เมื่อกี้กูเจอจันทร์เจ้าไปกับพี่ธามแพทย์ปี5""เออรู้แล้ว" ผมตอบ"สรุปยังไงครับ" น่านนทีเดินเข้ามานั่งพร้อมถาม"ไม่รู้เขา ยังทำตัวปกติกับกู" ผมตอบพวกมัน"ความสัมพันธ์เหี้ยอะไรวะ" หมื่นสมุทรหงุดหงิดขึ้นมา ผมรู้ดีครับเพราะหมื่นสมุทรเป็นคนเดียวที่ค้านหัวชนฝา ว่าไม่ให้ผมคบกับจันทร์เจ้าแต่ผมเลือกฟังตัวเองตอนนั้น เลยทำให้ผมเจ็บแบบนี้ในตอนนี้ หมื่นสมุทรมันดูคนออกและมันอ่านการกระทำคนได้อย่างแม่นยำ น
Magbasa pa
บทที่2
เสน่ห์ของพงไพร[ฟากฟ้า]เมื่อเข้าใกล้พลบค่ำเต็มที่แล้วรถก็เทียบท่าเข้าสู่จุดหมายปลายทางได้อย่างปลอดภัย ผมกด้ส่งข้อความหาแม่เหมือนทุกครั้งที่รายงานความปลอดภัยให้แม่สบายใจ ครั้งนี้เป็นการเดินทางครั้งแรกและผมก็เล่าเรื่องราวที่ระหว่างเดินทาให้แม่ฟัง "งั้นน้าก็ฝากแสนไกลด้วยนะครับ น้อเพิ่งไปคนเดียครั้งแรก"คำพูดของแม่ผมบอกกล่าวอีกคนผ่านโทรศัพท์เครื่องคู่ใจของผมที่ตอนนี้พี่แสนไกลเอาไปครอบครองอยู่และส่งคืนให้ผมในเวลาไม่นาน"แม่ครับ ผมโตแล้วนะครับ" คำพูดติดเล่นของฟากฟ้า"ทราบครับว่าโตแล้ว แต่ลูกแม่ซุ่มซ่ามเกินกว่าจะปล่อยครับ" เสียงแม่ที่ดังออกมา"อ้าวว ไหงงั้นหล่ะครับ งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ" ฟากฟ้าตอบ"ดูแลตัวเองดีๆนะครับ" เสียงแม่ หลังจากนั้นผมก็วางสายกับคุณแม่พร้อมเดินมาหาพี่ๆที่ยืนรอผมอยู่ตรงทางเข้าโรงแรมใกล้ๆกับท่ารถเพราะนี่ก็ค่แล้วถ้าไปยังจุดที่ต้องขึึ้ึ้นไปถึงจุดเดินขึ้นเขาก็อีกนาน ผมเลยคิดว่าเราค้างแถวนี้กันก่อน พี่เขาๆก็เห็นด้วย จะว่าพรหมลิขิตไหมผมก็คิดแบบนั้น คนเราจะเจอกันได้ยังไงถ้าเรื่องราวมันไม่ถูกกำหนดมาแล้ว [ห้องพัก] //เสียงโทรศัพท์มือถือดัง"ไง ก้านไม้" เสียงฟากฟ้าเอ่ยทักทาย
Magbasa pa
บทที่3
เสน่ห์ของพงไพรเวลา 06:00น. [แสนไกล] ผมตื่นก่อนไอ้น่านนทีเพราะว่าหมื่นสมุทรมันโทรมาว่าถึงที่หน้าโรงแรมแล้วผมเลยลงไปรับมันขึ้นมาบนห้องพร้อมกับเอาสัมภาระมันมาเตรียมบนห้องและให้มันได้อาบน้ำสักหน่อย"ใครมาอะมึง" เสียงงัวเงียของน่านนที"ผัวมึงมา" ผมแกล้งไอ้คี่นอนหลับตาพูด"ไม่ใช่ละไอ้สัส!" น่านนทีตื่นเต็มตาทันที"มันมาถึงไวจังวะ" น่านนทีหันไปถาม"แค่นี้จิ้บๆครับเพื่อน" หมื่นสมุทรเดินออกมาจากห้องน้ำ"สองร้อยกว่าโล มึงบอกชิล" แสนไกลบ่น"เออดิ่ ชิลจะตายห่าออกจากบ้านตี2" หมื่นสมุทร"เออ ชิลแค่มึงนั่นแหละ" แสนไกลเดินเข้าอาบน้ำต่อจากหมื่นสมุทร"นัดรถมารับกี่โมง" หมื่นสมุทรถาม"9โมงทำไม" น่านนทีถาม"กูจะนอนต่อสักหน่อย" หมื่นสมุทรตอบ"ไปนอนบนรถจะออกไปหาอะไรกินก่อนรถมา" น่านนทีบอกอีกคน"ก็ได้วะ" หมื่นสมุทรใส่เสื้อสบายๆ"พวกมึงเลิกจีบกันก่อน" เสียงแสนดังออกจากห้องน้ำ"จีบพ่อมึงดิ่" เสียงน่านนทีด่ากลับ"ไอ้หมื่นมึงจีบพ่อกูหรอ" ถามกวนๆแบบฉบับของแสนไกล"คxย เอ้ย" หมื่นสมุทรสบถออกมาอย่างเหนื่อยใจแล้วทั้งสามคนก็พากันส่ายหน้าอย่างพร้อมเพียงกัน หลังจากที่ทุกคนทำภารกิจเสร็จสิ้นกันหมดแล้วก็เดินออกไ
Magbasa pa
บทที่4
ผจญภัย (วันแรก)[แสนไกล] เราเริ่มต้นเดินกันตอน10โมง ตอนนี้ก็ราวๆเที่ยงนิดๆแล้วเราหยุดพักที่จุดพักเพื่อกินข้าวกลางวันกันแล้วค่อยเดินต่อ"ถ้าไม่มาเสียใจแย่เลยนะ" หมื่นสมุทรบอก"ตอนแรกนึกว่าจะเหนื่อยแต่แม่งเพลินจัด รู้ละทำไมไอ้แสนชอบหนีเข้าป่า" น่านนทีบอกต่อ"เออ กูบอกแล้วมันสบายใจ" แสนบอก"พี่แสนเดินป่าบ่อยหรอครับ" ฟากฟ้าถามอย่างสงสัย"ก็ครับ ถ้าว่างก็จะหนีจากตัวเมืองเข้าป่า" แสนตอบ"ครั้งแรกของฟ้าเลยที่มาคนเดียว ถ้ามากับพวกมันนะฟ้าได้ยุดพักทุก20นาทีแน่ๆครับ" ฟากฟ้านินทาเพื่อนสนิทตน"ทำไมหล่ะครับ" แสนถาม"พวกมันชอบหยุดถ่ายรูป ไม่ก็หยุดดูนั่น ดูนี่ไปทั่วอะครับ คอลเลคชั่นพวกมันนะเยอะกว่าฟาอีก" ฟ้าอธิบายให้พวกพี่ๆฟัง"แล้วทำไมพี่อสนถึงมาเดินป่าบ่ะครับ" ฟากฟ้าถาม"มันอกหักครับ แฟนเพิ่งทิ้ง" น่านนทีตอบ"พวกพี่เตือนแล้วไม่ฟัง สมน้ำหน้ามันดีแล้วครับ" หมื่นสมุทรว่าเสริม"พวกพี่ดูรักพี่แสนดีนะครับ" ฟากฟ้าตอบเชิงประชด"ที่สุดคือมันเลยครับ ทั้งเพื่อน ทั้งเจ้านาย" หมื่นสมุทรตอบ"ไม่ต้องรักกูหรอก แซะทุกดอกแล้วบอกรักกัน" แสนตอบ หลังจากกินข้าวเสร็จพวกเรานั่งพักกันสักหน่อยเพื่อให้ข้าวเรียงเม็ดเต
Magbasa pa
บทที่5
ผจญภัย(วันที่สอง)[ฟากฟ้า] หลังจากที่ผมและพี่น่านออกมาเตรียมวัตถุดิบไว้ให้พวกพี่แสนแล้ว พวกเราก็เดินออกมาเตรียมที่ไว้นั่งกิน ผมและพี่น่านเลือกหน้าเต้นท์เพราะมันรับกับดาวตกบนท้องฟ้าพอดี "วิวตรงนี้สวยจริงครับพี่น่าน" ผมบอก"พี่เลือกเพราะมันใกล้เต้นท์ไม่ได้มองว่ามันสวย" น่านนทีตอบ"พี่น่าน ฮ่าๆๆ" ผมขำคำตอบพี่น่าน"สมเป็นมึงจริงๆ เห็นไหมไอ้หมื่นกูบอกแล้ว ไม่เชื่อกูจ่ายมา" แสนหันไปคุยกับหมื่นสมุทร"พวกมึงพนันกันเรื่องกูอีกแล้วหรอวะ พวกเวร" พี่น่านเอ่ยตอบสวนทันควัน"ทำไม ไม่ชินไงวะ" หมื่นสมุทรถาม"ชินละ แต่แค่อยากบ่น" น่านนทีตอบ"เอาไปไอ้เหี้ยสองหมื่น" หมื่นสมุทรหันไปโอนเงินให้แสนไกล ผมได้แต่ยืนดูพี่ๆเขาแกล้งกัน แล้วพี่เขาก็พากันไปทำอาหาร ส่วนพี่น่านกับผมก็เดินเล่นรออาหารเย็นที่พวกพี่แสนเป็นคนทำ พี่น่านบอกว่าพวกมันทำอาหารอร่อยกันทั้งคู่แต่นานๆทีแสนมันจะทำมันเป็นพวกชอบกินมากกว่าทำ แต่ครั้งนี้ผมโชคดีนะที่มาทันช่วงไอ้แสนไม่เข้าโหมดจำศีล "มึงพาน้องมาแดกได้แล้ว" เสียงหมื่นสมุทรเรียกพี่น่าน"ไปกันฟ้า" น่านนทีหันมาเรียกฟากฟ้า"น่ากินมากๆเลยครับ" ผมเอ่ยบอกทุกคนอย่างตื่นเต้น"น่ากิน ก็กินเยอะๆ
Magbasa pa
บทที่6
ผจญภัยวันสุดท้าย[แสนไกล] วันนี้วันสุดท้ายของทริปนี้ เรื่องราวที่ผ่านมามันเป็นเรื่องราวที่มีรสหวาน และมีสีสันที่สุดในชีวิตเมื่อเทียบกับที่ผ่านมาและที่สำคัญผมได้รู้จักความสดใสเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน น้องเป็นความสดใสที่ค่อยๆแทรกเข้ามาภายในชีวิตผมได้อย่างเหมาะสมที่สุด ตอนนี้ผมกับน้องก็สนิทกันมากขึ้นและใช่ครับเราเดินทางมาถึงกรุงเทพเรียบร้อย "อย่าลืมส่งภาพให้พี่นะครับ" ผมบอกกับฟากฟ้า"ได้ครับ พี่แสนเดินทางปลอดภัยนะครับ" ฟากฟ้าตอบ"ได้ครับ ถึงแล้วเดี๋ยวพี่ทักบอกนะครับ" ผมบอกเพื่อขออนุญาตฟากฟ้า ผมกับน้องก็แยกกัน ผมมองน้องจนน้องเดินหายไปจากสายตาผมเพื่อขี้นบีทีเอสต่อไปที่บ้าน ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ไปส่งน้อง น้องบอกบ้านน้องกับบ้านผมคนละทางและผมเองก็เหนื่อยแล้วเลยอยากให้ผมได้พักผ่อนมากกว่า น้องกลับเองได้สบายมาก ฟากฟ้าบอกอย่างนี้แล้วผมจะทำอะไรได้หล่ะครับ และแน่นอนว่าผมเองก็ยังต้องเคลียร์เรื่องนี้ให้จบ"เจ้าออกมาเจอแสนหน่อยที่หน้าคอนโดเจ้า" ผมโทรหาจันทร์เจ้า เพราะอะไรหน่ะหรอเพราะ เมื่อสามวันก่อนเจ้าส่งมาหาเพื่อจะขอคืนดีแต่ผมคิดว่ายังไม่ตอบเธอดีกว่าเลยบอกว่า ลงจากเขาแล้วเดี๋ยวค่อยคุยผมคิดอะไรไปเรื่
Magbasa pa
บทที่7
ผจญภัยวันสุดท้าย[แสนไกล] วันนี้วันสุดท้ายของทริปนี้ เรื่องราวที่ผ่านมามันเป็นเรื่องราวที่มีรสหวาน และมีสีสันที่สุดในชีวิตเมื่อเทียบกับที่ผ่านมาและที่สำคัญผมได้รู้จักความสดใสเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน น้องเป็นความสดใสที่ค่อยๆแทรกเข้ามาภายในชีวิตผมได้อย่างเหมาะสมที่สุด ตอนนี้ผมกับน้องก็สนิทกันมากขึ้นและใช่ครับเราเดินทางมาถึงกรุงเทพเรียบร้อย "อย่าลืมส่งภาพให้พี่นะครับ" ผมบอกกับฟากฟ้า"ได้ครับ พี่แสนเดินทางปลอดภัยนะครับ" ฟากฟ้าตอบ"ได้ครับ ถึงแล้วเดี๋ยวพี่ทักบอกนะครับ" ผมบอกเพื่อขออนุญาตฟากฟ้า ผมกับน้องก็แยกกัน ผมมองน้องจนน้องเดินหายไปจากสายตาผมเพื่อขี้นบีทีเอสต่อไปที่บ้าน ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ไปส่งน้อง น้องบอกบ้านน้องกับบ้านผมคนละทางและผมเองก็เหนื่อยแล้วเลยอยากให้ผมได้พักผ่อนมากกว่า น้องกลับเองได้สบายมาก ฟากฟ้าบอกอย่างนี้แล้วผมจะทำอะไรได้หล่ะครับ และแน่นอนว่าผมเองก็ยังต้องเคลียร์เรื่องนี้ให้จบ"เจ้าออกมาเจอแสนหน่อยที่หน้าคอนโดเจ้า" ผมโทรหาจันทร์เจ้า เพราะอะไรหน่ะหรอเพราะ เมื่อสามวันก่อนเจ้าส่งมาหาเพื่อจะขอคืนดีแต่ผมคิดว
Magbasa pa
บทที่8
ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการครับ[ฟากฟ้า] ผมเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับรอข้อความจากอีกคนที่เขาบอกจะทักหาผมแต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่ทักมา จนผมมารู้ว่าพี่เขากลับบ้านพ่อแม่พี่เขาจากแม่ผมที่บังเอิญไปเจอพี่เขา และแม่ผมไปสนิทกับแม่พี่แสนตอนไหนนะพี่ถึงบ้านแล้วนะครับ ข้อความจากพี่แสนฟากฟ้า : โอเคครับ คุณแม่บอกว่าคืนนี้จะนอนกับคุณแม่พี่ใช่ไหมครับแสน : ใช่ครับ คุณพ่อพี่งอแงอยู่ฟากฟ้า : ฝากคุณแม่ด้วยนะครับ รถท่านเสียนี่หน่าาแสน : ได้ครับ ฟ้าอยู่ได้ไหมครับฟากฟ้า : สบายมากครับแสน : พวกท่านไปสนิทกันตอนไหนนฟากฟ้า : นั่นสิ่ครับ(บ้านอัศวเหม) [แสนไกล] ตื่นเช้ามาในบรรยากาศห้องที่คุ้นเคย ห้องไม่ได้ตกแต่งอะไรเยอะแยะมากมายแต่เป็นการแต่งแบบเรียบง่ายสีพื้นค่อนข้างหม่นเทา ผ้าปูที่นอนสีดำตัดกับสีห้องที่หม่นเทาเล็กน้อย ของตกแต่งในห้องล้วนมีแต่สีดำ เพราะมันเป็นสีโปรดของผม มุมที่ผมชอบมากที่สุดคือมุมกาแฟเล็กๆภายในห้องนอนของผม ผมแต่งตัวเดินลงมาข้างล่าง"ไม่กินข้าวหรือไง" พ่อเอ่ยถาม"กินครับ แต่ขอเดินอ้อมหน่อย" ผมตอบ"เพื่ออะไร" พ่อถามพร้อมมองหน้าผม"แบบนี้ไงครับ" เดินไปหอมแม่ก่อนมานั่งประจำที่"แก้มเมี
Magbasa pa
บทที่9
เริ่มจีบฟากฟ้า[แสนไกล]ผมขับรถออกจากมหาลัยมาถึงคอนโดตัวเองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมเดินเท้าไปอีก50เมตรก็ถึงบริษัทของผมแล้ว เมื่อถึงบริษัทผมก็เดินเข้าลิฟท์กดไปยังชั้นผู้บริหารพร้อมยืนเช็คตารางงานของตัวเองเหมือนทุกครั้ง"สวัสดีค่ะ คุณแสนไกล" เลขาประจำตัวผมเอ่ยทักทาย"ครับ พี่ป่านรบกวนเอาเอกสารเข้ามาด้วยนะครับ" ผมบอกพร้อมเดินตรงเข้าห้อง"ได้ค่ะ" ป่านตอบพร้อมก้มหัวแล้วเดินไปจัดเอกสารหลังจากพี่ป่านนำเอกสารเข้ามาให้ผม ผมก็นั่งอ่านเอกสารไปพลางๆเพื่อจะได้เตรียมตัวประชุมฟากฟ้า : ผมเรียนก่อนนะครับแสน : โอเคครับ ตั้งใจเรียนนะครับฟากฟ้า : รับทราบครับแสน : พี่เตรียมตัวประชุมก่อนนะครับฟากฟ้า : พี่แสนสู้ๆนะครับแค่คำสั้นๆทำผมใสจสั่นได้ขนาดนี้เลยหรอ เป็นคำที่ผมไม่เคยได้ยินจากจันทร์เจ้าเลยสักครั้งเดียว ส่วนมากก็ อ่อค่ะ ไม่ก็ ไปเถอะเจ้าจะนอนต่อ การที่มีคนห่วงมันเป็นอย่างนี้เองสินะ ผมยิ้มกับโทรศัพท์สักพักก็เก็บมันลงไปในกระเป๋าพร้อมอ่านเอกสารต่อ ถึงเวลาเรียกประชุมของบอร์ดบริหารทุกแผนกเข้าร่วมประชุมกันอย่างพร้อมเพรียง ทุกคนรู้ดีว่า แสนไกลเป็นคนตรงต่อเวลาสุดๆและชอบความเป๊ะมากที่สุด เมื่อแสนไกลเดินท
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status