All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 11 - Chapter 20

100 Chapters

บทที่ 11 ลึกกว่าที่เคย

ขณะเดียวกันในห้องพักโรงแรมแห่งนั้น อาทิตย์ยังคงเดินหน้าทำ "ภารกิจ" ที่ยังไม่เสร็จสิ้นต่อไป หลังจากเขาทำให้ชลิตาถึงจุดสุดยอดไปแล้วสองครั้ง ชายหนุ่มก็เปลี่ยนท่าทาง เขาจับให้ร่างของชลิตานอนคว่ำลงกับที่นอน ร่างบางบิดกายเล็กน้อยเมื่ออาทิตย์วางมือบนสะโพกกลมแน่นของเธอ ก่อนจะก้มลงไปซุกไซ้ และลูบไล้แผ่วเบาบริเวณผิวเนื้ออ่อนด้านล่างที่ยังชื้นไปด้วยความปรารถนา อาทิตย์คุกเข่าอยู่ด้านหลัง โดยใบหน้าของเขาอยู่ตรงกลางระหว่างสะโพกสวยของชลิตา "อื้อ… อาทิตย์ ทำอะไรอยู่คะ" เสียงของชลิตา แฝงแววทั้งเขินทั้งจั๊กจี้กับสิ่งที่เขากำลังทำ อาทิตย์โน้มตัวลงไปจัดการเก็บทุกหยดซึ่งเป็นเครื่องหมายของความหวานจากร่างของชลิตา โดยไม่แสดงท่าทีรังเกียจแม้แต่น้อย พร้อมกับจงใจปลุกเร้าความปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ชลิตาหลับตาพริ้ม เผลอปล่อยเสียงครางแผ่วเบาเมื่อปลายลิ้นของอาทิตย์ สัมผัสแตะลงบนจุดไวต่อความรู้สึกของความเป็นหญิง "อืม… อาทิตย์… นายจะทำให้ฉันเสียสติอีกรอบแล้วนะ" อาทิตย์เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของผู้เป็นนายหญิงที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน "ของคุณชลิตา… ทั้งหวาน ทั้งนุ่ม น่าหลงใหลจริงๆ เลยครั
Read more

บทที่ 12 ไปให้สุดพร้อมกัน

ตอนนี้เอง ชลิตาก็เพิ่งเข้าใจ ว่าหมอนที่เอามารองสะโพกนั้นช่วยอะไรได้บ้าง ความรู้สึกที่ได้รับกลายเป็นลึกขึ้น ชัดขึ้น และหวานหอมยิ่งกว่าเดิม ร่างบางยอมอ้าแขนรับ ปล่อยให้อาทิตย์ได้โอบกอดและเคลื่อนไหวภายในเธออย่างเต็มที่ "ดี… อาทิตย์… แบบนี้แหละ อย่าหยุดนะ…" ชลิตาครางพลางกล้าเอ่ยชมเขาตรงๆ ว่าเขาทำได้ดีแค่ไหน และปล่อยใจให้ตัวเองล่องลอยไปตามทุกจังหวะที่ได้รับ "ของคุณชลิตาก็แน่นมากเลยครับ… ทั้งอุ่น ทั้งตอดผมไว้หมด" อาทิตย์ตอบกลับ พลางมีเหงื่อผุดเต็มใบหน้ากับลำตัวสีน้ำตาลเข้มของเขา จากระยะไกล ทั้งคู่ดูราวกับน้ำตาลกับกาแฟ สีผิวขาวผ่องของชลิตาตัดกับผิวเข้มของอาทิตย์อย่างลงตัว นึกไม่ออกเลยว่าถ้าวันหนึ่งเมล็ดพันธุ์ของทั้งคู่กลายเป็นเด็กขึ้นมา สีผิวของลูกจะออกมารูปแบบไหน จะกลายเป็นเหมือนลายม้าลายผสมกัน หรือฝั่งใดฝั่งหนึ่งจะแสดงยีนเด่นออกมา เหงื่อของทั้งสองผสมปนเปกันไปหมด การเคลื่อนไหวที่แนบชิดไม่มีหยุดพักเลยแม้แต่น้อย แม้แต่น้ำในแก้วที่อยู่ข้างเตียง ยังสั่นไหวไปตามแรงสั่นสะเทือนของเตียง บางครั้ง เสียงครางต่ำๆ ของอาทิตย์ก็ดังขึ้นอย่างลึกและเซ็กซี่ แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและความรับผิ
Read more

บทที่ 13 ช่วยสัมผัสฉันอีกครั้ง

คำพูดของอาทิตย์ทำให้ชลิตารีบหนีบขาทั้งสองข้างเข้าหากันทันที ใบหน้าสวยทั้งเขินทั้งหงุดหงิดปนกัน ก่อนจะหันไปบอกให้อาทิตย์เงียบปาก "เงียบเลยนะ นี่ก็เพราะนายนั่นแหละถึงได้เป็นแบบนี้ ใหญ่เกินไปแล้ว ก็ยังดีที่ไม่ลงไปถึงลำคอ!"ชลิตาบ่นพึมพำพลางทำท่าลูบลำคอตัวเองเหมือนคนกำลังจะโดนบีบคอ ได้ยินแบบนั้นอาทิตย์ก็ได้แต่เกาหลังคอแกรก ๆ ก่อนจะก้มมองของตัวเองที่ตอนนี้อ่อนแรงไปแล้ว แต่ถึงจะนิ่งเฉยอยู่แบบนั้น ขนาดของเขาก็ยังดูน่ากลัวพอจะทำให้ชลิตาถอนหายใจยาว "ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงได้ใหญ่ขนาดนี้ แม่เคยเล่าให้ฟังว่าตอนท้องผม แกชอบกินกล้วยหักมุก แล้วก็ชอบดูวัวผสมพันธุ์ ตั้งแต่ผมเกิดมา ของผมเลยใหญ่กว่าทารกคนอื่น เขาว่าทารกทั่วไปก็ขนาดเท่านิ้วก้อย แต่ของผมนี่ต่างเลย เท่านิ้วโป้งพ่อผมตั้งแต่เกิดแล้ว!" คำพูดของอาทิตย์ทำเอาชลิตาอ้าปากค้างไปชั่วขณะ เธอเผลอจินตนาการภาพทารกแรกเกิดที่มีของลับขนาดเท่านิ้วโป้งผู้ใหญ่ขึ้นมา 'มิน่าล่ะ โตมาถึงได้ใหญ่ขนาดนี้ ตอนเป็นเด็กก็ไซซ์จัมโบ้แล้ว!'ชลิตาคิดในใจ ทั้งขำทั้งงง "ก็คงเพราะแม่กินกล้วยหักมุกบ่อยนั่นแหละ ของผมเลยทั้งใหญ่ทั้งดูแข็งแรง แต่ก็ดีแล้
Read more

บทที่ 14 สัมผัสฉัน… ตอนนี้เลย

อาทิตย์ยิ้มออกมาทันทีที่ได้ยินคำขอของเจ้านาย ดูเหมือนว่าชลิตาจะย้อนแย้งกับคำพูดตัวเองก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เธอตัดสินใจจะปล่อยตัวปล่อยใจให้กับคนใช้ของตัวเองอีกครั้ง "คุณชลิตา… ยังอยากต่ออีกเหรอครับ?" อาทิตย์เอ่ยถาม ทั้งที่ยังยืนหันหลังให้เธออยู่ หญิงสาวเอนศีรษะพิงกับบ่าของเขาอย่างผ่อนคลาย ก่อนตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ "หืม… ทำไมล่ะ หรือว่านายไม่ไหวแล้ว? ไหน ๆ เราก็ยังอาบน้ำไม่เสร็จ จะเพิ่มอีกสักรอบก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ แค่สิบนาทีเอง พอไหม?" น้ำเสียงของเธอนุ่มแต่แฝงความท้าทาย มือเรียวค่อย ๆ เลื่อนจากหน้าท้องของเขาลงไปสัมผัสของสำคัญที่แข็งตัวขึ้นมาตั้งแต่ตอนที่เธอโอบกอดจากด้านหลังแล้ว มือของชลิตาเริ่มขยับลูบไล้ขึ้นลงอย่างชำนาญ ทำให้อาทิตย์ต้องหายใจแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความสุขจากฝ่ามือของเจ้านายค่อย ๆ ปลุกไฟในตัวเขาให้ลุกโชนอีกครั้ง "แต่… พวกเราก็สายมากแล้วนะครับ เดี๋ยวคุณชาตรีจะรอนาน" อาทิตย์ยังพยายามเตือนด้วยความรับผิดชอบ "ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง นายแค่เชื่อฟังฉันก็พอ แล้วอย่าลืมสิ ฉันจ่ายนายแพงมาก ก็เพื่อให้นายทำให้ฉันท้อง นายมีหน้าที่ทำตามที่ฉันสั่ง
Read more

บทที่ 15 กลับบ้านพร้อมกัน

ชลิตากลับบ้านด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความโกรธ ความสับสนและความผิดหวัง เธอนั่งแท็กซี่กลับมาพร้อมกับอาทิตย์ปล่อยให้ชาตรีอยู่กับผู้หญิงคนนั้นต่อที่โรงแรม ในเมื่อเขาเลือกจะทำแบบนั้น… ก็ไม่จำเป็นต้องแคร์กันอีกต่อไป ความรู้สึกของชลิตาพังทลายยับเยิน จากสายตาและท่าทาง เธอเดาได้ไม่ยากว่าทั้งคู่คงรู้จักและสนิทกันมาสักพักแล้ว หรือว่า… คนที่โง่ที่สุดก็คือตัวเธอเอง ที่รักชาตรีมากจนยอมทำเรื่องเสียสติที่สุดในชีวิต ถึงขั้นเผลอมีความสัมพันธ์ล้ำเส้นกับคนใช้ในบ้านของตัวเอง อาทิตย์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองใบหน้าของนายหญิง เขาเห็นสีหน้าแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว—โกรธ ปนเสียใจ น้ำตาคลอ—เพราะชลิตากับชาตรีทะเลาะกันอยู่บ่อย ๆ และมักจบลงด้วยการที่เธอร้องไห้ แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม… บรรยากาศรอบตัวเธอหนักอึ้งกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น ในแววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยร่องรอยของความผิดหวัง ลึก ๆ เหมือนบางอย่างในใจพังไปแล้วจริง ๆ "คุณชลิตาจะดื่มน้ำไหมครับ เมื่อกี้ผมซื้อน้ำจากโรงแรมมาด้วย พอดีผมอยู่ไกลน้ำไม่ค่อยได้ ถ้าคุณอยากดื่ม เชิญเลยนะครับ"อาทิตย์ยื่นขวดน้ำแร่ให้ด้วยท่าทางสุภาพ ชลิตาแค่เหลือบตามอง แต่ไม่รับน้ำมา
Read more

บทที่ 16 ทำให้ฉันพอใจเดี๋ยวนี้

อาทิตย์ทำตามคำสั่งของชลิตาอย่างว่าง่าย แม้ว่าเขาจะต้องพยายามข่มความต้องการที่จะสัมผัสเจ้านายสาวให้ลึกซึ้งกว่านี้ไว้อย่างสุดความสามารถ เขาไม่อยากผิดคำพูดที่ตัวเองได้ให้สัญญาไว้อย่างจริงจังแต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ขาเรียวทั้งสองข้างของชลิตากลับค่อยๆ แยกออกจากกันทีละน้อย อาทิตย์ที่เดิมทีนั่งหันหน้าไปทางด้านหน้า ตอนนี้เขาขยับเปลี่ยนท่านั่งหันข้าง เพื่อรับกับเรียวขาของชลิตาที่เหยียดตรงมาที่ตัวเขาอย่างไรก็ตาม อาทิตย์เองก็ต้องระมัดระวัง เพราะในรถแท็กซี่คันนี้ไม่ได้มีแค่พวกเขาสองคน แต่ยังมีคนขับรถนั่งอยู่ที่เบาะหน้า ทว่าดูเหมือนโชเฟอร์จะง่วนอยู่กับการขับรถฝ่าสภาพอากาศที่ย่ำแย่ภายนอกแม้ข้างนอกสภาพอากาศจะเลวร้าย แต่ไม่ใช่สำหรับชลิตาและอาทิตย์บรรยากาศกลับยิ่งยั่วยวนให้พวกเขาหวนนึกถึงช่วงเวลาอันแสนสุขในโรงแรมเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาสายตาของอาทิตย์เริ่มฉายแววซุกซน ชายหนุ่มที่วันๆ ขลุกอยู่กับงานบ้าน ตั้งแต่ตัดหญ้ายันปีนซ่อมหลังคา ครั้งนี้เขาต้องมาต่อสู้กับตัณหาและความใคร่ไม่สิ ต้องเรียกว่าความร่วมมือมากกว่าความร่วมมือที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าได้กำไรหรือเปล่า เพราะมันมีศีลธรรม
Read more

บทที่ 17 ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี

อาทิตย์ตอบรับคำของชลิตาอย่างไม่ลังเล เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น "ด้วยความยินดีครับคุณผู้หญิง" สองมือของเขาประคองสะโพกของชลิตาแน่น ก่อนจะช่วยยกตัวเธอขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ ราวกับกำลังส่งแรงจากด้านล่างให้เธออย่างต่อเนื่อง ความรู้สึกที่แลกเปลี่ยนกันยังคงเหมือนเดิม…แน่น เต็ม และชวนให้ติดอยู่ในภวังค์อย่างประหลาดร่างกายของชลิตาเริ่มสั่นไหว เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับทุกจังหวะที่อาทิตย์เป็นฝ่ายนำ เล่นกับร่างกายของเธอได้อย่างคล่องแคล่ว บางครั้งริมฝีปากของอาทิตย์ก็เลื่อนไปแตะปลายยอดอกสีชมพูอ่อนของเธออย่างแผ่วเบา เพิ่มไฟในอกของชลิตาให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม"ฮะ… อาทิตย์ นี่มันบ้าไปแล้ว ฉันไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลย!" ชลิตาครางเสียงขาดห้วง สมองเหมือนจะมึนชาไปหมดกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นความร้อนแรงของคนรับใช้หนุ่ม ทำให้เธอแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไปด้านอาทิตย์เอง ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเธอเท่าไร ผู้ชายที่เคยทำตามคำสั่งนายจ้างอย่างเคร่งครัด บัดนี้กลับกลายเป็นคนที่คุม "จังหวะ" ของความสัมพันธ์ต้องห้ามครั้งนี้อย่างเต็มตัว เขารู้จักทุกซอกมุมของร่างกายเธอเป็นอย่างดี จนแม้แต่ตำแหน่งไฝหรือรอยเล็
Read more

บทที่ 18 เด็กดีของพี่

"เอ๊ะ มีอะไรครับ?" คนขับถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นอาทิตย์ยืนอยู่ข้างนอกรถ กำลังตรวจสอบยางรถที่แฟบลงอย่างกะทันหันโชคดีที่พวกเขาทำเรื่องนั้นเสร็จเรียบร้อยก่อนคนขับจะกลับมา แต่ก็แปลกใจที่ยางรถแฟบโดยไม่ทราบสาเหตุ"เอ่อ โชคดีครับที่ลุงกลับมาแล้ว ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่ายางแฟบได้ยังไง" อาทิตย์พูดพลางเหลือบมองเข้าไปในรถ ที่ชลิตากำลังจัดทรงเสื้อผ้าและผมหลังจากการปะทะกันอันเร่าร้อนเมื่อครู่หญิงสาวเหลือบมองมาที่คนรับใช้ด้วยสีหน้าเฉยเมย ก่อนจะหันหน้าหนีไปอย่างรวดเร็วไม่รู้ว่าเพราะอายหรืออะไร แต่เธอไม่อยากมองหน้าอาทิตย์ในตอนที่เขาจ้องมองเธออาทิตย์เองก็ดูอึดอัดไม่น้อย เจ้านายที่เขาเคยรับใช้ด้วยการก้มหน้านอบน้อม ตอนนี้หญิงสาวกลับยอมสละทั้งร่างกายและจิตใจให้ โดยไม่โกรธหรือตัดค่าแรงเขา กลับให้รางวัลเขาอย่างมากมายเหลือเชื่อลุงคนขับรีบตรวจสอบยางรถที่แฟบกะทันหันชายหนุ่มก็สงสัยว่ายางแฟบได้ยังไง ทั้งที่เพิ่งเปลี่ยนยางใหม่ไปไม่กี่วันก่อน"ว้าย ดูเหมือนจะยางแฟบนี่ครับ คงโดนตะปู ผมต้องเปลี่ยนยางเดี๋ยวนี้เลย!" คนขับพูด แล้วยื่นของที่ชลิตาสั่งซื้อให้"เดี๋ยวครับ ผมให้ของก่อน!""ไม่เป็นครับ ปล่อยใ
Read more

บทที่ 19 นายเป็นใครกันแน่

อาทิตย์พาชลิตาไปหลบฝนที่หน้ามินิมาร์ตพร้อมกางร่มให้ อย่างน้อยผู้หญิงคนนั้นก็จะได้ไม่หนาวเพราะละอองฝนที่ถูกลมพัดมาอาทิตย์กางร่มให้เธอพลางโอบตัวเธอไว้หลวม ๆมีความรู้สึกอบอุ่นและสบายใจแผ่ซ่านขึ้นมา ในตอนที่ผู้ชายคนนั้นโอบกอดเธอเอาไว้จะไม่ให้อุ่นได้ยังไง หน้าอกกว้างกับต้นแขนล่ำ ๆ ของอาทิตย์ให้ความอบอุ่นได้มากพอ ทั้งที่ลมกำลังพัดแรงอยู่แบบนั้นเมื่อมาถึงหน้ามินิมาร์ต ชลิตาก็มองหาที่นั่ง ระหว่างรอให้คนขับรถเปลี่ยนยางเสร็จหลังจากนั้นเธอก็นั่งลง พลางดื่มน้ำอัดลมจากขวดที่เพิ่งซื้อมาสด ๆ ร้อน ๆจริง ๆ แล้ว ตอนนั้นชลิตาอยากสูบบุหรี่ขึ้นมามาก โดยเฉพาะในอากาศเย็น ๆ แบบนี้เธอก้มมองเสื้อเชิ้ตของอาทิตย์ที่ตัวเองกำลังสวมอยู่ มีกลิ่นกายเฉพาะของผู้ชายคนนั้นติดอยู่บนเนื้อผ้ากลิ่นออกเปรี้ยว ๆ เล็กน้อยก็จริง แต่ไม่รู้ทำไม คุณชลิตากลับรู้สึกชอบมันเสียอย่างนั้นโดยไม่รู้ตัว ผู้หญิงคนนั้นยกปกเสื้อเชิ้ตสีเลือดหมูขึ้นมาใกล้ใบหน้า สูดกลิ่นตัวของอาทิตย์ที่ยังหลงเหลืออยู่บนผ้าเบา ๆกลิ่นนั้นทำให้เธอนึกย้อนไปถึงตอนที่อาทิตย์แนบชิดกับเธอบนเตียงในโรงแรมนั้น ช่วงเวลาที่ตัวเธอเองเผลอปล่อยใจ และยอมให้เ
Read more

บทที่ 20 หม่าม้าชลิตา

อาทิตย์กลอกตาไปมาซ้ายขวาทันทีเมื่อได้ยินเสียงทักของชลิตา"ห๊ะ คุณนายชลิตาพูดว่าอะไรนะครับ?" ชายหนุ่มขานรับอย่างงุนงง"จริงๆ แล้วนายเป็นใครกันแน่?" ชลิตาถามย้ำด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเห็นตัวตนอีกด้านหนึ่งของคนรับใช้คนนี้อาทิตย์ยิ่งทำหน้างงหนักกับคำถามของเจ้านาย "มะ...หมายความว่ายังไงครับคุณนาย? ผมก็อาทิตย์ไงครับ อาทิตย์ ลูกนายสนุสิ คนรับใช้ที่หล่อเฟี้ยวที่สุดในหมู่บ้าน ขวัญใจแม่บ้านทั้งตำบล แล้วคุณนายคิดว่าผมเป็นใครล่ะครับ?"ชลิตาถอนหายใจ พลางนวดขมับตัวเอง ไม่รู้สิ เธอรู้สึกว่าเมื่อกี้อาทิตย์ดูไม่ใช่คนรับใช้ที่ทำงานงกๆ ในบ้านเธอทุกวัน แต่รู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับคนที่โหดเหี้ยม ราวกับมีรังสีอำมหิตแบบพวกมาเฟียแผ่ออกมา"นายพูดภาษาอังกฤษได้ยังไง? หรือว่านายพูดเป็นอยู่แล้ว?" ชลิตาถามอีกครั้งอาทิตย์ตอบคำถามเจ้านายด้วยท่าทีสบายๆ "อ๋อ เมื่อกี้น่ะเหรอครับ... แหะๆ ขอโทษครับถ้าทำให้คุณนายตกใจ คือมันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองน่ะครับ พอดีคุณนายดึงขนรักแร้ผมกะทันหัน มันเจ็บ ปกติผมชอบดูหนังฝรั่งพวกมาเฟียเยอะ ก็เลยเผลอเลียนแบบท่าทางเขามาน่ะครับ ขอโทษที่ทำให้คุณนายกลัวนะครับ!"ชลิตากลับมานั่งท่
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status