Tous les chapitres de : Chapitre 371 - Chapitre 380

ชลิตาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเธอคงไม่มีทางปฏิเสธเรื่องนั้นได้ สุดท้ายหญิงสาวจึงชวนอาทิตย์ออกจากห้องนั้น"เราไปห้องอื่นที่ปลอดภัยกว่านี้เถอะ ที่นี่มีเด็กๆ อยู่ ฉันกลัวว่าจู่ๆ พวกเขาจะตื่นขึ้นมาแล้วตามหาฉัน!" ชลิตาพูดพลางชวนเขาออกจากห้องนั้นสุดท้ายทั้งสองก็ออกจากห้องนั้นจนได้ ชลิตาตั้งใจจะพาอาทิตย์ไปที่ห้องรับแขก แต่น่าเสียดาย ตอนที่ชลิตาเพิ่งมาถึงหน้าห้องนั้น จู่ๆ อาทิตย์ก็คิดจะพาชลิตาไปที่เตียงของเกรียงไกรที่อยู่ชั้นบน"มา ตามผมมา!""เอ๊ะๆ อาทิตย์ นายบ้าไปแล้วเหรอ? เราจะไปห้องของเกรียงไกรเนี่ยนะ! ไม่ ฉันไม่เอา ขอร้องล่ะ อย่าทำต่อเลย ฉันไม่อยากมีอะไรกับผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว! ยิ่งเป็นในห้องของผู้ชายเฮงซวยคนนั้นด้วย!" ชลิตาพูดออกมาอย่างมีอารมณ์เล็กน้อย"เราไปห้องรับแขกกันดีกว่า!" เธอพูดอีกครั้ง พร้อมกับคว้าและจับมือของเกรียงไกรหรือก็คืออาทิตย์เอาไว้แต่ตอนที่ชลิตากำลังเดินไปทางห้องรับแขก จู่ๆอาทิตย์ก็ดึงมือชลิตากลับมา แล้วพาเธอขึ้นไปชั้นบน"อาทิตย์เราจะไปไหนกัน? อย่าเดินเร็วนักสิ!" ชลิตางอแง"เงียบก่อน อีกนิดก็ถึงแล้ว คุณต้องชอบแน่!" อาทิตย์พูดอย่างมั่นใจมาก แต่น่าเสียดายที่ชลิตาไม่ได

อาทิตย์รีบหันไปมองลูกชายที่เพิ่งตื่นนอนทันที"เอ๊ะ มนัส! ละ-ลูกตื่นแล้วเหรอ!"อาทิตย์ดูทำตัวไม่ถูก ถึงแม้คนที่พูดจะเป็นลูกของเขาเอง แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกลนลานและอายขึ้นมา"ตื่นตั้งนานแล้วครับ พ่อ เพราะตดของเจ้าเด็กแสบพวกนี้นี่แหละ เลยตื่น กลิ่นอย่างกับท่อระบายน้ำอีก ให้ตายเถอะพวกน้องๆ!" เด็กหนุ่มบ่นพลางเกาหัวแล้วหาวออกมา"อ๋อ งั้นก็ไปอาบน้ำก่อนเถอะ ปล่อยให้พิรุณนอนไปก่อน ดูเหมือนนิรันดร์กับพิรุณยังหลับสนิทอยู่ อีกอย่างตอนนี้เพิ่งตีห้าครึ่งเอง เดี๋ยวลูกไปซ้อมคาราเต้กับพ่อสักหน่อยนะ พ่อจะสอนท่าใหม่ให้!" อาทิตย์พูดขึ้นอย่างตั้งใจเปลี่ยนเรื่อง เพื่อไม่ให้มนัสถามอะไรแปลกๆ อีก"ครับ พ่อ!""ดี งั้นไปอาบน้ำก่อน!" อาทิตย์สั่งให้ลูกชายคนโตไปเข้าห้องน้ำก่อนมนัสรีบลุกจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำอย่างเชื่อฟัง อาทิตย์ยืนรอมนัสอยู่ด้านนอกพลางยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแต่ตอนที่มนัสลุกขึ้นแล้วเดินไปทางห้องน้ำ เด็กหนุ่มกลับหยุดอยู่ตรงหน้าพ่อของเขา จ้องมองใบหน้าของพ่อที่ดูเหมือนกำลังกังวล"อะไร? รีบไปอาบน้ำสิ มาจ้องพ่อทำไม!" อาทิตย์พูดพลางเกาขมับ"พ่อกำลังคิดอะไรอยู่เหรอครับ? หน้าพ่อดูงงๆ นะ อ๋อ เมื่

ใบหน้าของชลิตาดูเขินอาย เธอยืนหันหลังให้อาทิตย์แล้วทำสิ่งที่ทำค้างไว้ต่อ หญิงสาวเริ่มกดปุ่มฝักบัว น้ำจึงไหลลงมาและเปียกชุ่มไปทั่วร่างของเธอขณะเดียวกัน อาทิตย์ก็มองชลิตาที่ยืนอยู่ใต้สายน้ำจากฝักบัว ร่างของหญิงสาวดูเซ็กซี่กว่าปกติ โดยเฉพาะตอนที่โดนน้ำ ผมยาวของเธอปิดแผ่นหลังอันงดงามของเธอเอาไว้เลือดในกายของอาทิตย์ยิ่งพลุ่งพล่าน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ แต่ที่แน่ๆ ชลิตาทำให้เขาหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น หลังจากความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่พวกเขามีต่อกันชายหนุ่มยังคงมองชลิตาที่กำลังยุ่งอยู่กับการถูสบู่บนร่างกาย ลูกกระเดือกของอาทิตย์ขยับขึ้นลง ทันใดนั้นเขาก็โยนผ้าขนหนูในมือทิ้ง แล้วก้าวเข้าไปหาชลิตาที่ยังยืนอยู่ใต้สายน้ำจากฝักบัวในตอนที่ชลิตากำลังพยายามถูแผ่นหลังของตัวเอง หญิงสาวดูเหมือนจะลำบากเล็กน้อย จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่เคลื่อนไหวบนแผ่นหลังของเธออย่างแผ่วเบาทันใดนั้นชลิตาก็หันไปมองด้านหลัง และเห็นว่าเป็นอาทิตย์ที่กำลังทำสิ่งนั้นอยู่"อาทิตย์ คุณไม่อาบน้ำเหรอ?" ชลิตาพูด ทั้งที่อยู่ห่างจากชายหนุ่มเพียงไม่กี่เซนติเมตร ร่างของทั้งคู่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ

เสียงของอาทิตย์ดังครางต่ำอย่างสุขสม นี่คือความสุขของเขาเมื่อได้อยู่กับผู้หญิงที่เขารัก" อาทิตย์ได้โปรด อย่าทำต่อเลย!" ชลิตาครางพลางขยุ้มผมของอาทิตย์ไม่หยุด แต่มันเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ตรงกันข้าม สิ่งที่ชลิตาทำกลับยิ่งทำให้เขาคึกคักมากขึ้นไม่ใช่แค่การดูดและกัดเท่านั้น แต่ยังมีการหยอกเย้าอย่างซุกซนจากปลายลิ้นไร้กระดูกตรงจุดที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดของชลิตาทำให้เจ้าของร่างบิดเร้าอย่างควบคุมไม่อยู่ร่างของหญิงสาวเกร็งไปจนถึงศีรษะ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา มีเพียงอาทิตย์เท่านั้นที่ทำให้ชลิตาไปถึงจุดสูงสุดแห่งความสุขได้ และไม่นานหลังจากนั้น หญิงสาวก็รู้สึกถึงการปลดปล่อยอย่างแท้จริง ชลิตาพยายามไม่กรีดร้อง แต่ร่างกายของเธอกลับเหมือนกำลังกรีดร้องแทนหญิงสาวดูราวกับกำลังชักกระตุก เมื่อทุกสัมผัสที่อาทิตย์มอบให้แตะต้องปลายประสาทแห่งความสุขของเธออย่างพอดิบพอดี ชั่วไม่กี่วินาที ชลิตารู้สึกเหมือนโลกใบนี้เป็นสวรรค์ที่งดงามเหลือเกิน มันเหมือนมีผีเสื้อนับล้านตัวบินวนอยู่เหนือร่างของเธออีกด้านหนึ่งอาทิตย์รู้สึกถึงบางสิ่งที่ไหลออกมาจากด้านใน มันอุ่นและมีกลิ่นเฉพาะที่เย้ายวนใจ เขาไม่ได้รังเกียจเลย ตร

“ใช่สิ คอของคุณชลิตาเป็นอะไรคะ?” อนงค์ถามขึ้น เพราะเธอก็เห็นรอยแดงบนลำคอขาวเนียนของชลิตาเหมือนกัน ชลิตายิ่งตกใจหนักกว่าเดิม เธอสะเพร่าปล่อยให้อาทิตย์ทำรอยแดงไว้ตรงจุดที่คนเห็นได้ง่ายแบบนั้นได้ยังไงกัน“อ๋อ อันนี้... ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ลูก เมื่อกี้แม่แพ้จนคันนิดหน่อย แม่เพิ่งกินหอยแมลงภู่เขียวมา ไม่รู้ทำไมถึงคันที่คอแบบนี้ แต่พวกหนูไม่ต้องห่วงนะ แม่ไม่เป็นอะไรจริงๆ!” ชลิตาตอบพลางหาเหตุผลมาอ้าง“แล้วเมื่อกี้เสียงอะไรล่ะคะ แม่?” รวิวรรณถามต่อ“เสียงอะไร? ไม่มีเสียงอะไรทั้งนั้น! แม่ไม่ได้โดนอะไรหนีบ แม่แค่อาบน้ำอยู่!” ชลิตาตอบพร้อมชี้เข้าไปทางห้องน้ำ อนงค์กับรวิวรรณหันมองหน้ากัน เด็กทั้งสองไม่เห็นใครอยู่ข้างในเลย“ไม่มีใครเลยค่ะพี่ แล้วเมื่อกี้เสียงใครกันนะ?” รวิวรรณพูดตอนที่เด็กทั้งสองเดินเข้าไปในห้องน้ำชลิตามองไปทางม่านที่อาทิตย์ซ่อนอยู่หลังอ่างอาบน้ำ เธอหวังว่าชายคนนั้นจะไม่โผล่ขึ้นมา เพื่อที่ชลิตาจะได้จัดการกับเด็กสาวทั้งสองของเธอก่อนอนงค์กับรวิวรรณในที่สุดก็โล่งใจ เพราะความจริงแล้วชลิตาไม่เป็นอะไร บางทีเสียงนั้นอาจเป็นแค่ความรู้สึกไปเองของอนงค์ก็ได้“เห็นเองแล้วใช่ไหมว่าในนี้ไม