All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 21 - Chapter 30

ชาตรีเบิกตากว้างทันทีที่ได้ยินคำตอบจากปากภรรยา"เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ? อาทิตย์…อึดมาก? แล้วคุณยังบอกว่าคุณ 'ชอบ' มันอีกเหรอ?"ชลิตาสะอึก รู้ตัวทันทีว่าหลุดพูดถึงความเก่งกล้าของคนใช้ตัวเองออกไปต่อหน้าสามี"เอ่อ…ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก คุณก็รู้นี่ว่าอาทิตย์ตัวใหญ่ แถมเป็นคนต่างจังหวัด คนบ้านนอกส่วนมากร่างกายแข็งแรงกันทั้งนั้น…พอเถอะ ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว ฉันจะนอน ฉันปวดไปหมดทั้งตัว พรุ่งนี้ฉันต้องเข้าบริษัทไปเจอปาป๊าด้วย" ชลิตารีบตัดบท ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างทั้งตัว ไม่คิดจะสนใจสามีที่ยังยืนอยู่ข้างเตียงอีกทางด้านชาตรีเองยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีก หากวันพรุ่งนี้ชลิตาได้เจอกับท่านเชษฐ์ เขากลัวว่าภรรยาจะเผลอพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องในโรงแรมตอนอยู่กับอิสราออกมา"เอ่อ…ที่รัก พรุ่งนี้คุณไม่ต้องไปบริษัทหรอกนะ คุณคงเหนื่อยมากแล้วหลังจาก…สู้กับไอ้อาทิตย์มาแบบนั้น ผมไม่อยากให้คุณล้มป่วย พรุ่งนี้คุณพักอยู่บ้านเถอะ เรียกหมอนวดหรือสปามาดูแลคุณเลย นวดผ่อนคลายให้หายเมื่อย เดี๋ยวผมไปบริษัทแทนคุณเอง" ชาตรีรีบเสนอ เผื่อจะทำให้ภรรยาไม่ได้ไปเจอพ่อตาชลิตาเองก็รู้สึกว่าที่สามีพูดก็มีส่วนถูกอยู่เหมือนก

ใครจะคิดว่าในจังหวะที่อาทิตย์กับชลิตากำลังอยู่กันตามลำพังแบบนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้นมาเสียก่อนและก็จริงอย่างที่กลัว… คนที่เข้ามาในห้องคือชาตรี เขาตั้งใจจะเข้ามาหยิบผ้าห่มเพื่อเอาออกไปนอนข้างนอกโชคร้ายสำหรับเขา ชาตรีไม่เห็นแม้แต่เงาของภรรยาตัวเองในห้อง ชายคนนั้นเลยเอ่ยเรียกชื่อเมียไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้เลยว่า ตอนนั้นชลิตากำลังอยู่ที่ระเบียงห้องนอน…กับอาทิตย์"ชลิตาไปไหนนะ?" ชาตรีคิดในใจ เมื่อไม่เจอภรรยาในห้อง เขาจึงเดินไปดูในห้องน้ำ"ไม่มีนี่…" ห้องน้ำว่างเปล่า ไม่มีวี่แววของชลิตา เขาเลยเดินกลับมาพร้อมตะโกนเรียกชื่อเมียด้วยเสียงที่ดังขึ้น"ชลิตา! คุณอยู่ไหน ชลิตา?" เสียงของชาตรีทำเอาอาทิตย์กับชลิตาสะดุ้งโหยงทั้งสองรีบผละออกจากจูบหวานนั้นทันที"พี่ชาตรีมา!" ชลิตารีบกระซิบ พลางขยับตัวออกห่างจากอาทิตย์เล็กน้อยไม่กี่อึดใจ เสียงชาตรีก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ"ที่รัก คุณอยู่ไหน?"ชลิตาเริ่มลนลาน เธอหันไปเร่งอาทิตย์ให้รีบลงไปจากระเบียง ก่อนที่ชาตรีจะออกมาเห็นเข้ากับตา"อาทิตย์ รีบไปเร็ว! เดี๋ยวพี่ชาตรีมาเห็น รีบสิ อย่าส่งเสียงดัง!" ชลิตารีบคว้าชายเสื้อยืดของอาทิตย์ไว้แ

ชลิตาขมวดคิ้วแน่น สิ่งที่เธอเห็นเมื่อครู่… มันทำให้เธอแปลกใจอย่างบอกไม่ถูก อาทิตย์ในตอนรับโทรศัพท์ดูแตกต่างจากทุกที ทั้งท่าทาง น้ำเสียง สายตา ทุกอย่างให้ความรู้สึกเหมือนชายคนหนึ่งที่มีอำนาจ และคุ้นเคยกับการสั่งการแต่ตัวอาทิตย์เองกลับไม่รู้ตัวเลย ว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังมองเขาอยู่เงียบ ๆในอีกด้านหนึ่ง ปัญญาก็ส่งโทรศัพท์ให้เด็ก ๆ ของอาทิตย์อย่างระมัดระวัง ครั้งนี้ไม่ใช่แค่โทรหาเฉย ๆ แต่เป็นการวิดีโอคอล กลางลานตากผ้ากองโตของอาทิตย์นั่นเองทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น ใบหน้าของอาทิตย์ปรากฏบนจอ เด็ก ๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจสุดขีด เพียงแค่ได้เห็นหน้าพ่อผ่านจอเล็ก ๆ ความคิดถึงที่อัดแน่นในอกก็พรั่งพรูออกมาทันที"สวัสดีครับพ่อ!" มนัสกับอนงค์ทักพร้อมกัน ก่อนจะโบกมือไปมาหาอาทิตย์ ส่วนน้องเล็กนิรันดร์ก็หัวเราะคิกคัก เกาะแขนยายดาราไม่ยอมปล่อย อาทิตย์เองก็ยิ้มกว้างไม่แพ้กัน ทั้งตื่นเต้น ทั้งซาบซึ้งที่ได้เห็นหน้าลูก ๆ อีกครั้ง แม้จะผ่านแค่หน้าจอโทรศัพท์ ถึงตัวเขาจะตัวใหญ่ รูปร่างกำยำ แต่เมื่อได้อยู่ต่อหน้าลูก ๆ หัวใจของเขากลับอ่อนโยนอย่างน่าเหลือเชื่อ "สวัสดีครับคนเก่งของพ่อ พ่อคิดถึงพวก

ทันทีที่ได้ยินชื่อต้องห้ามจากปากของชลิตา อาทิตย์ก็สะบัดมือออกจากมือของเธอทันที แบบแรงกว่าที่ตั้งใจ สัมผัสอุ่น ๆ เมื่อครู่หายไปในเสี้ยววินาที จนชลิตาต้องหันมามองเขาด้วยความตกใจ "อาทิตย์!" เธอเห็นชัดว่าในแววตาของคนงานหนุ่มเต็มไปด้วยโทสะ ไม่ใช่ใบหน้าอบอุ่น ใจดีแบบที่เธอคุ้นเคย ในวินาทีนั้นเอง ราวกับเธอได้เห็นตัวตนอีกด้านหนึ่งของเขา ด้านที่เก็บซ่อนความแค้นและความมืดมนไว้ลึกมาก "เด็ก ๆ ไว้คุยกันใหม่วันหลังนะ พ่อยังมีงานที่ต้องทำต่อ" ไม่มีเค้าลาง ไม่มีสัญญาณเตือน อาทิตย์รีบกดตัดสายทันที จากนั้นก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ชลิตายืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับคำถามเต็มหัวใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ "อาทิตย์ เป็นอะไรไป…" เธอก้มมองมือตัวเอง ที่เมื่อครู่ถูกปัดออกอย่างแรงโดยคนที่เคยอ่อนโยนกับเธอมาตลอด จู่ ๆ น้ำตาก็เอ่อคลอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว หัวใจรู้สึกเจ็บหน่วง อย่างที่เธอไม่คุ้นเคยเลยสักนิด ทำไมการถูกเขาเมินเฉยแค่ครั้งเดียว ถึงทำให้เธอเจ็บได้ขนาดนี้กันนะ "หรือว่า… เราพูดอะไรผิดไป? เขาถึงได้โกรธเรามากขนาดนั้น แค่บอกว่าลูกเขาหน้าเหมือนเกรียงไกรเองนะ… แต่เขาก็ไม่รู้จักอยู่ดี ว่าเก

ชลิตาเดินกลับเข้าห้องตัวเอง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยทั้งความหงุดหงิดและเสียใจ พอเธอเห็นชาตรีกำลังจะออกไปทำงาน ชลิตาเพียงเหลือบตามองเขาแวบหนึ่งเท่านั้น เพราะตอนนี้เธอไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น"ที่รัก เป็นอะไรไปเหรอ?" ชาตรีถามอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นท่าทีของภรรยา เขาเริ่มสงสัย เลยเดินตามเธอไป"ฉันไม่เป็นไร วันนี้ฉันจะไปที่ออฟฟิศ ฉันอยากไปหาพ่อ"ชลิตารีบหยิบกระเป๋า เตรียมตัวจะไปทำงานพร้อมสามี"อ้าว…ไม่อยู่บ้านเหรอ ฉันนัดหมอนวดกับคนทำสปามาที่บ้านแล้วนะ เธอจะได้พักผ่อน ดูแลตัวเอง เรื่องงานที่ออฟฟิศเดี๋ยวฉันจัดการเอง"ชาตรีพูดด้วยความเป็นห่วง ในใจเขาเองก็ยังกลัวว่าภรรยาจะเอาเรื่องที่ไปพบกับอิสรา มาพูดกับพ่ออีก"ฉันเบื่ออยู่บ้าน อยากออกไปข้างนอกบ้าง แล้วหลังจากนั้น ฉันอยากไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ นานแล้วที่ฉันไม่ได้ไปพักสมองกับพวกเขาเลย"วันนี้เธอไม่อยากเจอหน้า หรือพูดคุยกับอาทิตย์เลย เพราะคำพูดของเขาในตอนเช้าทำให้เธอเจ็บไปทั้งใจ"อืม…ก็ได้ แต่ปัญหาคือ เธอบอกว่าช่วงนี้เธอเหนื่อยง่าย ฉันก็ไม่อยากให้เธอหักโหม เดี๋ยวจะกระทบโอกาสตั้งครรภ์ จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ค่อยอยากให้เธอไปยุ่งกับอาทิตย์อีก แต่จะทำย