All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 291 - Chapter 300

ร่างของชลิตาอ่อนแรง เธอหวังว่านี่จะเป็นเพียงความฝัน เธอเคยสัญญาไว้หน้าหลุมศพของพ่อว่าจะล้างแค้นการตายของท่านกับผู้ชายคนนั้น แต่กลับกลายเป็นว่า ผู้ชายคนนั้นดันเข้ามาหาเธอโดยแกล้งทำเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร"เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน! คุณต้องจำคนผิดแน่ๆ ใช่ไหม? นั่นต้องไม่ใช่เขาแน่! เกรียงไกรไม่มีทางเป็นคนทำเรื่องแบบนั้น!" ชลิตาพูดขึ้น เธอดูโกรธจัดและเสียใจอย่างมากที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอเคยดีกับผู้ชายคนนั้นขนาดนี้"ผมจะโกหกไปทำไมครับ คุณผู้หญิง เพื่อเห็นแก่ลูกสาวของผม ผมไม่มีทางโกหกหรอกครับ จริงๆ แล้วคุณเกรียงไกรสั่งให้ผมปิดปากเงียบ แต่ในเมื่อคุณผู้หญิงรู้ตัวตนของผมแล้ว ผมก็คงปิดบังต่อไปไม่ได้!" เขาพูดต่อเขายังเล่าต่อถึงตอนที่พวกเขาพบกันครั้งแรก จนสุดท้ายก็นำไปสู่การร่วมมือกัน เกรียงไกรให้เงินเขาเป็นจำนวนมากเพื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลของลูกสาว แลกกับการที่ตัวตนของสมหรถูกสลับกับเกรียงไกร"เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละครับ คุณผู้หญิง เพราะผมไม่มีทางเลือกอื่น ผมเลยจำเป็นต้องทำแบบนั้น ผมขอร้องนะครับ คุณผู้หญิงอย่าบอกคุณเกรียงไกรเลย ไม่อย่างนั้นผู้ชายคนนั้นอาจจะฆ่าผมได้ แล้วชะตากรรมของลูกสาวผมจะเป็นยังไ

ชลิตายังคงไปพบเกรียงไกร หญิงสาวทนกับพฤติกรรมของเขาไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอต้องจบเกมของเกรียงไกรให้ได้ชลิตามาที่โรงพยาบาลเพียงลำพัง โดยไม่มีใครมาด้วยเลย จริงๆ แล้วหญิงสาวใจกล้ามากที่มาคนเดียว เธอไม่กลัวเลยสักนิด ต่อให้ตัวเองต้องติดคุกเพราะฆ่าเขา ชลิตาก็ไม่สน ขอแค่ความแค้นของเธอได้รับการชำระก็พออีกด้านหนึ่ง หลังจากชลิตาออกไปไม่นาน นิธาก็รีบโทรหาเบอร์ของเกรียงไกร เพื่อบอกเรื่องที่ชลิตากำลังจะมาหาเขาอย่างเอาจริง โชคดีที่เกรียงไกรได้รับข้อมูลนั้นทันที และชายหนุ่มก็เพียงยิ้มมุมปาก"คุณท่านต้องระวังตัวนะคะ เมื่อกี้ฉันเห็นคุณชลิตาพกอาวุธไปด้วย ฉันกลัวว่าเธอจะทำร้ายคุณค่ะ คุณท่าน!" นิธาพูดผ่านโทรศัพท์ น้ำเสียงของหญิงสาวฟังดูเป็นห่วงมาก"งั้นเธอก็รู้แล้วสินะว่าฉันเป็นใคร?""น่าจะเป็นแบบนั้นค่ะ คุณท่าน คุณชลิตาไปที่บ้านของสมหรตัวจริง แล้วจากตรงนั้น ความลับทั้งหมดของคุณท่านก็ถูกเปิดโปงค่ะ!"ครั้งนี้เกรียงไกรไม่อาจปฏิเสธได้อีกแล้ว เพราะชลิตารู้จักสมหรตัวจริงแล้ว"เอาล่ะ ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร หน้าที่ของพวกเธอคือดูแลลูกๆ ของฉันให้ดี ปล่อยให้แม่ของพวกเขามาที่นี่ ฉันรู้ว่าเธอต้องการอะไ

ชลิตาเบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำพูดของเกรียงไกร หญิงสาวรีบรวบรวมแรงทั้งหมดเพื่อให้หลุดพ้นจากการจับกุมของเกรียงไกร คนที่อาจทำเรื่องเลวร้ายกับเธอได้ทุกเมื่อ โดยเฉพาะเมื่อชลิตารู้ประวัติชีวิตของเกรียงไกรดีว่าเขาเป็นเสือผู้หญิงตัวพ่อ“ปล่อย!”ใบหน้าของชลิตาแดงก่ำขณะดิ้นรน แต่ไม่ว่าเธอจะมีแรงมากแค่ไหน สุดท้ายก็ไม่อาจเอาชนะแรงของเกรียงไกรที่มากกว่าเธอถึงสิบเท่าได้“ไม่ต้องดิ้นหรอกครับ คุณผู้หญิง ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก ตรงกันข้าม ผมจะให้ความสุขแบบที่คุณผู้หญิงต้องการต่างหาก!”น้ำเสียงของเกรียงไกรฟังเหมือนเปลวไฟที่แผดเผาหูของเธอ มันชวนอึดอัดและทำให้เธอยิ่งขยะแขยงผู้ชายคนนี้มากขึ้น“ไอ้สารเลว! คุณมันผู้ชายชั่วช้าจริงๆ!” เธอด่าด้วยลมหายใจหอบถี่ จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้อย่างไร ในเมื่อเกรียงไกรสามารถกักร่างของชลิตาไว้จนหญิงสาวขยับตัวไม่ได้ทั้งที่ตอนนั้นเกรียงไกรยังอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังผ่าตัดเอากระสุนออกจากแผ่นหลัง แต่ความปรารถนาของชายหนุ่มกลับลุกโชนขึ้นทันที เมื่อเขาอยู่กับชลิตาเพียงลำพังสองคนสายตาของทั้งคู่สบกัน ลมหายใจของทั้งสองต่างเป่ารดใบหน้าของกันและกัน เกรียงไกรล็อกมือทั้งสองข้างของชลิตาไว้เ

ขณะเดียวกัน ที่อีกแห่งหนึ่ง ประภัสสราที่ตอนนั้นกำลังร้องไห้และผิดหวังกับท่าทีของเกรียงไกรที่มีต่อเธอ เด็กสาวตัดสินใจทำเรื่องร้ายแรงลงไป เพราะความหลงใหลที่เธอมีต่อเกรียงไกรมากเกินไป เด็กสาวพยายามจะฆ่าตัวตายพอกลับถึงบ้าน เธอก็พยายามใช้ใบมีดโกนกรีดข้อมือตัวเอง โชคดีที่ความพยายามฆ่าตัวตายของเธอถูกสาวใช้รู้เข้าทัน ทำให้การฆ่าตัวตายนั้นถูกขัดขวางไว้ได้ แม้ผิวของเธอจะถูกกรีดจนมีเลือดไหลออกมามากแล้วก็ตามประภัสสราหมดสติไป และสาวใช้คนนั้นก็รีบแจ้งเกรียงไกรเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้ช่วยส่วนตัวของเขาทันทีโทรศัพท์ของเกรียงไกรดังขึ้น แต่ไม่มีใครรับสาย เกรียงไกรจะสนใจโทรศัพท์ได้อย่างไร ในเมื่อเขากำลังดื่มด่ำกับความรักร่วมกับผู้หญิงที่เขารักอยู่บนเตียงผู้ป่วยนั้นมีแรงสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว แต่ไม่ใช่แผ่นดินไหว หากเป็นแรงสั่นไหวจากหัวใจสองดวงที่กำลังถูกไฟปรารถนาแผดเผาอีกด้านหนึ่ง ราวกับกำลังถูกสะกดจิต ชลิตารู้สึกว่าตัวเองกำลังร่วมรักกับอาทิตย์ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหญิงสาวรู้สึกดื่มด่ำกับมัน ดื่มด่ำอย่างมาก"อาทิตย์ ฉันรู้ว่านี่คือนาย ที่รัก... นี่คือนาย!" หญิงสาวครางออกมาพลางหลับตาลง ส่

"คุณท่าน...!" เสียงอ่อนแรงของประภัสสราทำให้เกรียงไกรหันเหความสนใจไปชั่วขณะทันที ชายหนุ่มปล่อยคอเสื้อลูกน้องทั้งสองคนของเขาโดยอัตโนมัติ แล้วรีบตรงเข้าไปหาประภัสสราลูกน้องทั้งสองคนของเกรียงไกรดูโล่งใจมาก เพราะในที่สุดพวกเขาก็หลุดจากการถูกมือของเจ้านายที่บีบคอเสื้อไว้จนแทบหายใจไม่ออก"ฟู่! ดีนะที่ประภัสสราฟื้นแล้ว ไม่งั้นพวกเราคงจบเห่แน่! มือคุณท่านแข็งอย่างกับเหล็กเลย!" พวกเขากระซิบกันพลางลูบอกตัวเองขณะเดียวกัน เกรียงไกรรีบพูดกับประภัสสรา ที่ตอนนั้นสามารถลืมตาขึ้นมาได้แล้ว"ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น ฮะ? เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง?" เกรียงไกรพูดพลางนั่งลงข้างเตียงคนไข้ ใครจะคิดว่า ประภัสสราจะตอบกลับอย่างรวดเร็วและตรงไปตรงมา"เพราะฉันรักคุณท่านค่ะ ฉันไม่ชอบที่คุณท่านคิดถึงผู้หญิงคนอื่น ฉันผิดเหรอคะที่รักคุณแบบนี้?" คำตอบของประภัสสราทำให้ทุกคนในห้องนั้นตกตะลึงและเงียบไปทันที แม้แต่เกรียงไกรเองก็ยังสับสนว่าควรจะตอบอย่างไร เพราะเขามองประภัสสราเป็นเพียงเด็กสาว ไม่ใช่ผู้หญิงโตเต็มวัยแต่ครั้งนี้ เกรียงไกรต้องเด็ดขาด ชายหนุ่มต้องตัดสินใจเพื่อผลดีของทั้งสองคน ตัวเขาเองไม่สามารถให้ความหวังก