All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 281 - Chapter 290

เกรียงไกรตกใจลนลานทันที ส่วนชลิตาก็ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มรีบเบี่ยงเบนความสนใจของลูกๆ ทันที“เอ่อ เด็กๆ พ่อวางสายก่อนนะ รักนะจ๊ะ!”ในเวลาเดียวกัน ชลิตาก็มายืนอยู่ด้านหลังเกรียงไกรแล้ว ก่อนที่หน้าจอจะดับสนิท อนงค์กับมนัสก็ทันได้เห็นใบหน้าของชลิตาอย่างชัดเจนที่อยู่ด้านหลังพ่อของพวกเขา“นั่นคุณชลิตานี่!”ปึก!เกรียงไกรกดปุ่มวางสายสีแดง แล้วหน้าจอโทรศัพท์ก็ดับลงทันที ชายหนุ่มรีบยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงส่วนอีกด้านหนึ่ง อนงค์กับมนัสมั่นใจมากว่าผู้หญิงที่เพิ่งเดินมาอยู่ด้านหลังพ่อของพวกเขาก็คือชลิตาอย่างแน่นอน“นั่นคุณชลิตาจริงๆ ใช่ไหมคะ พี่?” อนงค์พูดกับพี่ชาย“จริง นั่นคือคุณชลิตาจริงๆ!” มนัสเองก็มั่นใจกับคำพูดของน้องสาวคุณหญิงจิตสุดาเองก็ดูงุนงงกับท่าทางของหลานทั้งสอง“นี่ พวกหนูเห็นใครกันจ๊ะ?” เธอถามอย่างยังไม่เข้าใจ“ก็เมื่อกี้ไงคะ คุณย่า! พวกเราเห็นหน้าคุณชลิตา เหมือนมากๆ เลยค่ะ ต้องเป็นคุณชลิตาแน่นอน!” อนงค์ตอบ คุณหญิงจิตสุดาขมวดคิ้ว“คุณชลิตาเหรอ?”“ใช่ค่ะ คุณย่า!”คุณหญิงจิตสุดาหัวเราะออกมา จะเป็นไปได้อย่างไรที่ชลิตาจะอยู่กับเกรียงไกร แต่ถ้าลองคิดดูด

"งั้นก็แปลว่า เกรียงไกรมีลูกแฝดเหรอ?"คุณหญิงจิตสุดาจ้องหน้าคุณดารา ราวกับว่าความสงสัยของเธอที่มีต่อเด็กแฝดสองคนในสายวิดีโอนั้นเป็นเรื่องจริง พวกเขาคือลูกแท้ๆ ของอาทิตย์ หรือก็คือลูกของเกรียงไกรกับชลิตา ยิ่งตอนที่มนัสกับอนงค์เอ่ยชื่อชลิตาก่อนที่สายวิดีโอจะจบลง ก็ยิ่งทำให้คุณหญิงจิตสุดามั่นใจมากขึ้น"ใช่ค่ะ คุณหญิง แล้วดิฉันคิดว่าสิ่งที่เด็กๆ พูดเมื่อกี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเห็นหน้าคุณชลิตาจริงๆ เด็กๆ ไม่มีทางโกหกหรอกค่ะ คุณหญิง ยิ่งคนที่เห็นไม่ได้มีแค่อนงค์คนเดียว แต่มนัสก็เห็นด้วย!" คุณดาราตอบ เพราะคิดเหมือนกับคุณหญิงจิตสุดาผู้หญิงทั้งสองคนได้แต่ส่ายหน้าไปมา ถ้าผู้หญิงที่อนงค์กับมนัสเห็นก่อนสายวิดีโอจะจบลงคือชลิตาจริงๆ นั่นก็หมายความว่าตอนนี้เกรียงไกรกำลังอยู่กับผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่เพิ่งสูญเสียพ่อซึ่งตายด้วยน้ำมือของเกรียงไกรเอง พ่อของลูกๆ ของเธอ"พระเจ้า! งั้นตอนนี้เกรียงไกรก็กำลังอยู่กับผู้หญิงที่พ่อของเธอถูกเขาฆ่า แถมยังเป็นผู้หญิงที่คลอดลูกๆ ให้เขาอีก... เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ!" คุณหญิงจิตสุดาพูดอย่างคิดไม่ตกกับความสัมพันธ์รักอันซับซ้อนของหลานชาย"น่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ ค

เป็นอย่างที่คิด ชายทั้งสามคนนั้นรีบเดินเข้ามาใกล้ทันที และบังคับให้คนในรถลงมา พวกเขาดูเหมือนโจรปล้น เพราะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าไว้"ออกมา!" พวกเขาตะโกนพร้อมเล็งอาวุธใส่ แน่นอนว่า ชลิตากับพี่เลี้ยงเด็กทั้งสองคนตกใจและหวาดกลัวทันที กลัวว่าโจรพวกนั้นจะทำอะไรขึ้นมา"โจรปล้นค่ะ คุณผู้หญิง จะทำยังไงดีคะ คุณผู้หญิง! ฉันกลัวค่ะ!" นิธาคร่ำครวญพลางกอดน้องพิรุณไว้"ใช่ค่ะ คุณผู้หญิง พวกเรากลัวมากเลยค่ะ พวกมันมากันตั้งหลายคน!" มาลาพูดต่อพลางกอดน้องรวิวรรณไว้"ใจเย็นๆ ใจเย็นก่อน ไม่ต้องห่วง ฉันจะโทรหาตำรวจ พระเจ้า ได้โปรดคุ้มครองพวกเราด้วย!"ชลิตาพยายามทำใจให้สงบ แม้ว่าเธอจะกังวลมากก็ตาม อย่างน้อยเธอก็ไม่อยากเพิ่มความหวาดกลัวให้พี่เลี้ยงเด็กทั้งสองคนอีกด้านหนึ่ง เกรียงไกรจำเป็นต้องลงจากรถเพื่อเผชิญหน้ากับโจรทั้งสามคนนั้น แต่ก่อนที่เขาจะออกไป เกรียงไกรได้หันไปด้านหลังแล้วพูดว่า "ล็อกประตูไว้ และห้ามใครออกไปเด็ดขาด ให้ผมจัดการพวกมันเอง!"ชลิตาพยักหน้า แม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอกังวลมาก เพราะเกรียงไกรมีแค่ตัวคนเดียว แต่พวกนั้นมีถึงสามคน"แต่นายมีแค่ตัวคนเดียวนะ สมหร! นายแน่ใจเหรอว่าจะออกไปเผชิญห

ชลิตาเบิกตากว้าง และเธอมั่นใจมากว่าเลือดนั้นไหลมาจากแผ่นหลังของเกรียงไกร"สมหร นาย... นาย...!"ชลิตารู้สึกว่าเขาถูกยิงที่หลัง และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เกรียงไกรเอนตัวพิงไหล่ของหญิงสาวทันที เพราะร่างกายของเขาอ่อนแรงลงเรื่อยๆกิตติบูรณ์หนีไปแล้ว ส่วนชายทั้งสามคนนั้นยังนอนกองอยู่บนถนน พอตำรวจมาถึง ทั้งสามคนก็ถูกควบคุมตัวทันที ส่วนเกรียงไกรก็ได้รับการช่วยเหลือในไม่ช้าต่อมานิธาและมาลารีบลงจากรถมาดูอาการของเจ้านาย ทั้งสองหญิงกลัวมากว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเกรียงไกร ยิ่งเลือดที่ไหลออกมามีค่อนข้างมากด้วย"สมหร ตื่นสิ! อย่าเพิ่งตายนะ! ฉันคงกลายเป็นผู้หญิงที่บาปที่สุดแน่ ถ้านายตายไป ตื่นสิ ลูกๆ ของนายรอนายอยู่ที่บ้านนะ!" ชลิตาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอเขย่าร่างของเกรียงไกรที่อ่อนแรงจนแทบขยับไม่ได้อีกด้านหนึ่ง นิธารีบโทรหาปัญญาเพื่อบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเจ้านายของพวกเขาตอนนั้นปัญญากำลังพาภรรยาพูดคุยอย่างสนุกสนานกับครอบครัวของเกรียงไกรที่อินโดนีเซีย จู่ๆ ชายหนุ่มก็สะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังซ้ำๆ ไม่หยุดเขารีบดูว่าใครโทรมา ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นชื่อคนที่กำลังโทรหาเขา"นิธา! เก

"ฉะ...ฉัน...ฉัน!"ชลิตาดูพูดติดอ่าง เพราะเธอเห็นใบหน้าของเกรียงไกรที่กำลังโกรธจัด ไม่เหมือนทุกครั้ง ครั้งนี้สายตาของชายหนุ่มดูน่ากลัวมาก แม้ว่าเขาจะกำลังอดทนกับความเจ็บปวดที่แผ่นหลังก็ตาม จากนั้นเขาก็จ้องชลิตาอย่างเฉียบคม แล้วพูดว่า"ผมเคารพคุณจริงๆ นะครับ คุณผู้หญิง แต่ผมไม่ชอบที่คุณมาแตะต้องใบหน้าของผมเป็นอย่างมาก!""อืม...แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ...!"จู่ๆ เกรียงไกรก็สะบัดมือของชลิตาออกอย่างแรง จนทำให้หญิงสาวถอยหลังไปเล็กน้อย"ทางที่ดี คุณไม่ต้องเข้ามาใกล้ผมนะครับ ขอโทษด้วย!" เกรียงไกรพูดพร้อมกับเบือนหน้าหนี ชลิตาขมวดคิ้ว ทำไมชายคนนี้ถึงโกรธขนาดนั้นตอนที่เธอแตะใบหน้าของเขา หรือว่าข้อสงสัยของเธอจะเป็นจริง ผิวหน้านั่นอาจเป็นผิวปลอมจริงๆขณะเดียวกัน เกรียงไกรได้แต่ลูบอกตัวเอง ความจริงเขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดจาหยาบคายกับชลิตา แต่สิ่งที่หญิงสาวทำเมื่อครู่ เกือบทำให้ความลับของเขาถูกเปิดเผยแล้ว"ขอโทษนะ ชลิตา! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแรงๆ แต่สิ่งที่เธอทำเมื่อกี้ เกือบทำให้เธอได้เจอกับเกรียงไกร ผู้ชายที่เธอเกลียดที่สุดแล้ว...!" เกรียงไกรคิดในใจ ขณะหันหลังให้ชลิตาอีกด้านหนึ่ง ชลิตามองดูสภา