Lahat ng Kabanata ng อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Kabanata 441 - Kabanata 450

ไพโรจน์ดูอึกอักที่จะตอบ จริงๆ แล้วเขาแอบชอบชลิตามาตั้งแต่สมัยก่อน และตอนนี้พวกเขาก็ได้มาเจอกันอีกครั้ง แต่สถานการณ์ต่างไปจากเดิม ชลิตาแต่งงานแล้วและมีลูกแล้ว แต่เมื่อกี้วิโรจน์บอกว่าชลิตากับอาทิตย์ไม่ใช่สามีภรรยากัน นั่นหมายความว่าชลิตายังไม่ได้เป็นของใครมีความหวังเล็กๆ ผุดขึ้นมาในใจไพโรจน์ที่จะเข้าไปใกล้ชลิตาแต่เขาต้องเจอกับอาทิตย์ที่เขาว่ากันว่าเป็นคนรักของชลิตา"ชลิตามีลูกแล้วเหรอ? แต่เมื่อกี้วิโรจน์บอกว่าพวกเขาเป็นแค่แฟนกัน งั้นก็แปลว่าฉันยังมีโอกาสเข้าไปจีบชลิตาน่ะสิ ดีเลย ตราบใดที่ยังไม่ได้แต่งงาน ชลิตาก็ยังไม่ใช่ของใครทั้งนั้น รวมถึงไอ้อาทิตย์ด้วย!" ไพโรจน์คิดในใจสุดท้ายชายหนุ่มก็ตอบคำพูดของอาทิตย์"อ๋อ ใช่ ฉันก็ดีใจนะถ้าชลิตามีลูกแล้ว แล้วนายเป็นอะไรกับชลิตา? เมื่อกี้ฉันได้ยินว่าพวกนายไม่ใช่สามีภรรยากัน จริงไหม?" ไพโรจน์ถามกลับ"ใช่ ฉันกับชลิตาเป็นคู่รักที่รักกันมาก และไม่มีใครแยกพวกเราออกจากกันได้!" อาทิตย์ตอบ จริงๆ แล้วเขาจะบอกไปเลยก็ได้ว่าชลิตาเป็นภรรยาของเขา และตัวเขาคือเกรียงไกร แต่เขาเคยสัญญากับชลิตาไว้แล้วว่าจะปิดบังสถานะของพวกเขาไว้ก่อน นอกจากชลิตาอยากให้เกรียงไก

"เอ่อ มีอะไรเหรอ?" ในที่สุดอาทิตย์ก็ตอบ แม้ชายหนุ่มจะไม่อยากมองหน้า สุนันท์ตรงๆ ก็ตาม"เธอคืออาทิตย์ใช่ไหม? สามีของชัยลัยน่ะ?" สุนันท์กลับเป็นฝ่ายถาม เพราะเธอยังจำใบหน้าของอาทิตย์ได้ดีจริงๆ แล้วอาทิตย์เองก็รู้เหมือนกันว่าสุนันท์คือใคร เพียงแต่เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้ เพราะเขาไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแม่ม่ายเลย"อ๋อ พี่รู้จักผมเหรอครับ? ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้จริงๆ ว่าพี่เป็นใคร!" อาทิตย์ปฏิเสธหน้าตาเฉย"โธ่เอ๊ย อาทิตย์ ทำไมเธอถึงจำฉันไม่ได้ล่ะ? ฉันเป็นเพื่อนของชัยลัยไง สุนันท์น่ะ ที่เมื่อก่อนสามีชื่อจักรีน่ะ!" สุนันท์พยายามพูดให้อาทิตย์เชื่อ"สุนันท์! สุนันท์ไหนเหรอ? ผมไม่รู้จักพี่จริงๆ ครับ!" อาทิตย์ตอบไปแบบมั่วๆแม้อาทิตย์จะพยายามหลบเลี่ยง แต่ดูเหมือนสุนันท์ก็ยังพยายามเข้าหาเขาไม่หยุด"อ่า ช่างเถอะ ถึงเธอจำฉันไม่ได้ แต่ฉันไม่มีทางลืมอาทิตย์หรอก โดยเฉพาะตอนที่เห็นอาทิตย์อาบน้ำในแม่น้ำ ถึงคนอื่นจะบอกว่าอาทิตย์หน้าตาไม่หล่อ แต่สำหรับฉันไม่ใช่เลย อาทิตย์น่ะดูแมนมาก แข็งแรงมาก ใหญ่ไปหมดทุกอย่าง! จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังนึกถึงเธออยู่เลยนะ!" สุนันท์เผย เรื่องที่เธอเคยแอบเห็นอาทิตย์ตอนกำลังอาบน้ำใ

ในเวลาเดียวกัน สุนันท์ก็ขอน้ำมันมะกอกจากคุณดารา บังเอิญมากที่คุณดาราบอกให้สุนันท์เข้าไปหยิบข้างใน บนโต๊ะใกล้ห้องที่คาดว่าอาทิตย์กับชลิตาอยู่ในนั้น"เข้าไปหยิบข้างในได้เลย ไม่เป็นไร! นั่นไง อยู่บนโต๊ะไม้ตัวนั้น!" คุณดาราพูด สุนันท์รีบมองเข้าไปด้านใน เธอขมวดคิ้วพลางยิ้มมุมปาก"อ๋อ ได้ค่ะ!" สุนันท์ตอบอย่างกระตือรือร้น อีกด้านหนึ่ง เพราะนวดสบายมาก คุณหญิงจิตสุดาจึงเผลอหลับไปแล้วสุนันท์ที่กำลังจะนวดหลังให้คุณดารา เธออ้างว่าน้ำมันมะกอกหมดแล้ว และคุณดาราก็ให้เธอไปหยิบเอง เพราะเธอรู้ว่าคุณดาราคงไม่มีทางลุกขึ้นมาได้ในสภาพที่นอนคว่ำอยู่แบบนั้นสุนันท์รีบลุกขึ้นยืน เธอรีบเดินเข้าไปในบ้าน ความตั้งใจของเธอไม่ได้มีแค่ไปหยิบน้ำมันมะกอก แต่เธออยากรู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นเธอเดินไปทางโต๊ะที่ตั้งอยู่ใกล้กับห้องนั้นมากจริงๆ และก็เป็นอย่างที่คิด หลังจากเธอมาถึงหน้าโต๊ะ หูของเธอก็ได้ยินเสียงคนกำลังคุยกัน และเธอก็มั่นใจมากว่าเสียงนั้นคือเสียงของอาทิตย์กับชลิตา"ฉันเดาไว้ไม่ผิดจริงๆ อาทิตย์กับเธออยู่ข้างใน!" สุนันท์คิดในใจ เพราะความอยากรู้อยากเห็น เธอจึงเดินเข้าไปใกล้บานประตู แล้วเอาหูแนบลงไปต

สุนันท์ที่กำลังตกใจรีบลุกขึ้นเพื่อออกไปจากตรงนั้น เธอไม่อยากให้ใครเห็นโดยเฉพาะอาทิตย์เธอคงอายมากแน่ๆ ถ้าอาทิตย์รู้ว่าเธอแอบดูเขากับชลิตาส่วนอาทิตย์นั้นรีบลงจากเตียง โดยใช้แค่ผ้าถุงลายตารางพันปิดร่างกายไว้ ร่างกายกำยำของเขายังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ"มีอะไรเหรอ อาทิตย์?" ชลิตาถามจากใต้ผ้าห่มเก่าๆ ลายทาง"เหมือนมีคนน่ะ เดี๋ยวผมไปดูก่อน!"อาทิตย์รีบเดินไปทางประตู จากนั้นก็รีบปลดล็อกและเปิดประตูออกประตูห้องเปิดออก เขาไม่เห็นใครอยู่ตรงนั้นเลย บรรยากาศเงียบมาก แต่เขาเห็นเก้าอี้ตัวหนึ่งล้มอยู่หน้าประตูห้องของเขา"เก้าอี้!" ดวงตาทั้งสองข้างของชายหนุ่มกวาดมองไปทั่วทุกมุมห้อง เพราะเขามั่นใจมากว่ามีคนอยู่ตรงนั้น แต่เขากลับไม่เจอใครเลย กลับเห็นคุณหญิงจิตสุดากับคุณดาราที่หลับอยู่ในห้องรับแขกแล้วชายหนุ่มขมวดคิ้วอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อกี้ป้ากับแม่ยายของเขาอยู่กับสุนันท์ไม่ใช่เหรอ? แล้วสุนันท์ล่ะไปอยู่ไหน หรือว่าคนที่แอบมองจะเป็นสุนันท์?"หมอนวดไปไหนแล้ว?" อาทิตย์พึมพำพลางตรวจดูทั่วทุกมุมบ้าน แม้แต่ห้องของลูกๆ เขาก็เข้าไปดู จนในที่สุดเขาก็เห็นประตูหลังแง้มอยู่นิดๆ เป็นไปได้ไหมว่าสุนันท์คือคนที่เ

ไพโรจน์รีบผละออกจากร่างของสุนันท์ทันที ชายหนุ่มรีบตรวจดูตัวเอง ความตื่นตระหนกกับความกลัวปนกันไปหมด เมื่อเขาพบว่ามีมดดำกำลังกัดบริเวณจุดอ่อนไหวของเขาอยู่สุนันท์เองก็ตกใจตามไปด้วย เธอรีบคว้าเสื้อผ้าของตัวเองที่หลุดออกหมดแล้วขึ้นมาทันที"คุณเป็นอะไรไป?"ไพโรจน์ไม่ตอบ เขากลับพบอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาช็อกหนักกว่าเดิมมันทั้งเจ็บแปลบและแสบร้อน ชายหนุ่มครางออกมาด้วยความเจ็บปวด แน่นอนว่ายิ่งทำให้สุนันท์ตื่นตระหนกมากขึ้น"คุณไพโรจน์ คุณเป็นอะไรไป?""อ๊ากกกก ไปให้พ้น! ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเธอนั่นแหละ!"ไพโรจน์ด่าสบถพลางผลักร่างของสุนันท์จนเธอล้มกลิ้งไปบนพื้นหญ้า สภาพที่เธอยังเปลือยทั้งตัว ทำให้เธอรู้สึกคันยุบยิบเมื่ออยู่บนกองหญ้านั้น"ไอ้บ้าเอ๊ย คุณนี่มัน!"เธอรีบลุกขึ้นยืนพลางปัดเศษหญ้าแห้งที่ติดอยู่ตามร่างกายออก แต่แล้วก็มีบางอย่างทำให้เธอขนลุกด้วยความสยอง เพราะมือของเธอไปสัมผัสโดนอะไรบางอย่างที่น่าขยะแขยง เล็กๆ และมีขน"อี๋ คันชะมัด!""อ๊ะ อะไรเนี่ย?"ท่ามกลางความมืดในตอนนั้น เธอมองเห็นไม่ชัด แต่เลือนราง เธอเห็นของบางอย่างยาวประมาณนิ้วชี้กำลังขยุกขยิกอยู่บนฝ่ามือของเธอ ของสิ่งนั้นด