All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 401 - Chapter 410

และแล้ว ความดื้อรั้นที่ชลิตาพยายามยึดถือไว้ก็ได้พังทลายลงจนไม่เหลือ หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า ปฏิเสธสัมผัสของเกรียงไกรนั้นชวนให้มึนเมาเหลือเกิน ไม่ว่าเกรียงไกรจะเป็นใคร เขาก็คืออาทิตย์ ความเกลียดชังของเธออาจมีไว้ให้เกรียงไกร แต่ความรักอันร้อนแรงนั้นไม่มีวันจางหายไปจากอาทิตย์ได้เลยชลิตารู้ดีว่าผู้ชายที่กำลังอยู่กับเธอคือเกรียงไกร ผู้ชายที่กำลังคลอเคลียเธอคือคนที่ฆ่าพ่อของเธอ แต่ในอีกด้านหนึ่ง วิญญาณของอาทิตย์ก็อยู่กับผู้ชายคนนี้ด้วย แล้วชลิตาจะปฏิเสธเขาได้อย่างไร ในเมื่อเธอหลงใหลอาทิตย์จนถอนตัวไม่ขึ้นระหว่างการคลอเคลียนั้น ทั้งสองสบตากัน ชลิตามองดวงตาของเกรียงไกรอย่างเลื่อนลอย ขณะที่เขากำลังมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ลมหายใจของพวกเขาถี่กระชั้นขึ้นลง พร้อมกับความรู้สึกเสียวซ่านที่เต้นเร่าอย่างเสพติดความรักของผู้ชายคนนี้ที่มีต่อชลิตานั้นยิ่งใหญ่มาก เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปล่อยให้ชลิตาหลุดมือไปง่ายๆ แต่สิ่งที่ออกมาจากริมฝีปากของชลิตากลับไม่เหมือนกับสิ่งที่เธอกำลังรู้สึก ปากของเธอทรยศต่อแรงกระตุ้นที่เกรียงไกรสร้างขึ้นได้อย่างสำเร็จบางทีหญิงสาวอาจพูดว่าไม่ก็ได้ แต่กลับตรงกัน

"เงียบ!" เกรียงไกรตวาดขึ้นทันที ปัญญาและกระบี่เงียบกริบทันทีและทำตามอย่างว่าง่าย"ครับ บอส พวกเราผิดเองครับ!" ปัญญาพูดอย่างถ่อมตัวเกรียงไกรเหลือบมองชลิตาครู่หนึ่งด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน ส่วนชลิตาเองก็รีบแกล้งทำเป็นไม่เห็นหน้าเกรียงไกร ทั้งสองดูทำตัวไม่ถูก ทั้งที่เมื่อกี้เพิ่งเล่นกันอยู่ในรถแท้ๆ"เอาล่ะ รีบออกรถ!" เกรียงไกรสั่งทันที ให้คนขับพากลับบ้าน ชายหนุ่มเอนหลังพิงเบาะรถ ร่างกายของเขาดูเหนื่อยล้าอย่างมาก เหงื่อยังคงเกาะพราวอยู่บนใบหน้าคมเข้มของเขาบางครั้งชายหนุ่มก็จัดเข็มขัดกางเกงที่ก่อนหน้านี้ถูกปลดออกให้เข้าที่ แม้แต่ซิปกางเกงของเขาก็ยังรูดปิดไม่สนิท เพราะตกใจตอนรถเบรกกะทันหัน ทำให้เขาไม่มีเวลารูดซิปกางเกงให้เรียบร้อยชลิตาเหลือบมองเขา และเผลอหัวเราะเบาๆ ออกมา เหมือนรู้ว่าชลิตากำลังแอบมองอยู่ เกรียงไกรจึงหันไปมองหญิงสาวทันทีเป็นอย่างนั้นจริงๆ ชลิตากำลังมองเขาอยู่ เพราะตกใจและลนลาน เกรียงไกรจึงรีบรูดปิดอย่างรวดเร็ว ใครจะคิดว่า จู่ๆ ชายหนุ่มก็ร้องลั่นอย่างเจ็บปวด เพราะเจ้าน้องชายของเขาโดนซิปกางเกงหนีบเข้าเต็มๆ"อ๊ากกกก ไอ้บ้าเอ๊ย!"ทันใดนั้นทุกคนก็หันไปมองเกรียงไกร ชลิตา

พวกเขากลับไปนั่งที่ของตัวเองอีกครั้ง เกรียงไกรดูโล่งใจมาก ในที่สุดเขาก็หลุดพ้นจากความทรมานที่ถูกซิปกางเกงหนีบได้แล้ว เขาจัดกางเกงให้เรียบร้อยอย่างระมัดระวัง ไม่ให้ไปโดนส่วนที่เป็นแผลชลิตาเหลือบมองแวบหนึ่ง ถึงแม้เธอจะทำเหมือนไม่สนใจ แต่ความจริงแล้วหญิงสาวเป็นห่วงอาการของเกรียงไกรมาก อย่างไรเสียมันก็เป็นอุบัติเหตุ และเกรียงไกรก็มีแผลที่อาจติดเชื้อได้ถ้าไม่รีบรักษาหลังจากเกรียงไกรจัดกางเกงเรียบร้อยแล้ว จู่ๆ ชายหนุ่มก็หันไปทางชลิตา ซึ่งก็กำลังหันมามองเขาอยู่เหมือนกัน ชลิตารีบเบือนหน้าไปทางหน้าต่างทันที แล้วทำเป็นไม่สนใจ แต่แน่นอนว่าชายหนุ่มรู้ดีว่าจริงๆ แล้วชลิตาแค่กำลังแกล้งทำเท่านั้นในหัวของเขาแวบความคิดหนึ่งขึ้นมา เกรียงไกรมีไอเดียดีๆ ที่จะใช้ประโยชน์จากสภาพของตัวเองในตอนนี้แล้ว ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างพอใจ ถึงแม้ชลิตาจะยังหยิ่งและไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง แต่เขาก็ยังจะอดทนรอฟังคำสารภาพรักจากเธอต่อไป"ผมรู้นะ ชลิตา ว่าคุณก็รักผมมากเหมือนกัน อา พูดให้ถูกคือคุณรักอาทิตย์มากต่างหาก ไม่เป็นไร ถ้าคุณอยากมองผมเป็นอาทิตย์ ผมก็จะเปลี่ยนใบหน้าของผมให้กลายเป็นเขา เพื่อที่คุณจะได้ไม่หนีห่า

เกรียงไกรลงจากรถจริงๆ อีกด้านหนึ่ง สุรินทร์ก็จ้องเขม็งไปทางเกรียงไกรทันที ยิ่งทำให้ความแค้นในใจเขาพุ่งสูงขึ้น เขายังถือปืนไว้ในมือ และเขาอาจยิงเกรียงไกรได้ทุกเมื่อในตอนนั้นส่วนปัญญากับ กระบี่ ทั้งสองเห็นสัญญาณที่เจ้านายส่งให้ เกรียงไกรบอกให้ทั้งคู่ใจเย็น เขารู้ว่าตัวเองจะทำอะไรกับเขาปัญญากับ กระบี่จึงทำตาม แต่แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางนิ่งเฉยอยู่เฉยๆ ปัญญาที่ดูสงบนิ่ง แอบติดต่อให้ลูกน้องของเขามาที่นี่อย่างเงียบๆชลิตาที่อยู่ในรถดูเป็นห่วงเกรียงไกรมาก ถึงแม้เธอยังหงุดหงิดเขาอยู่ แต่ความจริงเขาก็คืออาทิตย์ ไม่รู้สิ มันแปลกจริงๆ เธอเกลียดเกรียงไกร แต่เธอกลับรักอาทิตย์มาก ทั้งที่เกรียงไกรกับอาทิตย์ ก็คือคนคนเดียวกัน หนึ่งวิญญาณ หนึ่งร่างกาย และหนึ่งชีวิตเดียวกัน"พระเจ้า เขาบ้าบิ่นเกินไปแล้ว ถ้าเขาถูกยิงจริงๆ ล่ะ? ไม่ได้ ฉันปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ได้ เด็กๆ ต้องเสียใจมากแน่ๆ โดยเฉพาะฉัน...!" ชลิตาพึมพำขณะเห็นเกรียงไกรเริ่มเดินเข้าไปหาสุรินทร์ชลิตาจะไม่ใจคอเปล่าได้อย่างไร เพราะเธอเห็นปืนที่สุรินทร์ถืออยู่พร้อมจะลั่นได้ทุกเมื่อ ถึงเธอจะโกรธเกรียงไกร แต่พูดตามตรง ชลิตาไม่อยากให้เขาตา

แต่มีบางอย่างที่ชลิตายังไม่รู้ จู่ๆ เกรียงไกรก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย"โอ๊ยยย หน้าอกผม! เจ็บมากเลย เหมือนผมกำลังจะตายแล้ว!"ทันใดนั้นชลิตาก็ตื่นตระหนกทันที ยิ่งเห็นเกรียงไกรดูเจ็บปวดมากพร้อมกับกุมหน้าอกไว้ เธอก็ยิ่งลนลาน"คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม โอ๊ย พระเจ้า อย่าเพิ่งตายนะ ลูกๆ ของคุณยังเล็กอยู่เลย จะมาตายง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!!" ชลิตาพูดอย่างตื่นตระหนก เพราะเธอกลัวมากดูเหมือนว่าครั้งนี้ฝีมือการแสดงของเกรียงไกรจะต้องถูกขัดเกลาอีกครั้ง ชายหนุ่มจงใจแกล้งทำเป็นเจ็บปวด เพื่อดูความรู้สึกของชลิตา และแน่นอนว่าเพื่อทำลายความดื้อรั้นของหญิงสาวลงด้วยอีกมุมหนึ่ง ปัญญากับกระบี่ที่กำลังดูการแสดงของเจ้านายก็แทบอยากหัวเราะออกมา ไม่น่าเชื่อเลยว่าเกรียงไกรจะทำเหมือนจะเป็นลมอีกแล้ว"เจ้านายกำลังเล่นอะไรอีกเนี่ย? ไม่ใช่ว่าเมื่อวานเพิ่งเล่นบทอาทิตย์จบไปแล้วเหรอ? หรือจะเล่นบทอาทิตย์อีกแล้วจริงๆ?" ปัญญาบ่น ทำให้กระบี่หัวเราะเบาๆ เมื่อนึกถึงเรื่องที่พวกเขาเพิ่งเล่นละครกันเกี่ยวกับคนรับใช้ชื่ออาทิตย์ ที่แท้จริงแล้วเป็นเจ้านายใหญ่แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ จู่ๆ เ