ตอนที่ 11ถ้าซื้อต้องจ่ายเท่าไหร่รุ่งเช้าแสงแดดอุ่นส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องกว้างร่างบางบนเตียงขยับน้อย ๆ น้ำชาลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก่อนพึมพำเสียงเบา มือเรียวยกขึ้นก่ายหน้าผาก“เมื่อคืน…ฉันทำอะไรลงไปอีกเนี่ย”เธอเหลือบตาไปทางข้างกายพบว่าไดม่อนเองก็นอนอยู่ใกล้ในสภาพที่ทั้งคู่ต่างไม่ได้ปกปิดอะไรมากนักไม่นานชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ มองเธอด้วยสายตาเย็นแต่เจือขี้เล่น“ตื่นแล้วเหรอ”น้ำชาสะดุ้งเล็กน้อย รีบเบือนหน้าหนี“แย่แล้ว…ฉันสายแล้ว”ไดม่อนเอนแขนหนุนหัว หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ“ก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวซะสิ เดี๋ยวติดรถกูไปมหาลัยก็ได้”“ไม่ต้องหรอก…ฉันไม่มีชุดเปลี่ยน ต้องกลับคอนโดเหมือนเดิม”ชายหนุ่มยกคิ้วขึ้น“ชุดนักศึกษาอยู่ในตู้นั่นไง”น้ำชาชะงักไปนิด หันขวับมามองด้วยสีหน้างง ๆ“หา? ชุดนักศึกษา…ชุดนักศึกษางั้นเหรอ”“เออสิ ลองไปเปิดดู”หญิงสาวเม้มปากแน่น ยักคิ้วอย่างรู้ทัน“อ๋อ…คงจะเป็นชุดของสาว ๆ คุณล่ะสิท่า”ไดม่อน ลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่รีบร้อน คว้าผ้าขนหนูขึ้นมาพาดบ่า ก่อนปรายตามองเธอแล้วพูดเสียงเรียบแต่แฝงเจ้าเล่ห์“จะคิดยังงั้นก็ได้…งั้นกูขออาบน้ำก่อนนะ ถ้ารีบนัก ก็มาอาบด้วยกันก็
続きを読む
