All Chapters of มากรัก : Chapter 31 - Chapter 40

ทุกก้าวที่ย่างกรายนั้นเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น คีรติไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมหัวใจถึงได้รู้สึกตุ๊มๆ ต่อมๆ เธอกลัวอะไรงั้นหรือเพียงแค่เห็นแววตาคีรติ ปรมัตถ์ก็รู้ได้ทันทีว่าลูกพี่ลูกน้องกำลังคิดอะไร “แฟนเจ๊พึ่งประชุมเสร็จแล้วแวะมากินข้าวก็แค่นั้นแหละ”หากว่ามันเป็นเช่นนั้นก็คงดี เธอไม่ใช่คนคิดมาก ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมใช้เหตุและผลมาเป็นตัวกำหนดความคิดเสมอ เรื่องอิชย์ก็เช่นกัน คีรติกวาดตามองรอบร้านอาหาร ก่อนที่ดวงตาสวยหวานจะไปหยุดอยู่ที่เจ้าของร่างกำยำสูงใหญ่ที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี อิชย์ยังไม่ทันสังเกตเห็นการมาของเธอและปรมัตถ์ “พี่อิชย์บอกเจ๊ว่าเขามีประชุมสองวัน กินนอนใช้ชีวิตที่โรงแรมนั้นเลย แล้วทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ เขามากับใคร” เห็นเต็มสองตาว่าบนโต๊ะที่อิชย์นั่งมีแก้วน้ำสองแก้ว แก้วที่อยู่ตรงหน้าอิชย์เป็นน้ำเปล่า และอีกแก้วไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามันคือน้ำส้มคีรติเดินปรี่เข้าไปหาชายคนรักทันที เธอต้องรู้ตอนนี้ว่าเขามากับใคร ผู้ชายหรือผู้หญิง แล้วทำไมต้องโกหกเธอเรื่องที่ว่าชายหนุ่มไปประชุม ทำไม!“พี่อิชย์คะ”เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอสมาร์ตโฟนทันทีที่ได้ยินเสียงหวานเอ่ยเรียก ใบหน้าห

ยิ่งก้าวเดินเข้าไปใกล้อิชย์เท่าไหร่ ยิ่งเหมือนเราทั้งคู่อยู่ไกลจนเธอไม่อาจเอื้อมมือไปไขว่คว้าเขาไว้ได้ หัวใจดวงน้อยราวกับถูกควักออกมาแล้วทุบด้วยค้อนอันใหญ่ เมื่อเห็นสายตาไร้เยื่อใยยามที่อิชย์ทอดมองมา..ว่างเปล่าเหลือเกินราวกับว่าเขาและเธอไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทั้งที่เราทั้งสองนอนกอดแนบแน่นนับครั้งไม่ถ้วนช่างแตกต่างจากยามที่อิชย์มองคนรักของเขา สายตาบ่งชัดว่าทั้งรักและเทิดทูนเวลานี้คณานางรู้แล้วว่าสิ่งที่ตนคิดมาตลอดว่าที่เธอกับอิชย์พลอดรักกันบ่อยๆ จะทำให้ชายหนุ่มหลงใหลเธอนั้นผิดแล้ว เขาไม่แยแสเธอสักนิด เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลย ทุกสิ่งทุกอย่างมีเพียงเธอคนเดียวที่คิดไปเอง“พี่อิชย์ขา นี่น้องเหมย เพื่อนเจ้าปก” คีรติแนะนำเพื่อนสนิทน้องชายให้อิชย์รู้จักอย่างไม่รู้เลยว่าตอนนี้บรรยากาศบนโต๊ะนั้นอึมครึมเพียงใดคณานางเงยหน้ามองอิชย์ เพียงแค่เธอเห็นสายตารู้สึกผิดจากอิชย์สักนิด มันคงทำให้หัวใจดวงนี้รู้สึกดีขึ้นบ้าง ทว่าสิ่งที่เจ้าหล่อนหวัง มันกลับเลือนลางจนแทบมองไม่เห็นหรือว่า.. มันไม่มีอยู่เลยดวงตาคู่นั้นมีเพียงถ้อยคำต่อว่าอิชย์พยายามค้นหาว่าเจ้าของนัยต์ตาสีน้ำตาลกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่

ดวงตาสองคู่สบประสานกัน แววตาอิชย์นั้นไร้ซึ่งความรู้สึกผิด ไม่มีเลยสักนิด ตรงกันข้าม.. มันกำลังบอกว่าเขาสนุกและสาแก่ใจที่ผู้หญิงทั้งสองคนนั่งอยู่ด้วยกันได้โดยที่ไม่มีปัญหาคงคิดว่าตัวเองเป็นผู้คุมเกมสินะ “ใช่ค่ะ ทุกอย่างมันต้องใช้เวลา เรื่องหัวใจจะให้รู้สึกได้เวลาสั้นๆ ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะเหมยเป็นคนรักใครรักจริง ตอนนี้หัวใจเหมยยังมีผู้ชายอีกคนอยู่ แต่เหมยเชื่อว่าสักวันเหมยจะลบเขาไปได้ แล้วเมื่อถึงวันนั้นเมื่อไหร่ เหมยไม่ลังเลเลยที่จะเปิดใจเรียนรู้ปก แต่ตอนนี้เหมยปล่อยให้ปกเข้ามาไม่ได้ เพราะเหมยรู้ดีว่าความเจ็บปวดจากเรื่องนี้มันหนักหนาสาหัสแค่ไหน” เจ้าหล่อนพูดชัดและเน้นย้ำทุกถ้อยคำโดยไม่หลบตาอิชย์อิชย์ชะงักเล็กน้อยเมื่อคณานางพูดเช่นนั้น แต่เขาก็สามารถเก็บอาการเอาไว้ได้อย่างแนบเนียนโดยที่คีรติไม่ระแคะระคายหรือทันสังเกตเห็นวันนี้คณานางเห็นชัดทุกอย่างแล้วว่าหัวใจอิชย์เป็นเช่นไร รู้แน่แท้จริงแล้วว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง หากว่าดวงตาคมคู่วาวที่เคยหลงใหลฉายแววห่วงหาหรือรู้สึกผิดสักนิด มันคงไม่ทำให้เธอเดินทางมาถึงจุดนี้ จุดที่.. ตาสว่าง แต่หากถามว่ารักอิชย์ไหม ตอบได้เต็มปากว่ารัก

คณานางทรุดลงตรงหน้าชายที่เธอรักสุดหัวใจ เจ้าหล่อนปล่อยโฮร้องไห้เสียงดัง ร่างบางสั่นสะอื้นไห้ ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเจ็บปวดรวดร้าวจนแทบทานทนไม่ไหว ยิ่งกว่าฟ้าถล่มดินทลายเมื่อนึกถึงใบหน้าแช่มชื่นของทันตแพทย์หญิงคีรติยามได้ชิดใกล้นายแพทย์หนุ่ม พวกเขาสองคนเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกส่วนเธอ.. ทำได้แค่มองอิชย์รู้ดีมาตลอดว่าคณานางรู้สึกเช่นไรกับเขา ชายหนุ่มจึงมั่นใจว่าเจ้าหล่อนจะไม่มีทางไปไหน ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็คงเพราะน้อยอกน้อยใจตามประสาผู้หญิง งอนง้อด้วยคำหวานสักหน่อยคงหาย“เหมย พี่ขอโทษ” เขานั่งลงตรงหน้าหญิงสาวแล้วพยายามรวบเธอมากอด แต่ทว่าคณานางขัดขืน เจ้าหล่อนสะบัดตัวจนหลุดจากอ้อมกอดเขาหญิงสาวขยับตัวหนีจากนายแพทย์อิชย์จนหลังชิดผนังบ้าน เธอมองหน้าเขาแล้วยิ่งร้องไห้ ภาพเหตุการณ์วันนี้ที่ร้านอาหารไหลวนกลับเข้ามาในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า “อย่ามาใกล้เหมย พี่มันเห็นแก่ตัว”“เหมยโกรธพี่เรื่องวันนี้เหรอ พี่ขอโทษ เราดีกันนะ พี่สัญญาว่าต่อไปจะไม่ให้กุ้งกับเหมยต้องมาเจอะกันอีก เหตุการณ์แบบนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้น นะครับที่รัก” เขาพยายามใจเย็นกับหญิงสาว เพราะคิดว่ามันต้องได้ผลเหมือนอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา

เพียงแค่ถึงชักโครก เจ้าหล่อนก็อาเจียนเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่จุกอยู่ลำคอออกมาจนหมด เธอเหนื่อยจนแทบไม่มีแรงแม้กระทั่งกดชักโครก หญิงสาวนั่งลงพิงผนังห้องน้ำ พลันหัวใจก็สั่นไหวระรัวเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตัวเองเป็นเช่นนี้มือน้อยสั่นเทาด้วยกลัวว่าสิ่งที่กำลังคิดมันจะเป็นความจริงค่อยๆ วางแนบหน้าท้องแบนราบ หัวใจถูกบีบคั้นด้วยเรื่องราวที่เกิดขึ้น “หนูมาแล้วจริงๆ เหรอลูก” หากว่าในท้องเธอมีลูกของอิชย์อยู่จริงๆ หญิงสาวคิดไม่ออกเลยว่าหนทางข้างหน้าของตัวเองกับลูกน้อยจะเป็นเช่นไรความคิดฆ่าตัวตายหายไปในพริบตา เมื่อคิดว่าตัวเองมีอีกหนึ่งชีวิตในอุทร หากว่าอิชย์ปฏิเสธที่จะเลี้ยงดูเด็กคนนี้ เธอก็จะไม่ว่าอะไรเขา เพราะชายหนุ่มย้ำเตือนตลอดว่าไม่ต้องการมีลูกกับเธอ เธอจะเป็นคนเลี้ยงเจ้าตัวเล็กเองอย่างน้อย.. ชีวิตก็ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปหญิงสาวนั่งอยู่ตรงนั้นสักพักแล้วลุกขึ้นไปล้างหน้า คณานางมองภาพตัวเองในกระจกแล้วนึกสมเพช แววตาเหม่อลอยราวกับคนที่มีเพียงลมหายใจแต่ไร้จิตวิญญาณ ใบหน้าหวานสะท้อนให้เห็นเด่นชัดว่าหัวใจเศร้าหมองตรอมตรมเพียงใดคณานางปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งอยู่เช่นนั้นสักพัก ก่อนที่จะพยายามรวบรวมแรงเฮื