Todos los capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 521 - Capítulo 530

ทั้งสองคนนัดเจอกันในสถานที่ที่มักจะไปรวมตัวกันเป็นประจำเซิ่งถิงเชินหาหรงซูจนพบ แล้วเอ่ยบอกว่า “ตอนนี้ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอกหน่อย เธออยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยให้ดี ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด”เจี่ยงเวยหยางนั่งอยู่ข้าง ๆ เมื่อฟังคำพูดนี้ของเซิ่งถิงเชิน เขาดูเป็นสามีที่อ่อนโยนและเอาใจใส่มากจริง ๆ เพียงแต่เธอกลับมองไม่ออกเลยว่าความอ่อนโยนเอาใจใส่นี้มาจากความรู้สึกที่แท้จริงจากใจหรือเปล่าหรงซูมีท่าทีเย็นชา “คุณไม่จำเป็นต้องมาบอกอะไรฉันหรอกค่ะ”เซิ่งถิงเชินเพียงแค่คลี่ยิ้มบาง ๆ จากนั้นก็ไปบอกกล่าวกับพวกผู้อาวุโสอีกครั้งแล้วจึงเดินออกจากบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งไปครึ่งชั่วโมงต่อมาภายในคลับเฮาส์ระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งตำแหน่งที่นั่งริมหน้าต่างซูชิงจือนั่งมองดูวิวหิมะนอกหน้าต่างอยู่ที่นั่นเซิ่งถิงเชินเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ก็เห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น บรรยากาศรอบตัวเขาดูอึมครึมและกดดันมากอย่างเห็นได้ชัดเซิ่งถิงเชินก้าวเดินเข้าไปหา แล้วนั่งลงตรงข้ามอีกฝ่าย มองดูใบหน้าด้านข้างที่ตึงเครียดของซูชิงจือ เอ่ยว่า “ไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อของนายดี ๆ ล่ะ”ซูชิงจือหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มไปหนึ่งคำ แล้วกร

เซิ่งถิงเชินมาถึงวิลล่าหัวถัง เมื่อเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ภายในบ้านก็มืดสนิท กลิ่นเหล้าคละคลุ้งผสมกับกลิ่นบุหรี่ฉุนกึกโชยมากระทบจมูกเขามองไปทางตำแหน่งของโซฟา ภายใต้ความมืดมิดสามารถมองเห็นร่างของชายหนุ่มที่นั่งพิงโซฟาอยู่บนพื้นได้อย่างเลือนรางเขาเดินไปเปิดไฟทั้งห้องนั่งเล่นสว่างไสวขึ้นมาในพริบตาซูชิงจือกำลังนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนพรมปูพื้น เงยหน้าพิงโซฟา สภาพของเขาทั้งดูตกต่ำและอมทุกข์ราวกับคนถูกสูบวิญญาณออกจากร่างบนโต๊ะน้ำชาและบนพื้นมีขวดเหล้ากับก้นบุหรี่หล่นเกลื่อนกลาดรู้จักซูชิงจือมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเขาเสียอาการด้วยความเจ็บปวดขนาดนี้ ต่อให้เป็นช่วงหลายปีที่ถูกตระกูลอันควบคุมตัวไว้ในตอนนั้น เขาก็ไม่เคยแสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาแต่ตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าหรงซูคือน้องสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงมาโดยตลอด เขาก็คาดเดาไว้แล้วว่าต้องมีวันนี้ดังนั้นจึงไม่ควรเอาหัวใจไปผูกไว้กับความรู้สึกที่ไม่สามารถควบคุมได้หรือไม่ก็ไม่ควรมอบความรู้สึกของตัวเองให้ใครไปตั้งแต่แรก เพราะความรู้สึกของคนเรามันช่างเปราะบางและไร้ค่าเหลือเกินเมื่อก่อนเขาไม่เข้าใจการกระทำของซูชิงจือเลยจริง ๆ ในเม

แน่นอนว่าเผยหลานหัวยินดีต้อนรับ“คุณเจียงไม่ได้กลับบ้านไปฉลองเทศกาลเหรอ?”หรงซูไม่ได้อธิบายว่าเจียงหวยซวี่รีบกลับมาเพราะตกใจเรื่องนัดดูตัวพอรู้ว่าเจียงหวยซวี่มาถึงเมืองจิงตั้งแต่ช่วงเช้า อีกทั้งเขาก็อยู่ที่เมืองจิงเพียงลำพัง จึงคิดว่าเชิญเขามากินข้าวที่บ้านน่าจะดีกว่าครอบครัวใหญ่พากันนั่งดูโทรทัศน์และพูดคุยเล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นส่วนเรื่องที่เมื่อวานซูชิงจือมาที่บ้าน ไม่มีใครพูดถึงเลย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรงชิงเหวินตั้งใจจะรอให้หรงซูกลับมาวันนี้แล้วค่อยคุยกับเธอเพียงแต่เมื่อวานซูชิงจือส่งข้อความมาหาเขา บอกให้เขาอย่าเพิ่งบอกเรื่องของตัวเองกับน้องสาวเผยหลานหัวเองก็ไม่อยากให้หรงซูรู้เรื่องของชิงจือเหมือนกันหรงชิงเหวินรู้ว่าเป็นเพราะซูจิ่นซี ตัวเขาเองก็ลำบากใจ ตอนแรกเขาก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง หากเซิ่งถิงเชินสามารถแต่งงานกับลูกสาวตระกูลอันได้ เสี่ยวซูก็จะได้หย่ากับเขาแต่ตอนนี้เซิ่งถิงเชินไม่ยอมหย่า ดูจากท่าทีของเขาตอนนี้เหมือนกับอยากจะชดเชยให้ครอบครัวตระกูลหรงด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเขาเองก็มองอีกฝ่ายไม่เข้าตาเช่นกันดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องของซูชิงจือตอนเที่ยง

คืนนั้นเซิ่งถิงเชินได้รับโทรศัพท์จากซูชิงจือ“สัญญาฉบับนั้นที่นายให้เสี่ยวซูไป คืออยากจะให้ป๋อเหิงคว้าความร่วมมือในโปรเจกต์เทคโนโลยีมาให้ได้สินะ”เซิ่งถิงเชินไม่ได้ปฏิเสธ เอ่ยว่า “ก็จริง ถ้าได้ความร่วมมือนี้ไป พอป๋อเหิงบรรลุเป้าหมายตามสัญญาเดิมพันผลประกอบการแล้ว มูลค่าตามราคาตลาดจะทะลุหนึ่งแสนล้านแน่ ดังนั้นสัญญาเดิมพันผลประกอบการฉบับนั้นในตอนนี้จึงถือเป็นโอกาสครั้งสำคัญสำหรับป๋อเหิง”แต่ตั้งแต่แรกที่ให้ป๋อเหิงเซ็นสัญญาเดิมพันผลประกอบการฉบับนั้น จุดประสงค์ของซูชิงจือก็คือต้องการจะเข้าซื้อกิจการของป๋อเหิงนี่คือการวางแผนขยายอาณาจักรธุรกิจของเขา เมื่อมองย้อนกลับไปถึงการตัดสินใจในตอนนั้น โดยตั้งอยู่บนพื้นฐานผลประโยชน์ของเขาเอง มันก็ไม่ได้มีความผิดพลาดอะไรตอนแรกที่เซิ่งถิงเชินยกโปรเจกต์นี้ให้หรงซู ความจริงแล้วซูชิงจือก็เคยคัดค้าน ยังไงซะเรื่องนี้ก็ขัดแย้งกับผลประโยชน์ของเขา แต่เขาต้องการที่จะง้อภรรยาของตัวเองกลับคืนมา ซูชิงจือจึงไม่สามารถหยุดยั้งการกระทำของเขาได้สัญญาฉบับนี้ที่เซิ่งถิงเชินมอบให้หรงซู ในอีกแง่หนึ่งความจริงแล้วก็ถือเป็นการชดเชยแทนซูชิงจือด้วยซูชิงจือฟังคำพูดของเขาแ

ตอนที่หรงซูเดินไปส่งเจียงหวยซวี่และกำลังเดินกลับเข้าวิลล่า ก็ได้รับโทรศัพท์จากเซวียหมิงเฉิงเธอกดรับสาย พลางเอ่ย “ฮัลโหล!”สองวันนี้เซวียหมิงเฉิงคอยติดตามความเคลื่อนไหวของเซิ่งถิงเชินอยู่ตลอดดังนั้นหรงซูจึงรู้ว่าเมื่อวานเซิ่งถิงเชินไปพบซูชิงจือมา ตอนที่ซูชิงจือเดินออกจากคลับเฮาส์สีหน้าของเขาดูแย่มาก เห็นได้ชัดว่าการพูดคุยกับเซิ่งถิงเชินไม่ค่อยราบรื่นนักมันเกิดเรื่องฉุกเฉินอะไรกันแน่ ถึงต้องคุยกันในวันปีใหม่ด้วยตอนค่ำเซิ่งถิงเชินไปหาเขา แล้วก็ไปส่งเขาที่โรงพยาบาลอีก“คุณหนูใหญ่อันกลับมาที่วิลล่าหัวถังครับ แต่วันนี้ก็ถูกส่งตัวไปแล้ว ประธานเซิ่งอยู่ที่วิลล่าหัวถังไม่นานก็กลับเฉียนสุ่ยวิลล์ครับ”หรงซูฟังรายงานของเซวียหมิงเฉิง หรือว่าซูชิงจือกับเซิ่งถิงเชินจะผิดใจกันแล้ว?วันนั้นที่สนามบินสองพี่น้องยังดูไม่อยากจากกันอยู่เลย อันชิงเยว่กลับมาหาเขาอีก แล้วทำไมซูชิงจือถึงต้องรีบส่งเธอกลับไปเร็วขนาดนี้ด้วยล่ะ?ในใจของหรงซูเต็มไปด้วยความสงสัยช่วงสองวันต่อมาเซิ่งถิงเชินก็เอาแต่อยู่ติดบ้าน ไม่ได้ออกไปไหนเลย ไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงหรืองานสังสรรค์ กลายเป็น “สามีที่เอาแต่อยู่ติดบ้าน” ไปเสี