Todos os capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 541 - Capítulo 550

หรงซูกล่าว “ไม่เป็นอะไรมาก”เซิ่งถิงเชินสอบถาม “คืนนี้จะกลับไปกับฉันไหม?”“ฉันจะอยู่บ้านค่ะ”เซิ่งถิงเชินไม่ว่าอะไร ท่าทางอ่อนโยนมากแล้วตอบรับหนึ่งคำ กล่าวว่า “งั้นพรุ่งนี้ฉันพาเหมยเหม่ยมาเยี่ยมเธอ”หรงซูกล่าว “ยังไม่ต้องหรอก ให้ลูกพักอยู่ที่ตระกูลเซิ่งก่อนเถอะค่ะ”“งั้นก็ได้”ซูชิงจือยืนอยู่ด้านหลังระหว่างเซิ่งถิงเชินกับเซิ่งถิงเจ๋อ ฟังอยู่อย่างเงียบเชียบโดยไม่ส่งเสียง เมื่อเห็นเสี่ยวซูไม่เป็นไร เขาเองก็วางใจแล้วตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะสอบถามจริง ๆเผยอวี้กล่าว “ประธานเซิ่ง ประธานซู ถ้าไม่มีธุระอย่างอื่น ก็เชิญกลับไปก่อนเถอะครับ!”หรงซูมองดูซูชิงจือ เธอสังเกตเห็นความผิดหวังในแววตาของเขา กระทั่งเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้นโดยทำตัวไม่ถูกบัดนี้เธอดูไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าตกลงซูชิงจือหมายความว่ายังไงกันแน่เมื่อสบเข้ากับสายตาของหรงซู วินาทีที่สบตากัน ซูชิงจือเก็บรวบอารมณ์ในแววตา “คุณเอเวอลินไม่เป็นไรก็ดีแล้วครับ”หรงซูมองเขา แต่ไม่ตอบรับเซิ่งถิงเชินเบี่ยงตัวหันไปมองซูชิงจือแวบหนึ่ง จากนั้นพูดกับหรงซู “คืนนี้เธอพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ฉันจะมาเยี่ยมเธอใหม่”“ฉันไม่เป็นไรค่ะ ช

ตอนเขาหันหลังเดินออกไป พลันเห็นจ้าวอี้โจวที่เดินสวนมา ใบหน้าของชายหนุ่มหล่อเจ้าเล่ห์ ลมหนาวพัดจนชายเสื้อเขาปลิว ทั่วทั้งตัวแฝงความเย็นเยียบวินาทีที่เห็นจ้าวอี้โจวใบหน้าของเจียงอวี่ที่เดิมทียิ้มแย้มก็บึ้งตึงทันทีจ้าวอี้โจวเก็บสายตากลับมาจากใบหน้าที่เปลี่ยนไปของเจียงอวี่ แล้วมองไปทางเผยอวี้ แม้ต่างจะรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่าย แต่พวกเขาไม่เคยเจอกันมาก่อนพอเผยอวี้เห็นจ้าวอี้โจว ก็เดาได้ตั้งแต่แวบแรกว่าเขาคือใครเซิ่งถิงเจ๋อจ้องจ้าวอี้โจวอย่างระแวง“คิดว่าคนนี้คงจะเป็นคุณเผย เผยอวี้สินะ” จ้าวอี้โจวเป็นฝ่ายทักทายเผยอวี้เผยอวี้เผชิญหน้ากับจ้าวอี้โจวด้วยแววตาเรียบเฉย เห็นเพียงเขาถอดถุงมือสีดำออก แล้วยื่นมือพร้อมบอกว่า “พบกันครั้งแรก ผมชื่อจ้าวอี้โจว เป็นอดีตสามีของเสี่ยวอวี่”เผยอวี้จับมือกับเขา “คุณจ้าวมาเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาลเหรอครับ?”จ้าวอี้โจวกล่าว “ได้ยินว่าประธานเจียงได้รับบาดเจ็บ ผมเลยมาเยี่ยม”เรื่องที่งานประจำปีของหรงเอินเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ คนในวงการต่างรับทราบข่าวกันแล้วเจียงอวี่เอ่ยปาก “พี่ชายฉันไม่ต้องการให้คุณเยี่ยม คุณกลับไปเถอะ!”จ้าวอี้โจวมองเจียงอวี่ เมื่อเ

หรงซูเงยหน้าขมวดคิ้วแน่นแล้วมองเขา กล่าวว่า “เซิ่งถิงเชินคุณลืมข้อตกลงระหว่างพวกเราหรือเปล่า คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับอิสรภาพของฉัน”เซิ่งถิงเชินกล่าว “นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องอิสรภาพของเธอเท่านั้น ตอนนี้เธอเป็นคนที่มีครอบครัวแล้ว เจียงหวยซวี่มีคนในครอบครัวที่ดูแลเขาได้ บุญคุณที่เธอติดค้างเขา ฉันจะใช้แทนเธอเอง”น้ำเสียงนี้แฝงความแข็งกร้าวที่ไม่ให้โต้แย้งแววตาหรงซูเข้มขึ้น ท่าทางเด็ดเดี่ยว กล่าวว่า “เซิ่งถิงเชิน ไม่ต้องให้คุณมาใช้แทนฉัน นี่เป็นเรื่องของฉัน”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ตอนนี้เรื่องของเธอ ก็คือเรื่องของฉัน”หรงซูขมวดคิ้วมองเขา “เซิ่งถิงเชิน ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง”“ทะเลาะอะไรกัน?”จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นหรงซูเก็บสายตากลับมาเซิ่งถิงเชินเบี่ยงตัวแล้วหันไปมอง ก็เห็นซูชิงจือที่กำลังเดินมาทางนี้หรงซูมองเห็นชายหนุ่มที่กำลังเดินมาทางนี้ซูชิงจือเดินไปตรงหน้าของทั้งสอง เมื่อเห็นสีหน้าย่ำแย่ของหรงซู เขาเอ่ยถาม “ประธานเจียงตื่นแล้วเหรอครับ?”หรงซูมองเขาแวบหนึ่ง แต่ไม่ตอบ หันหลังเดินไปที่ห้องผู้ป่วยเมื่อเห็นหรงซูกลับไปที่ห้องซูชิงจือหันไปบอกเซิ่งถิงเ

เจียงหวยซวี่จนปัญญาจึงดื่มน้ำแกงฟักเขียวเข้าไปก่อนนิดหน่อย เขาเคยชิมฝีมือของเผยหลานหัวมาก่อน “ฝีมือทำอาหารของคุณป้า อร่อยกว่าเชฟข้างนอกอีกนะครับ”เผยหลานหัวยิ้ม “งั้นก็ดี คุณรักษาตัวให้ดี ป้าจะทำอาหารที่คุณชอบมาให้กินทุกวันเลยนะ”เจียงหวยซวี่ไม่อยากปฏิเสธความหวังดีของพวกเขา “งั้นต้องรบกวนคุณป้าแล้วครับ”“จะรบกวนอะไรกัน”รอให้เจียงหวยซวี่กับหรงซูกินข้าวเที่ยงเสร็จหรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวก็ไม่อยู่รบกวนการพักผ่อนของเจียงหวยซวี่ หลังกำชับเขาไม่กี่คำ หรงซูก็ส่งพวกเขาลงไปใต้ตึกแล้วจากไปเผยหลานหัวกล่าว “เสี่ยวซู หนูต้องดูแลศาสตราจารย์ให้ดี ครั้งนี้โชคดีจริง ๆ ที่มีหวยซวี่น่ะ!”แม้จะไม่รู้ว่าสถานที่จัดงานเกิดอะไรขึ้น แต่แค่คิดเธอก็รู้สึกกลัวไปหมดหรงซูกล่าว “แม่คะ หนูรู้ค่ะ”จนกระทั่งตอนค่ำทางนี้จ้างผู้ช่วยพยาบาลชายให้ดูแล ส่วนหรงซูเรียกรถกลับบ้านพอหรงซูลงจากรถก็เห็นรถโรลส์รอยซ์คันหนึ่งที่คุ้นตาจอดอยู่ตรงทางเข้า ทำให้เธอเผลอขมวดคิ้ว แล้วเดินเข้าไปในวิลล่าจากนั้นได้เจอกับเซิ่งถิงเชินที่เดินออกมาเซิ่งถิงเชินเห็นเธอกลับมา ก็ก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว กล่าวว่า “กลับมาแล้วเหรอ”หรงซู

“ใครส่งข้อความให้เธอเหรอ?” เจียงอวี่ถามหรงซูกล่าว “เซิ่งถิงเชิน เดี๋ยวคืนนี้พาหยาหย่าไปกินข้าวเย็นด้วยกันน่ะ”เจียงอวี่ยิ้ม พูดอย่างสนใจ “กลัวว่าเซิ่งถิงเชินคงไม่อยากให้ฉันกับหยาหย่าไปนะสิ”หรงซูกล่าว “เขาอยากหรือเปล่าไม่สำคัญหรอก”จู่ ๆ เจียงอวี่ยื่นมือไปจับมือของหรงซูเอาไว้ หรงซูชะงักแล้วมองเธอ“เสี่ยวซู เธออย่าติดกับของเซิ่งถิงเชินเด็ดขาดนะ ต้องอยู่กับผู้ชายแบบนี้ไปตลอดชีวิต เธอมีแต่จะถูกควบคุม”หรงซูยิ้มเป็นรูปโค้งกล่าวว่า “ฉันรู้ดี ตอนนี้สถานการณ์ของพวกเราสลับกันเท่านั้นเอง”ก่อนหน้านี้เธอเป็นคนชี้แนะเจียงอวี่ต้องคิดเพื่ออนาคตตัวเอง พอลูกโตแล้วจะเข้าใจคนเป็นแม่เองตอนนี้กลับเป็นเจียงอวี่ต้องมาเตือนสติเธอถึงตาของเธอแล้วตอนค่ำเซิ่งถิงเชินจองร้านอาหารตะวันตกมีระดับแห่งหนึ่งเอาไว้ตอนหรงซูขับรถไปถึง เซิ่งถิงเชินไปถึงแล้วพอเข้าไปในร้านเซิ่งถิงเชินกำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่บนโซฟา เขาพิงข้างหน้าต่าง แสงไฟสว่างไสวสาดส่องใบหน้าด้านข้างคมสันของเขา ชุดสูททางการ ดูสูงส่งสง่างามเมื่อเห็นพวกเธอ เขาก็วางสายขณะนี้ผู้หญิงที่นั่งเยื้องอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังมองไปทางเซิ่งถิงเชิน ใ