All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 531 - Chapter 540

“ดังนั้นความจริงเซิ่งถิงเชินก็อยากแบ่งผลประโยชน์จากเอ็มเคกรุ๊ปด้วยสินะคะ”ตระกูลอันเฝ้าฝันอยากให้อันชิงเยว่ได้แต่งงานกับเซิ่งถิงเชินเพื่อที่จะได้ร่วมมือกับเขา นึกไม่ถึงเลยว่าเซิ่งถิงเชินจะแอบร่วมมือกับซูชิงจือเพื่อแบ่งผลประโยชน์ของเอ็มเคกรุ๊ป หากคุณนายอันและประธานอันรู้เรื่องนี้เข้า คงได้อกแตกตายแน่“แล้วตอนนี้ตระกูลอันยังไม่รู้เรื่องนี้อีกเหรอคะ?”เจียงหวยซวี่เอ่ย “อันหงต๋าสงสัยเซิ่งถิงเชินมาตลอด แต่ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด แต่ต่อให้หาหลักฐานเจอ ตอนนี้ตระกูลอันก็ทำอะไรซูชิงจือไม่ได้อยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเซิ่งถิงเชินเลย”หรงซู “ดังนั้นถึงไม่มีเซิ่งถิงเชิน ซูชิงจือก็ไม่มีทางพลิกฟื้นกลับมาได้เร็วขนาดนี้ใช่ไหมคะ?”เจียงหวยซวี่เอ่ย “ซูชิงจือเติบโตมาภายใต้การควบคุมของตระกูลอัน ไม่มีอำนาจบารมี ไม่มีที่พึ่งพิงใด ๆ เขารู้จักกับเซิ่งถิงเชินตอนที่ไปเรียนต่อที่อเมริกา ไม่แน่ว่าตอนนั้นทั้งสองคนอาจจะตกลงร่วมมือกันอย่างลับ ๆ ไปแล้วก็ได้ ดังนั้นถ้าสองคนนี้มีเรื่องขัดแย้งกัน ก็ไม่มีทางเป็นเพราะผลประโยชน์ขัดกันแบบธรรมดา ๆ แน่ ยิ่งไปกว่านั้น การที่พวกเขาจะแตกหักกันเพราะเรื่องผลประโยชน์ก็แทบจะเป็น

เซิ่งถิงเชินสบเข้ากับสายตาพินิจพิจารณาของชายหนุ่ม เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ “ตอนนี้ฉันแค่อยากใช้ชีวิตอยู่กับเธอดี ๆ แล้วก็อยู่เคียงข้างเหมยเหม่ยจนเธอเติบโต ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เธอก็ยังมีนายที่เป็นพี่ชายอยู่ทั้งคน แล้วฉันจะไปทำอะไรได้อีกล่ะ”ซูชิงจือเก็บอารมณ์ ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม “ถ้าตอนนี้นายจริงใจจะดีที่สุด”ซูชิงจือเดินออกจากวิลล่าไปคืนนั้นเหมยเหม่ยกลับมาที่ห้องนอนใหญ่ จะนอนกับคุณพ่อคุณแม่เหมยเหม่ยกลิ้งเข้าไปในอ้อมอกของคุณพ่อ แล้วก็กลิ้งเข้าไปในอ้อมอกของคุณแม่ เดี๋ยวก็ลุกขึ้นมาเต้นรำให้คุณพ่อคุณแม่ดูบนเตียง ซนอยู่พักใหญ่ถึงยอมนอนหลังจากเหมยเหม่ยหลับไปแล้วภายในห้องนอนตกอยู่ในความเงียบ ต่างคนต่างใช้โทรศัพท์มือถือหรือแท็บเล็ตจัดการเรื่องของตัวเอง“วันเกิดของเหมยเหม่ย เธอคิดว่าจะจัดให้ลูกยังไง?” ชายหนุ่มมองเธอแล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นวันเกิดของเหมยเหม่ยในปีนี้ตรงกับวันที่หกของช่วงเทศกาลปีใหม่พอดีนี่เป็นวันเกิดปีแรกที่เธอได้อยู่ฉลองกับเหมยเหม่ย และเป็นปีใหม่แรกด้วยเช่นกัน เมื่อนึกย้อนกลับไปเมื่อครึ่งปีก่อน ก็รู้สึกเหมือนทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน นึกไม่ถึงเลยจร

หรงซูมีเรื่องจะมาปรึกษากับเจียงหวยซวี่เธอขึ้นไปชั้นบน และกำลังสอบถามเลขาของเจียงหวยซวี่อยู่ตอนนั้นเองประตูห้องทำงานก็เปิดออกหรงซูเงยหน้าขึ้นก็เห็นซูชิงจือเดินออกมาจากห้องทำงาน พอซูชิงจือเห็นเธอ ทันทีที่สายตาของเขาหยุดอยู่ที่เธอ อารมณ์ซับซ้อนที่ฉายอยู่ในแววตาคู่นั้น ทำให้หรงซูไม่อาจอ่านความคิดของเขาออกเธอเพียงรู้สึกว่าซูชิงจือทำตัวประหลาดอย่างบอกไม่ถูกซูชิงจือพยักหน้าส่งยิ้มบาง ๆ ให้หรงซู จากนั้นก็กล่าวลาเจียงหวยซวี่ก่อนจะก้าวยาว ๆ จากไปหรงซูยืนอยู่กับที่มองตามแผ่นหลังของซูชิงจือที่จากไป จากนั้นก็ละสายตากลับมา หันไปมองเจียงหวยซวี่“เข้ามาสิ!” เจียงหวยซวี่มองหรงซูพลางเอ่ยหรงซูเดินเข้าไปในห้องทำงาน พร้อมกับปิดประตูตามหลัง เอ่ยถามด้วยความสงสัย “ทำไมจู่ ๆ ซูชิงจือถึงมาหาที่หรงเอินได้ล่ะคะ?”เจียงหวยซวี่ชงชาให้เธอหนึ่งถ้วยแล้ววางไว้ตรงหน้าเธอหรงซูนั่งลงบนโซฟาเจียงหวยซวี่อธิบายว่า “เขามาคุยกับฉันเรื่องโครงการลงทุนก่อสร้างของตระกูลอันในเมืองไห่ รวมถึงแนวโน้มเศรษฐกิจในอนาคตน่ะ”หรงซูเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “ฉันก็นึกว่าซูชิงจือมาหาคุณเพื่อคุยเรื่องความร่วมมือซะอีก”เจียงห

หลังอาหารเย็นหรงซูกลับไปอาบน้ำที่ห้องเซิ่งถิงเชินกลับมาที่ห้อง ก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ขอบเตียงกำลังทาน้ำมันบำรุงผิว กล้ามเนื้อแผ่นหลังของเธอโค้งเว้าสวยงามเหมือนสายน้ำ ทุกพื้นที่ผิวเป็นประกายแวววาวน่าหลงใหลทำให้สายตาของเซิ่งถิงเชินล้ำลึกขึ้นเขาก้าวไปข้างหน้า กล่าวว่า “ให้ฉันทาหลังให้ไหม?”หรงซูช้อนตามองเขาแวบหนึ่ง “ตอนนี้คุณยังมีอารมณ์สุนทรีย์อยู่อีกนะ”เซิ่งถิงเชินยิ้มแล้วกล่าว “ยินดีให้บริการ”สุดท้ายหรงซูก็เอาน้ำมันบำรุงผิวให้เขา พร้อมเตือน “อย่าล้ำเส้น”เซิ่งถิงเชินรับน้ำมันมาจากมือของหรงซู กล่าวว่า “กว่าเธอจะยอมกลับมาอยู่กับฉันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ตอนนี้ฉันจะกล้าทำอะไรเธอได้ยังไง”“พูดเหมือนคุณรักฉันลึกซึ้งเหลือเกินนะ”เซิ่งถิงเชินทำเพียงยิ้มบาง ๆหรงซูนอนคว่ำบนเตียง แล้วดึงผ้าห่มมาที่เอวชายหนุ่มนั่งอยู่ขอบเตียง หยดน้ำมันลงบนฝ่ามือ ลูบจากหัวไหล่ของเธอไปถึงหลังคอแล้วเลื่อนลงไปบนแผ่นหลังที่ขาวเนียน มีรอยแผลเป็นสีชมพูยาวสิบเซนติเมตรโดดเด่นสะดุดตามือของเขาหยุดไปครู่หนึ่ง ถามว่า “แผลที่หลังเกิดจากอะไร?”หรงซูไม่อยากบอก จึงพูดว่า “ไม่มีอะไร”เธอไม่อยากบอกเซิ่งถิงเชิ

เริ่นกังยิ้ม กล่าวว่า “ก็แค่สงสัยว่าน้องสาวนายทั้งสวยแล้วก็เก่งขนาดนี้ ตกลงจะแต่งงานกับผู้ชายแบบไหนกันแน่”สุดท้ายเผยอวี้ไม่ได้ตอบคำถามของเริ่นกังเมื่อรอให้แขกทุกคนประจำที่แล้วเจียงหวยซวี่ขึ้นกล่าวคำปราศรัยอย่างไรหรงเอินก็เป็นบริษัทชั้นนำด้านการลงทุน ดังนั้นจึงมีสื่อที่เกี่ยวข้องเข้ามาทำรายงานข่าวด้วยหรงซูเองก็ขึ้นกล่าวคำปราศรัยระหว่างที่เธอกล่าวปราศรัยอยู่นั้นโคมไฟดวงใหญ่เหนือหัวเริ่มสั่นคลอนทันที เสียงสั่นคลอนของมันถูกกลบด้วยเสียงปรบมือขณะที่หรงซูกล่าวจบและขอบคุณพร้อมเดินไปด้านข้างนั้นในที่สุดโคมไฟดวงใหญ่ก็ฝืนน้ำหนักไม่ไหวกระแทกลงมาคนในงานต่างไม่มีใครตั้งตัวทัน มีเพียงเบิกตากว้างแล้วมองดู“ระวัง ! !”ตั้งแต่โคมไฟคริสตัลตกลงมาจนหรงซูถูกผลักให้ล้มลงพื้น ในสมองของเธอว่างเปล่าไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นปัง !เสียงแตกหักดังก้องไปทั่วทั่วทั้งห้องจัดงานเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึงโคมไฟคริสตัลตกลงมา ทำให้ทั้งเวทีตกอยู่ในความมืดมีคนพุ่งขึ้นไปบนเวทีอย่างรวดเร็วหรงซูถูกเจียงหวยซวี่ผลักล้มแล้วป้องกันไว้ใต้ร่าง แต่โคมไฟคริสตัลตกลงมาเร็วเกินไป ทำให้ไม่มีทางหลบหนีพ้นทางดังน