Semua Bab หย่ารักทวงใจ: Bab 641 - Bab 650

ดังนั้น หากอันชิงเยว่กับจ้าวเจิงได้อยู่ด้วยกันจริง ๆ ก็คงกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนอย่างแน่นอน และยังส่งผลกระทบต่อคนอีกไม่น้อย ช่างเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจจริง ๆเจียงหวยซวี่พูดว่า “ซูชิงจือไม่มีทางอยากให้อันชิงเยว่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับจ้าวเจิงแน่นอน เรื่องนี้เป็นเรื่องของตระกูลอัน ขอแค่ไม่กระทบผลประโยชน์ของบริษัทการลงทุนหรงเอินก็พอ”ส่วนจ้าวเจิงนั้นดวงตาคู่หนึ่งภายใต้กรอบแว่นของชายหนุ่มพลันมืดครึ้มลงเขากลับมาก็ดีเหมือนกันหรงซูถอนหายใจยาว “จ้าวเจิงต้องไม่ได้มาดีแน่”ส่วนอันชิงเยว่ก็ใช่ว่าจะอยากอยู่กับจ้าวเจิงจริง ๆ บางทีอาจเพียงต้องการยั่วยุใครบางคนเท่านั้น และแน่นอนว่าเธอทำสำเร็จแล้ว“พอจัดการงานทางนี้เสร็จ เสี่ยวซูก็กลับเมืองจิงไปก่อนเถอะ”หรงซูเข้าใจความหมายของเจียงหวยซวี่ เขาคงต้องอยู่ที่นี่เพื่อจับตาความเคลื่อนไหวของตระกูลอันกับจ้าวเจิง เธอจึงพยักหน้าตอบว่า “ได้ค่ะ งั้นศาสตราจารย์อยู่ทางนี้ก็ระวังตัวให้มากนะคะ”เจียงหวยซวี่ยิ้มพลางพูดว่า “วางใจเถอะ ไม่มีอะไรหรอก เธอตั้งใจทำงานของเธอให้ดีก็พอ เรื่องอื่นไม่ต้องเป็นห่วง”หรงซูตอบรับเบา ๆ “ฉันรู้แล้วค่ะ”เมื่อกลับบริษัทแ

หรงซูกำโทรศัพท์ไว้ในมือตอนนั้นเองหน้าประตูมีเสียงพูดคุยแว่วเข้ามา น่าจะเป็นเซิ่งถิงเชินกำลังคุยอะไรบางอย่างกับพนักงานจากนั้นโทรศัพท์ของเธอก็ได้รับข้อความแชตจากชายหนุ่มอีกครั้ง [มีบางเรื่องที่ฉันต้องจัดการ]หรงซูมองข้อความสั้น ๆ ที่ไม่มีคำอธิบายอะไรมากกว่านั้น เสียงกริ่งหน้าประตูก็ไม่ได้ดังขึ้นอีก ดูท่าเขาคงไปแล้ว เธอจึงวางโทรศัพท์ลงโดยไม่ได้ตอบกลับหลังจากนั้นก็เข้าสู่ช่วงงานยุ่งที่นี่ยังมีอีกหนึ่งโปรเจกต์ที่ต้องเจรจา หรงซูได้รับมอบหมายให้เข้ามารับช่วงติดตามงานเป็นการชั่วคราว เป็นโปรเจกต์ร่วมลงทุนด้านการวิจัยและพัฒนาของบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับแนวหน้าในประเทศ ซึ่งทางอวิ๋นซานแคปปิตอลก็กำลังติดตามโปรเจกต์นี้อยู่เช่นกันจากอัตราการพัฒนาเทคโนโลยีในตลาดปัจจุบัน ประกอบกับรายงานวิเคราะห์ตลาดการเงินช่วงต้นปี งานวิจัยและพัฒนาที่เกี่ยวข้องของไห่ซือเทคโนโลยีมีศักยภาพทางการตลาดมหาศาลในอนาคตดังนั้นทุกวันเธอจึงเอาแต่ยุ่งกับงานของตัวเอง ส่วนเรื่องอื่น ๆ ภายนอก เธอไม่ได้สนใจอีกเจียงหวยซวี่เองก็มีเรื่องให้จัดการมากมาย บางครั้งทั้งสองถึงจะมีโอกาสกินข้าวด้วยกัน และเรื่องที่พูดคุยกันก็มีเพียงเ

หรงซูขมวดคิ้วจ้องเขาเซิ่งถิงเชินมองเลี่ยวจงที่หยุดฝีเท้าลง เมื่อเลี่ยวจงสบเข้ากับสายตาของเขา ก็หันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็วเซิ่งถิงเชินถอนสายตากลับมา ก่อนเงยหน้ามองหญิงสาวข้างกายแล้วถามว่า “เธอโกรธอะไรฉันอีก?”เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของหรงซูพลันเย็นชาลง ก่อนแค่นหัวเราะเยาะแล้วค่อย ๆ นั่งลง พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “อย่าพูดเหมือนกับว่าเราสองคนมีความรู้สึกอะไรต่อกันเลยค่ะ”เซิ่งถิงเชินเหลือบมองใบหน้าด้านข้างอันเย็นชาของหญิงสาวความเงียบเข้าปกคลุมอยู่ชั่วครู่หรงซูรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งที่ถูกเขาจ้อง เธอจึงหันไปมองเขา ทันทีที่สบเข้ากับดวงตาคมกริบราวกับมองทะลุจิตใจคนได้ หัวใจของเธอก็พลันบีบรัดจู่ ๆ เซิ่งถิงเชินก็โน้มตัวเข้ามาหาเธอเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากชายหนุ่ม หรงซูก็เอนตัวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ประสาททั่วร่างตื่นตัวขึ้นมาทันที จู่ ๆ ชายหนุ่มก็ยื่นแขนยาวออกมาแล้วดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอดหรงซูถูกดึงเข้าไปแนบอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างง่ายดาย เธอตกใจจนร้องขึ้นว่า “เซิ่งถิงเชิน!”ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่กำลังโมโหอยู่ในอ้อมแขนด้วยท่าทีสงบนิ่ง “เธอลองตะโกนให้ดังกว่านี้อีกสิ อยากให้ทุ

คืนนั้น หลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำกับโจวไห่จบลงหรงซูก็กลับไปยังโรงแรมในตัวเมืองเธออาบน้ำแล้วนอนลงบนเตียง มองเพดานอย่างเหม่อลอย สมองว่างเปล่าไปหมดในตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์สั่นก็ดังขึ้นหรงซูดึงสติกลับมา ลุกขึ้นนั่งแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เมื่อเห็นชื่อสายเรียกเข้า เธอก็กดรับ “เหมยเหม่ย”“คุณแม่!” เสียงอ่อนเยาว์ของเหมยเหม่ยดังมาตามสาย “คุณแม่ต้องไปทำงานอีกนานแค่ไหนกว่าจะกลับคะ? เหมยเหม่ยคิดถึงคุณแม่แล้ว”หรงซูอธิบายอย่างอ่อนโยน “อีกสองวันพอแม่ทำงานเสร็จก็จะกลับแล้วจ้ะ”เหมยเหม่ยร้องอ๋อ ก่อนพูดว่า “คุณแม่ทำงานเหนื่อยจัง เหมยเหม่ยไม่อยากเห็นคุณแม่เหนื่อยขนาดนี้เลย แต่เหมยเหม่ยยังเด็กอยู่ ช่วยแบ่งเบาภาระคุณแม่ไม่ได้”เมื่อได้ยินเสียงนุ่มนิ่มของเหมยเหม่ย หัวใจของหรงซูก็อ่อนยวบลงโดยไม่รู้ตัว ความเหนื่อยล้าทั้งหมดคล้ายสลายไปในชั่วขณะ เธอยิ้มแล้วพูดว่า “แค่ได้ยินเหมยเหม่ยพูดแบบนี้ แม่ก็ดีใจมากแล้ว แม่ไม่เหนื่อยหรอกจ้ะ แม่แค่อยากให้เหมยเหม่ยมีความสุขทุกวัน”“เหมยเหม่ยก็อยากให้คุณแม่มีความสุขทุกวัน เหมยเหม่ยจะเป็นแก้วตาดวงใจที่ทำให้แม่มีความสุขเอง”“...”หลังจากคุยกับเหมยเหม่ยอยู่พักห

หรงซูไม่ตอบเขา ยังคงเดินตรงไปข้างหน้าต่อจ้าวเจิงกลับเดินตามเธอไปอย่างไม่รีบร้อน “เซิ่งถิงเชินนี่ใจร้ายจริง ๆ แม้แต่กับภรรยาตัวเองก็ยังไม่ปรานี แล้วตอนนั้นคุณจะกลับมาทำไม อยู่ที่อเมริกาไม่ดีกว่าเหรอ? หรือที่คุณพยายามแทบเป็นแทบตายเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเอง ก็เพราะอยากพิสูจน์ว่าคุณคู่ควรกับเขาแล้ว? ถ้าอย่างนั้นก็น่าเสียดายจริง ๆ เซิ่งถิงเชินนี่ไม่มีสายตาเอาเสียเลย ต่อให้คุณเปลี่ยนแปลงตัวเองดีแค่ไหน เขาก็ยังชอบผู้หญิงสวยแต่ไร้สมองอย่างอันชิงเยว่อยู่ดี”“ผู้ชายน่ะ ยังไงก็มีความรู้สึกอยากครอบครองกันทั้งนั้น พอเห็นผู้หญิงที่เคยเป็นของตัวเองกำลังจะไปอยู่กับคนอื่น ในใจก็คงยอมรับไม่ได้อยู่แล้ว”“เอเวอลิน คุณอยากให้เซิ่งถิงเชินรักคุณ แต่โลกนี้ไม่มีหรอกความรักที่มั่นคงต่อคนคนเดียว ผู้หญิงชอบพุ่งเข้าหาความรักเหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ หวังจะได้ความรักที่มั่นคงจนวันตาย แต่สิ่งที่ผู้ชายต้องการก็แค่การเติมเต็มความปรารถนาของตัวเองเท่านั้น ในเกมความรัก ผู้หญิงไม่มีวันสู้ผู้ชายได้หรอก ยิ่งอีกฝ่ายเป็นผู้ชายอย่างเซิ่งถิงเชิน เขาไม่ใช่คนเลือดเย็นไร้หัวใจธรรมดา ๆ เสียด้วย”“เขาเคยทำร้ายคุณ แต่เขาไม่มีทางรู้