Todos os capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 631 - Capítulo 640

ซูชิงจือจะมาร่วมงานอีเวนต์ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเมื่อเห็นเขาคนจำนวนไม่น้อยเป็นฝ่ายเข้าไปทักทาย หลังเกิดเรื่องตระกูลหลี่ นับว่าทำให้ทุกคนได้เห็นถึงฝีมือและความกล้าหาญของซูชิงจือหลังซูชิงจือทักทายผู้คนเสร็จ ในไม่ช้าสายตาก็กวาดมองไปทางเจียงหวยซวี่และหรงซู จากนั้นก้าวเข้าไปหาทั้งสองคนเขาจับมือกับผู้บริหารหลายคนของอวิ๋นซานก่อน จากนั้นหันมองเจียงหวยซวี่กับหรงซู “ประธานเจียง คุณเอเวอลิน”เจียงหวยซวี่จับมือกับเขา “ประธานซู”ทั้งสองคนมีธุระคุยกันคนของอวิ๋นซานเลยขอตัวก่อนหนึ่งในผู้บริหารหันมองพวกเขาโดยไม่รู้ตัวแวบหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างสงสัย “ทำไมดูเหมือนซูชิงจือกับเจียงหวยซวี่จะสนิทกันมากเลยนะ”ต้องรู้ว่าซูชิงจือกับประธานเซิ่งของพวกเขาสนิทกันมาก ว่ากันตามหลักไม่น่าจะสนิทกับคนของหรงเอินขนาดนี้“เรื่องนี้ก็ไม่แน่ใจ อาจจะแค่พูดคุยกันละมั้ง!”อีเวนต์ดำเนินไปจนถึงประมาณห้าโมงเย็น ทั้งงานดำเนินไปอย่างราบรื่นและจบลงอย่างสมบูรณ์ ระหว่างนั้นสิ่งที่ได้รับความสนใจมากที่สุด คือสุนทรพจน์ที่ยอดเยี่ยมของซูชิงจือไม่ว่าเขาจะเป็นคนอย่างไรความสามารถทางธุรกิจของเขาถือว่าประสบความสำเร็จแน่นอน หากไม่พู

“ลองดูสิ”หรงซูปรับอารมณ์เสร็จแล้ว ใช้สองมือรับรองเท้ามาเจียงหวยซวี่นำรองเท้าส้นสูงที่เธอถอดออกใส่เข้าไปในกล่องรองเท้า แล้วใส่ถุง เมื่อเห็นเธอสวมรองเท้าเสร็จแล้ว จึงถาม “พอดีไหม?”หรงซูยิ้มแล้วตอบรับ กล่าวว่า “พอดีค่ะ”เซิ่งถิงเชินมองทั้งสองเงียบ ๆซูชิงจือหันไปพูดกับเซิ่งถิงเชิน “ถิงเชิน นายมานี่หน่อย”เซิ่งถิงเชินเก็บสายตากลับมา หันมองซูชิงจือต่อมาทั้งสองหันหลังจากไป“เพิ่งมาจากสนามบินเหรอ?” ซูชิงจือกล่าวเซิ่งถิงเชินตอบรับหนึ่งคำหลังจากเขาส่งเหมยเหม่ยกลับบ้าน ก็มาที่นี่โดยตรงซูชิงจือหยุดฝีเท้า แล้วชำเลืองมองเขา กล่าวว่า “การกระทำของนายเหมาะกับคู่สามีภรรยาสองคนที่รักกันและกัน ไม่อย่างนั้นมีแต่จะทำให้อีกฝ่ายอึดอัด”ริมฝีปากบางของเซิ่งถิงเชินยกขึ้น ยื่นมือไปหยิบแก้วเหล้าด้านข้าง เงยหน้าดื่มหนึ่งคำ กล่าวว่า “ระหว่างสามีภรรยา ไม่เหมาะสมหรือไง?”ซูชิงจือละสายตากลับมา สายตาหยุดมองที่อื่น เขาไม่ได้พูดอะไรอีกบรรยากาศเงียบไปสองวินาทีปลายนิ้วเซิ่งถิงเชินลูบแก้ว นิ้วมือขยับเล็กน้อย สายตาล้ำลึกมองดูเหล้าที่กำลังแกว่งไปมา เขาเอ่ยถาม “คิดจะร่วมงานกับเจียงหวยซวี่เหรอ?”ซูชิงจื

หรงซูลูบหัวน้อย ๆ ของเหมยเหม่ย กล่าวว่า “ยังไม่ถึงจ้ะ”เหมยเหม่ยเกาะขาหรงซูแล้วซักไซ้ต่อ “แล้วตกลงคือเมื่อไหร่ล่ะคะ?”หรงซูมองดวงตากลมโตใสแจ๋วคู่นั้นของเหมยเหม่ย พูดอย่างจนใจ “รอให้ถึงตอนดอกทับทิมบานจ้ะ”จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ ตอนแรกที่รู้ว่าตัวเองตั้งท้องตรงกับวันเกิดของเธอพอดี วันนั้นคุณป้าข้างบ้านมอบดอกทับทิมให้เธอหนึ่งช่อ ในตอนนั้นเธอทั้งตื่นตระหนก หวาดหวั่นและกระวนกระวาย แต่ก็ยังแอบดีใจว่านี่คือของขวัญที่สวรรค์มอบให้เธอเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ตำแหน่งข้างหรงซู เหมยเหม่ยวิ่งไปหาเขา เข้าไปใกล้แล้วถามว่า “คุณพ่อคะ ดอกทับทิมจะบานเมื่อไหร่คะ?”เซิ่งถิงเชินคิดอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวว่า “น่าจะประมาณเดือนพฤษภาคม”เหมยเหม่ยตอบรับ “งั้นถึงตอนนั้นคุณพ่อต้องทำของขวัญด้วยตัวเองให้คุณแม่หนึ่งชิ้นนะคะ”เซิ่งถิงเชินตอบรับ “พ่อรู้แล้วจ้ะ”สำหรับคำพูดนี้ของเซิ่งถิงเชิน หรงซูไม่ใส่ใจเลยสักนิดสองวันนี้หรงซูกับเซิ่งถิงเชินต่างก็อยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยในวิลล่า แกะของขวัญวันเกิดเป็นเพื่อนเธอ ของขวัญที่ส่งมาจากทั่วทุกมุมโลก ใกล้จะกองเป็นภูเขาลูกเล็กของขวัญทุกชิ้นที่แกะออก ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาขนฟูสั่งท

เจียงหวยซวี่เห็นเธอ กลิ่นอายกดดันทั่วทั้งตัวถูกเก็บรวบ“ประธานเจียง”“สำหรับการประชุมในวันนี้ เธอมีความคิดเห็นยังไง” เจียงหวยซวี่ถามหรงซูกล่าว “ฉันคิดว่ามีหลายด้านที่จำเป็นต้องปรับใหม่...”เจียงหวยซวี่ฟังการวิเคราะห์ของหรงซูอย่างตั้งใจ ไม่ได้พูดแทรก และพยักหน้าเห็นด้วยเป็นระยะ “งั้นเธอจัดทำแผนงานที่เป็นรูปธรรมให้ฉันหนึ่งชุด”“ได้ค่ะ”“วันนี้พอแค่นี้ก่อน! เธอไปเก็บของ แล้วเดี๋ยวไปกินข้าวเย็นกัน”หรงซูตอบรับหนึ่งคำเวลาประมาณสองทุ่มทั้งสองคนกินอาหารเย็นที่ร้านอาหารทะเลแห่งหนึ่งระหว่างนั้นหรงซูได้รับสายจากเหมยเหม่ยเหมยเหม่ยรู้ว่าตอนนี้เธอกินข้าวอยู่ข้างนอก จึงเอ่ยถาม “ทำไมดึกขนาดนี้คุณแม่เพิ่งกินข้าวเย็นคะ?”หรงซูอธิบาย “วันนี้เลิกงานค่อนข้างดึก เลยกินข้าวเย็นดึกไปหน่อยจ้ะ”เหมยเหม่ยตอบรับ พูดว่า “แล้วคุณแม่กินข้าวเย็นคนเดียวเหรอคะ?”“แม่กินกับเจ้านาย”“งั้นก็กินกับคุณอาเจียงใช่ไหมคะ?”ก่อนหน้านี้เหมยเหม่ยเคยไปบริษัทของหรงซู รู้ว่าคุณแม่ทำงานที่บริษัทของคุณอาหรงซูตอบรับหนึ่งคำ เธอไม่ได้คุยกับเหมยเหม่ยนานมากแล้วก็วางสายเหมยเหม่ยวางโทรศัพท์ลง เงยหน้าน้อย ๆ มองเซิ่ง

การปรากฏตัวของทั้งสอง ด้วยรูปลักษณ์ที่โดดเด่นไร้ที่ติและรูปร่างสูงสง่า ผู้ชายดูสูงศักดิ์สุขุม ผู้หญิงดูงดงามสะดุดตา มองแวบเดียวก็แตกต่างจากผู้คนโดยรอบ ทำให้คนเหลียวหลังมองได้ไม่น้อยบนถนนเส้นนี้มีช่างภาพสตรีตไม่น้อยมีช่างภาพคนหนึ่งสังเกตเห็นพวกเขาก่อน วิ่งเข้ามาบอกว่าถ่ายรูปให้ฟรีได้ ช่างภาพชมทั้งสองคนไม่หยุด ท่าทีที่จริงใจ ทำให้ปฏิเสธไม่ลง“คุณผู้ชายคะ คุณกับแฟนของคุณเหมาะสมกันมาก ไม่เคยเห็นคนที่ทั้งสวยหล่อและเหมาะสมกันเหมือนพวกคุณมาก่อนเลยค่ะ”เมื่อเจอความกระตือรือร้นของช่างภาพ เซิ่งถิงเชินตอบกลับอย่างมีมารยาท “ขอบคุณครับ พวกเราแต่งงานกันแล้ว”“จริงเหรอคะ พวกคุณสมบูรณ์แบบมากจริง ๆ ขอเวลาไม่กี่นาที ถ่ายรูปให้พวกคุณสองสามรูปนะคะ”เซิ่งถิงเชินมองหรงซู กล่าวว่า “ถ่ายสักสองใบก็ได้ครับ”เมื่อเผชิญหน้ากับความจริงใจและกระตือรือร้นของสาวน้อย หรงซูก็ไม่อยากให้ใครเสียหน้าหากเธอมาคนเดียว แล้วมาเจอสาวน้อยแบบนี้ เธอเองก็ไม่ปฏิเสธเหมือนกันช่างภาพหาตำแหน่งที่ย้อนแสงแห่งหนึ่งให้ทั้งสอง แสงเรืองรองสาดส่องบนตัวทั้งสอง ดูศักดิ์สิทธิ์และสมบูรณ์แบบ“คุณเซิ่งคะ วางมือไว้บนเอวของภรรยาคุณ มองภรร