Todos os capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 671 - Capítulo 680

ดังนั้น เพียงชั่วข้ามคืนทุกอย่างก็ดูราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นแต่เรื่องที่หรงซูกับเซิ่งถิงเชินแต่งงานกันแล้วนั้น กลายเป็นความจริงผู้อำนวยการฝ่ายลงทุนของบริษัทหรงเอินผู้นี้ ก็คือภรรยาของเซิ่งถิงเชินคืนนั้นเซิ่งถิงเชินกลับไปที่บ้านตระกูลเซิ่งบรรยากาศภายในห้องรับแขกเคร่งเครียดเป็นพิเศษเขาตัดสินใจจัดงานเลี้ยงขึ้น เพื่อประกาศสถานะของหรงซูอย่างเป็นทางการเสิ่นอวี้หรงเป็นคนแรกที่คัดค้าน “ถิงเชิน ลูกใช้อารมณ์มากเกินไปแล้ว ตอนนี้ลูกหลงกลเธอเข้าเต็ม ๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ลูกยอมให้ผู้หญิงคนหนึ่งจูงจมูกแบบนี้”เซิ่งถิงเชินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “แม่ครับ ผมรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไร และไม่ได้ถูกใครจูงจมูกด้วย เมื่อก่อนที่คุณย่าพูดไว้ก็ไม่ผิด ผมเองก็จำเป็นต้องแต่งงานเพื่อสืบทอดสายเลือดของตระกูล”เสิ่นอวี้หรงมีสีหน้าบึ้งตึง ก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนกลับเข้าห้องด้วยความโมโหเซิ่งหานจางมองลูกชาย น้ำเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถิงเชิน ลูกก็ควรปรึกษาพวกเราล่วงหน้าสักหน่อย”เซิ่งถิงเชินตอบ “เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน ผมเลยไม่มีเวลาบอกทุกคนล่วงหน้า”เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วต่อให้พ

กระทั่งเซิ่งถิงเชินจัดการเอกสารในมือเสร็จ วางมันไว้ข้าง ๆ แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาดำสนิทจับจ้องเธอ ความกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ออกมาจนชวนให้หายใจไม่ทั่วท้องหลูเสวี่ยหลุบตาลง รอให้เซิ่งถิงเชินเป็นฝ่ายเอ่ยถาม“ตอนนั้นทำไมถึงเลือกมาที่อวิ๋นซาน?” เซิ่งถิงเชินถาม น้ำเสียงเรียบนิ่งจนจับอารมณ์ไม่ได้หลูเสวี่ยค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ตอบว่า “ฉันอยากมีพื้นที่ให้ตัวเองได้เติบโตมากกว่านี้ การได้ทำงานข้างกายประธานเซิ่ง สำหรับฉันทั้งเป็นเกียรติและเป็นบททดสอบ อีกอย่างฉันค่อนข้างชอบงานที่มีความท้าทายค่ะ”นับตั้งแต่เข้าทำงานมาจนถึงตอนนี้ ทุกงานที่ได้รับมอบหมาย เธอล้วนทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่ด้อยไปกว่าตอนที่หรงซูทำงานอยู่ข้างกายเขาเลยแม้แต่น้อยดังนั้นในเรื่องงาน เซิ่งถิงเชินจึงไม่มีข้อกังขาในตัวเธอ“ถ้าให้คุณเลือกอีกครั้งระหว่างบริษัทหรงเอินกับอวิ๋นซาน คุณจะเลือกที่ไหน?”หลูเสวี่ยสบตาชายหนุ่ม หัวใจพลันบีบรัดอย่างควบคุมไม่ได้ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความสงบ ก่อนรับรองว่า “ประธานเซิ่ง ในเมื่อฉันอยู่ที่อวิ๋นซานแล้ว ฉันก็ไม่มีทางคิดเป็นอื่นค่ะ”เซิ่งถิงเชินหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำลง

อีกทั้งก่อนหน้านี้เซิ่งถิงเชินกับอันชิงเยว่อยู่ด้วยกันนั้นตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ข่าวลือต่าง ๆ แพร่สะพัดไปทั่ว แต่ข้อสันนิษฐานที่ดูน่าเชื่อถือที่สุดก็คือ ตอนนั้นเอเวอลินอาศัยการมีลูกเพื่อไต่ขึ้นมา เพียงแต่พื้นเพครอบครัวของเธอไม่คู่ควรแก่การเปิดเผย จึงไม่มีการประกาศความสัมพันธ์มาตลอด ตอนนี้เด็กค่อย ๆ โตขึ้น เอเวอลินเองก็อาศัยความสามารถของตัวเองจนได้รับการยอมรับจากตระกูลเซิ่ง และเมื่อเซิ่งถิงเชินออกมาประกาศเรื่องการแต่งงานของพวกเขาด้วยตัวเอง ก็เท่ากับว่าเอเวอลินประสบความสำเร็จในการขึ้นมายืนในฐานะภรรยาอย่างสมบูรณ์เพียงแต่ตอนนี้เอเวอลินยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายลงทุนอยู่ที่บริษัทหรงเอิน อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจียงหวยซวี่ หลายครั้งในที่สาธารณะ การวางตัวของทั้งสองดูสนิทสนมกันเป็นพิเศษหากดูจากข่าวที่ถูกเปิดเผยก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะมองอย่างไร ทั้งคู่ก็ดูไม่เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับลูกน้องธรรมดาเลยหรือว่าเอเวอลินกับเจียงหวยซวี่จะมีความสัมพันธ์ที่เปิดเผยไม่ได้จริง ๆการที่เซิ่งถิงเชินออกมาเปิดเผยความสัมพันธ์ ก็เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของอย่างนั้นเหรอ?ดังนั้นควา

ซูชิงจือนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนผ่อนลมหายใจยาวออกมา ราวกับกำลังลังเลเจียงหวยซวี่เอ่ยขึ้น “ถ้าประธานซูไม่สะดวกจะพูด ถ้างั้นก็...”“เธอเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของผม” ซูชิงจือพูดแทรกเจียงหวยซวี่เมื่อได้ยินดังนั้นเจียงหวยซวี่อดขมวดคิ้วแน่นไม่ได้ ชั่วขณะหนึ่งทั้งห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบแต่เจียงหวยซวี่ก็ยอมรับความจริงนี้ได้อย่างรวดเร็ว เขารู้อยู่แล้วว่าหรงซูยังมีพี่ชายอีกคน เพียงแต่หลายปีก่อนตอนที่แม่ของเธอหย่าร้าง ก็ได้พาพี่ชายของเธอไปด้วยคิดไม่ถึงว่าคนคนนั้นจะเป็นซูชิงจือเขาเพียงเอ่ยว่า “โชคชะตาช่างเล่นตลกกับคนจริง ๆ”ตอนนี้ซูชิงจือไม่กล้าไปแสดงตัวกับเสี่ยวซูว่าเป็นพี่ชาย ก็ถือว่าเข้าใจได้ได้ยินซูชิงจือหัวเราะอย่างขมขื่น เอ่ย “ใช่ โชคชะตาช่างเล่นตลกจริง ๆ ผมไม่เพียงแต่ไม่ได้ปกป้องเธอ กลับยังทำร้ายเธอมาโดยตลอด”“เพราะงั้นที่คุณมาถามผมว่า ผมคิดยังไงกับเรื่องที่เสี่ยวซูกับเซิ่งถิงเชินเปิดเผยความสัมพันธ์ คุณอยากรู้อะไรกันแน่?”ซูชิงจือตอบ “ถ้าเป็นไปได้ แน่นอนว่าผมอยากให้คนที่อยู่ข้างกายเสี่ยวซูเป็นประธานเจียงมากกว่า ผมหวังว่าเสี่ยวซูจะมีความสุข ผมไม่อยากเห็นเธอต้องทุกข์ทรมาน เสี่ย

หรงซูอุ้มเด็กไว้ พลางอดหยอกเขาไม่ได้ “มองแบบนี้แล้ว รู้สึกว่าจะหน้าเหมือนพี่เวยหยางมากกว่านะคะ”ฟู่สิงโจวเอ่ย “ลูกชายเหมือนแม่ แน่นอนว่าต้องหน้าเหมือนแม่มากกว่าอยู่แล้ว”“ต่อไปโตขึ้นต้องเป็นหนุ่มหล่อแน่นอน”เจ้าตัวน้อยราวกับรู้ว่ามีคนกำลังชมตัวเอง จึงอ้าปากยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเห็นรอยยิ้มของทารกน้อย หัวใจของหรงซูก็พลันอ่อนโยนลงตามไปด้วยแสงแดดจากนอกหน้าต่างสาดลงบนใบหน้าด้านข้างของหญิงสาว เส้นผมเป็นประกายระยิบระยับ ภาพนั้นดูอ่อนโยนงดงามราวกับภาพวาด“ดูเจ้าตัวเล็กนี่สิ ต้องชอบให้คนอื่นชมแน่ ๆ” หรงซูพูดกับเจี่ยงเวยหยาง ระหว่างนั้นบังเอิญสบเข้ากับสายตาของเซิ่งถิงเชินที่กำลังจับจ้องเธออยู่ เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเก็บสีหน้ากลับเป็นปกติอย่างแนบเนียนเจี่ยงเวยหยางเอ่ย “สงสัยจะเหมือนพ่อ ได้ยินได้แต่คำชม ใครว่าอะไรหน่อยไม่ได้เลย”ฟู่สิงโจวเอ่ยอย่างจนใจ “ทำไมวกมาที่ผมได้ล่ะ ตอนคุณด่าผม ผมเคยเถียงกลับตอนไหนกัน ไม่ใช่ว่าต้องยอมให้คุณสั่งสอนแต่โดยดีตลอดเหรอ” “…”หรงซูอุ้มเด็กอยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่กำลังจะวางลง เซิ่งถิงเชินก็เอ่ย “ให้ฉันอุ้มหน่อย”เธอเหลือบมองชายหนุ่ม“เธอไม่ต้องขยับ ฉั