สีหน้าของเซิ่งถิงเชินยังคงเป็นปกติ เขาเงยหน้ามองหรงซู แต่หรงซูมีสีหน้าเรียบเฉยและไม่ได้มองเขา ก่อนจะได้ยินชายหนุ่มพูดกับเหมยเหม่ยว่า “เหมยเหม่ยบอกคุณแม่ให้เอารูปมาให้คุณพ่อดูหน่อยสิ”หรงซูขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางมองชายหนุ่มเหมยเหม่ยหันไปมองหรงซู “คุณแม่คะ หนูกับคุณพ่ออยากดู”หรงซูลูบศีรษะเหมยเหม่ย พลางบ่ายเบี่ยงว่า “รูปสำรองไว้ในคอมพิวเตอร์แล้ว ในโทรศัพท์ดูไม่ได้แล้ว ไว้กลับไปค่อยดูนะ”เหมยเหม่ยร้องอ๋อ “งั้นก็ได้ค่ะ ไว้กลับถึงบ้านแล้วหนูกับคุณพ่อค่อยดู”เซิ่งถิงเชินมองหรงซู หรงซูสบตากับเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนสายตากลับอย่างเย็นชาวันนี้เที่ยวเล่นกันมาทั้งวันเหมยเหม่ยหลับไปอย่างรวดเร็วบนรถ ส่วนหรงซูเอนหลังพิงเบาะ ค่อย ๆ หลับตาพักสายตาได้ยินเพียงชายหนุ่มลดเสียงลงแล้วเอ่ย “ตอนนี้ความสัมพันธ์ของเราเปิดเผยแล้ว จำเป็นต้องจัดงานเลี้ยงประกาศอย่างเป็นทางการสักครั้ง”เมื่อได้ยินดังนั้นหรงซูลืมตาขึ้นมองเซิ่งถิงเชิน “แล้วถ้าฉันไม่ตกลงให้จัดล่ะ?”“ถ้ายังไม่หายโกรธ ก็รอไปก่อนได้ แต่ยังไงชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป เธอจะโกรธฉันอยู่อย่างนี้ตลอดก็ไม่ใช่ทางออก” ระหว่างพูด เซิ่งถิงเชินขยับผ้าห่มผืนเล
Read more