All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 681 - Chapter 690

พูดให้ชัดก็คือตอนนี้ในสายตาของคนอื่น เธอกับเซิ่งถิงเชินถือเป็นผู้มีผลประโยชน์ร่วมกัน ไม่เพียงแต่ผู้บริหารระดับสูงของหรงเอินจะมีข้อกังวล แม้แต่บริษัทที่ร่วมงานกับหรงเอิน ต่อไปเวลาที่เธอไปเจรจาเรื่องงาน อีกฝ่ายย่อมติดใจกับสถานะของเธออย่างแน่นอน เพราะถึงอย่างไรเจียงหวยซวี่กับเซิ่งถิงเชินก็เป็นคู่แข่งกันโดยสิ้นเชิงถึงเจียงหวยซวี่จะยืนกรานปกป้องเธอ และเธอจะดึงดันอยู่ที่หรงเอินต่อ แต่หลังจากนี้การทำงานของเธอในหรงเอินย่อมไม่ราบรื่นเหมือนเดิม และต้องถูกครหาวิจารณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“ที่จริงคุณเองก็ยอมปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นใช่ไหม?” หรงซูถามเซิ่งถิงเชินเอื้อมมือโอบหญิงสาวเข้ามาในอ้อมแขน ปลายคางแตะเบา ๆ บนศีรษะของเธอ ทุกลมหายใจเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมของหญิงสาว เขาเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำช้า ๆ “ไม่ว่าฉันจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นหรือไม่ เรื่องก็เกิดไปแล้ว เธออย่าคิดว่าฉันเก่งกาจขนาดนั้นเลย ฉันไม่ใช่ผู้หยั่งรู้อนาคต”น้ำเสียงของหรงซูทุ้มลงเล็กน้อย “ตรรกะของคุณก็คือ เรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว ต่อให้สืบสาวเอาความก็ไม่มีความหมายอะไรอยู่ดี”เซิ่งถิงเชินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย หลุบตามองอารมณ์

หรงซูมาถึงบริษัทหรงเอินเมื่อมาถึงบริษัทดูเหมือนทุกอย่างจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด“เสี่ยวซู กลับมาแล้วเหรอ?” ซ่งเหยียนเห็นเธอก็รีบเดินเข้ามาหาหรงซูตอบรับ “ฉันไปหาประธานเจียงก่อนนะ”ซ่งเหยียนเอ่ย “ได้ เธอไปก่อนเถอะ คืนนี้ค่อยกินข้าวด้วยกันแล้วคุยกัน”“ได้”เมื่อมาถึงห้องทำงานของเจียงหวยซวี่ เธอก็เคาะประตูก่อนเดินเข้าไป“ประธานเจียง”เจียงหวยซวี่วางเอกสารในมือลง เงยหน้ามองเธอแล้วลุกขึ้น “นั่งสิ”หรงซูเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาเจียงหวยซวี่หยิบเอกสารอีกฉบับ เดินมาหยุดตรงหน้าเธอแล้วยื่นให้ “เธอลองดู”หรงซูเอื้อมมือไปรับ พลิกอ่านเนื้อหาในเอกสารอย่างรวดเร็ว เมื่ออ่านคร่าว ๆ จนจบก็เงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ “นี่คือ……”เจียงหวยซวี่อธิบาย “สาขาเมืองซีเริ่มดำเนินงานอย่างเป็นทางการในปีนี้ รัฐบาลท้องถิ่นให้ความสำคัญกับการดึงสายงานวิจัยและพัฒนาของเถิงฮุยเข้ามา เพราะงั้นฉันจึงตัดสินใจรับความร่วมมือกับซูชิงจือ ส่วนทางเมืองซี ฉันเตรียมจะให้เธอไปดูแลต่อ”หรงเอินเริ่มขยายธุรกิจในเมืองซีตั้งแต่ต้นปีนี้ เมืองซีเป็นหนึ่งในเมืองที่รัฐบาลประกาศให้ได้รับการสนับสนุนด้านงบประมาณเป็นพิเศษ รัฐบา

เซิ่งถิงเชินเดินฝีเท้าหนักไปตรงหน้าหรงซู สายตาของเขามองผ่านเจียงหวยซวี่โดยตรง แล้วไปหยุดที่เธอ กล่าวว่า “ไปเถอะ กลับกันดีกว่า”ระหว่างที่พูดเขายื่นมือไปจับมือของเธอมากุมไว้ในฝ่ามืออย่างเป็นธรรมชาติ หลังจากนั้นชำเลืองมองเจียงหวยซวี่ “ประธานเจียง พวกเรากลับก่อนนะครับ”เมื่อทั้งสองมองสบตากัน บรรยากาศเหมือนแข็งค้างไปชั่วขณะเซิ่งถิงเชินพาหรงซูเดินออกจากล็อบบีไปที่รถรถค่อย ๆ ขับออกไป ไม่ช้าก็เข้าสู่ถนนเส้นหลักมือเซิ่งถิงเชินจับพวงมาลัย กำลังขับรถ และมองตรงไปข้างหน้า เขาเอ่ยถาม “คิดจะทำยังไง?”หรงซูตอบกลับ “ไม่คิดจะไปค่ะ”เซิ่งถิงเชินได้ยินแบบนั้น บนใบหน้าหล่อไม่สะทกสะท้านใด ๆ น้ำเสียงยิ่งราบเรียบจนเดาอารมณ์ไม่ออก กล่าวว่า “ในเมื่ออยากอยู่ ก็อยู่ต่อเถอะ”เมื่อฟังน้ำเสียงของเขา หรงซูนิ่งเงียบไม่ตอบกลับอีก เธอไม่คิดจะบอกแผนการหลังจากนี้ของตัวเองให้เขาฟังซูชิงจือจะร่วมงานกับหรงเอิน หลังจากนี้จะดำเนินอย่างลับ ๆ จะไม่เปิดเผยต่อหน้าสาธารณะ แต่ด้วยความฉลาดของเซิ่งถิงเชิน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่สังเกตเห็น แต่ดูจากตอนนี้ ฝั่งเขาก็ดูไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เหมือนกันเป็นเพราะสาเหตุอะไรกันแ

“คุณแม่คะ ถึงคุณน้าโอลิซาจะสวยและอ่อนโยนมาก แต่เหมยเหม่ยก็ไม่อยากให้คุณน้าโอลิซาพักอยู่ที่บ้านของพวกเรานานเกินไปนะคะ”หรงซูยิ้ม แล้วเอ่ยถาม “เหมยเหม่ยชอบคุณน้าโอลิซาไหม?”เหมยเหม่ยหัวเราะคิกคักตอบว่า “ถ้าคุณแม่ชอบ เหมยเหม่ยก็ชอบค่ะ”บุคลิกสะอาดบริสุทธิ์บนตัวโอลิซา ดึงดูดให้เด็กตัวน้อยชอบได้ง่ายมากหรงซูส่งเหมยเหม่ยไปถึงโรงเรียนอนุบาลต่อมาคนขับส่งเธอไปที่บริษัท เธอนั่งอยู่บนรถหันหน้าไปทางหน้าต่าง สีหน้าเริ่มหม่นหมองลงตอนนั้นเธอให้คนส่งโอลิซาไปเข้าพักที่โรงแรม เดวิดเองก็ไม่ได้ตอบข้อความของเธอ เธอเองก็ขี้เกียจสนใจ ต่อมาเกิดเรื่องขึ้นมากมาย เธอลืมคนอย่างโอลิซาไปนานแล้วด้วยซ้ำนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะโผล่มาที่เฉียนสุ่ยวิลล์กะทันหันโอลิซาบอกว่าหรงซูให้คนส่งเธอมาเฉียนสุ่ยวิลล์ เห็นได้ชัดว่าเซิ่งถิงเชินเองก็คิดว่าเป็นแบบนี้เหมือนกันถ้าโอลิซากำลังโกหก เป็นไปไม่ได้ที่เซิ่งถิงเชินจะดูไม่ออก แต่ดูจากท่าทีและการกระทำของเซิ่งถิงเชิน ก็คือคิดว่าเธอสั่งให้คนพาโอลิซามาเข้าพักที่เฉียนสุ่ยวิลล์หรงซูอธิบายความรู้สึกในใจตอนนี้ไม่ถูกเธอเองก็ไม่อยากอธิบายใด ๆ กับเซิ่งถิงเชินตอนนี้เขายอมให้โอล

ซูชิงจือหลุบตาลงเซิ่งถิงเชินพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงที่ช้าลง “ฉันรู้ ตอนนี้นายกำลังโกรธอยู่ นายหวังว่าเธอจะมีชีวิตที่มีความสุข แต่เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ต่อให้พวกเราหย่ากันจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าเธอจะสามารถมีความสุข การแต่งงานความรักไม่ใช่โจทย์คณิตศาสตร์ ที่จะแก้ได้ง่าย ๆ”ซูชิงจือยังคงเงียบผ่านไปสักครู่เขากล่าวว่า “นายคิดเองเออเองจริง ๆ เลยนะ หวังว่านายจะไม่มีวันที่นึกเสียใจทีหลัง”สองวันหลังจากนั้นเซิ่งถิงเชินไปทำงานที่เมืองข้าง ๆ หรงซูจัดการการมอบหมายงานในด้านต่าง ๆ ส่วนเรื่องของโอลิซา เธอไม่ได้สืบต่อ หากมีตรงไหนที่ผิดปกติ หรือโอลิซามีปัญหา เซิ่งถิงเชินย่อมรู้ดีกว่าเธอแน่นอน เธอเองก็ไม่อยากเปลืองความคิดให้มากบัดนี้เซิ่งถิงเชินยอมให้โอลิซาพักอยู่ที่เฉียนสุ่ยวิลล์แล้ว เธอคาดเดาไม่ได้ว่าเขาวางแผนจะทำอะไรอยู่ในใจกันแน่ เธอเองก็ขี้เกียจสนใจโอลิซาท่าทีอ่อนน้อมเหมือนถือว่าตัวเองมารับใช้บ้านหลังนี้เธอจะตื่นมาทำอาหารเช้าให้ตัวเองกับเหมยเหม่ยทุกวัน ฝีมือทำอาหารและของหวานตะวันตกของโอลิซาดีมาก เหมยเหม่ยชอบขนมและอาหารที่เธอทำมากฝีมือการจัดดอกไม้ของเธอก็ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะการใช้ดอกกุห