All Chapters of ของขวัญสุดท้ายคือใบหย่า: Chapter 41 - Chapter 50

“สำหรับพี่เกลไม่ใช่ตัวปัญหานะ พี่ยินดีที่จะดูแลเกลกับลูก ไม่ต้องคิดมากกับคำพูดคุณย่าหรอก”“ขอบคุณนะคะพี่ภาม แต่ก็มีอีกเรื่องที่เกลเป็นกังวล เรื่องลูกน่ะค่ะ เกลไม่มีงานไม่มีเงิน อย่างนี้ศาลจะให้สิทธิ์พี่เอกดูแลลูกไหมคะ เพราะคุณย่าพี่ภามช่วยกู้ธุรกิจรถทัวร์กลับคืนมา แล้วก็ช่วยใช้หนี้ให้ครอบครัวพี่เอกอีก เท่ากับว่าตอนนี้ทางฝ่ายพ่อมีความสามารถในการดูแลลูกมากกว่าแม่อย่างเกล” กับเรื่องนี้เธอเป็นกังวลจริงๆ ไม่ได้เสแสร้ง หากศาลพิพากษายกสิทธิ์การดูแลบุตรให้บิดา แน่นอนว่าปู่ย่าของยายหนูไม่ให้เธอได้เจอหน้าลูกแน่ ก็พ่อแม่เอกอนันต์น่ะเกลียดเธออย่างกับขี้คิดไว้อยู่เหมือนกันว่าเรื่องหย่าของกีรติกับเอกอนันต์อาจไม่ราบรื่น นายแพทย์ภามจึงเตรียมบางอย่างไว้ให้หญิงสาวตามคำแนะนำของทนายว่าฝ่ายบิดาอาจได้สิทธิ์ดูแลบุตรไปหากพิสูจน์ได้ว่ามารดาไร้ซึ่งความสามารถ“พี่มีคลินิกที่หุ้นกับเพื่อน พี่จะยกให้เกล ส่วนเงินสด พี่จะเขียนเช็คให้เกลห้าล้าน ถึงไม่มาก แต่ถ้าหากรวมกับเงินปันผลจากคลินิกที่ได้แต่ละเดือน ยังไงเกลก็เลี้ยงลูกได้สบาย”คลินิกที่ภามยกให้ แม้ไม่ใหญ่โตเทียบเท่าโรงพยาบาล ทว่าปันผลรายได้ในแต่ละเดือนก็นับว่าเ

“เฮ้! จะทำอะไร” จิรัสย์รีบเอาตัวบังของขวัญ ด้วยกลัวว่าภามจะทำอะไรรุนแรงจนกระทบกระเทือนถึงเด็กในท้อง“ขอคุยกับขวัญสองคนได้ไหม”มือน้อยจับที่แขนของคนที่คอยปกป้องตน สายตาภามเหมือนวันที่เขาเมาไม่มีผิด เธอบอกตามตรงว่ารู้สึกกลัว “ไม่ค่ะคุณชุณ ขวัญไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ภาม”นายแพทย์ภามเลื่อนสายตาไปหยุดที่มือของขวัญที่จับแขนจิรัสย์แน่น ความเจ็บแล่นมาจุกที่หัวใจชายหนุ่มไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้หญิงที่เคยพร่ำคำว่ารักกับเขาตลอดสามปีที่เป็นสามีภรรยา เพียงหย่าร้างกันไปไม่กี่เดือน เจ้าหล่อนก็มูฟออนพร้อมมีคนใหม่ นี่น่ะหรือคนที่บอกรักกันหมดหัวใจ ทำไมถึงได้เปลี่ยนใจง่ายเสียยิ่งกว่าใบไม้ผลัดใบ“ได้ยินแล้วใช่ไหมครับคุณหมอ คุณขวัญเขาไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” จิรัสย์มองผ่านคนที่ความสูงไล่เลี่ยกันไปที่ด้านหลัง “ผมว่าแทนที่คุณจะมายุ่งวุ่นวายกับคุณขวัญ เอาเวลาไปดูแลผู้หญิงของคุณดีกว่านะครับคุณหมอ”“พี่ภาม มาทำอะไรตรงนี้คะ”“เกลออกมาทำไม ทำไมไม่รอพี่ในร้าน”“ก็เกลเป็นห่วงนี่ ออกมาดูเผื่อพี่ภามมีอะไรให้เกลช่วย” ไม่พูดเปล่า เธอยังเอาแขนคล้องกับภาม เอนศีรษะซบแขนเขาแล้วยิ้มเยาะอดีตภรรยาอย่างของขวัญที่มองมาใบหน้าจิ้มลิ้มเ

ใบตรวจการตั้งครรภ์ที่ของขวัญปาใส่หน้าเขา ระบุชัดเจนว่าหญิงสาวตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์ ไม่มีทางเลยที่ว่าเด็กในท้องจะเป็นสายเลือดพรพาณิชย์ เพราะเราทั้งคู่หย่ากันได้สี่เดือนแล้วเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าที่นายแพทย์หนุ่มซัดเข้าปาก ไม่อาจทำให้สมองลืมเลือนเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ทั้งเรื่องที่ของขวัญขนของย้ายเข้าบ้านไอ้จิรัสย์ ไหนจะเรื่องที่เธอบอกเขาว่าท้องกับมันเป็นไปไม่ได้!โกหกทั้งเพของขวัญโกหกเขา อย่างเธอน่ะหรือจะขึ้นเตียงกับผู้ชายที่พึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน อีกทั้งยังพึ่งหย่ากับเขาได้แค่ไม่กี่เดือน“พี่ภามพอเถอะค่ะ จะดื่มอะไรนักหนา” กีรติแย่งแก้วร็อกบรรจุเหล้าจากมือนายแพทย์ภาม ตั้งแต่เขากลับเข้าบ้านมา นี่ก็จะห้าชั่วโมงแล้วยังไม่หยุดดื่ม จะเมาให้ตายเลยหรือยังไง“ไปนอนเถอะเกล อย่ามายุ่งกับพี่”“เกลเห็นพี่ภามเป็นอย่างนี้ พี่จะให้เกลอยู่เฉยๆ ได้ยังไง” เธอเดือดดาลในอก ภามควรก้าวเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่ย่ำอยู่กับที่ หย่าเมียเก่าแล้วก็หาใหม่สิ จะมัวจมปลักอยู่กับผู้หญิงอย่างของขวัญทำไม ไม่เห็นมีอะไรน่าอาลัยอาวรณ์สักนิด หรือไม่ก็อยู่กับเธอ ช่วยกันเลี้ยงลูกไป ไม่ต้องหาภาระมาเพิ่มให้กับชีวิต ดีจะตาย “พี่ภาม เ

นายแพทย์ภามส่ายหน้าคล้ายว่ากำลังปฏิเสธความจริง “ยังไงพี่ก็ไม่เชื่อ ขวัญโกหกพี่ ขวัญไม่อยากให้พี่ไปยุ่งกับขวัญ ขวัญก็เลยทำอย่างนี้ใช่ไหม”“พี่ภามจะคิดยังไงก็แล้วแต่เถอะค่ะ แต่ขวัญท้องจริงๆ แล้วต่อไปพี่อย่ามายุ่งกับขวัญอีกเลยนะคะ ขวัญไม่อยากให้เกิดปัญหา”“ถ้าขวัญท้อง ลูกในท้องขวัญไม่ใช่ลูกไอ้ทนายแน่นอน แต่เป็นลูกของพี่” แค่เธอบอกว่าท้องกับจิรัสย์ก็คิดว่าเขาจะเชื่อโดยไม่คิดวิเคราะห์เชียวหรือ ฮึ! ทำอย่างกับว่าไม่รู้จักกันไปได้ “พี่ไม่รู้หรอกนะว่าขวัญมีเหตุผลอะไรที่ต้องย้ายไปอยู่หมู่บ้านนั่น แต่พี่รู้ว่าขวัญอยู่คนเดียว ไม่ได้อยู่กับไอ้จิรัสย์หรอก”ฤกษ์งามยามดีเปิดตัวธุรกิจลานจอดรถเช่าเอกชนที่ของขวัญกับลูกชายนายกรัฐมนตรีหุ้นกันทำเป็นวันที่ภามรอคอย เพราะพ่อและย่าได้รับเชิญให้ไปร่วมงาน ตนจึงได้อาศัยติดสอยห้อยตามไปด้วย แม้เจ้าของงานไม่ได้ชวนก็ตาม กับบางเรื่องชายหนุ่มคิดว่าหน้าด้านไว้ถึงจะดีแต่ภามก็ลืมเตรียมบางอย่างมาด้วย นั่นคือ.. เตรียมใจ“หนูขวัญสวยจังเลยเนอะวาโย” ชิดสมัยมองหญิงสาวในชุดเดรสสีชมพูฟูฟ่องด้วยแววตาชื่นชม ของขวัญยังคงสดใสไม่ต่างจากเด็กน้อยในวันวานที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักกี่ปี

เฝ้ามองอยู่ตลอดเพื่อหาจังหวะเหมาะๆ ที่ของขวัญปลีกตัวออกจากทุกคน พอสบโอกาสนายแพทย์ภามก็ไม่พลาดเดินตามอดีตภรรยาไปที่ด้านหลังร้าน เขาคาดการณ์ว่าเธอจะไปเข้าห้องน้ำหรือทำธุระอะไรบางอย่าง ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ชายหนุ่มคิดว่าตนต้องสนใจ"ขวัญครับ" หญิงสาวในชุดสีชมพูฟูฟ่องสะดุ้งเล็กน้อย เจ้าหล่อนหันกลับมามองเขา คิ้วโก่งที่พาดอยู่เหนือดวงตากลมโตพลันขมวดมุ่นเข้าหากันบ่งบอกว่าเจ้าตัวไม่ค่อยสบอารมณ์นัก"พี่ภามตามขวัญมาทำไม" เธอจำไม่เห็นได้ว่าชายหนุ่มเป็นหนึ่งในแขกที่ถูกเชิญมาร่วมงาน นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเจอหน้าภามที่นี่ "ไม่ได้อยู่ป้อนข้าวเกลเหรอคะ""เกลโตแล้ว พี่ไม่เห็นจำเป็นต้องป้อน แต่ลูกของเรา พี่ต้องป้อนนะ"ลูกของเรางั้นหรือ..ฮึ! ลูกเขาที่ไหนกันภามนี่ก็ตลก กล้ามาพูดกับเธอทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอท้องจริงหรือไม่มั่นใจว่าภามไม่รู้เรื่องลูกหรอก ชายหนุ่มแค่โยนหินถามทางก็เท่านั้น เพราะหากฟันธงแล้วว่าในท้องเธอมีทายาทพรพาณิชย์อยู่ เขาไม่ทำแค่มาพูดให้เธอตกใจหรือหวั่นกลัวหรอกภามจะเดินหน้าเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นพ่อเต็มที่ ใช้ความหน้าด้านที่มีรุกเธอเต็มกำลัง"เราเข้าไปในงานกันไหมคะ ใกล้จะได้ฤก