บททั้งหมดของ ของขวัญสุดท้ายคือใบหย่า: บทที่ 71 - บทที่ 80

นายแพทย์ภามรีบเปิดดูข้อมูลกรุปเลือดจากเวชระเบียนอิเล็กทรอนิกส์ของนายแพทย์วาโยที่ชายหนุ่มสามารถเข้าถึงได้โดยง่ายเพราะเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลกรุปเลือดโอวาโยกรุปเลือดเดียวกับของขวัญซึ่งทั้งคู่ล้วนแล้วแต่คนละกรุปกับนายแพทย์ภามที่กรุปเอบีมือที่เลื่อนเคอร์เซอร์พลันหมดแรงเมื่อคิดได้ว่าการที่ลูกจะมีหมู่เลือดกรุปเอบีได้ หากพ่อกรุปเลือดโอแล้ว ไม่มีทางเลยที่ลูกจะมีกรุปเลือดเอบี ไม่มีทาง..เขาเป็นลูกใคร?แต่ที่มั่นใจ เขาไม่ใช่สายเลือดนายแพทย์วาโย ไม่ใช่ทายาทที่แท้จริงของพรพาณิชย์ ร้ายไปกว่านั้น เขาอาจเป็นลูกชาย.. กษิดิ์เดชนายแพทย์ภามโซซัดโซเซออกจากโรงพยาบาลที่ตนพึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บริหาร สองขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ไม่รู้เลยว่าตัวเองจะไปหาใครพ่องั้นหรือหรือคุณย่าชิดสมัยทั้งคู่จะยังอ้าแขนรับอยู่ไหม ถ้ารู้ว่าเขาไม่ใช่สายเลือดที่แท้จริงของพรพาณิชย์ หากแต่อาจเป็นลูกชู้รักภริตา คนที่พ่อกับย่าเกลียดเข้ากระดูกดำหมดสิ้นแล้วครอบครัวที่คิดว่าตัวเองมีพรพาณิชย์ นามสกุลที่ต่อท้ายชื่อภาม เขาไม่มีสิทธิ์ใช้มันเลยสักนิด"หมอภาม เดียวก่อนค่ะ" มัทนาที่ตั้งใจมาหานายแพทย์ภามที่โรงพยาบาลรีบ

นายแพทย์วาโยมองชายหนุ่มที่อยู่ในผ้าเหลือง แม้ปีนี้ภามจะอายุสามสิบห้า แต่ในสายตาพ่อ ยังไงลูกก็ยังเป็นเด็กเสมอ "พ่อยังจำวันที่เณรคลอดได้ ถึงจะผ่านมาหลายสิบปีแล้ว แต่พ่อก็ไม่เคยลืม และพ่อก็จำความรู้สึกของตัวเองวันนั้นได้เหมือนกัน ครั้งแรกที่พ่อได้เห็นหน้าเณร พ่อบอกกับตัวเองเลยว่าจะเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ดีที่สุด จะทำทุกอย่างเพื่อลูกชายที่ชื่อภาม และพ่อก็ทำอย่างนั้นตลอดมา""โยมพ่อ.." ที่วาโยพูดไม่เกินจริง พ่อทำเพื่อเขาทุกอย่าง ไม่ยอมแม้กระทั่งเข้ารับการผ่าตัดหัวใจ เพราะกลัวว่าหากมีอะไรผิดพลาดแล้วจะไม่ได้ฟื้นขึ้นมาหาเขา กว่าจะยอมเข้าการรักษาได้ก็ในวันที่รู้ว่าของขวัญท้อง วันที่รู้ว่าเขากำลังจะมีลูกชาย พ่อถึงยอมรักษาชีวิตตัวเอง"ภามเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิตพ่อ พ่อมีชีวิตอยู่ต่อมาได้จนถึงทุกวันนี้ก็เพราะลูก""แต่เณรเป็นลูกของคน..""เณรเป็นลูกของพ่อ เป็นตลอดมา และจะเป็นตลอดไป เณรจะบวชนานแค่ไหนก็ได้ แต่อย่าบวชตลอดไปเลยนะลูก พ่อกับย่ายังรอให้ภามกลับบ้านเรา ทุกคนยังรอภามกลับไปนะ"สำหรับวาโย ความรู้สึกหาได้สำคัญน้อยไปกว่าสายเลือดไม่สามสิบห้าปีที่มีภามเป็นลูกไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้เพียงแค่เรื่องที

ซึ่งภามก็ได้แต่นั่งนิ่งฟัง ไม่หือ ไม่อือ ไม่ตอบสนองเหมือนคนที่ช็อกกับเรื่องราวที่ได้รู้จนพูดไม่ออก"เกลบอกว่าเคยมาขอเงินคุณไปซื้อยาให้แม่ แต่คุณไม่ให้เพราะต้องเก็บไว้ซื้อของขวัญวันเกิดให้ขวัญ""แล้วมันแปลกตรงไหน ในเมื่อผมเข้าใจว่าของขวัญเป็นลูก ผมเป็นพ่อก็ต้องอยากให้ของขวัญวันเกิดกับลูกตัวเองสิ ส่วนผู้หญิงที่ชื่อเกลอะไรนั่น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับผมสักนิด หรือถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมพิสูจน์โดยการตรวจดีเอ็นเอไหมล่ะ"ความจริงทุกอย่างที่ถูกเปิดเผยออกมาให้นายแพทย์ภามได้รับรู้หลังจากที่อดีตภรรยาและลูกจากเขาไปผลตรวจลายพิมพ์ดีเอ็นเอจากห้องแล็บเอกชนยืนยันว่าเรื่องที่กษิดิ์เดชพูดเป็นความจริงกีรติเป็นลูกของภริตากับผู้ชายนิรนามที่เขาพึ่งได้รู้ว่าเป็นอีกหนึ่งคนที่แม่มีความสัมพันธ์ด้วยระหว่างที่ยังได้ชื่อว่าเป็นภรรยานายแพทย์วาโยส่วนเขา.. สายเลือดกษิดิ์เดช ผู้ชายที่เฝ้ารอวันแก้แค้นมานับสิบปี และก็ได้เอาคืนสมใจอยาก แลกทุกอย่างในชีวิตที่มี ต้องสูญเสียแม้กระทั่งผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจกับลูกทั้งสองในท้องเธอใช่แล้วล่ะ ทนายจิรัสย์บอกว่าเขาได้ลูกแฝด ของขวัญตั้งใจเก็บลูกผู้หญิงไว้เลี้ยงเอง เธอจึงบอกกับเขาว่

ไอดิน..อิงดาว..ลูกชายลูกสาว สายเลือดของเธอกับภามของขวัญมองลูกทั้งสองและนึกย้อนกลับเมื่อสามเดือนก่อนหน้า วันที่เธอตั้งใจพาฟุ้งเฟื่องไปเบิกถอนเงินสิบล้านจากธนาคารเธอนั่งรถยนต์คันที่ถูกสิบล้อชนจนพลิกคว่ำไปได้แค่ครึ่งทาง ชุณก็โทร. หาแล้วบอกว่าให้ฟุ้งเฟื่องเอาเช็คที่ชายหนุ่มเซ็นให้ไปขึ้นเงินเองจะสะดวกกว่า แล้วเธอค่อยทยอยโอนเงินคืนเขาในวงเงินที่สามารถโอนได้ในแต่ละวันผ่านแอปพลิเคชันธนาคาร จะได้ไม่ต้องไปดำเนินการด้วยตัวเองที่สาขาให้ลำบากคนท้องแก่ใกล้คลอด"คุณขวัญกลับบ้านพร้อมผมเลยไหม ผมขับรถตามรถจากแอปฯ กรั๊บที่คุณนั่งมา" เพราะตั้งใจเอาขนมกับผลไม้ไปให้ของขวัญ แต่ดันให้ไปแค่ขนม ลืมเอาผลไม้ลงจากรถด้วย เขาจึงไปหาหญิงสาวที่บ้านอีกครั้งพร้อมถุงผลไม้ ทว่าเห็นเจ้าหล่อนขึ้นรถไปพร้อมฟุ้งเฟื่องแต่เรียกไว้ไม่ทัน จึงขับรถตาม "ได้สิคะ งั้นเดี๋ยวแวะปั๊มดีไหมคะ จอดข้างถนนคงไม่สะดวก รถเยอะมากเลย" ของขวัญเห็นว่าอีกประมาณห้าร้อยเมตรมีปั๊มน้ำมันพอดี จึงบอกคนในสายรถยนต์จากแอปพลิเคชันกรั๊บที่มีภรรยาคนขับนั่งมาด้วยและซูเปอร์คาร์ของจิรัสย์เลี้ยวเข้าไปจอดในปั๊มน้ำมันจิรัสย์มอบเช็คให้ฟุ้งเฟื่องแล้วพาของขวัญขึ้

ประกาศขายบ้านถูกแพร่ออกไปแล้ว มีหลายคนสนใจต้องการซื้อบ้านของภามกีรติมั่นใจแน่แล้วว่าอย่างไรพี่ชายก็ทำอย่างที่ปากพูด เธอจึงจำเป็นต้องรีบหาที่อยู่ใหม่ให้ตัวเองกับลูกสาว ซึ่งก็ยังดีที่ว่าคอนโดมิเนียมห้องเดิมที่เคยอยู่อาศัยยังไม่ได้ขายให้ใครไป"ห้องเล็กเท่ารูหนู แล้วฉันจะอยู่ยังไงล่ะเนี่ย" กีรติบ่นกับตัวเองเมื่อขึ้นมานั่งในรถ เธอเริ่มขนของบางส่วนออกจากบ้านภามมาไว้ที่คอนโดมิเนียมของตัวเอง ขนไป ด่าพี่ชายไป โกรธไม่น้อยที่อยู่ๆ ภามก็ลุกขึ้นมาประกาศขายบ้านเพียงเพราะแค่เรื่องของขวัญตาย "จะอาลัยอาวรณ์อะไรกันนักหนา ผู้หญิงมีอยู่ค่อนโลก กับอีแค่เมียเก่าตาย หาใหม่จะยากอะไร! ไอ้พี่โง่"ประตูรถฝั่งผู้โดยสารข้างคนขับถูกเปิดออกก่อนที่เอกอนันต์จะสอดตัวเข้ามา "บ่นอะไรจ๊ะคนสวย""พี่เอก! พี่มาได้ยังไง""ก็เปิดประตูเข้ามาสิถามได้""แล้วพี่เข้ามาในพื้นที่คอนโดฯ ได้ยังไง ใครปล่อยให้พี่เข้ามา"ลานจอดรถคอนโดมิเนียมที่ระบบรักษาความปลอดภัยต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แค่จอดรถไว้ข้างนอกแล้วแอบเดินเข้ามาจะยากอะไร "ไม่ต้องถามมาก ยืมเงินสักแสนสิ มีธุระจำเป็นต้องใช้""แสนบ้าแสนบออะไร ไม่มี!""อย่ามาตอแหล ถ้าเธอไม่มีแล้วใครจะมี เ