9“พี่ดา คุณหมอกเขาหลับไปแล้วเหรอคะ”“ใช่จ้ะ” ดรุณีตอบพลางเข้ามานั่งลงข้างน้องสาว สองพี่น้องมองตากันพลางถอนหายใจ สงสารคุณสุวิทย์กับคุณวรรณ คุณหมอเพิ่งให้เข้าเยี่ยมช่วงสายวันนี้พบว่าเนื้อตัวคนเจ็บบวมเยอะมาก ทั้งแขนขาและศีรษะ แม้จะยังมีลมหายใจแต่คุณหมอก็บอกให้ทำใจ เพราะคนเจ็บจะจากไปตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้ ภาพจากกล้องวงจรปิดขณะชน รวมถึงภาพใบหน้าชอกช้ำยังติดตรึงในความทรงจำ ดรุณีนึกย้อนกลับไปถึงหลายปีก่อนที่บิดามารดาเสียชีวิต พวกท่านต่างเจ็บหนักและเสียชีวิตคาที่โดยไร้คำล่ำลาใดๆเมื่อคืนหลังจากแวะไปหาภูดิศที่โรงพยาบาล หล่อนกับเขาต่างนั่งรออย่างมีความหวัง มีบ้างที่เผลองีบหลับซบไหล่เขาก็ไม่ว่าอะไรจึงลดความง่วงนอนลงได้บ้าง แต่ภูดิศนี่สิแทบไม่ได้พักผ่อนเลย หลังกลับจากโรงพยาบาลหล่อนจึงพาเขากลับแท็กซี่มาพักที่บ้านเล็กแห่งนี้ ทำอาหารให้กิน เอาเสื้อผ้าพ่อให้เปลี่ยนอาบน้ำ รุนหลังให้ไปนอนสักงีบก่อนกลับไปโรงพยาบาลอีกวันนี้เจ้านายกับลูกน้องต่างลางานพร้อมหน้ากัน รวมถึงคุณสุวิทย์เองก็เช่นกัน ดรุณีฝากน้องให้ช่วยไปช่วยตามลุงนิรุตไปส่งลูกที่โรงเรียน โชคดีที่หนูขวัญไม่งอแงหาพ่อแม่ จึงพอจะสบายใจได้“ช่วงบ่ายเรา
Last Updated : 2026-04-24 Read more