Lahat ng Kabanata ng Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Kabanata 111 - Kabanata 120

Humiga na si Malachi sa kama. Dahil sa sakit ng katawan at hindi makatulog, napansin ni Jazz na nagbabasa ito ng libro kaya tumabi siya rito.“Mr. Robles, napansin ko pong mas nahihirapan kayong maglakad ngayon kaysa dati. Gusto niyo po bang hilutin ko ang binti niyo?”“Sige.”Dahil gusto rin niyang may ginagawa, lumapit agad si Jazz nang pumayag ito. Pero laking gulat niya nang may biglang nagsalita sa labas ng pinto habang sisimulan na sana niya ang paghilot.“Tito, tulog ka na ba?”Boses iyon ni Jessa.Natigilan si Jazz. Agad niyang binawi ang kamay niya at tumayo para maghanap ng mapagtataguan. Alam niyang sobrang selosa ni Jessa pagdating kay Malachi. Kapag nakita siya nito sa loob ng kwarto, siguradong magkakagulo.Bukod doon, nalaman niya mula sa katulong sa Palm Bay na malapit ang dalawa sa isa’t isa. Si Jessa ang isa sa iilang babae na pwedeng maglabas-masok doon.Paalis na sana si Jazz nang biglang may humawak sa braso niya. Sa sobrang gulat, naiwaksi niya ang kanyang mga ka

‘Ang Matandang Robles, nais akong kausapin?’Gusto sanang tawagan ni Jazz si Malachi kung ano ang nararapat niyang gawin, pero pinigilan siya agad ng bodyguard. Magalang pa rin ang boses nito.“Hindi ka sasaktan ng senyor, Miss Jazz. Gusto ka lang niyang makausap.”Dahil wala siyang magagawa, itinago na lang ni Jazz ang kanyang phone. Habang nasa loob ng sasakyan, mabilis ang tibok ng puso niya at hinulaan niya kung bakit siya gustong makita ng matanda.Si Lolo Senon ay isang taong maraming pinagdaanang hirap at gulo. Noong siya pa ang namumuno sa kanilang kumpanya, napakalakas ng kanyang kapangyarihan. Hanggang ngayon, kahit retirado na siya, marami pa rin ang sumusubok na makaharap siya. Kahit sa mga mayayaman, marami ang hindi pa siya nakikilala nang personal.Pumasok ang sasakyan sa lumang mansyon ng mga Robles na parang isang antigong palasyo ang disenyo. Ang lugar na ito ay puno ng kasaysayan; tanging ang mga pinakamakapangyarihang pamilya lang ang nakatira rito.Dumaan pa ang s

“Naku, wala naman po.. gusto lang kitang purihin.”Pagkasabi nito, napakamot siya sa kanyang pisngi sa hiya. Doon lang niya napansin na malapit na pala ang sasakyan sa tinitirhan niya.Nang huminto ang kotse, bumaba siya at yumuko para kumatok nang mahina sa bintana. “Pasok na po ako. Salamat po sa paghatid.” “Mm.”Tumalikod na siya at naglakad papasok sa apartment, pero hindi niya napigilang lumingon. Nandoon pa rin ang kotse ni Malachi.Pagdating niya sa kanyang floor, nakasalubong niya ang kapitbahay niyang si Melena. Si Melena ay tipo ng babae na sadyang malakas ang karisma at bilib sa sarili. Mukhang kararating lang din nito sa bahay. Kahit magkapitbahay, hindi talaga sila close ni Jazz.Si Melena ang unang nagsalita. “Pag-uwi ko, may nakita akong kahina-hinalang kotse na paikot-ikot sa labas—parang nakaparada yata sa tapat ng bintana mo.”Agad naisip ni Jazz si Xavier. Siguradong galit na naman iyon sa kanya, dahil sa nangyari kay Angelyn. “Sige, salamat.”Hanggang balikat ang

Dati ay sunud-sunuran si Xavier kay Angelyn, pero matapos ang nangyari, paano pa siya magtitiwala? Pagkatapos ng gabing ito, siguradong magigising na siya sa katotohanan.Sumunod si Melena kay Jazz. Pagkalakad nila ng mga sandaang metro, nagsalita na siya gamit ang dati niyang boses.“Jazz, pakiramdam ko may iba ka pang plano. Masyado kitang minaliit dati. Pero kanina, sobrang nag-hysterical si Xavier—sa tingin mo ba talaga kaya siyang paamuin ni Angelyn sa ilang salita lang para makalimutan ang lahat?”Inalis ni Jazz ang kanyang hood. Kitang-kita ang kislap ng kanyang mga mata na mas maliwanag pa sa mga bituin sa langit.“Hindi na kailangan.” Ngumiti siya nang bahagya. “Kilala ko si Angelyn. Hinding-hindi siya papayag na may maiwang alas laban sa kanya.”“Anong ibig mong sabihin?”Lalong lumalim ang ngiti ni Jazz. “Gusto niyang panatilihin ang kanyang 'perfect image.' Pero ngayong nakita na ni Xavier ang tunay niyang kulay, hindi niya hahayaang mabuhay si Xavier.”Sa madaling salita,

Pagbalik ni Jazz sa top floor, nakasalubong niya si Jessa.Mukhang hindi alam ni Jessa na nagtatrabaho si Jazz sa Robles Corporation. Galit na galit siyang tumingin at halos pumiyok na sa pagsigaw. “Jazz!!!”Mabilis siyang lumapit at itinaas ang kamay para sana sampalin si Jazz, pero ewan kung bakit bigla siyang nag-alinlangan. Maya-maya, pinilit niyang ibaba ang kamay at nagsalita nang nanggigigil. “Anong ginagawa mo rito? Alam ko na—nandito ka para kulitin na naman ang kuya ko! Ang kapal ng mukha mo! Malapit na siyang ikasal!”Sobrang lakas ng boses niya kaya narinig ng halos lahat ng empleyado sa malapit. Kumunot ang noo ni Jazz at sasagot na sana nang makita niyang papalapit si Yexel.Napakamagalang ng turing nito kay Jessa. “Miss Robles, pasok po kayo. Bakante na po ang oras ni President.”Nagulat si Jessa. Dahil tinamad na siyang patulan si Jazz, nagmadali na siyang pumasok sa opisina ng presidente at mabilis na isinara ang pinto.Pinanood ni Yexel ang pag-alis ni Jessa, pagkat