Nakatalikod si jazz kay Damon, bahagyang uangat ang kanyang kilay, saka ngumisi siya, daahil hindi naman siya nakikita ng kanyang kausap. Mababa at kawawa ang tno ng kanyang boses ng magsalita. "Mangako ka naman sa akin, please.. na kahit anong mangyari, hindi ka ppanig ay Angelyn.." Napangiti si Damon. Ramdam niya na mahalaga sa babae ang kanyang kasagutan. Bigla siyang nakaramdam ng saya at ginhawa. "Pangako.." maiksi niyang tugon. Dahan dahan siyang humakbang papalapit sa babae, saka ito hinawakan sa balikat at dahan dahang iniikot paharap sa kanya. Tinanong niya ito ng may lambing. "Maha mo pa ba ako, Jazz?" Mahalaga sa kanya ang kasagutan ng babae. Parang nakahawak siya sa pag asang siya pa rin talaga ang laman ng puso nito. Para kay Jazz, alam niya ang laman ng kanyang puso. Alam niya sa kanyang sarili, na naka move on na siya. Kaya hindi na mahalaga, kung gumawa siya ng kaunting pampalubag loob sa damdamin ni Damon. Nais niyang isipi nito, na may pagtingin pa rin siya d
Read more