บททั้งหมดของ Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: บทที่ 131 - บทที่ 140

Papunta na si Jazz sa lumang ospital nang mapansin niya sa rearview mirror na may sumusunod sa kanyang kotse. Pamilyar ang plate number nito—kay Damon iyon.'Talagang hindi sumusuko ang lalaking ito,' sa loob-loob niya. 'Ano pa ba ang kailangan niya sa akin? hindi na lang manatili sa tabi ng babae niya.'Huminga siya nang malalim at inapakan ang silinyador para bilisan ang takbo. Hindi naman nangahas si Damon na makipag-unahan; sa halip, binagalan nito ang takbo at nanatili lang sa tamang distansya habang nakabuntot.Nang makarating siya sa nais puntahan, napagtanto ni Jazz kung gaano na talaga kaluma ang ospital. Kapag gabi, siguradong magmumukha itong "haunted house."Pagkababa ng kotse, agad niyang nakita ang isang matandang lalaki na nagwawalis sa malawak na bakuran. Kahit luma na ang gusali, napakalinis ng paligid—pati ang mga alikabok sa pader ay tila pinupunasan araw-araw.Binilisan niya ang lakad at lumapit. “Lolo, malinis na naman po ang sahig. Bakit hindi po muna kayo magpah

Naka-kuyom ang mga kamay niya sa sobrang gigil, muntik na ngang magdugo ang mga palad niya, pero pinilit pa rin niyang magbigay ng ngiti na halos parang sa aso."Hindi, dapat ko talaga itong gawin. Ako dapat ang humingi ng tawad sa iyo, ate, sa nangyari noong nakaraan."Tiningnan ni Jazz ang kanyang bag at napansin na may taste ang kanyang nakababatang kapatid. Maganda ito at pwedeng-pwedeng ilabas—simple pero elegante.Hinawakan niya ang buhok ni Emerson at ginulo ito. "Salamat."Nahiya agad si Emerson. Nakokonsensya siya sa pagtulong sa ate niya noong huli, pero nang makitang parang wala lang ito kay Jazz, nakahinga siya nang maluwag.Dahan-dahang pumasok si Angelyn sa kwarto. Malumanay pa rin ang boses nito, kaya nagtaka si Jazz. Para sa kanya, madumi laging maglaro ang kapatid niyang ito. Bakit parang kalmado ito ngayong gabi?"Ate, magsusukat ako ng wedding dress bukas. Kung wala kang gagawin, sumama ka sa akin.""Hindi pwede, may trabaho ako."Medyo gumaan ang loob ni Angelyn. A

Nakakapit si Melena sa braso ng isang lalaking hindi kilala ni Jazz, pero ngumiti pa rin siya dito nang polite.Dahil hindi alam ni Melena kung sino ang nasa loob ng kwarto, ipinakilala niya ang kasama.“Ipakikilala ko sa iyo—ito ang boyfriend ko, si Professor Zymond ng university of the East.”Agad na nakipagkamay si Jazz. “Hello po, Professor Zymond.”Mukhang nasa edad tatlumpu na si Zymond. Mukha siyang desente, pino kumilos, at may dating ng isang seryosong lalaki.“Hello,” sagot nito.Kailangan na ni Jazz na iabot ang mga dokumento at maghahanap na sana siya ng dahilan para pumasok nang muling magsalita ang boses ng lalaki sa loob.“Ate, may boyfriend ka na pala—bakit hindi mo dalhin sa bahay? Para makilala ng pamilya.”Natigilan si Melena. Halatang hindi niya inaasahan na nandoon si Hajie sa loob.Bumukas ang pinto ng private room at lumabas si Hajie. Agad na tumitig ang mga mata niya kay Zymond.Kahit si Jazz na medyo huli na kung makiramdam ay napansing may kakaiba. Hindi ba n

Sabi ni Damon, kinasusuklaman niya si Malachi. Bakit kaya?Masyadong maraming iniisip si Jazz. Nilubog niya ang sarili sa tumpok ng mga dokumento hanggang sa makatulog siya nang hindi niya namalayan. Napanaginipan niya ang isang batang umiiyak at boses ng isang lalaking nagtatanong. Malabo ang panaginip—isang pares ng mga mata lang ang malinaw na nakatitig sa kanya.Nagising si Jazz na masakit ang dibdib at pagod na pagod. Pagmulat niya, nakita niya sina Jessa at Malachi. Gaya ng dati, dikit nang dikit si Jessa kay Malachi. At kahit mabait ang lalaki sa lahat, mas pinagbibigyan niya si Jessa.Inirapan ni Jessa si Jazz habang naglalakad ito. Hindi na lang kumibo si Jazz at nagpatuloy sa pagsusulat, pero biglang may natapong tubig sa mga papel niya.Bumalik pala si Jessa. Nakasandal ito sa desk at mayabang na ngumiti."Alam mo ba, sinamahan ng kuya ko si ate Angelyn na mag-sukat ng wedding dress ngayong araw? Ang sweet nilang dalawa. Nakita kitang natutulog—iyak ka ba nang iyak kasi saw

KINAUMAGAHAN, pagkagising ni Jazz, naisip niya kung dapat na ba siyang maunang mag-resign—kahit papaano, para hindi naman siya mapahiya.Walang gana siyang bumangon.Pagbaba niya, hindi niya inaasahang makikita si Damon. Doon pala ito natulog sa bahay ng mga Aranas.Nang makita ni Damon si Jazz na walang ayos ang mukha, biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Ganitong-ganito ang itsura ni Jazz noon—bata, masigla, at sadyang napakaganda. Kahit marami ang naninira sa ugali ni Jazz, hindi naman maitatanggi kung gaano ito kaganda.Natulala si Damon sa kanyang nakita. Parang diyosa!Saglit din na tumigil si Jazz. Nang bumalik siya sa sarili, nagmamadali na siyang bumaba ng hagdan at halos madapa pa nga siya. Agad siyang nagtuloy sa pinto para umalis, pero tinawag siya ni Damon."Jazz, gusto kitang isama sa isang lugar ngayon—baka makatulong 'yun para bumalik ang alaala mo. Kumunsulta na ako sa doktor. Baka matulungan ka niya."Kumunot ang noo ni Jazz. Binuksan niya ang pinto at prangkang