Todos os capítulos de Hold me tight กอดรักไว้ในหัวใจ: Capítulo 21 - Capítulo 30

ศรารีบเปิดประตูมองซ้ายมองขวาก่อนจะเบี่ยงตัวให้หรัญญ์และหญิงสาวคนหนึ่งที่สูงพอๆ กับเธอใบหน้าละม้ายคล้ายเธออยู่บ้างเดินเข้ามาในห้องก่อนที่เธอจะปิดประตูลง“พามาตามที่สั่งแล้วครับ...” หรัญญ์เอ่ยพร้อมกับปรายสายตาคมมองใบหน้าของศราด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดูท่าทีของหรัญญ์ศราก็พอจะรู้ว่าเขาไม่ได้อยากทำแบบนี้...แต่มันเลี่ยงไม่ได้ในเมื่อเป็นคำสั่งของเธอ“พี่จะจ่ายหนูแสนนึงจริงๆ ใช่ไหมคะ ไม่ได้หลอกให้หนูมาทำแล้วได้เงินน้อยนะคะ”“ปกติไซด์ไลน์อย่างเธอได้เท่าไหร่ต่อรอบงั้นเหรอ? ได้มากกว่าที่ฉันให้หรือเปล่า?” ศราเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง“ได้น้อยค่ะพี่ สี่ห้าพันประมาณนี้” หญิงสาวทำหน้าจ๋อยเรียกคะแนนความสงสาร ไม่แปลกที่หญิงสาวตรงหน้ากลัวจะโดนหลอกเพราะสมัยนี้น้อยนักที่จะไม่หลอกลวงกันศราเองก็รู้ถึงความคิดของหญิงสาวไซด์ไลน์ตรงหน้า เธอจึงหันไปแบมือตรงหน้าหรัญญ์ก่อนที่เขาจะล้วงโทรศัพท์ของเธอขึ้นมายื่นให้ เธอกดโทรศัพท์หยุกหยิกครู่หนึ่งด้วยสีหน้าเรียบนิ่งติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของหญิงสาวไซด์ไลน์ดังขึ

ยิ่งได้ยินแบบนั้นหรัญญ์ยิ่งเหยียบคันเร่งเพื่อระบายอารมณ์ของตัวเอง ปาดหน้ารถทุกคันทิ้งระยะเพื่อนๆ ของเขาจนลับตา โดยมีคุณผู้หญิงคนสวยที่ยังไม่ละความพยายามในขณะที่เขาควงพวงมาลัยสองมือ เธอก็เอนตัวมาซบเขาอีกทั้งมือเล็กยังซุกซนบีบคั้นเจ้าตัวตนลำใหญ่ที่ตั้งผงาดเต็มที่อย่างมันมือ“อืม..” อดไม่ได้ที่จะครางเสียงทุ้มออกมา แม้จะพยายามอดทนก็ตามแต่สถานการณ์แบบนี้มันกลับเร้าใจอย่างบอกไม่ถูก...คุณผู้หญิงของเขาชักจะไปกันใหญ่แล้ว“...ใหญ่จัง...อา..อยากได้จัง..” เธอพูดขึ้นก่อนจะเริ่มปลดเข็มขัดของเขา แต่หรัญญ์ก็รีบคว้ามือของเธอเอาไว้ พร้อมกับจับมือเล็กนั้นเอาไว้แน่นไม่ปล่อย อีกมือหนึ่งก็ควงพวงมาลัยไป...อีกแค่นิดเดียวก็ถึงโรงแรมแล้ว เขาต้องอดทนให้ได้...พอถึงห้องเขาจับเธอไปแช่น้ำให้ได้สติเสียหน่อยไม่อย่างนั้นเขาได้เกมจริงๆ แน่“ผมรู้ว่าคุณยังพอมีสติจำเหตุการณ์ต่างๆ ได้ ...อย่าปล่อยให้ตัวทำไปตามอารมณ์ที่มันแผดเผาคุณอยู่ตอนนี้เลยครับ ผมไม่อยากให้คุณรู้สึกว่าทำผิดพลาด”“อือ...อือ...” ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเธอไม่ได้สนใจฟังเลย น

อีกด้านหนึ่ง...กอปกิตเดินไปตามถนนที่เป็นสะพานข้ามแม่น้ำด้วยเนื้อตัวเปรอะเปื้อนมอมแมม เนื่องจากเขาพยายามตามไปง้อขอคืนดีและขอโทษธนัลอรผู้เป็นภรรยาถึงบ้าน ไม่ว่าจะคุกเข่า อ้อนวอนและพยายามจะอธิบายอย่างไรก็ไร้ความปราณีจากภรรยาผู้ร่ำรวย อีกทั้งยังถูกภรรยาราดน้ำข้าวต้มใส่อย่างไม่ใยดี ซ้ำยังโดนไล่ตะเพิดออกจากบ้าน...ถูกเหล่าบอดี้การ์ดหิ้วออกจากบ้านอย่างน่าสมเพช“โธ่เว้ย!! เพราะนังเด็กเวรนั่น!!!” เดินไปพลางเตะพื้นไปเพื่อระบายอารมณ์โทสะ พลางมองเนื้อตัวของตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยข้าวต้ม ผิวเนื้อเริ่มแดงจากน้ำข้าวต้มที่กำลังร้อน...แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้ผู้เป็นภรรยาเห็นใจเขาเลยสักนิด“กูต้องจัดการมึงให้ได้นังศรา!!” กอปกิตพูดขึ้นอย่างเครียดแค้นก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตนมีหลานเป็นถึงมาเฟียที่น่าเกรงขาม คิดแล้วก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรหาหลานชายในสายเลือดทันที ถ้าจิณณ์เจษได้ยินว่าหาศราเจอแล้วคงไม่อยู่เฉยเป็นแน่... รอเพียงไม่นานปลายสายก็รับด้วยเสียงสุภาพ(ครับ...น้ากิต มีอะไรหรือเปล่า?)“น้ามีเรื่องจ

ศราจงใจแต่งตัวอย่างเรียบร้อยและดูเป็นคุณหนูผู้ดีที่น่ารัก จากที่เธอนั่งศึกษาประวัติของธนพัทธ์นักธุรกิจใหญ่ที่ขึ้นแท่นนักธุรกิจหน้าดีคนหนึ่งชอบผู้หญิงที่ดูน่ารักอ่อนหวานใจดี ก่อนที่เธอจะเลือกแต่งตัวตามสเปคของธนาพัทธ์นั่นหมายความว่าเป้าหมายต่อไปของเธอคือกานดา หญิงสาวที่มาในคราบแม่เลี้ยงใจดี ช่างพูดช่างจาดูใจกว้างและรักครอบครัว...เพราะแบบนี้ธนาพัทธ์ที่เป็นพ่อหม้ายอยู่แล้วถึงได้ตกหลุมพรางของกานดาได้ง่ายๆ นักธุรกิจฉลาดแต่ไม่ใช่กับเรื่องความรักแน่นอนถึงแม้ธนาพัทธ์จะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับอดีตของเธอเลย แต่คนอย่างศรากลับไม่ได้สนใจ อะไรที่ทำให้เธอบรรลุเป้าหมายได้เธอไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น...ในเมื่อเขาเป็นสามีของกานดาก็เท่ากับเขาคือหมากตัวหนึ่งที่เธอจะเอาไว้หลอกใช้เพื่อทำลายกานดาก็เท่านั้น...ตลอดทางที่นั่งรถกลับศราไม่แม้แต่จะสนใจหันมองหรัญญ์เลย เธอยังคงนั่งเหม่อมองออกไปนอกรถพลางคิดแผนในหัวอย่างหมกมุ่น มีเพียงหรัญญ์ที่คอยลอบมองเธอเป็นระยะตลอดทางภายใต้ความเงียบงันนั้น...ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงหงุดหงิดงุ่นง่านใจไปหมด ไม่สบอารมณ์อารมณ์เลยที่โดนเมินแบบนี้ ทั้งที่ก่อนห

ธนพัทธ์ยิ้มออกมาแววตาดูโล่งใจที่ได้ยินคำตอบแบบนั้นอย่างที่หวังเอาไว้“ไม่เลยครับ เพราะคุณศราทำแต่งานเลยไม่มีเวลาไปหามากกว่า...อย่างคุณศราน่าจะหาได้ไม่ยาก”“คิกๆ ...ยากสิคะ สเปคศราค่อนข้างสูงเลยล่ะค่ะน่าจะหายากหน่อย”“สูงขนาดไหนเชียวครับ เผื่อผมจะได้แนะนำผู้ชายดีๆ ที่เหมาะสม ตรงสเปคให้คุณศรารู้จักบ้าง”“แบบคุณธนพัทธ์ไงคะ ไอดอลของศราเลย...ทำงานเก่ง ขยัน และ...รักครอบครัว น่าชื่นชมสุดๆ ถ้าได้เจอคนดีๆ และเก่งแบบนี้ ศรายอมแต่งงานด้วยเลยล่ะค่ะ”เธอพูดทีเล่นทีจริงราวกับหมาหยอกไก่หยั่งเชิงชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาและดูเป็นคนสดใสจนน่าเข้าใกล้ ธนพัทธ์อดไม่ได้ที่ยิ้มไปพร้อมกับมองท่าทีของเธออย่างนึกหลงใหล...คุยกันได้สักพักก็ถึงคิวสั่งกาแฟและแน่นอนว่าธนพัทธ์ขอเลี้ยงกาแฟเธออย่างเต็มใจแม้ว่าเธอจะพยายามรั้งไม่ให้เขาจ่ายและจะจ่ายเองก็ตาม ทั้งสองยื้อแย่งกันยื่นบัตรให้พนักงานก่อนที่จะเผลอจับมือกันและสบตากันนิ่งถึงได้รู้ตัว...“เอ่อ...”“ให้ผมจ่ายดีกว่าครับ ไว้คร