All Chapters of Maid of the Ruthless CEO: Chapter 11 - Chapter 20

Tulala ako habang naglalakad sa pasilyo pabalik sa maid lounge. Nararamdaman ko pa ang dulot ng nangyari sa taas ng opisina ni Rio. My heart was behaving crazily, my underwear was wet from his dirty words. What I don’t understand was my damn reaction to it.How could I wet my underwear? How did I find it weirdly pleasing when I felt his hard thing on my center? Hindi ko maintindihan. My body was reacting to him kahit alam ko na hindi iyon maganda.I’m confused about this.Maybe some people at the age of twenty-two, alam na nila ang aspeto na ganito. Pero hindi ako. I know basic things, how reproduction works, when a man and a woman do intercourse.But I’m completely unaware of the feeling involved in it. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang naging reaksyon ko. I should be disgusted about it. Yet…Sunod-sunod ang iling ko at saka binilisan ang paglalakad.Kung hindi pa may tumawag kay Rio, hindi pa niya ako papaalisin sa kandungan niya. And the further he dirty-talked, the hard

Kinaumagahan, bago pa ako magising, may kumakatok na sa pintuan ko. Naalimpungatan ako dahil doon. Pagtingin ko sa orasan, alas singko pa!I've never been this early before. Pinaka-early na gising ko ay alas sais.“Gising na!” sigaw sa labas ng pintuan ko.Kahit antok pa ako, nagmadali akong tumayo para pagbuksan ang pintuan. Bumungad sa akin ang isang kasambahay.For a moment, she was stunned when she saw me. It took her a few seconds to bring herself back to normal.“Mag-uniform ka daw!” sabi niya sa mas inis pang tono. Bumaba ang mata niya sa suot kong nightdress. I saw how she grimaced at it before she turned and left me.Pagkaalis niya, bumaba ang tingin ko sa ibinigay niyang uniform. Medyo kumunot ang noo ko dahil doon.I know this classic uniform. I've seen it on TV and some anime I've watched.It's a black maid dress with a white apron on top. The skirt is short with small ruffles at the edge. The sleeves are short and have white cuffs.May kasama pa ang uniform na small white

Nagising ako ng alas-singko. And I’m certain Rio was still not around. Kung walang gumising sa akin, wala pa siya. Sana hindi na siya bumalik.Wala akong lakas na bumangon matapos magising. Kinuha ko ang phone ko at saka tiningnan kung may nag-greet ba. Kaya lang, kahit ang mga casual kong kakilala, wala man lang ni isang nag-greet.Matatapos na ang araw ng birthday ko at wala ni isang nakakaalala.I deactivated all my social media accounts because of what happened. Ayaw kong may makaalam na naninilbihan ako kay Rio.Pero dahil birthday ko, nag-reactivate ako ng isa. Pag-open ko, bumungad sa akin ang post ni Ashley. Kasama niya ang mga friends ko. Not totally close, pero masasabi kong casual friends.Nasa isang bar sila, nagsasaya. At base sa caption ng post, libre ni Ashley ang drinks nila.I gritted my teeth. Habang siya ay nanlilibre, ako ay walang pera. Habang siya ay nagsasaya, ako ay mag-isa on the day of my birthday. Dapat masaya ako.Walang-wala na ako sa mood. I skipped dinn

Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked in an indulgent tone.“I’m fine. Aalis na po ako.”“Ako ang tinatrabaho mo, Thalia. Bakit ka aalis kung nandito ako?” he said with a smug tone.I shifted my weight. Tinuptop ko na lang ang labi ko.“Did you drink the pill?” tanong niya nang wala na akong masabi.“Yes.”“Good.” He chuckled.Natahimik kaming pareho nang wala na siyang sinabi. I looked at him. Nakita kong nakangisi siya habang pinagmamasdan ako. Nag-iwas agad ako ng tingin.“Masyadong malayo sa akin ang kape. Mind if you put it near me?”I pursed my lips. Napilitan akong lumapit ulit para ilapit sa kanya ang kape niya. Iminuwestra niya ang space sa harap niya.I put it in front of him. Pagkababa ko ng kape, siya naman ang huma

Pag-alis ni Rio, nagmamadali akong bumalik sa kwarto ko. Pagkasara ko ng pintuan, agad akong nahiga sa kama ko at saka sinubsob ang ulo ko sa unan. Nag-unahan ang luha ko dahil sa sama ng loob.Yong iniyakan ko kagabi, iniyakan ko ulit. Lalo kong napagtanto na tama ang lahat ng hinala ko. Ginagamit lang niya ako kapag gusto niya. To think that I easily lost my virginity to him made me feel even worse.Yong dapat ay tahimik lang na iyak, kalaunan ay naging hagulgol. Naiisip ko rin na wala na ngang pakialam sa akin si Dad, ibang tao pa kaya ang magpapahalaga sa akin?If my family can’t love me, no one will love me. Nakikita lang ako kapag may pakinabang. Once the problem gets solved, I am just nothing.Come to think of it, palagi lang akong nahahanap ng mga tao sa paligid ko kapag may kailangan sila. Kapag hindi ako kailangan, hindi ako napapansin. Dahil wala naman akong ginagawa, walang naka-distract sa akin sa sama ng loob na nararamdaman ko. Tuloy-tuloy ang iyak ko, hindi ko namalay